فلووکسامین

همه چیز در مورد فلووکسامین؛ از معرفی تا احتیاط‌ها
فلووکسامین متعلق به خانواده داروهای بازدارنده جذب سروتونین (داروهای ضدافسردگی که با افزایش سطح آرامش در مغز کار می‌کنند) است. در ایران این دارو با نام‌های تجاری مانند لووکس و لووسر و در بسته‌های ۵۰ و ۱۰۰ میلی‌گرمی در داروخانه‌ها موجود است.
فارماکوکینتیک فلووکسامین
جذب
• دارو پس از مصرف خوراکی به سرعت و تقریبا به طور کامل از مسیر گوارشی جذب می شود. با این حال به دلیل عبور اول کبدی گسترده، فراهمی زیستی مطلق آن در حدود پنجاه و سه درصد است. مصرف غذا تاثیر قابل توجهی بر میزان جذب این دارو ندارد.
توزیع در بدن
• حجم توزیع دارو در بدن بسیار بالا است که نشان دهنده نفوذ گسترده آن به بافت ها می باشد. میزان اتصال این دارو به پروتئین های پلاسمای خون در حدود هشتاد درصد است که در مقایسه با بسیاری از دارو های هم خانواده خود عدد نسبتا پایینی محسوب می شود.
متابولیسم کبدی
• این دارو به طور گسترده در کبد و توسط سیستم آنزیمی سیتوکروم پی چهارصد متابولیزه می شود. نکته بسیار مهم بالینی برای پزشکان این است که این دارو یک مهار کننده بسیار قوی آنزیم های کبدی به ویژه آنزیم یک آ دو، و همچنین مهار کننده متوسط آنزیم های دو سی نه، دو سی نوزده و سه آ چهار است. این ویژگی پتانسیل تداخلات دارویی بسیار جدی و خطرناکی را ایجاد می کند که نیازمند دقت بالای پزشک در تجویز همزمان با سایر دارو ها است.
دفع و نیمه عمر
• دفع دارو عمدتا از طریق کلیه ها و به شکل متابولیت های غیر فعال در ادرار صورت می گیرد. نیمه عمر حذف دارو در حدود پانزده تا شانزده ساعت است، اما در بیماران سالمند و افراد مبتلا به نارسایی های کبدی این زمان به میزان قابل توجهی افزایش می یابد و نیازمند تنظیم دوز می باشد.

موارد مصرف فلووکسامین
موارد مصرف تایید شده
اختلال وسواس فکری عملی
• مهم ترین و اصلی ترین مورد مصرف تایید شده این دارو درمان اختلال وسواس فکری عملی در بزرگسالان و کودکان بالای هشت سال است.
• نکته بالینی برای پزشک: فلووکسامین اثربخشی بسیار بالایی در کاهش افکار مزاحم و رفتار های تکراری دارد. دوز مورد نیاز برای کنترل وسواس معمولا بالا تر از دوز های ضد افسردگی است و نیازمند افزایش تدریجی دوز می باشد. پزشک باید توجه داشته باشد که پاسخ به درمان در این اختلال ممکن است چند هفته تا چند ماه زمان ببرد و در طول این مدت پایش دقیق علائم بیمار و حمایت روانی الزامی است.
اختلال اضطراب اجتماعی
• فرم پیوسته رهش این دارو برای درمان اختلال اضطراب اجتماعی یا فوبیای اجتماعی در بزرگسالان تایید شده است.
• نکته بالینی برای پزشک: در بیمارانی که دچار ترس شدید از موقعیت های اجتماعی و تعامل با دیگران هستند، این دارو می تواند بهبود قابل توجهی در عملکرد روزانه ایجاد کند. شروع دارو باید با دوز پایین باشد تا از تشدید اولیه اضطراب که در روز های اول درمان با این دسته از دارو ها شایع است، جلوگیری شود.
موارد مصرف خارج برچسب
اختلال افسردگی اساسی
• اگرچه این دارو در برخی کشور ها به عنوان درمان اصلی افسردگی شناخته می شود، اما در بسیاری از مراجع بین المللی به عنوان مصرف خارج برچسب برای افسردگی اساسی دسته بندی می گردد.
• نکته بالینی برای پزشک: این دارو به ویژه در بیماران افسرده ای که همزمان دارای علائم شدید اضطرابی یا بی خوابی هستند، بسیار مفید است زیرا خاصیت آرام بخشی نسبتا بیشتری در مقایسه با سایر دارو های هم خانواده خود دارد. توصیه می شود دارو به دلیل اثر خواب آوری در شب تجویز شود.
اختلال پنیک یا حملات هراس
• یکی دیگر از موارد مصرف خارج برچسب مهم، کنترل حملات هراس است.
• نکته بالینی برای پزشک: در شروع درمان اختلال پنیک، بیماران به شدت به عوارض جانبی دارو ها حساس هستند و ممکن است حملات آن ها در روز های نخست تشدید شود. پزشک باید درمان را با کمترین دوز ممکن آغاز کرده و در صورت نیاز، در هفته های اول یک داروی آرام بخش موقت در کنار آن تجویز کند.
اختلال استرس پس از سانحه
• این دارو برای کاهش علائم مزاحم، اضطراب و افکار تکرار شونده در بیماران مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه به صورت خارج برچسب استفاده می شود.
• نکته بالینی برای پزشک: فلووکسامین می تواند در بهبود کیفیت خواب و کاهش کابوس های شبانه این بیماران موثر باشد، اما باید با روان درمانی ترکیب شود.
اختلالات خوردن
• در مدیریت پرخوری عصبی و اختلال پرخوری، این دارو برای کاهش تکانه های پرخوری و کنترل اضطراب زمینه ای استفاده می شود.

مکانیسم اثر فلووکسامین
مهار بازجذب سروتونین
• مکانیسم اصلی اثر این دارو، مهار قوی و انتخابی بازپمپ یا بازجذب انتقال دهنده عصبی سروتونین در غشای عصبی پیش سیناپسی است. این عمل باعث افزایش غلظت سروتونین در فضای شکاف سیناپسی و تقویت انتقال پیام های عصبی سروتونرژیک در سیستم عصبی مرکزی می شود که نتیجه آن بهبود علائم وسواس و افسردگی است.
اثر بر گیرنده های سیگما یک
• یکی از ویژگی های بسیار متمایز کننده این دارو در مقایسه با سایر دارو های هم خانواده، تمایل اتصال بسیار بالا و اثر آگونیستی قوی بر گیرنده های سیگما یک است. این مکانیسم می تواند در اثرات ضد اضطراب قوی دارو و همچنین محافظت عصبی و بهبود عملکرد های شناختی بیمار نقش بسزایی داشته باشد.
عدم تمایل به سایر گیرنده ها
• این دارو تمایل اتصال بسیار ناچیزی به گیرنده های آلفا آدرنرژیک، بتا آدرنرژیک، هیستامینی نوع یک، موسکارینی و دوپامینی دارد. این ویژگی بالینی باعث می شود که عوارض جانبی مانند افت فشار خون وضعیتی، آرام بخشی شدید، خشکی دهان و یبوست در این دارو نسبت به دارو های ضد افسردگی سه حلقه ای بسیار کمتر باشد.

مقدار مصرف فلووکسامین برای وسواس چقدر است؟
• معمولاً مقدار موثر برای درمان وسواس بین ۱۰۰ تا ۳۰۰ میلی‌گرم در روز توسط پزشک تعیین می‌شود.
• پزشک ابتدا از مقدار کم شروع می‌کند و به تدریج آن را زیاد می‌کند تا بدن شما به دارو عادت کند.

نحوه مصرف فلووکسامین ۱۰۰
دوز ۱۰۰ میلی‌گرم معمولاً برای بزرگسالانی که مشکل آن‌ها متوسط تا شدید است تجویز می‌شود. برای کودکان و افراد مسن، معمولاً پزشک اجازه نمی‌دهد مقدار مصرف روزانه از ۲۰۰ میلی‌گرم بیشتر شود.
بهترین زمان مصرف فلووکسامین ۱۰۰
• بهتر است دارو را همراه غذا بخورید تا احتمال ناراحتی معده کمتر شود.
• چون این دارو کمی آرام‌بخش است، مصرف آن در شب و قبل از خواب توصیه می‌شود.
عوارض فلووکسامین ۱۰۰ در شروع درمان
در دو هفته اول مصرف دوز ۱۰۰، ممکن است این موارد را حس کنید:
• حالت تهوع و سردرد.
• عرق کردن زیاد بدن.
• خواب‌آلودگی در طول روز یا بی‌خوابی در ابتدای شروع درمان.
بعد از مدتی معمولاً با تطابق بدن با دارو، این حالات از بین می‌روند.
توصیه های دارویی فلووکسامین
توصیه های دارویی برای بیمار
• بیماران باید دارو را دقیقا مطابق دستور پزشک مصرف کنند و از قطع ناگهانی آن به شدت خودداری نمایند، زیرا قطع ناگهانی باعث بروز علائم آزار دهنده ترک دارو می شود.
• در صورت بروز افکار ناخوشایند، تغییرات شدید خلقی یا تمایل به آسیب رساندن به خود، به ویژه در هفته های اول درمان، بیمار یا خانواده او باید فورا به پزشک مراجعه کنند.
• مصرف این دارو ممکن است باعث خواب آلودگی یا کاهش تمرکز شود، بنابراین تا زمان مشخص شدن اثر دقیق دارو بر بدن، باید از رانندگی و کار با دستگاه های خطرناک پرهیز شود.
• بیمار باید از مصرف نوشیدنی های الکلی و همچنین مصرف مقادیر زیاد کافئین مانند قهوه غلیظ در طول درمان خودداری کند، زیرا کافئین می تواند عوارض دارو را تشدید کند.
• در صورت بروز علائمی مانند تپش قلب، لرزش شدید، تعریق بیش از حد و گیجی، باید سریعا به اورژانس مراجعه شود.
توصیه های دارویی مخصوص پزشک
• شروع دارو باید با دوز پایین انجام شود و افزایش دوز به صورت تدریجی در فواصل چند روزه تا یک هفته ای صورت گیرد تا تحمل گوارشی بیمار بهبود یابد و عوارض اولیه کنترل شود.
• این دارو مهار کننده بسیار قوی آنزیم های کبدی به ویژه سیتوکروم پی 450 است. تداخلات دارویی گسترده ای با داروهایی مانند تیزانیدین، تئوفیلین، کلوزاپین و وارفارین دارد. بررسی دقیق و کامل پروفایل دارویی بیمار پیش از تجویز این دارو کاملا الزامی است تا از مسمومیت های خطرناک جلوگیری شود.
• در بیماران سالمند، خطر افت شدید سدیم خون وجود دارد. پایش آزمایشگاهی سطح سدیم خون در ماه های اول درمان برای افراد مستعد توصیه می شود.
• هنگام تصمیم به قطع درمان، دوز دارو را حتما در طول چند هفته به تدریج کاهش دهید تا از بروز سندرم قطع دارو و علائم شبه آنفولانزا و بی قراری جلوگیری شود.
• پایش دقیق بالینی بیماران، به ویژه کودکان، نوجوانان و افراد جوان، از نظر تغییرات رفتاری، تحریک پذیری و خطر خودکشی در مراحل اولیه درمان و در زمان تغییر دوز بسیار مهم و حیاتی است.

منع مصرف فلووکسامین
موارد منع مصرف در بیماری ها
تجویز داروی فلووکسامین در برخی شرایط بالینی و بیماری ها اکیدا ممنوع است و می تواند تهدید کننده حیات باشد. مهم ترین موارد منع مصرف مطلق و نسبی شامل موارد زیر است:
مصرف همزمان با مهار کننده های مونوآمین اکسیداز
• استفاده همزمان فلووکسامین با این دسته از دارو ها به دلیل خطر بروز سندرم سروتونین که وضعیتی کشنده است، اکیدا ممنوع می باشد. پزشک باید اطمینان حاصل کند که حداقل چهارده روز بین قطع یکی از این دارو ها و شروع داروی دیگر فاصله زمانی وجود دارد.
مصرف همزمان با دارو های خاص به دلیل تداخلات آنزیمی
• فلووکسامین یک مهار کننده بسیار قوی آنزیم کبدی یک آ دو است. تجویز همزمان آن با دارو هایی مانند تیزانیدین، آلوسترون، راملتئون، پیموزاید و تیوریدازین منع مصرف مطلق دارد. مهار این آنزیم باعث افزایش شدید و خطرناک غلظت خونی این دارو ها شده و خطر سمیت قلبی، طولانی شدن فاصله کیو تی و آریتمی های کشنده را به شدت افزایش می دهد.
بیماری های نیازمند احتیاط شدید
• اگرچه منع مصرف مطلق نیست، اما در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کبدی، تجویز دارو باید با کمترین دوز ممکن و پایش دقیق آنزیم های کبدی انجام شود. همچنین در بیماران دارای سابقه اختلال دوقطبی، تجویز این دارو بدون پایدار کننده های خلق می تواند باعث القای فاز مانیا یا هوس شود. در بیماران دارای سابقه تشنج کنترل نشده نیز تجویز این دارو توصیه نمی شود.
موارد منع مصرف در بارداری و شیردهی
تصمیم گیری برای تجویز فلووکسامین در دوران بارداری و شیردهی نیازمند ارزیابی دقیق خطرات عدم درمان مادر در برابر عوارض جانبی برای جنین و نوزاد است.
دوران بارداری
• این دارو در رده بندی خطر بارداری در دسته سی قرار دارد. استفاده از این دارو به ویژه در سه ماهه سوم بارداری به هیچ وجه به عنوان خط اول درمان توصیه نمی شود. مصرف در اواخر بارداری با افزایش خطر بروز پرفشاری مداوم ریوی نوزادی همراه است که یک وضعیت تنفسی بسیار خطرناک برای نوزاد تازه متولد شده می باشد. علاوه بر این، خطر بروز سندرم سازگاری یا سندرم ترک در نوزاد شامل مشکلات تغذیه ای، بی قراری، مشکلات تنفسی و افت قند خون وجود دارد.
دوران شیردهی
• فلووکسامین به میزان قابل توجهی در شیر مادر ترشح می شود. با توجه به متابولیسم ضعیف نوزادان و احتمال تجمع دارو در بدن آن ها، مصرف این دارو در دوران شیردهی توصیه نمی شود. عوارض گزارش شده در شیرخواران شامل اسهال، اختلالات خواب، بی قراری و کاهش وزن است. در صورت نیاز ضروری مادر به درمان، پزشک باید دارو های جایگزین با ایمنی بالاتر را در نظر بگیرد.
موارد منع مصرف در کودکان
تجویز فلووکسامین در جمعیت اطفال نیازمند رعایت دقیق دستورالعمل های تایید شده و پایش مستمر بالینی است.
موارد تایید نشده و ممنوع
• تجویز این دارو برای درمان اختلال افسردگی اساسی در کودکان و نوجوانان تاییدیه سازمان های معتبر بین المللی را ندارد و به دلیل خطرات بالقوه، استفاده از آن برای این اندیکاسیون ممنوع است.
هشدار بسیار مهم و خطر خودکشی
• این دارو دارای هشدار جعبه سیاه برای افزایش خطر بروز افکار و رفتار های خودکشی در کودکان، نوجوانان و جوانان است. پزشک موظف است در ماه های اولیه درمان یا در زمان تغییر دوز، بیمار را از نظر بروز بی قراری شدید، تغییرات ناگهانی خلق و خو، تحریک پذیری و افکار آسیب رسان به شدت تحت نظر داشته باشد.
موارد مجاز با احتیاط
• تنها مورد مصرف تایید شده این دارو در کودکان، درمان اختلال وسواس فکری عملی در کودکان بالای هشت سال است. در این موارد نیز درمان باید با کمترین دوز ممکن شروع شده و افزایش دوز با احتیاط کامل و تحت نظارت دقیق روان پزشک اطفال صورت گیرد.

همه چیز در مورد فلووکسامین؛ از معرفی تا احتیاط‌ها
فلووکسامین متعلق به خانواده داروهای بازدارنده جذب سروتونین (داروهای ضدافسردگی که با افزایش سطح آرامش در مغز کار می‌کنند) است. در ایران این دارو با نام‌های تجاری مانند لووکس و لووسر و در بسته‌های ۵۰ و ۱۰۰ میلی‌گرمی در داروخانه‌ها موجود است.
هشدار ها فلووکسامین
هشدار های بالینی و کاربردی فلووکسامین برای پزشکان
هشدار جعبه سیاه در خصوص خطر خودکشی
• مهم ترین هشدار مربوط به این دارو، افزایش خطر بروز افکار و رفتار های خودکشی در کودکان، نوجوانان و جوانان زیر بیست و چهار سال است. پزشک باید در ماه های اولیه شروع درمان یا هنگام تغییر دوز، بیمار را از نظر تشدید افسردگی، بروز بی قراری، تحریک پذیری شدید و تغییرات غیر عادی در رفتار به صورت مستمر پایش کند.
خطر سندرم سروتونین
• تجمع بیش از حد سروتونین می تواند منجر به سندرم سروتونین شود که یک وضعیت تهدید کننده حیات است. این خطر در صورت تجویز همزمان فلووکسامین با سایر دارو های سروتونرژیک مانند تریپتان ها، ترامادول، لینزولید، و به ویژه مهار کننده های مونوآمین اکسیداز به شدت افزایش می یابد. علائم شامل تغییرات وضعیت ذهنی، بی ثباتی اتونومیک، اختلالات عصبی عضلانی و علائم گوارشی است. در صورت بروز این علائم، دارو باید فورا قطع شده و درمان های حمایتی آغاز گردد.
تداخلات شدید آنزیمی
• فلووکسامین یک مهار کننده بسیار قوی آنزیم کبدی سیتوکروم یک آ دو و مهار کننده متوسط چند آنزیم دیگر است. این ویژگی باعث افزایش شدید غلظت خونی دارو هایی می شود که توسط این مسیر متابولیزه می شوند. تجویز همزمان با دارو هایی که دارای حاشیه ایمنی باریک هستند، نیازمند احتیاط اکید، تنظیم دوز و پایش دقیق بالینی است تا از سمیت های خطرناک جلوگیری شود.
خطر خونریزی های غیر طبیعی
• استفاده از این دارو می تواند عملکرد پلاکت ها را مختل کند و خطر خونریزی را افزایش دهد. این خطر در بیمارانی که به طور همزمان دارو های ضد التهاب غیر استروئیدی، آسپرین، وارفارین یا سایر دارو های ضد انعقاد مصرف می کنند، بسیار بیشتر است. علائم می تواند از کبودی ساده تا خونریزی های شدید گوارشی متغیر باشد.
افت سدیم خون
• در بیماران سالمند یا افرادی که دارو های ادرار آور مصرف می کنند، تجویز این دارو می تواند منجر به افت شدید سدیم خون شود. این وضعیت ممکن است با علائمی مانند سردرد، اختلال تمرکز، اختلال حافظه، ضعف و بی ثباتی همراه باشد و در موارد شدید به توهم، تشنج، کما و ایست تنفسی ختم شود.
گلوکوم زاویه بسته
• این دارو می تواند باعث اتساع خفیف مردمک چشم شود. در بیماران دارای زوایای آناتومیک باریک در چشم که جراحی لیزری انجام نداده اند، این اتساع می تواند باعث انسداد زاویه و بروز حمله حاد گلوکوم زاویه بسته شود که یک اورژانس بینایی محسوب می گردد.
سندرم قطع دارو
• قطع ناگهانی فلووکسامین می تواند منجر به علائم آزار دهنده ای از جمله سرگیجه، اختلالات حسی، بی خوابی، تحریک پذیری، تهوع و سردرد شود. برای جلوگیری از این وضعیت، دوز دارو باید به صورت تدریجی و طی چند هفته کاهش یابد.
مسمومیت و اوردوز فلووکسامین و پروتکل درمان
نشانه ها و تظاهرات بالینی مسمومیت و اوردوز
• مصرف مقادیر بیش از حد این دارو می تواند طیف وسیعی از علائم را ایجاد کند. شایع ترین تظاهرات شامل تهوع، استفراغ، اسهال، خواب آلودگی شدید و سرگیجه است. در موارد شدید تر و مصرف دوز های بسیار بالا، علائم خطرناک تری مانند تند تپشی، کند تپشی، افت فشار خون، اختلالات نوار قلب از جمله طولانی شدن فاصله کیو تی، لرزش، تشنج، کما و سندرم سروتونین مشاهده می شود.
مدیریت و درمان مسمومیت
در برخورد با بیماری که دچار اوردوز با فلووکسامین شده است، هیچ آنتی دوت یا پادزهر اختصاصی وجود ندارد و تمرکز پزشک باید بر روی اقدامات حمایتی و علامتی باشد.
• تثبیت وضعیت بیمار: اولین قدم، اطمینان از باز بودن راه هوایی، اکسیژن رسانی کافی و تهویه مناسب است.
• پایش علائم حیاتی: مانیتورینگ مداوم قلبی و بررسی نوار قلب برای تشخیص سریع هرگونه آریتمی قلبی یا تغییرات هدایتی الزامی است.
• پاکسازی گوارشی: در صورتی که زمان کوتاهی از مصرف دوز سمی گذشته باشد، تجویز زغال فعال می تواند برای کاهش جذب دارو بسیار موثر تر از شستشوی معده باشد. زغال فعال باید با یک ملین مناسب همراه شود.
• اقدامات غیر موثر: به دلیل حجم توزیع بسیار بالای فلووکسامین در بافت های بدن و اتصال بالای آن به پروتئین های خون، اقداماتی مانند دیالیز، تعویض خون یا دیورز اجباری در تسریع دفع این دارو کاربردی ندارند و توصیه نمی شوند.

مصرف در بارداری فلووکسامین
گروه C
در شرايط خاص و نظارت ويژه پزشك قابل استفاده است: مطالعات حیوانی مواردی از عارضه جانبی برای جنین نشان داده است و مطالعات انسانی به اندازه کافی در دست نیست. منافع دارو در مقابل خطرات احتمالی، تعیین کننده مصرف یا عدم مصرف این دارو در دوران بارداری است.

عوارض فلووکسامین
بیشتر عوارض این دارو موقتی هستند، اما اگر با موارد زیر روبرو شدید حتماً سریع به پزشک بگویید:
• تپش قلب شدید، مداوم یا نامنظم.
• فکر کردن به آسیب زدن به خود یا خودکشی.
• واکنش‌های حساسیت شدید مثل کهیر، تورم صورت و گلو یا مشکل در تنفس.
عوارض شایع: تهوع، بی‌خوابی و خشکی دهان
برای کمتر شدن این مشکلات می‌توانید این کارها را انجام دهید:
• دارو را حتماً همراه با وعده غذایی بخورید.
• ساعت مصرف را با مشورت پزشک تغییر دهید.
• برای رفع خشکی دهان، در طول روز آب زیاد بنوشید.
لرزش دست و تپش قلب با فلووکسامین
گاهی ممکن است دست‌ها کمی بلرزد یا پوست دچار خارش شود. اما تپش قلب مداوم نشانه‌ای است که باید حتماً در اولین فرصت به پزشک گزارش داده شود.
عوارض طولانی‌مدت بر بدن و میل جنسی
در مصرف طولانی‌مدت، عوارض جدی بسیار نادر است؛ اما بعضی افراد ممکن است با کاهش میل جنسی یا افزایش وزن روبرو شوند که نیاز به مشورت با پزشک دارد.
عوارض قطع ناگهانی فلووکسامین و علائم ترک
اگر دارو را ناگهانی کنار بگذارید، دچار علائم ناخوشایندی می‌شوید که به آن علائم محرومیت می‌گویند. این علائم عبارتند از:
• بی‌قراری و اضطراب شدید.
• عرق کردن زیاد و سرگیجه.
• دیدن خواب‌های آشفته و کابوس.
پزشک برای جلوگیری از این مشکلات، معمولاً طی ۲ تا ۴ هفته و به آرامی مقدار دارو را کم می‌کند تا به صفر برسد.
عوارض جانبی فلووکسامین
عوارض گوارشی مهم
• شایع ترین عارضه این دارو تهوع است که در حدود چهل درصد از بیماران مشاهده می شود. خشکی دهان در حدود چهارده درصد، اسهال در حدود یازده درصد، سوء هاضمه در حدود ده درصد و یبوست نیز در حدود ده درصد موارد گزارش شده است. همچنین بی اشتهایی در حدود شش درصد از مصرف کنندگان رخ می دهد.
عوارض مهم سیستم عصبی مرکزی و روان شناختی
• سردرد یکی از عوارض بسیار شایع است که در حدود بیست و دو درصد از بیماران بروز می کند. خواب آلودگی نیز با شیوع مشابه در حدود بیست و دو درصد افراد دیده می شود. در مقابل، بی خوابی در حدود بیست و یک درصد از بیماران رخ می دهد. عوارض دیگری مانند ضعف و بی حالی در حدود چهارده درصد، احساس عصبی بودن در حدود دوازده درصد و سرگیجه در حدود یازده درصد موارد گزارش شده است.
عوارض مهم سیستم اتونوم و سایر عوارض
• تعریق بیش از حد در حدود یازده درصد از بیماران تحت درمان با این دارو مشاهده می شود. همچنین، اختلالات عملکرد جنسی به ویژه انزال غیر طبیعی در مردان، در حدود هشت درصد موارد ثبت شده است که نیازمند توجه و مشاوره با بیمار پیش از شروع درمان است. تپش قلب نیز در حدود سه درصد از افراد بروز می کند.
عوارض شایع (%10 سیستم اعصاب مرکزی: سردرد، بی خوابی، خواب آلودگی، سرگیجه، عصبانیت گوارشی: تهوع، اسهال، خشکی دهان، بی اشتهایی ادراری تناسلی: اختلال انزال عصبی، عضلانی و اسکلتی: ضعفعوارض نسبتا شایع (%10-1) قلبی عروقی: درد قفسه سینه، تپش قلب، گشادی عروق، افزایش فشارخون، ادم، افت فشارخون، سنکوپ سیستم اعصاب مرکزی: درد، اضطراب، اختلال ارگاسم، خمیازه، خواب آشفته، تفکرات نامعقول، خواب رفتگی اندام، آژیتاسیون، آپاتی (بی اعتنایی)، تحریک سیستم اعصاب مرکزی، لرز، افسردگی، هایپرتونی، سایکونوروز، پرش عضلانی، فراموشی، رفتار شیدایی، میوکلونوس (انقباض یا پرش عضلانی)، واکنش روانی، کسالت پوستی: افزایش تعریق، کبودی، آکنه ولگاریس غدد درون ریز و متابولیسم: کاهش میل جنسی، خونریزی شدید و طولانی قاعدگی، کاهش وزن، افزایش وزن گوارشی: سوء هاضمه، یبوست، استفراغ، درد شکمی، نفخ، پوسیدگی دندان، افتادن دندان، اختلال چشایی، اختلال در بلع، التهاب لثه ادراری تناسلی: تکرر ادرار، اختلالات جنسی، ضعف جنسی، عفونت مجاری ادراری، احتباس ادرار کبدی: اختلال عملکرد کبدی عفونی: آبسه دندان، عفونت ویروسی عصبی، عضلانی و اسکلتی: لرزش، درد عضلانی، هایپرکینزی (پر جنبشی)، هیپوکینزی چشمی: تنبلی چشم کلیوی: پر ادراری تنفسی: عفونت مجاری تنفسی فوقانی، فارنژیت، علائم شبه آنفلونزا، التهاب حنجره، برونشیت، تنگی نفس، خون دماغ، تشدید سرفه، سینوزیت
تداخلات دارویی فلووکسامین
مشخصات کلی تداخلات:
• سوبسترای CYP2D6
• مهارکننده‌های CYP1A2 (قوی)
• مهارکننده‌های CYP2C8 (ضعیف)
• مهارکننده‌های CYP2C9 (ضعیف)
• مهارکننده‌های CYP2C19 (قوی)
• مهارکننده‌های CYP2D6(ضعیف)
• مهارکننده‌های CYP3A4 (ضعیف)
• مهارکننده‌های P-gp( ضعیف)
• تشدید اثرات ضد پلاکت
• تشدید اثرات تضعیف‌کننده CNS
• تشدید هیپوناترمی
• کاهش آستانه تشنج
• تشدید اثرات سروتونرژیک
تداخلات رده X (پرهیز):
آگوملاتین، آلوسترون، بروموپرید، داپوکستین، دولوکستین، لینزولید، ملاتونین، متیلن بلو، مهارکننده‌های مونو آمین اکسیداز (ضدافسردگی)، پیموزاید، راملتئون، راساژیلین، سلژلین، تاسیملتئون، تیوریدازین، تیزانیدین، اوروکیناز
کاهش اثرات داروها توسط فلووکسامین:
کاریسوپرودول، کلوپیدوگرل، آیوفلوپان ید 123، فراورده‌های تیروئید
کاهش اثرات فلووکسامین:
سیپروهپتادین، گیلتریتینیب، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (انتخابی COX2)، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (غیرانتخابی)، گیاه علف چای، تنباکو (دود کردن)
افزایش اثرات داروها توسط فلووکسامین:
آسنوکومارول، داروهای با خاصیت ضد پلاکت، داروهای کاهنده قند خون، آگوملاتین، آلوسترون، آلپرازولام، داروهای ضد انعقاد، داروهای ضد سایکوز، آپیکسابان، آسناپین، آسپیرین، بمیپارین، بنداموستین، برکسانولون، بریواراستام، برومازپام، کافئین و فراورده‌های حاوی کافئین، کانابیدیول، کاربامازپین، کاریسوپرودول، سفالوتین، سیلوستازول، سیتالوپرام، کلوبازام، کلوزاپین، کلاژناز (سیستمیک)، دابیگاتران اتکسیلات، دئوکسی کولیک اسید، دسموپرسین، دکس لانسوپرازول، دیازپام، دوفتیلید، دولوکستین، ادوکسابان، انوکساپارین، ارلوتینیب، اتیزولام، اتراویرین، فلیبانسرین، فوس فنی‌توئین - فنی‌توئین، هالوپریدول، هپارین، ایبریتومومب تیوکستان، لانسوپرازول، لمبورکسانت، لوومتادون، لیدوکائین (سیستمیک)، لومیتاپید، لوماتپرون، ملاتونین، متادون، متیلن بلو، مگزلیتین، مهارکننده‌های مونو آمین اکسیداز (ضدافسردگی)، نیمودیپین، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (انتخابی COX2)، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (غیرانتخابی)، اوبینوتوزومب، الانزاپین، امپرازول، اکسی تریپتان، پنتوکسی فیلین، پیموزاید، پیرفنیدون، پومالیدومید، پروگوانیل، پروپافنون، پروپرانولول، کینیدین، راملتئون، راموسترون، راساژیلین، ریلوزول، ریواروکسابان، روفلومیلاست، روپینیرول، روپیواکائین، سالیسیلات ها، مهارکننده‌های انتخابی باز جذب سروتونین، سلژلین، تضعیف‌کننده‌های CNS سروتونرژیک غیر اوپیوئیدی، مهارکننده‌های باز جذب سروتونین/ نوراپی نفرین، تاسیملتئون، مشتقات تئوفیلین، دیورتیک های تیازیدی و شبه تیازیدی، تیوریدازین، داروهای ترومبولیتیک، تیزانیدین، تریازولام، داروهای ضدافسردگی سه حلقه‌ای، آبروگپنت، اوروکیناز، آنتاگونیست های ویتامین کا، زولپیدم
افزایش اثرات فلووکسامین:
آکالابروتینیب، الکل (اتیل)، آلموتریپتان، آمفتامین‌ها، داروهای ضد تهوع (آنتاگونیست های 5HT3)، داروهای ضد سایکوز، بروموپرید، بوپروپیون، بوسپیرون، سیتالوپرام، سیکلوبنزاپرین، مهارکننده‌های قوی CYP2D6، داپوکستین، داساتینیب، دکس متیل‌فنیدات، متیل‌فنیدات، دکسترومتورفان، دولوکستین، التریپتان، مشتقات ارگوت، امولسیون‌های چرب (بر پایه روغن ماهی)، فنفلورامین، گلوکزآمین، آب گریپ‌فروت، گیاهان (با خاصیت ضد پلاکت/ ضد انعقاد)، ایبروتینیب، اینوترسن، لاسمیدیتان، لوومتادون، لیماپروست، لینزولید، لورکاسرین (از بازار دارویی ایالات‌متحده جمع‌آوری‌شده)، متاکسالون، متادون، متی‌روسین، مولتی ویتامین/ فلورید (حاوی ویتامین‌های آ، دی و ای)، مولتی ویتامین/ مینرال (حاوی ویتامین‌های آ، دی، ای، کا، فولات، آهن)، مولتی ویتامین/ مینرال (حاوی ویتامین‌های آ، ای، بدون آهن)، نفازودون، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (موضعی)، اسیدهای چرب امگا 3، اندانسترون، آگونیست های اوپیوئیدی، پنتوسان پلی سولفات سدیم، پنتوکسی فیلین، آنالوگ‌های پروستاسیکلین، کینیدین، راموسترون، سافینامید، سلومتینیب، داروهای سروتونرژیک (خطر بالا، متفرقه)، اوپیوئید های سروتونرژیک (خطر بالا)، آگونیست های گیرنده 5HT1D سروتونین (تریپتان)، گیاه علف چای، گیاه اسپند، تالازوپاریب، تیپراناویر، ترامادول، ویتامین ای (سیستمیک)، ورتیوکستین، زانوبروتینیب
تداخلات دارویی فلووکسامین
این دارو با طیف وسیعی از داروها تداخل دارد. در ادامه داروهای مهم با ذکر نوع تداخل بررسی شده اند:
منع مصرف مطلق
• مصرف همزمان با داروهای مهار کننده مونوآمین اکسیداز مانند فنلزین، ترانیل سیپرومین و لینزولید به دلیل خطر بروز سندرم سروتونین کشنده اکیدا ممنوع است. همچنین مصرف همزمان با تیزانیدین، آلوسترون، راملتئون، پیموزاید و تیوریدازین به دلیل مهار شدید متابولیسم این داروها و افزایش خطرناک غلظت خونی آن ها که می تواند منجر به آریتمی قلبی یا سمیت شدید شود، منع مطلق دارد.
تداخلات نیازمند تنظیم دوز یا پایش دقیق:
تئوفیلین و کلوزاپین
• فلووکسامین غلظت خونی این داروها را به شدت افزایش می دهد و خطر سمیت را بالا می برد. کاهش قابل توجه دوز این داروها در صورت مصرف همزمان الزامی است.
بنزودیازپین ها
• متابولیسم داروهایی مانند آلپرازولام و دیازپام مهار شده و باعث افزایش خواب آلودگی و ضعف سیستم عصبی می شود. در صورت نیاز باید از بنزودیازپین هایی که متابولیسم کبدی متفاوتی دارند مانند لورازپام استفاده کرد.
داروهای ضد انعقاد و ضد پلاکت
• مصرف همزمان با وارفارین، آسپرین و داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن خطر خونریزی گوارشی و سیستمیک را به دلیل اختلال در تجمع پلاکتی افزایش می دهد.
متادون
• غلظت متادون به شدت بالا می رود که نیازمند پایش علائم سمیت اپیوئیدی و کاهش دوز متادون است.
تداخلات فلووکسامین با غذا و نوشیدنی ها
کافئین
• به دلیل مهار قوی آنزیم های کبدی توسط این دارو، پاکسازی کافئین از بدن به شدت کاهش می یابد. این موضوع باعث تجمع کافئین و بروز علائمی مانند تپش قلب، بی خوابی شدید، لرزش و اضطراب می شود. به بیماران توصیه کنید مصرف قهوه و نوشیدنی های حاوی کافئین را به شدت محدود کنند.
الکل
• مصرف همزمان باعث تشدید ضعف سیستم عصبی مرکزی، خواب آلودگی و اختلالات شناختی می شود و باید از آن پرهیز گردد.
تداخلات فلووکسامین در آزمایشات تشخیص طبی
سدیم خون
• این دارو می تواند باعث کاهش سدیم خون و بروز سندرم ترشح نامناسب هورمون ضد ادراری شود. بنابراین در بیماران مسن یا افرادی که علائمی مانند گیجی دارند، بررسی سطح سدیم سرم ضروری است.
آزمایش های انعقادی
• به دلیل تاثیر بر عملکرد پلاکت ها، ممکن است زمان خونریزی در آزمایشات افزایش یابد، هرچند پارامترهای انعقادی معمول مانند زمان پروترومبین تغییر قابل توجهی نمی کنند مگر اینکه بیمار همزمان وارفارین مصرف کند.
آنزیم های کبدی
• در موارد نادر، ممکن است باعث افزایش بدون علامت آنزیم های ترانس آمیناز کبدی شود که در پایش های دوره ای باید مد نظر قرار گیرد.

تداخلات دارویی فلووکسامین
فلووکسامین با بعضی داروها سازگار نیست و مصرف همزمان آن‌ها می‌تواند خطرناک باشد. اگر داروهای زیر را مصرف می‌کنید، حتماً به پزشک اطلاع دهید:
• داروهای رقیق‌کننده خون (مانند وارفارین).
• آنتی‌بیوتیک‌های خاص (مانند لینزولاید).
• داروهای مسکن و ضدالتهاب (مانند سلکوکسیب).
خطرات مصرف همزمان فلووکسامین با الکل یا ترامادول
مصرف همزمان الکل یا داروهای مخدری مثل ترامادول با فلووکسامین بسیار خطرناک است و می‌تواند باعث گیجی شدید، مشکلات تنفسی یا تداخلات مغزی جدی شود. ترکیب این مواد با هم به شدت ممنوع است.
تداخل با داروهای ضدالتهاب و گیاهان دارویی
مصرف همزمان این دارو با مسکن‌های ضدالتهاب یا برخی داروهای گیاهی ممکن است خطر خونریزی را افزایش دهد. نظارت دقیق پزشک در این شرایط ضروری است.

نام‌های تجاری

قرص لووسر - فلووکسامین سبحان دارو 50 میلی گرم [داروسازی سبحان دارو]، قرص مینو-فلووکسامین 50 میلی گرم [داروسازی مینو]، قرص لووسر - فلووکسامین سبحان 100 میلی گرم [داروسازی سبحان دارو]، قرص بایووکسامین 50 میلی گرم [داروسازی باختر بیوشیمی]، قرص بایووکسامین 100 میلی گرم [داروسازی باختر بیوشیمی]، قرص آلفا-فلووکسامین 50 میلی گرم [داروسازی البرز دارو]، قرص لویکسام 50 میلی گرم [داروسازی دکتر عبیدی]، قرص ووکسام 50 میلی گرم [داروسازی تهران دارو]، قرص ووکسام 100 میلی گرم [داروسازی تهران دارو]، قرص نیلوکسامین 100 میلی گرم [نیل فارمد]، قرص فلووکسامین جالینوس 50 میلی گرم [داروسازی جالینوس]، قرص فلووکسامین جالینوس 100 میلی گرم [داروسازی جالینوس]، FLUVOXAMINE SOBHANDAROU 50MG TAB-LUVOSER [داروسازی سبحان دارو]، MINOO-FLUVOXAMINE 50MG TAB [داروسازی مینو]، FLUVOXAMINE SOBHAN 100MG TAB-LUVOSER [داروسازی سبحان دارو]، BIOVOXAMINE 50MG TAB [داروسازی باختر بیوشیمی]، BIOVOXAMINE 100MG TAB [داروسازی باختر بیوشیمی]، ALPHA-FLUVOXAMIN 50MG TAB [داروسازی البرز دارو]، LUVIXAM 50MG TAB [داروسازی دکتر عبیدی]، VOXAM 50MG TAB [داروسازی تهران دارو]، VOXAM 100MG TAB [داروسازی تهران دارو]، NILOXAMINE 100 MG Tablet [نیل فارمد]، FLUVOXAMINE-JALINOUS 50MG TAB [داروسازی جالینوس]، FLUVOXAMINE-JALINOUS 100MG TAB [داروسازی جالینوس]، ساشه اکتوویت پاور، قرص اکتوکلوپیدوگرل 75 میلی گرم، قرص کلوپیدوگرل اکتوور 75 میلی گرم، سافت ژل پروستانن فیتومد، شربت پریکان 25میلی گرم/5میلی لیتر 60 میلی لیتر، ساشه مایوفولات، پودر برای تزریق آیفوکسا 2 میلی گرم، پودر برای تزریق آیفوکسا 1 میلی گرم، ویال کلسیم فولینات کلوا 100 میلی گرم/10 میلی لیتر، ویال کلسیم فولینات کلوا 200 میلی گرم/10 میلی لیتر، ژل موضعی بریمونیدین توسن دارو 3میلی گرم/1 گرم 30 گرم، محلول تزریقی هلیگزور آ بسته سری 1 (محتوی 7 آمپول)، محلول تزریقی هلیگزور آ بسته سری 2 (محتوی 7 آمپول)، قرص ولوپام 10 میلی گرم، قرص زلیوکس 60 میلی گرم (رزمتیرم)، قرص منیزیم ویتاسا 250 میلی گرم، قرص ویتامین سی ویتاسا 1000 میلی گرم، قرص مولتی ویتامین مینرال ب کمپلکس ویتامین سی ال لیزین ویتاسا، سافت ژل امگا 3 ویتاسا 1000 میلی گرم، قرص کلسیم منیزیم ویتامین د3 و کا2 ویتاسا

اشکال دارویی

قرص، شربت، آمپول، ویال، کرم، ژل، پودر، ساشه، محلول