سیتالوپرام

معرفی قرص سیتالوپرام
قرص سیتالوپرام یک داروی تجویزی برای کمک به درمان برخی مشکلات خلقی و اضطرابی است. این دارو از گروه مهارکننده‌های بازجذب سروتونین است (داروهایی که به تنظیم سروتونین، یعنی یکی از مواد شیمیایی مؤثر بر خلق‌وخو در مغز، کمک می‌کنند).
این دارو معمولاً برای درمان افسردگی استفاده می‌شود و ممکن است برای بعضی افراد در اضطراب، حملات پانیک (حمله ناگهانی ترس شدید) و برخی مشکلات مشابه هم تجویز شود. اثر آن فوری نیست و معمولاً به‌تدریج ظاهر می‌شود.
مقایسه قرص سیتالوپرام با سرترالین، فلوکستین و فلووکسامین
این داروها همگی در درمان برخی مشکلات خلقی و اضطرابی کاربرد دارند، اما از نظر عوارض، تداخل‌ها، سرعت اثر و مناسب بودن برای هر فرد تفاوت‌هایی دارند.
هیچ دارویی برای همه بهترین گزینه نیست. مقایسه واقعی باید بر اساس شرایط هر فرد و تشخیص پزشک انجام شود.
فارماکوکینتیک سیتالوپرام
الف. جذب
• فراهمی زیستی: جذب سیتالوپرام از دستگاه گوارش خوب است و فراهمی زیستی آن تقریباً در حدود ۸۰ درصد تخمین زده می‌شود.
• زمان رسیدن به حداکثر غلظت: حداکثر غلظت پلاسمایی دارو معمولاً ظرف ۴ ساعت پس از مصرف خوراکی حاصل می‌شود.
ب. توزیع
• اتصال به پروتئین: سیتالوپرام اتصال نسبتاً پایینی به پروتئین‌های پلاسما دارد (حدود ۵۰ تا ۶۰ درصد). این ویژگی خطر تداخل با سایر داروهایی که اتصال بالایی به پروتئین دارند (مانند وارفارین) را کاهش می‌دهد، اما همچنان باید در مصرف همزمان احتیاط شود.
ج. متابولیسم
• مسیر اصلی: سیتالوپرام به طور گسترده در کبد توسط چندین آنزیم سیتوکروم P450 متابولیزه می‌شود. آنزیم‌های اصلی درگیر شامل CYP2C19، CYP3A4 و CYP2D6 هستند.
• متابولیت‌های فعال: سیتالوپرام عمدتاً به دسمتیل سیتالوپرام و دیدسمتیل سیتالوپرام متابولیزه می‌شود. این متابولیت‌ها از نظر بالینی فعال هستند، اما قدرت آن‌ها در مهار بازجذب سروتونین کمتر از خود سیتالوپرام است.
د. دفع
• نیمه عمر: نیمه عمر حذفی سیتالوپرام نسبتاً طولانی و در حدود ۳۵ ساعت است. این نیمه عمر طولانی امکان مصرف یک‌بار در روز را فراهم می‌کند و به ثبات غلظت دارو در پلاسما کمک می‌نماید. وضعیت ثابت تقریباً پس از یک هفته تا ۱۰ روز از شروع درمان حاصل می‌شود.
• مسیرهای دفع: سیتالوپرام و متابولیت‌های آن عمدتاً از طریق ادرار و تا حدودی از طریق مدفوع دفع می‌شوند.
ملاحظات بالینی فارماکوکینتیک:
پزشکان باید توجه داشته باشند که سیتالوپرام از طریق CYP2C19 متابولیزه می‌شود. بنابراین:
• بیماران با متابولیسم کند: در بیمارانی که از نظر ژنتیکی متابولیسم ضعیفی در آنزیم CYP2C19 دارند، غلظت سیتالوپرام در پلاسما افزایش می‌یابد که این امر خطر طولانی شدن فاصله QT را تشدید می‌کند و نیازمند کاهش دوز است.
• تداخل با مهارکننده‌ها: داروهایی که مهارکننده قوی CYP2C19 هستند (مانند اُمپرازول یا فلوکونازول) می‌توانند متابولیسم سیتالوپرام را مهار کرده و غلظت آن را بالا ببرند که این نیز توجیهی برای محدود کردن دوز سیتالوپرام به ۲۰ میلی‌گرم در روز در این بیماران است.

کاربرد قرص سیتالوپرام در حمله پانیک و وسواس
پزشک ممکن است این دارو را برای برخی افراد مبتلا به حمله پانیک (حمله ناگهانی ترس شدید) تجویز کند. حمله پانیک یعنی دوره‌ای ناگهانی از ترس شدید که می‌تواند با تپش قلب، لرزش، تنگی نفس، تعریق یا احساس خطر همراه باشد.
در بعضی شرایط، این دارو برای علائم وسواس هم در نظر گرفته می‌شود. با این حال، تشخیص اینکه این دارو برای این مشکلات مناسب است یا نه، فقط باید توسط پزشک انجام شود.
سیتالوپرام برای چه بیماری‌هایی استفاده می‌شود؟
این دارو بیشتر برای افسردگی تجویز می‌شود و در بعضی افراد ممکن است برای اضطراب، حملات پانیک (حمله ناگهانی ترس شدید) و برخی مشکلات مشابه هم کاربرد داشته باشد.
موارد مصرف سیتالوپرام
سیتالوپرام که از دسته داروهای مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) است، یک داروی پرمصرف برای درمان اختلالات خلقی و اضطرابی است. پزشک باید در تجویز این دارو به ویژه در مورد دوزهای بالاتر و خطر تداخلات قلبی، احتیاط کامل داشته باشد.
۱. موارد مصرف تأیید شده
تنها مورد مصرف تأییدشده سیتالوپرام به صورت خوراکی در بسیاری از کشورهای مرجع، درمان یک اختلال خاص خلقی در بزرگسالان است.
درمان اختلال افسردگی اساسی:
• توضیحات کاربردی برای پزشک: سیتالوپرام با تقویت فعالیت سروتونین در سیستم عصبی مرکزی، علائم افسردگی را کاهش می‌دهد. این دارو به طور کلی در میان داروهای هم‌گروه خود، تحمل‌پذیری مناسبی دارد، اما پزشک باید توجه داشته باشد که شروع اثر درمانی ممکن است ۱ تا ۴ هفته طول بکشد و تصمیم به تغییر دارو نباید پیش از طی شدن این دوره زمانی گرفته شود.
• ملاحظات بالینی دوز: حداکثر دوز توصیه شده برای بزرگسالان، ۴۰ میلی‌گرم در روز است. برای بیماران مسن‌تر (بالای ۶۰ سال) و یا بیمارانی که از داروهای مهارکننده CYP2C19 (مانند امپرازول) استفاده می‌کنند، حداکثر دوز باید به ۲۰ میلی‌گرم در روز محدود شود. این احتیاط به دلیل افزایش خطر طولانی شدن فاصله QT در الکتروکاردیوگرام (ECG) و احتمال آریتمی قلبی با دوزهای بالاتر است.
۲. موارد مصرف خارج از برچسب
سیتالوپرام به دلیل اثرگذاری قوی بر سیستم سروتونینی، به طور گسترده‌ای برای درمان سایر اختلالات روانی که با عدم تعادل سروتونین مرتبط هستند، تجویز می‌شود. این تجویزها بر اساس شواهد بالینی و توصیه‌های متخصصین صورت می‌گیرد، هرچند توسط سازمان‌های رسمی دارویی به طور رسمی تأیید نشده‌اند.
اختلال اضطراب فراگیر:
• توضیحات کاربردی برای پزشک: اگرچه اس سیتالوپرام، که یکی از ایزومرهای فعال سیتالوپرام است، برای این مورد تأیید شده، اما سیتالوپرام نیز به طور بالینی برای کاهش نگرانی مزمن، تنش و علائم جسمی اضطراب مؤثر است. شروع درمان با دوزهای پایین و افزایش تدریجی به تحمل‌پذیری بهتر کمک می‌کند.
اختلال وحشت‌زدگی یا پانیک:
• توضیحات کاربردی برای پزشک: سیتالوپرام در کاهش فراوانی و شدت حملات پانیک، شامل ترس ناگهانی و علائم جسمی شدید (مانند تپش قلب و احساس خفگی)، کاربرد دارد. اغلب توصیه می‌شود که درمان با دوزهای بسیار پایین آغاز شود تا از تحریک‌پذیری اولیه و اضطراب ناشی از دارو (که می‌تواند شبیه به حمله پانیک باشد) جلوگیری شود.
اختلال وسواس فکری-عملی:
• توضیحات کاربردی برای پزشک: سیتالوپرام به کنترل افکار وسواسی و اعمال اجباری کمک می‌کند. نکته بالینی مهم این است که برای رسیدن به پاسخ درمانی مناسب در اختلال وسواس، معمولاً به دوزهای بالاتر داروهای SSRI نسبت به درمان افسردگی نیاز است، هرچند پزشک باید سقف دوز (۴۰ میلی‌گرم) را به دلیل ملاحظات قلبی رعایت کند.
سندرم پیش از قاعدگی شدید یا اختلال نارسایی خلقی پیش از قاعدگی (PMDD):
• توضیحات کاربردی برای پزشک: سیتالوپرام می‌تواند علائم خلقی و جسمی شدید مرتبط با دوره پیش از قاعدگی را کاهش دهد. در این مورد، دو روش درمانی وجود دارد: درمان مداوم روزانه یا درمان محدود به فاز لوتئال (نیمه دوم چرخه قاعدگی).

مکانیسم اثر سیتالوپرام
سیتالوپرام یک مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین است و مکانیسم اصلی اثر آن به شرح زیر است:
• مهار بازجذب سروتونین: سیتالوپرام با اتصال به ناقل سروتونین در غشای پیش‌سیناپسی نورون‌ها، عمل آن را مسدود می‌کند. این عمل باعث می‌شود که سروتونین (۵-هیدروکسی‌تریپتامین یا 5-HT) به مدت طولانی‌تری در فضای سیناپسی باقی بماند.
• افزایش غلظت سروتونین: در نتیجه افزایش غلظت سروتونین در شکاف سیناپسی، فعالیت گیرنده‌های سروتونین پس‌سیناپسی تقویت می‌شود. این افزایش فعالیت سروتونرژیک در نواحی مختلف مغز، به تدریج منجر به بهبود علائم افسردگی و اضطراب می‌گردد.
• انتخابی بودن: سیتالوپرام انتخابی‌ترین SSRI در مهار بازجذب سروتونین است و در دوزهای درمانی، تأثیر بسیار ناچیزی بر بازجذب سایر انتقال‌دهنده‌های عصبی مانند نوراپی‌نفرین و دوپامین دارد. این ویژگی باعث می‌شود عوارض جانبی مرتبط با سایر گیرنده‌ها (مانند عوارض آنتی‌کولینرژیک یا آنتی‌هیستامینیک که در داروهای ضدافسردگی سه حلقه‌ای دیده می‌شود) کاهش یابد.

بهترین زمان مصرف قرص سیتالوپرام
• مصرف این دارو باید منظم و در ساعت مشخص انجام شود. انتخاب یک زمان ثابت در روز می‌تواند به کاهش فراموشی کمک کند.
• بعضی افراد آن را صبح مصرف می‌کنند و بعضی شب. اگر دارو باعث خواب‌آلودگی شود، ممکن است مصرف شب مناسب‌تر باشد. اگر باعث بی‌خوابی شود، ممکن است مصرف صبح ترجیح داده شود.
• این دارو معمولاً می‌تواند قبل یا بعد از غذا مصرف شود. اگر باعث تهوع یا ناراحتی معده شود، مصرف آن همراه غذا ممکن است برای بعضی افراد راحت‌تر باشد.
• مهم‌تر از قبل یا بعد غذا بودن، مصرف منظم و در زمان ثابت است؛ مگر اینکه پزشک دستور دیگری داده باشد.
• در بعضی افراد، به‌ویژه در شروع درمان حمله پانیک (حمله ناگهانی ترس شدید)، ممکن است در هفته‌های اول اضطراب موقتاً بیشتر شود. این موضوع باید زیر نظر پزشک پیگیری شود.
توصیه های دارویی سیتالوپرام
۱. توصیه‌های دارویی ویژه بیمار
زمان و نحوه مصرف:
• سیتالوپرام را دقیقاً طبق دستور پزشک، معمولاً یک بار در روز مصرف کنید.
• دارو را می‌توان در هر زمانی از شبانه‌روز، همراه یا بدون غذا مصرف کرد. اگر بیمار دچار تهوع می‌شود، مصرف همراه غذا ممکن است تحمل را بهبود بخشد.
• اگر سیتالوپرام باعث مشکل در خواب (بی‌خوابی) می‌شود، بهتر است آن را صبح‌ها مصرف کنید.
اثربخشی و پایداری:
• بهبود کامل علائم ممکن است چندین هفته (۴ تا ۶ هفته) طول بکشد. بیمار باید صبور باشد و مصرف دارو را حتی اگر بلافاصله احساس بهبودی نکرد، ادامه دهد.
• به محض احساس بهبودی، نباید مصرف دارو را قطع کرد. معمولاً برای جلوگیری از عود، درمان باید حداقل ۶ ماه پس از بهبود کامل ادامه یابد.
هشدارهای مهم:
• قطع ناگهانی ممنوع: بیمار هرگز نباید مصرف سیتالوپرام را به طور ناگهانی قطع کند. قطع باید به صورت کاهش تدریجی دوز و تحت نظر پزشک انجام شود تا از بروز سندرم قطع مصرف (شامل سرگیجه، اختلالات حسی، حالت تهوع و اضطراب) جلوگیری شود.
• ملاحظات قلبی: در صورت تجربه هرگونه علائم غیرطبیعی قلب مانند سرگیجه ناگهانی، تپش قلب، ضربان قلب نامنظم یا غش کردن، فوراً به پزشک اطلاع دهد یا به مرکز فوریت‌های پزشکی مراجعه کند.
• خطر افکار خودکشی: به بیمار و خانواده‌اش هشدار دهید که در چند هفته اول درمان یا هنگام تغییر دوز، احتمال افزایش افکار خودکشی یا تغییرات غیرعادی در رفتار وجود دارد و باید فوراً پزشک را در جریان قرار دهند.
• تداخلات دارویی و گیاهی: بیمار باید پزشک را در مورد تمام داروها، مکمل‌ها و محصولات گیاهی (به ویژه گیاه دارویی سنت جان) که مصرف می‌کند مطلع سازد، زیرا این محصولات می‌توانند خطر سندرم سروتونین را به طور خطرناکی افزایش دهند.
۲. توصیه‌های دارویی مخصوص پزشک
محدودیت دوز (اولویت ایمنی):
• حداکثر دوز توصیه شده برای بزرگسالان سالم ۴۰ میلی‌گرم در روز است.
• حداکثر دوز روزانه در بیماران بالای ۶۰ سال، بیماران مبتلا به نارسایی کبدی، و بیماران مصرف‌کننده مهارکننده‌های آنزیم CYP2C19 (مانند سایمتیدین یا اُمپرازول) باید به ۲۰ میلی‌گرم در روز محدود شود. دلیل این محدودیت، خطر طولانی شدن فاصله QT است.
غربالگری و پایش پیش از درمان:
• قبل از شروع درمان، بیمار را از نظر سابقه اختلال دو قطبی غربالگری کنید، زیرا سیتالوپرام ممکن است باعث فعال شدن مانیا شود.
• بیمارانی که در معرض خطر طولانی شدن QT قرار دارند (مانند سابقه خانوادگی، نارسایی قلبی یا مصرف همزمان داروهای طولانی‌کننده QT)، باید نوار قلب (ECG) پیش از درمان و در طول درمان انجام دهند.
• در بیماران پرخطر، قبل از شروع درمان، سطح پتاسیم و منیزیم سرم را بررسی و در صورت کمبود، آن را اصلاح کنید.
مدیریت خطر سروتونین و خونریزی:
• تداخلات سروتونرژیک: از تجویز همزمان سیتالوپرام با داروهایی که سطح سروتونین را به شدت افزایش می‌دهند (مانند مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز یا ترامادول) خودداری کنید.
• خطر خونریزی: هنگام تجویز همزمان با داروهای ضدپلاکت (مانند آسپرین) یا ضد انعقاد (مانند وارفارین)، بیمار را به طور مکرر از نظر علائم خونریزی پایش کنید.
پایش در دوران بارداری و شیردهی:
• در صورت نیاز به درمان در دوران بارداری، کمترین دوز مؤثر را تجویز کنید و در سه ماهه سوم، نوزاد را از نظر سندرم انطباق نامناسب نوزادی پایش کنید.
• در دوران شیردهی، نوزاد را از نظر خواب‌آلودگی بیش از حد، تغذیه ضعیف یا بی‌قراری کنترل کنید.

موارد احتیاط و منع مصرف قرص سیتالوپرام
• حساسیت دارویی به این دارو یا داروهای مشابه
• سابقه ریتم نامنظم قلب (نامرتب بودن ضربان قلب)
• بیماری کبد یا کلیه
• صرع (اختلالی که می‌تواند باعث تشنج شود)
• دیابت (بیماری قند خون)
• گلوکوم (آب‌سیاه چشم)
• سابقه خونریزی غیرعادی
• اختلالات خلقی خاص
• مصرف داروهای گروه MAOI (نوعی داروی ضدافسردگی با تداخل مهم) در مدت اخیر
• دریافت شوک‌درمانی (روش درمانی کنترل‌شده برای برخی اختلالات روان‌پزشکی)
وجود این موارد همیشه به معنی ممنوع بودن کامل مصرف نیست، اما لازم است پزشک پیش از شروع درمان از آن‌ها اطلاع داشته باشد.
منع مصرف سیتالوپرام
۱. موارد منع مصرف در بیماری
مصرف سیتالوپرام در برخی شرایط بالینی و بیماری‌های زمینه‌ای به طور کامل منع شده یا نیازمند احتیاط جدی و تعدیل دوز است:
• مصرف همزمان با مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز (MAOIs): سیتالوپرام به هیچ وجه نباید همزمان با داروهای مهارکننده مونوآمین اکسیداز (مانند فنلزین یا سلژیلین) یا در فاصله زمانی نزدیک به قطع آن‌ها مصرف شود. این تداخل می‌تواند منجر به بروز سندرم سروتونین شود که یک وضعیت تهدیدکننده حیات با علائمی مانند افزایش دمای بدن، سفتی عضلات، بی‌ثباتی علائم حیاتی و تغییرات وضعیت روانی است.
• حساسیت مفرط (آنافیلاکسی): منع مصرف مطلق در بیمارانی که سابقه حساسیت شدید یا آنافیلاکسی به سیتالوپرام یا هر یک از اجزای فرمولاسیون آن دارند.
• بیماری‌های قلبی با خطر طولانی شدن فاصله QT: سیتالوپرام می‌تواند به صورت وابسته به دوز، فاصله QT در نوار قلب را طولانی کند. این امر خطر بروز آریتمی‌های جدی، به خصوص تورساد دو پوینت را افزایش می‌دهد. بنابراین، سیتالوپرام در بیماران با شرایط زیر منع مصرف دارد یا نیازمند احتیاط فوق‌العاده است:
• سندرم مادرزادی طولانی شدنQT.
• برادی‌کاردی (ضربان قلب کند) شدید.
• نارسایی قلبی جبران‌نشده.
• سایر داروهایی که فاصله QT را طولانی می‌کنند (مانند پیموزاید، برخی ضد آریتمی‌ها).
• کاهش پتاسیم خون (هیپوکالمی) یا کاهش منیزیم خون (هیپومنیزیمی) اصلاح‌نشده.
۲. بارداری و شیردهی
تصمیم‌گیری برای استفاده از سیتالوپرام در دوران بارداری و شیردهی باید پس از ارزیابی دقیق خطرات بیماری روانی درمان‌نشده مادر در مقابل خطرات احتمالی دارو برای نوزاد صورت گیرد.
الف. بارداری
• دسته بندی بارداری: سیتالوپرام در رده C بار

قرص سیتالوپرام و قلب، تپش قلب و احتیاط‌های مهم
اگر فرد سابقه مشکلات قلبی، به‌ویژه ریتم نامنظم قلب (نامرتب بودن ضربان قلب) داشته باشد، باید قبل از شروع مصرف حتماً پزشک را مطلع کند. بعضی داروها می‌توانند روی ضربان یا ریتم قلب اثر بگذارند و نیاز به احتیاط بیشتری دارند.
اگر تپش قلب شدید، غش، درد قفسه سینه یا احساس نامنظم شدن ضربان قلب ایجاد شود، مراجعه پزشکی ضروری است.
موارد احتیاط و منع مصرف قرص سیتالوپرام
• حساسیت دارویی به این دارو یا داروهای مشابه
• سابقه ریتم نامنظم قلب (نامرتب بودن ضربان قلب)
• بیماری کبد یا کلیه
• صرع (اختلالی که می‌تواند باعث تشنج شود)
• دیابت (بیماری قند خون)
• گلوکوم (آب‌سیاه چشم)
• سابقه خونریزی غیرعادی
• اختلالات خلقی خاص
• مصرف داروهای گروه MAOI (نوعی داروی ضدافسردگی با تداخل مهم) در مدت اخیر
• دریافت شوک‌درمانی (روش درمانی کنترل‌شده برای برخی اختلالات روان‌پزشکی)
وجود این موارد همیشه به معنی ممنوع بودن کامل مصرف نیست، اما لازم است پزشک پیش از شروع درمان از آن‌ها اطلاع داشته باشد.
علائم هشدار هنگام مصرف قرص سیتالوپرام
• تپش قلب شدید یا غش
• تشنج (حمله عصبی همراه با حرکات غیرارادی یا از دست رفتن کنترل بدن)
• بی‌قراری شدید و غیرعادی
• تعریق شدید همراه با لرزش و سفتی عضلات
• تنگی نفس
• ورم صورت یا لب
• کهیر
بعضی از این علائم می‌توانند نشانه سندرم سروتونین باشند (وضعیتی نادر اما خطرناک که به دلیل بالا رفتن بیش از حد سروتونین در بدن رخ می‌دهد). در این شرایط باید سریعاً به اورژانس مراجعه شود.
وابستگی، ترک و سندرم قطع قرص سیتالوپرام
این دارو مانند مواد اعتیادآور کلاسیک عمل نمی‌کند، اما بدن ممکن است به حضور آن عادت کند. به همین دلیل، قطع ناگهانی می‌تواند باعث علائم ناخوشایند شود.
این علائم به معنی اعتیاد به مفهوم رایج آن نیست، اما نشان می‌دهد که قطع دارو باید با برنامه‌ریزی درست انجام شود.
هشدار ها سیتالوپرام
۱. هشدار اصلی (جعبه سیاه) درباره خطر خودکشی
افزایش افکار و رفتارهای خودکشی: تجویز داروهای ضدافسردگی، از جمله سیتالوپرام، در کودکان، نوجوانان و بزرگسالان جوان (به ویژه زیر ۲۵ سال) با افزایش خطر افکار و رفتارهای خودکشی در مقایسه با دارونما همراه است.
• مراقبت بالینی: پزشکان باید بیماران را در شروع درمان، هنگام افزایش یا کاهش دوز، و در چند ماه اول درمان، به شدت پایش کنند. لازم است به خانواده و مراقبان بیمار در مورد ضرورت نظارت دقیق برای مشاهده تغییرات غیرعادی در رفتار، بدتر شدن افسردگی یا ظهور افکار خودکشی، آموزش داده شود.
۲. هشدار جدی قلبی: طولانی شدن فاصله QT و آریتمی
• اثر وابسته به دوز: سیتالوپرام به طور وابسته به دوز، می‌تواند فاصله QT در نوار قلب را طولانی کند، که این امر خطر آریتمی کشنده تورساد دو پوینت را افزایش می‌دهد.
• محدودیت دوز: حداکثر دوز روزانه توصیه شده برای بزرگسالان سالم ۴۰ میلی‌گرم است. تجویز دوزهای بالاتر از ۴۰ میلی‌گرم در روز به هیچ عنوان توصیه نمی‌شود.
• دوز ویژه در جمعیت‌های خاص: حداکثر دوز روزانه باید در بیماران زیر به ۲۰ میلی‌گرم محدود شود:
• بیماران مسن (بالای ۶۰ سال).
• بیماران مبتلا به نارسایی کبدی.
• بیمارانی که از نظر ژنتیکی متابولیسم ضعیفی توسط آنزیم CYP2C19 دارند.
• بیمارانی که همزمان مهارکننده‌های CYP2C19 (مانند سایمتیدین یا اُمپرازول) مصرف می‌کنند.
• منع مصرف در شرایط پرخطر: سیتالوپرام در بیمارانی با سابقه سندرم مادرزادی طولانی شدن QT، برادی‌کاردی، سابقه انفارکتوس میوکارد حاد اخیر، نارسایی قلبی جبران‌نشده و بیمارانی که داروهای دیگری با پتانسیل طولانی کردن QT مصرف می‌کنند، توصیه نمی‌شود یا با احتیاط شدید تجویز شود.
• پایش الکترولیت‌ها: کمبود پتاسیم یا کمبود منیزیم خطر طولانی شدن QT را به شدت افزایش می‌دهد. این اختلالات باید قبل از شروع درمان اصلاح شوند و پایش دوره‌ای انجام گیرد.
۳. خطر سندرم سروتونین
• تداخل خطرناک: مصرف سیتالوپرام به تنهایی یا در ترکیب با سایر داروهایی که سطح سروتونین را افزایش می‌دهند (مانند MAOIها، سایر SSRIها، SNRIها، تریپتان‌ها، داروهای ضدافسردگی سه حلقه‌ای، ترامادول، متیلن بلو یا لینکومایسین) می‌تواند منجر به بروز سندرم سروتونین شود.
• علائم بالینی: علائم این سندرم شامل تغییرات در وضعیت روانی (مانند توهم و آشفتگی)، بی‌ثباتی دستگاه خودمختار (مانند افزایش ضربان قلب و فشار خون متغیر)، و اختلالات عصبی-عضلانی (مانند لرزش و پرش‌های ناگهانی عضلانی) است. در صورت بروز، دارو باید فوراً قطع شود.
۴. افزایش خطر خونریزی
• مکانیسم: داروهای SSRI می‌توانند عملکرد پلاکتی را مختل کنند.
• توصیه بالینی: مصرف سیتالوپرام خطر خونریزی‌های غیرعادی، به ویژه خونریزی گوارشی و کبودی را افزایش می‌دهد. مصرف همزمان با داروهای ضدپلاکت (مانند آسپرین یا سایر NSAIDها) و داروهای ضد انعقاد (مانند وارفارین) باید با احتیاط صورت گیرد و بیمار از نظر علائم خونریزی پایش شود.
۵. فعال شدن مانیا یا هیپومانیا
• غربالگری: قبل از شروع درمان با سیتالوپرام، پزشک باید بیمار را از نظر سابقه اختلال دو قطبی غربالگری کند، زیرا تجویز سیتالوپرام به تنهایی در بیماران مبتلا به دو قطبی ممکن است باعث فعال شدن فاز مانیک یا هیپومانیک شود.
۶. سندرم قطع مصرف
• بروز: قطع ناگهانی SSRIها می‌تواند منجر به علائم ترک شود.
• توصیه: قطع سیتالوپرام باید به صورت کاهش تدریجی دوز در طی چند هفته صورت گیرد. علائم ترک شامل سرگیجه، اختلالات حسی (مانند احساس شوک الکتریکی)، اختلالات خواب، اضطراب و آشفتگی است.
۷. کاهش سدیم خون
• خطر بالینی: SSRIها می‌توانند باعث سندرم ترشح نامناسب هورمون ضد ادراری (SIADH) و در نتیجه کاهش سدیم خون شوند. این حالت به ویژه در بیماران مسن‌تر، بیماران با کمبود حجم مایعات و بیماران مصرف‌کننده دیورتیک‌ها شایع‌تر است و نیازمند پایش سطح سدیم است.

مصرف قرص سیتالوپرام در بارداری و اوایل بارداری
در دوران بارداری، مصرف این دارو باید با احتیاط و فقط با نظر پزشک انجام شود. تصمیم‌گیری در این مورد به وضعیت مادر، شدت علائم و شرایط بارداری بستگی دارد.
اگر فرد باردار است، قصد بارداری دارد یا تازه متوجه بارداری شده، نباید دارو را خودسرانه قطع یا ادامه دهد و باید هرچه زودتر با پزشک مشورت کند.
مصرف در بارداری سیتالوپرام
گروه C
در شرايط خاص و نظارت ويژه پزشك قابل استفاده است: مطالعات حیوانی مواردی از عارضه جانبی برای جنین نشان داده است و مطالعات انسانی به اندازه کافی در دست نیست. منافع دارو در مقابل خطرات احتمالی، تعیین کننده مصرف یا عدم مصرف این دارو در دوران بارداری است.

مصرف قرص سیتالوپرام در شیردهی، کودکان، نوجوانان و سالمندان
در دوران شیردهی، مصرف دارو باید با نظر پزشک باشد، چون ممکن است مقدار کمی از آن وارد شیر شود. در کودکان و نوجوانان نیز مصرف این دارو نیاز به بررسی و پیگیری دقیق‌تری دارد.
در سالمندان، به دلیل حساسیت بیشتر به عوارض و احتمال مصرف هم‌زمان چند دارو، احتیاط بیشتری لازم است. در بیماری‌های کبدی و کلیوی هم باید پزشک در جریان باشد.

عوارض قرص سیتالوپرام
• تهوع یا ناراحتی معده
• سردرد
• سرگیجه
• خواب‌آلودگی یا خستگی
• بی‌قراری یا اضطراب موقت
• خشکی دهان
• تعریق بیشتر
• تغییر اشتها یا وزن
• مشکلات جنسی
بسیاری از این عوارض در شروع درمان بیشتر دیده می‌شوند و ممکن است با گذشت زمان کمتر شوند. اگر عوارض شدید باشند یا ادامه پیدا کنند، باید به پزشک اطلاع داده شود.
عوارض گوارشی قرص سیتالوپرام
تهوع، سوءهاضمه (احساس سنگینی، نفخ یا ناراحتی معده بعد از غذا)، دل‌درد، یبوست و اسهال از عوارض گوارشی نسبتاً شناخته‌شده این دارو هستند. این علائم معمولاً در هفته‌های اول بیشتر حس می‌شوند.
اگر علائم گوارشی شدید، طولانی یا همراه با کم‌آبی بدن باشند، بهتر است پیگیری پزشکی انجام شود.
عوارض قرص سیتالوپرام در زنان و مردان
بیشتر عوارض این دارو در زنان و مردان مشترک هستند، اما عوارض جنسی ممکن است به شکل متفاوتی دیده شوند. کاهش میل جنسی، تأخیر در انزال یا اختلال در ارگاسم (اوج لذت جنسی) از مواردی هستند که بعضی افراد تجربه می‌کنند.
در صورت بروز این مشکلات، بهتر است بدون خجالت با پزشک مشورت شود، چون در بسیاری از موارد می‌توان راه‌حل‌های مناسب‌تری پیدا کرد.
قطع مصرف قرص سیتالوپرام و عوارض قطع ناگهانی
قطع ناگهانی این دارو می‌تواند باعث سرگیجه، بی‌قراری، تهوع، اختلال خواب و گاهی برگشت علائم قبلی شود. به همین دلیل، قطع مصرف باید معمولاً به‌صورت تدریجی و با نظر پزشک انجام شود.
گاهی افراد بعد از بهتر شدن حالشان فکر می‌کنند دیگر به دارو نیازی ندارند، اما تصمیم برای قطع درمان باید توسط پزشک گرفته شود.
عوارض سیتالوپرام در هفته اول چیست؟
تهوع، سردرد، سرگیجه، خواب‌آلودگی، بی‌قراری، خشکی دهان یا تغییر خواب از عوارضی هستند که ممکن است در شروع درمان دیده شوند.
قطع ناگهانی سیتالوپرام چه عوارضی دارد؟
سرگیجه، تهوع، بی‌قراری، اختلال خواب و برگشت علائم قبلی از عوارض احتمالی قطع ناگهانی هستند.
عوارض جانبی سیتالوپرام
عوارض جانبی سیتالوپرام، مانند سایر داروهای SSRI، اغلب خفیف تا متوسط بوده و در هفته‌های اول درمان تمایل به کاهش دارند. عوارض زیر بر اساس داده‌های کارآزمایی‌های بالینی کنترل شده با دارونما و با ذکر درصد وقوع که حداقل دو برابر بیشتر از دارونما بوده‌اند، طبقه‌بندی شده‌اند.
۱. عوارض جانبی شایع (وقوع mathbfge 5 و بیشتر از دارونما)
این عوارض بیشترین دلیل قطع مصرف دارو هستند و پزشک باید درباره آن‌ها به بیمار توضیح دهد:
اختلالات دستگاه عصبی مرکزی و اعصاب:
• خواب‌آلودگی یا رخوت غیرعادی: این عارضه می‌تواند تا ۱۵% از بیماران را تحت تأثیر قرار دهد.
• بی‌خوابی: تقریباً در ۱۰% تا ۱۵% از بیماران گزارش شده است.
• سردرد: یکی از شایع‌ترین عوارض در شروع درمان است.
اختلالات گوارشی:
• تهوع: بسیار شایع است و تقریباً در ۱۸% تا ۲۱% از بیماران رخ می‌دهد.
• خشکی دهان: حدود ۱۴% تا ۲۰% از بیماران آن را تجربه می‌کنند.
• اسهال: در حدود ۸% از بیماران دیده می‌شود.
• اختلالات جنسی (وابسته به دوز): این عوارض اغلب یکی از دلایل اصلی عدم پایبندی به درمان هستند.
• اختلال انزال (تأخیر در انزال): شایع‌ترین عارضه جنسی مردان، در حدود ۱۱% تا ۱۴% از مردان گزارش شده است.
• کاهش میل جنسی: هم در مردان و هم در زنان مشاهده می‌شود.
۲. عوارض جانبی با شیوع متوسط (وقوع mathbf1 تا mathbf5 و بیشتر از دارونما)
این عوارض نیز مهم هستند و در روند درمان باید مورد توجه قرار گیرند:
اختلالات جسمی عمومی:
• خستگی مفرط یا ضعف: در حدود ۵% از بیماران.
• افزایش تعریق: در حدود ۵% تا ۸% از بیماران.
• خمیازه کشیدن: در حدود ۲% تا ۳% از بیماران.
اختلالات دستگاه عصبی مرکزی:
• لرزش: در حدود ۴% از بیماران.
• اضطراب یا آشفتگی: در حدود ۲% تا ۵% از بیماران، به ویژه در مراحل اولیه درمان.
اختلالات گوارشی:
• سوء هاضمه یا دیس‌پپسی: در حدود ۵% از بیماران.
اختلالات جنسی (زنان):
• اختلال ارگاسم: در حدود ۳% از زنان.
۳. عوارض جانبی نادر اما مهم بالینی
این موارد به دلیل پیامدهای جدی برای سلامت بیمار، نیازمند پایش و قطع فوری دارو در صورت بروز هستند:
عوارض قلبی:
• طولانی شدن فاصله QT و آریتمی‌های جدی: خطر این عارضه نادر است، اما جدی‌ترین نگرانی ایمنی سیتالوپرام، به ویژه در دوزهای بالاتر از ۴۰ میلی‌گرم، در بیماران مسن یا بیماران دارای اختلال الکترولیتی است.
عوارض روانی:
• سندرم سروتونین: نادر اما تهدیدکننده حیات، معمولاً در مصرف همزمان با داروهای سروتونرژیک دیگر.
• فعال شدن مانیا یا هیپومانیا: در بیمارانی که زمینه‌ی اختلال دو قطبی دارند.
• افکار و رفتارهای خودکشی: به ویژه در جوانان.
عوارض خونی:
• افزایش خطر خونریزی غیرعادی: از جمله کبودی و خونریزی گوارشی، به ویژه در مصرف همزمان با داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی ($\text{NSAID}$s) یا ضد انعقادها.
عوارض متابولیک:
• کاهش سدیم خون: به خصوص در بیماران مسن یا مصرف‌کنندگان دیورتیک‌ها.
• افزایش یا کاهش وزن.
عوارض چشمی:
• گلوکوم با زاویه بسته: به ویژه در بیمارانی که دارای زاویه باریک آناتومیک هستند.

تداخل دارویی قرص سیتالوپرام با داروهای اعصاب، مسکن‌ها و داروهای دیگر
• داروهای ضدافسردگی دیگر، به‌ویژه داروهای گروه MAOI (نوعی داروی ضدافسردگی که می‌تواند تداخل مهمی ایجاد کند) در دو هفته گذشته
• بعضی داروهای اعصاب و آرام‌بخش‌ها
• برخی داروهای ضدصرع (داروهای کنترل‌کننده تشنج)
• بعضی داروهای قلبی
• برخی آنتی‌بیوتیک‌ها (داروهای درمان عفونت باکتریایی) و داروهای ضدقارچ (داروهای درمان عفونت قارچی)
• برخی مسکن‌ها و داروهای سرماخوردگی
قبل از شروع هر داروی جدید، حتی مکمل‌ها یا داروهای بدون نسخه، بهتر است پزشک یا داروساز از مصرف این دارو باخبر باشد. بعضی تداخل‌ها می‌توانند خطر عوارض جدی را بیشتر کنند.
تداخلات دارویی سیتالوپرام
تداخلات سیتالوپرام به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: تداخلات فارماکودینامیک (تأثیر بر عملکرد دارو در محل اثر) و تداخلات فارماکوکینتیک (تأثیر بر جذب، متابولیسم یا دفع دارو).
الف. تداخلات فارماکودینامیک (افزایش خطر سندرم سروتونین یا آریتمی)
این تداخلات جدی‌ترین خطر سیتالوپرام را ایجاد می‌کنند و برخی از آن‌ها منع مصرف مطلق دارند:
داروهای افزایش‌دهنده سروتونین:
نام داروها:
• مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز (MAOI): مانند فنلزین، سلژیلین، ایزوکربوکسازید.
• سایر داروهای ضدافسردگی سروتونرژیک: مانند سرترالین، فلوکستین، ونلافاکسین، دولکستین.
• تریپتان‌ها: داروهای مورد استفاده در درمان میگرن، مانند سوماتریپتان.
• اپیوئیدها و داروهای ضد درد: مانند ترامادول، فنتانیل.
• سایر: لیتیوم، تریپتوفان، متیلن بلو (فرم وریدی).
• نوع تداخل: خطر سندرم سروتونین را به صورت شدید و بالقوه کشنده افزایش می‌دهد. مصرف همزمان با مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز منع مصرف مطلق دارد.
داروهای طولانی‌کننده فاصله QT:
• نام داروها: پیموزاید (داروی ضد سایکوز)، برخی داروهای ضد آریتمی (مانند کینیدین یا آمیودارون)، بعضی آنتی‌بیوتیک‌ها (مانند ماکرولیدها یا فلوئوروکینولون‌ها)، و برخی داروهای ضد سایکوز دیگر.
• نوع تداخل: خطر طولانی شدن فاصله QT و آریتمی‌های کشنده، به ویژه تورساد دو پوینت، را به طور قابل توجهی بالا می‌برد. مصرف همزمان با پیموزاید منع مصرف مطلق دارد.
داروهای ضدانعقاد و ضدپلاکت:
• نام داروها: وارفارین (ضد انعقاد)، آسپرین، و سایر داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن.
• نوع تداخل: سیتالوپرام می‌تواند عملکرد پلاکت‌ها را مختل کرده و خطر خونریزی‌های غیرعادی، به ویژه خونریزی گوارشی را افزایش دهد.
ب. تداخلات فارماکوکینتیک (تأثیر بر غلظت سیتالوپرام)
مهارکننده‌های آنزیم‌های متابولیزه‌کننده: سیتالوپرام عمدتاً توسط آنزیم‌های کبدی CYP2C19 و CYP3A4 متابولیزه می‌شود.
نام داروها:
• مهارکننده‌های CYP2C19: مانند اُمپرازول (ضد اسید)، فلووکسامین (ضدافسردگی)، سایمتیدین (ضد زخم).
• مهارکننده‌های CYP3A4: مانند کتوکونازول (ضد قارچ)، اریترومایسین (آنتی‌بیوتیک).
نوع تداخل:
این داروها با مهار متابولیسم، غلظت سیتالوپرام را در خون افزایش می‌دهند. در بیمارانی که مهارکننده‌های CYP2C19 مصرف می‌کنند، دوز سیتالوپرام نباید از ۲۰ میلی‌گرم در روز تجاوز کند تا خطر طولانی شدن QT کنترل شود.
۲. تداخل با غذا
• نوع تداخل: جذب سیتالوپرام به طور قابل توجهی تحت تأثیر مصرف غذا قرار نمی‌گیرد.
• توصیه بالینی: سیتالوپرام را می‌توان همراه یا بدون غذا مصرف کرد. با این حال، مصرف دارو همراه با غذا ممکن است به کاهش عوارض جانبی گوارشی مانند تهوع کمک کند.
۳. تداخل در آزمایشات
کاهش سدیم خون:
• نوع تداخل: اگرچه سیتالوپرام مستقیماً در نتایج آزمایشگاهی تداخل ایجاد نمی‌کند، اما می‌تواند باعث کاهش بالینی سدیم خون شود که در آزمایش‌های معمول بیوشیمی پلاسما مشاهده می‌شود. پزشک باید در صورت بروز علائمی مانند سردرد، گیجی یا ضعف در بیمار، سطح سدیم را بررسی کند.
تداخل در آزمایش‌های غربالگری دارویی:
• نوع تداخل: داروهای SSRI می‌توانند گاهی اوقات در آزمایش‌های غربالگری دارویی ادرار (به ویژه برای آزمایش متادون) نتایج مثبت کاذب ایجاد کنند. این تداخل می‌تواند منجر به سوء تفاهم‌های بالینی شود و در صورت مثبت بودن کاذب باید از روش‌های تأییدکننده دقیق‌تر استفاده شود.

نام‌های تجاری

قطره خوراکی سیتالوپرام کیمیدارو 40 میلی گرم/میلی لیتر [داروسازی کیمیدارو]، قرص بایوکسال 40 میلی گرم [داروسازی باختر بیوشیمی]، قرص سیتالوپرام مهبان 40 میلی گرم-سیتالوپرس [داروسازی مهبان دارو]، قرص خط دار سیتالکس 40 میلی گرم [داروسازی دکتر عبیدی]، قرص خط دار سیتالکس 20 میلی گرم [داروسازی دکتر عبیدی]، قرص سیتالوپرام کیمیدارو 20 میلی گرم [داروسازی کیمیدارو]، قرص سیتالوتد 20 میلی گرم [داروسازی تهران دارو]، قرص سیتالوپرام-سی دی 40 میلی گرم [داروسازی کیمیدارو]، قرص سیتالورامین 40 میلی گرم [داروسازی راموفارمین]، قرص سیتالوپرام امین 20 میلی گرم [داروسازی امین]، قرص سیتالوپرام ایران دارو 20 میلی گرم [داروسازی ایران دارو]، قرص سیتالوپرام مهبان 20 میلی گرم-سیتالوپرس [داروسازی مهبان دارو]، قرص سیتالوپرام پورسینا 20 میلی گرم [داروسازی پور سینا]، قرص سیتالورامین 20 میلی گرم [داروسازی راموفارمین]، قرص تیدیپرام 20 میلی گرم [داروسازی تولید دارو]، قرص سیتالوپرام ایران دارو 40 میلی گرم [داروسازی ایران دارو]، قرص سیتالوپرام-آریا 40 میلی گرم [داروسازی آریا]، قرص اوسالوپرام 40 میلی گرم [داروسازی اسوه]، قرص سیتالوپرام فارما 20 میلی گرم [داروسازی فارماشیمی]، قرص سیتالوپرام سبحان دارو 20 میلی گرم-سیتاکسا [داروسازی سبحان دارو]، قرص ام دی-سیتالوپرام 20 میلی گرم [داروسازی مهر دارو]، قرص اسالوپرام 20 میلی گرم [داروسازی اسوه]، قرص سیتالوپرام فارما 40 میلی گرم [داروسازی فارماشیمی]، قرص سیتالوپرام پورسینا 40 میلی گرم [داروسازی پور سینا]، قرص سیتالوتد 40 میلی گرم [داروسازی تهران دارو]، قرص سیتالوپرام امین 40 میلی گرم [داروسازی امین]، قرص خط دار سیتالوپرام دی پی 40 میلی گرم [دارو پخش - کارخانه]، قرص سیتالوپرام سبحان دارو 40 میلی گرم-سیتاکسا [داروسازی سبحان دارو]، قرص اکسی پرام 40 میلی گرم [داروسازی اکسیر]، قرص بایوکسال 20 میلی گرم [داروسازی باختر بیوشیمی]، قرص سیتالوپرام دی پی 20 میلی گرم [دارو پخش - کارخانه]، قرص سیتالوپرام-آریا 20 میلی گرم [داروسازی آریا]، قرص سیتالوپرام-خوارزمی 20 میلی گرم [داروسازی خوارزمی]، قرص اکسیپرام 20 میلی گرم [داروسازی اکسیر]، قرص سیتالوپرام هگزال 20 میلی گرم [داروسازی بهستان تولید]، قرص سیتالوپرام هگزال 40 میلی گرم [داروسازی بهستان تولید]، قرص سیتالوپرام-حکیم 40 میلی گرم [داروسازی حکیم]، قرص سیتالوپرام شفا 20 میلی گرم [داروسازی شفا]، قرص سیتالوپرام جنریس 20 میلی گرم [شرکتهای فوریتی-تک نسخه ای]، قرص سیتالوپرام بلوفیش 20 میلی گرم [شرکتهای فوریتی-تک نسخه ای]، قرص سیتالوپرام-حکیم 20 میلی گرم [داروسازی حکیم]، قرص سیپرام 20 میلی گرم [شرکتهای فوریتی-تک نسخه ای]، قرص سیتالوپرام شفا 40 میلی گرم [داروسازی شفا]، قرص سیتالوپرام ویتابالانس 40 میلی گرم [شرکتهای فوریتی-تک نسخه ای]، قرص سیتالوپرام ویتابالانس 20 میلی گرم [شرکتهای فوریتی-تک نسخه ای]، CITALOPRAM CHIMIDAROU 40MG/ML ORAL DROP [داروسازی کیمیدارو]، BIOXAL 40MG TAB [داروسازی باختر بیوشیمی]، CITALOPRAM MAHBAN 40MG TAB-CITALOPRESS [داروسازی مهبان دارو]، CITALEX 40MG FC TAB [داروسازی دکتر عبیدی]، CITALEX 20MG FC TAB [داروسازی دکتر عبیدی]، CITALOPRAM CHEMIE DAROU 20MG TAB [داروسازی کیمیدارو]، CITALOTED 20MG TAB [داروسازی تهران دارو]، CITALOPRAM-CD 40MG TAB [داروسازی کیمیدارو]، CITALORAMIN 40 MG TAB [داروسازی راموفارمین]، CITALOPRAM AMIN 20MG TAB [داروسازی امین]، CITALOPRAM IRANDAROU 20MG TAB [داروسازی ایران دارو]، CITALOPRAM MAHBAN 20MG TAB-CITALOPRESS [داروسازی مهبان دارو]، CITALOPRAM PURSINA 20MG TAB [داروسازی پور سینا]، CITALORAMIN 20 MG TAB [داروسازی راموفارمین]، TIDIPRAM 20 MG TAB [داروسازی تولید دارو]، CITALOPRAM IRANDAROU 40MG TAB [داروسازی ایران دارو]، CITALOPRAM-ARYA 40MG TAB [داروسازی آریا]، OSALOPRAM 40MG TAB [داروسازی اسوه]، CITALOPRAM PHARMA 20MG TAB [داروسازی فارماشیمی]، CITALOPRAM SOBHAN DAROU 20MG TAB-CITAXA [داروسازی سبحان دارو]، MD-CITALOPRAM 20MG TAB [داروسازی مهر دارو]، OSALOPRAM 20MG TAB [داروسازی اسوه]، CITALOPRAM PHARMA 40MG TAB [داروسازی فارماشیمی]، CITALOPRAM PURSINA 40MG TAB [داروسازی پور سینا]، CITALOTED 40MG TAB [داروسازی تهران دارو]، CITALOPRAM AMIN 40MG TAB [داروسازی امین]، CITALOPRAM DP 40MG FC TAB [دارو پخش - کارخانه]، CITALOPRAM SOBHANDAROU 40MG FC TAB-CITAXA [داروسازی سبحان دارو]، EXIPRAM 40MG TAB [داروسازی اکسیر]، BIOXAL 20MG TAB [داروسازی باختر بیوشیمی]، CITALOPRAM DP 20MG FC TAB [دارو پخش - کارخانه]، CITALOPRAM-ARYA 20MG TAB [داروسازی آریا]، CITALOPRAM-KHARAZMI 20MG TAB [داروسازی خوارزمی]، EXIPRAM 20MG TAB [داروسازی اکسیر]، CITALOPRAM HEXAL Tablet 20 mg [داروسازی بهستان تولید]، CITALOPRAM HEXAL Tablet 40 mg [داروسازی بهستان تولید]، CITALOPRAM-HAKIM 40MG TAB [داروسازی حکیم]، CITALOPRAM SHAFA 20 MG Tablet [داروسازی شفا]، CITALOPRAM Generis 20MG Tablet [شرکتهای فوریتی-تک نسخه ای]، CITALOPRAM Bluefish 20MG TAB [شرکتهای فوریتی-تک نسخه ای]، CITALOPRAM-HAKIM 20MG TAB [داروسازی حکیم]، CIPRAM 20MG TAB [شرکتهای فوریتی-تک نسخه ای]، CITALOPRAM SHAFA 40 MG Tablet [داروسازی شفا]، CITALOPRAM VITABALANS 40 MG Tablet [شرکتهای فوریتی-تک نسخه ای]، CITALOPRAM VITABALANS 20 MG Tablet [شرکتهای فوریتی-تک نسخه ای]، ساشه اکتوویت پاور، قرص اکتوکلوپیدوگرل 75 میلی گرم، قرص کلوپیدوگرل اکتوور 75 میلی گرم، سافت ژل پروستانن فیتومد، شربت پریکان 25میلی گرم/5میلی لیتر 60 میلی لیتر، ساشه مایوفولات، پودر برای تزریق آیفوکسا 2 میلی گرم، پودر برای تزریق آیفوکسا 1 میلی گرم، ویال کلسیم فولینات کلوا 100 میلی گرم/10 میلی لیتر، ویال کلسیم فولینات کلوا 200 میلی گرم/10 میلی لیتر

اشکال دارویی

قرص، شربت، آمپول، ویال، کرم، ژل، قطره، اسپری، شیاف، پودر، ساشه، محلول