پنتوپرازول

فارماکوکینتیک پنتوپرازول
جذب
• فراهمی زیستی: فراهمی زیستی مطلق پس از مصرف خوراکی، حدود ۷۷ درصد است و با مصرف چند دوز تغییری نمی‌کند.
• اثر غذا: پنتوپرازول به صورت قرص‌های با پوشش روده‌ای فرموله می‌شود تا از تخریب توسط اسید معده جلوگیری شود. اگرچه مصرف همزمان با غذا ممکن است زمان رسیدن به حداکثر غلظت پلاسمایی را به تأخیر بیندازد، اما تأثیر قابل توجهی بر وسعت جذب کلی (ناحیه زیر منحنی غلظت-زمان) ندارد. با این حال، به دلیل نیاز به فعال‌سازی دارو توسط سلول‌های ترشح‌کننده اسید، توصیه می‌شود آن را تقریباً ۳۰ تا ۶۰ دقیقه قبل از غذا مصرف کنید.
• حداکثر غلظت: حداکثر غلظت پلاسمایی تقریباً ۲ تا ۳ ساعت پس از مصرف خوراکی حاصل می‌شود.
توزیع
• اتصال به پروتئین: پنتوپرازول به شدت به پروتئین‌های سرم (حدود ۹۸ درصد) متصل می‌شود، عمدتاً به آلبومین.
• حجم توزیع: حجم توزیع ظاهری دارو نسبتاً پایین (حدود ۰.۱۵ لیتر بر کیلوگرم) است و عمدتاً در مایع خارج سلولی توزیع می‌شود.
متابولیسم و دفع
• نیمه عمر حذف: نیمه عمر حذف پلاسمایی پنتوپرازول نسبتاً کوتاه (حدود ۱ تا ۲ ساعت) است و این نیمه عمر با مصرف مکرر تغییر نمی‌کند.
• مسیر متابولیسم: پنتوپرازول به طور گسترده در کبد توسط سیستم آنزیمی سیتوکروم P450 متابولیزه می‌شود. مسیر اصلی، دمتیلاسیون توسط ایزوآنزیم CYP2C19 است و سپس سولفاته شدن رخ می‌دهد. ایزوآنزیم CYP3A4 نیز در مسیرهای متابولیک دیگر نقش دارد.
• متابولیت‌ها: متابولیت‌های اصلی آن غیرفعال در نظر گرفته می‌شوند.
• دفع: حدود ۸۰ درصد دوز تجویز شده به صورت متابولیت از طریق ادرار و مابقی از طریق مدفوع (از طریق ترشح صفراوی) دفع می‌شود.
تأثیر در نارسایی کبد و کلیه:
• نارسایی کلیه: فارماکوکینتیک دارو در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه تغییر نمی‌کند و تنظیم دوز معمولاً لازم نیست.
• نارسایی کبد: در بیماران مبتلا به سیروز شدید کبدی، کاهش سرعت متابولیسم می‌تواند منجر به افزایش قابل توجه نیمه عمر (تا ۷ تا ۹ ساعت) شود. بنابراین، تنظیم دوز در این بیماران توصیه می‌شود.
• ژنتیک: ژنوتیپ CYP2C19 بر متابولیسم پنتوپرازول تأثیر می‌گذارد، به طوری که در افرادی که متابولیزه کننده ضعیف هستند، غلظت‌های پلاسمایی و در نتیجه مهار اسید به طور قابل توجهی بالاتر است. این امر در برخی زمینه‌های بالینی، مانند درمان ریشه‌کنی هلیکوباکتر پیلوری، می‌تواند پیامدهای درمانی داشته باشد.

کاربرد قرص پنتوپرازول
قرص پنتوپرازول بیشتر برای کم کردن اسید معده استفاده می‌شود. این دارو می‌تواند در بهتر شدن این مشکلات کمک کند:
• سوزش معده
• ترش کردن
• برگشت اسید به گلو
• تلخی دهان
• رفلاکس معده
• زخم معده
• زخم روده
• درد یا ناراحتی معده در اثر اسید زیاد
البته این دارو برای همه نوع معده‌درد مناسب نیست. اگر درد معده به دلیل عفونت، مشکل صفرا، مشکل قلبی یا بیماری دیگری باشد، پنتوپرازول ممکن است کافی نباشد.
موارد مصرف پنتوپرازول
پنتوپرازول یک داروی کلیدی از خانواده مهارکننده‌های پمپ پروتون است که با مهار برگشت‌ناپذیر پمپ آدنوزین تری‌فسفاتاز هیدروژن-پتاسیم در سلول‌های جداری معده، ترشح اسید را به شدت کاهش می‌دهد. این اطلاعات بر اساس استانداردهای بین‌المللی و برای استفاده اختصاصی پزشکان تدوین شده است.
موارد مصرف تأیید شده (توضیحات کاربردی و بالینی)
سازمان غذا و داروی ایالات متحده این دارو را برای موارد زیر تأیید کرده است:
۱. درمان کوتاه مدت التهاب مری فرسایشی مرتبط با بیماری برگشت اسید معده به مری
• توضیحات کاربردی: پنتوپرازول برای بهبود ضایعات و تسکین علائم سوزش سر دل ناشی از التهاب فرسایشی مری، برای دوره‌های درمانی تا حداکثر هشت هفته تجویز می‌شود.
• ملاحظات بالینی: طبق توصیه‌های انجمن‌های گوارش، در بیمارانی که با علائم تیپیک برگشت اسید مراجعه کرده و فاقد علائم هشدار هستند، یک دوره تجربی هشت هفته‌ای با مصرف روزانه یک نوبت از مهارکننده‌های پمپ پروتون ۳۰ تا ۶۰ دقیقه قبل از غذا، توصیه می‌شود. ارزیابی اولیه با اندوسکوپی برای تأیید فرسایش مری، ضروری است.
۲. حفظ بهبود التهاب مری فرسایشی
• توضیحات کاربردی: در بیمارانی که التهاب مری فرسایشی آن‌ها بهبود یافته است، دوز نگهدارنده پنتوپرازول برای جلوگیری از عود و کاهش علائم سوزش سر دل در طولانی مدت کاربرد دارد.
• ملاحظات بالینی: درجات شدیدتر بیماری مری، به ویژه طبقه‌بندی‌های C و D طبق سیستم لس‌آنجلس، اغلب نیاز به درمان نگهدارنده طولانی مدت یا نامحدود دارند. با این حال، باید به صورت دوره‌ای نیاز بیمار به ادامه درمان ارزیابی شود.
۳. شرایط ترشح اسید غیرطبیعی از جمله سندرم زولینگر-الیسون
• توضیحات کاربردی: پنتوپرازول برای مدیریت طولانی مدت و سرکوب اسید در بیماری‌هایی که با تولید بیش از حد اسید معده همراه هستند، مانند سندرم زولینگر-الیسون، استفاده می‌شود.
• ملاحظات بالینی: دوز اولیه اغلب بالا است و باید بر اساس پاسخ فردی بیمار و اندازه‌گیری‌های خروجی اسید معده تنظیم شود. در این شرایط، دوزهای بالاتر تا ۲۴۰ میلی‌گرم در روز نیز تجویز شده است و درمان تا زمانی که از نظر بالینی لازم باشد ادامه می‌یابد.
۴. درمان کوتاه مدت وریدی
• توضیحات کاربردی: فرمولاسیون تزریقی پنتوپرازول برای درمان کوتاه مدت (معمولاً ۷ تا ۱۰ روز) در بیماران مبتلا به بیماری برگشت اسید معده به مری همراه با سابقه التهاب فرسایشی مری، که قادر به مصرف دارو از طریق دهان نیستند، تأیید شده است.
• ملاحظات بالینی: به محض اینکه بیمار بتواند درمان خوراکی را تحمل کند، باید مصرف وریدی قطع و به قرص یا سوسپانسیون خوراکی تغییر داده شود.
موارد مصرف خارج برچسب (توضیحات کاربردی و بالینی)
این موارد توسط مراجع بین‌المللی برای پنتوپرازول به طور رسمی تأیید نشده‌اند، اما به طور گسترده در عملکرد بالینی بر اساس شواهد موجود استفاده می‌شوند:
۱. ریشه‌کنی هلیکوباکتر پیلوری
• توضیحات کاربردی: پنتوپرازول به عنوان جزء اصلی رژیم‌های درمانی چند دارویی (معمولاً سه‌گانه یا چهارگانه) به همراه آنتی‌بیوتیک‌های مختلف برای از بین بردن عفونت هلیکوباکتر پیلوری در بیماران مبتلا به زخم یا سوءهاضمه عملکردی تجویز می‌شود.
• ملاحظات بالینی: تجویز دو بار در روز پنتوپرازول معمولاً توصیه می‌شود تا سرکوب اسیدی کافی برای بهبود اثربخشی آنتی‌بیوتیک‌ها فراهم گردد.
۲. پیشگیری از عود خونریزی زخم گوارشی
• توضیحات کاربردی: در بیماران مبتلا به خونریزی حاد زخم گوارشی، درمان تزریقی پنتوپرازول با دوز بالا پس از اندوسکوپی، برای تثبیت لخته و کاهش خطر خونریزی مجدد حیاتی است.
• ملاحظات بالینی: پروتکل استاندارد شامل یک دوز بارگیری وریدی به دنبال آن انفوزیون مداوم در طی ۷۲ ساعت برای حفظ پی‌اچ داخل معده بالاتر از ۶ است.
۳. پیشگیری از زخم‌های ناشی از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی
• توضیحات کاربردی: در بیمارانی که مجبور به مصرف طولانی مدت داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی هستند و عوامل خطر دیگری برای ایجاد زخم دارند (مانند سابقه زخم، سن بالا، یا استفاده همزمان از داروهای رقیق کننده خون)، پنتوپرازول به منظور کاهش خطر زخم معده تجویز می‌شود.
• ملاحظات بالینی: دوز معمول ۲۰ تا ۴۰ میلی‌گرم یک بار در روز است و باید در طول دوره پرخطر ادامه یابد.
۴. درمان زخم معده و اثنی عشر
• توضیحات کاربردی: برای درمان زخم‌های گوارشی که لزوماً ناشی از هلیکوباکتر پیلوری نیستند، پنتوپرازول به طور مؤثری برای بهبود ضایعات استفاده می‌شود.
• ملاحظات بالینی: دوز درمانی معمولاً ۴۰ میلی‌گرم یک بار در روز است، با دوره‌های درمانی بسته به محل و اندازه زخم (به عنوان مثال، برای زخم اثنی عشر کوتاه‌تر و برای زخم معده طولانی‌تر).
۵. پیشگیری از زخم استرس در بیماران بدحال
• توضیحات کاربردی: در واحدهای مراقبت ویژه، برای بیمارانی که در معرض خطر بالایی برای خونریزی دستگاه گوارش فوقانی ناشی از استرس فیزیولوژیک هستند، از پنتوپرازول به صورت وریدی یا خوراکی برای محافظت پیشگیرانه استفاده می‌شود.
• ملاحظات بالینی: استفاده از این مورد باید محدود به بیماران با معیارهای خطر بالا باشد و به محض برطرف شدن عوامل خطر، دارو قطع گردد تا از عوارض جانبی احتمالی مصرف طولانی مدت جلوگیری شود.

مکانیسم اثر پنتوپرازول
پنتوپرازول یکی از پرکاربردترین مهارکننده‌های پمپ پروتون است که برای سرکوب ترشح اسید معده به کار می‌رود. پنتوپرازول به عنوان یک پیش‌دارو عمل می‌کند که در محیط اسیدی کانالیکول‌های ترشحی سلول‌های جداری معده فعال می‌شود.
• فعال‌سازی وابسته به پی‌اچ: پنتوپرازول یک باز ضعیف است. پس از جذب، وارد جریان خون می‌شود و سپس به طور انتخابی در محیط بسیار اسیدی (پی‌اچ پایین) کانالیکول‌های ترشحی سلول‌های جداری تجمع می‌یابد. در این محیط اسیدی است که به فرم فعال سولفنامید تبدیل می‌شود.
• مهار برگشت‌ناپذیر پمپ پروتون: فرم فعال پنتوپرازول به صورت کووالانسی (پیوند دیسولفیدی) به گروه‌های سولفیدریل باقیمانده سیستئین در آنزیم هیدروژن-پتاسیم آدنوزین تری‌فسفاتاز، که به عنوان پمپ پروتون شناخته می‌شود، متصل می‌شود.
• اثر ضد ترشحی قوی: این اتصال برگشت‌ناپذیر است و در نتیجه، مرحله نهایی تولید اسید معده، یعنی انتقال یون‌های هیدروژن به لومن معده، مهار می‌شود. این مهار، صرف‌نظر از محرک ترشح اسید (مانند گاسترین، استیل‌کولین یا هیستامین) صورت می‌گیرد.
• مدت اثر طولانی: از آنجایی که اتصال برگشت‌ناپذیر است، اثر ضد ترشحی دارو بسیار طولانی‌تر از نیمه عمر حذف آن در پلاسما (توضیح داده شده در زیر) ادامه دارد. بازگشت کامل ترشح اسید تنها زمانی امکان‌پذیر است که پمپ‌های پروتون جدید توسط سلول‌های جداری سنتز و جایگزین شوند که این فرآیند معمولاً بیش از ۲۴ ساعت طول می‌کشد.

نحوه مصرف پنتوپرازول
پنتوپرازول باید همان‌طور مصرف شود که پزشک گفته است. معمولاً قرص را با یک لیوان آب می‌خورند. بهتر است قرص جویده، خرد یا نصف نشود، مگر اینکه پزشک یا داروساز اجازه داده باشد.
مصرف منظم دارو مهم است. اگر دارو هر روز در یک ساعت مشخص مصرف شود، اثر آن بهتر و قابل پیش‌بینی‌تر خواهد بود.
پنتوپرازول را کی بخوریم؟
در بیشتر موارد، پنتوپرازول قبل از غذا مصرف می‌شود. زمان دقیق مصرف بهتر است طبق دستور پزشک باشد.
پنتوپرازول قبل غذا یا بعد غذا؟
معمولاً قبل از غذا مصرف می‌شود، چون در این حالت بهتر می‌تواند اسید معده را کنترل کند. اگر پزشک گفته بعد از غذا یا در زمان دیگری مصرف شود، همان دستور مهم‌تر است.
پنتوپرازول صبح بخوریم یا شب؟
در خیلی از موارد، پنتوپرازول صبح‌ها قبل از صبحانه مصرف می‌شود. اما اگر علائم شبانه باشد یا پزشک تشخیص دهد، ممکن است زمان مصرف تغییر کند.
توصیه های دارویی پنتوپرازول
• قرص پنتوپرازول باید به طور کامل بلعیده شود، از نصف کردن، خرد کردن یا جویدن آن خودداری شود. برای بیشتر موارد، ۳۰ تا ۶۰ دقیقه قبل از غذا مصرف شود (ترجیحاً). بهترین زمان قبل از صبحانه است.
• اگر قرص پنتاپرازول دو بار در روز تجویز شود، اولین دوز باید قبل از صبحانه و دوز دوم قبل از شام تجویز شود.
• طبق توصیه‌ی کارخانه ی سازنده ، قرص ها را می‌توان همراه با غذا یا بدون غذا تجویز کرد و مصرف همزمان آنتی اسیدها بر روی جذب تأثیر نمی گذارد.
• سوسپانسیون خوراکی پنتوپرازول را تنها می‌توان در آب سیب یا سس سیب مخلوط کرد و ۳۰ دقیقه قبل از غذا مصرف نمود. از جویدن گرانول ها یا له کردن آنها خودداری شود. با هیچ مایع یا غذای دیگری (مثلاً آب) مصرف نشود.
• برای بیمارانی که جراحی های چاقی انجام داده‌اند و مبتلا به ریفلاکس اسید مقاوم، ازوفاژیت، مری بارت، یا زخم گوارشی، جایگزین کردن پنتوپرازول با یک مهارکننده پمپ پروتون دیگر که در دهان باز می‌شوند (مانند لانزوپرازول سولوتب) یا فرم کپسولی دارو (امپرازول، اس امپرازول، لانسوپرازول) در نظر گرفته شود.تا محتویات کپسول باز شده ،همراه با غذا مصرف شود. اگر پاسخ درمانی مناسب نبود، افزایش درمان به دو بار در روز یا تبدیل به امپرازول/بی کربنات سدیم یا دکسلانسوپرازول در نظر گرفته‌شود.
• اين دارو بايد در بيماران مبتلا يا داراي سابقه ابتلاي به بيماري مزمن كبدي، با احتياط مصرف گردد.
• در مواردی پنتوپرازول در بیماران بدحال با عوامل خطر برای خونریزی گوارشی (مانند کوآگولاپاتی، تحت تهویه مکانیکی برای بیش از ۴۸ ساعت، آسیب مغزی ناشی از ضربه، سابقه زخم گوارشی یا خونریزی در یک سال گذشته، سوختگی های گسترده)قابل تجویز می‌باشد.
-مصرف طولانی مدت پنتوپرازول ممکن است باعث کمبود ذخیره منیزیم و ویتامین ب ۱۲ شود.
-مصرف طولانی مدت پنتوپرازول بیش از یک سال پوکی استخوان را تشدید می کند در این مورد ارزیابی های لازم انجام شود.
• در برخی موارد در بیمارانی که مستعد آسپیراسیون حین بیهوشی جراحی می‌باشند، پنتوپرازول تجویز می‌شود. در صورت تجویز پنتاپرازول خوراکی دارو با دوز ۴۰میلی‌گرم در شب قبل از جراحی و ۴۰ میلی گرم در صبح جراحی تجویز شود. در صورت استفاده از فرم تزریقی، تزریق وریدی تک دوز ۴۰ میلی‌گرمی یک ساعت پیش از القای بیهوشی کافی می‌باشد.
مصرف خوراکی در سس سیب:
• گرانول های دست نخورده روی یک قاشق چایخوری سس سیب پاشیده شود و در مدت ده دقیقه پس از آماده سازی مصرف شود.
• گرانول های دست نخورده در ۵ میلی لیتر آب سیب خالی شود، به مدت ۵ ثانیه هم زده‌شود (گرانول ها حل نمی شوند) و بلافاصله پس از آماده سازی بلعیده شود. ظرف دارو یک یا دو بار با آب سیب شسته شود و بلافاصله بلعیده شود.
نحوه صحیح قطع پنتوپرازول:
• در بیمارانی که بیش از ۶ ماه درمان مداوم دریافت کرده اند، برخی از متخصصان به تدریج دارو را تا زمان قطع کامل کاهش می دهند تا از بدتر شدن یا بازگشت علائم جلوگیری شود.
• هیچ استراتژی قطعی توافق شده ای وجود ندارد. اگر بیمار ۴۰ میلی گرم یک یا دو بار در روز دریافت کند، می‌توان دوز را هر هفته ۵۰ درصد کاهش داد.
• برای بیمارانی که دو بار در روز پنتوپرازول دریافت می کنند، اولین کاهش دوز را می توان به یک نوبت صبح ها کاهش داد. هنگامی که بیماران به مدت یک هفته از کمترین دوز استفاده کردند، می‌توان درمان را قطع کرد.
• استراتژی جایگزین این است که دوز را به میزان ۵۰ درصد طی ۲ تا ۴ هفته کاهش دهیم، سپس آن را قطع کنید. اگر بیمار در حال حاضر از کمترین دوز ممکن استفاده می کند، می‌توان مصرف یک روز در میان را در نظر گرفت. علاوه بر این، در صورت نیاز می توان از درمان باH2بلاکرها مانند فاموتیدین یا یک آنتی اسید در طول مدت کاهش دوز پنتوپرازول استفاده کرد.
• پنتوپرازول تزریقی جهت انفوزیون وریدی با دکستروز ۵درصد یا نرمال سالین رقیق سازی شود(۸۰میلی‌گرم پنتوپرازول در ۱۰۰میلی لیتر سرم برای رسیدن به غلظت ۰/۸میلی‌گرم/میلی‌لیتر)، لاین تزریق قبل و پس از انفوزیون پنتوپرازول با دکستروز ۵درصد یا نرمال سالین شستشو داده شود.
• پنتوپرازول تزریقی بسته به شرایط به صورت سریع(طی دو دقیقه)، آهسته طی ۱۵دقیقه و یا به صورت مداوم (برای پیشگیری از خونریزی مجدد اولسر پپتیک) انفوزیون می‌شود. از تزریق عضلانی یا زیرجلدی خودداری شود.
• در درمان با پنتوپرازول وریدی به دلیل وجود EDTA در آماده سازی، ممکن است نیاز به مصرف مکمل روی (زینک) در بیماران مستعد کمبود روی باشد.
• ویال تزریقی قبل از آماده‌سازی، در دمای ۲۰ تا ۲۵ درجه سانتیگراد نگهداری شود. از فریز کردن دارو در هر حالتی خودداری شود. قبل از آماده‌سازی از ویالها در برابر نور محافظت شود.
• پس از آماده سازی، محافظت در برابر نور لازم نیست. محلول آماده شده را فریز نکنید. محلول آماده شده در دمای اتاق تا ۶ ساعت پایدار است.
• درمان ترکیبی کوتاه مدت هلیکوباکترپیلوری (۷روز یا کمتر) با موارد زیاد شکست درمان همراه بوده است. درمان 10 تا 14 روزه (سه دارویی یا چهار دارویی) را برای ریشه کنی هلیکوباکتر پیلوری توصیه می شود.
• در افراد سالمند، استفاده از پنتوپرازول در مواردی با عفونت کلستریدیوم دیفیسیل(C. difficile)، از دست دادن توده استخوان و شکستگی، و هایپومنیزیمی همراه بوده است. درمان طولانی مدت در افراد مسن ممکن است منجر به کمبود آهن و ویتامین B12 نیز شود.
• برای درمان بیماری ریفلاکس معده در بارداری، مانند بیماران غیرباردار، اصلاح سبک زندگی و به دنبال آن سایر داروها درمان اولیه هستند. بر اساس داده های موجود، PPI ها ممکن است در صورت نیاز بالینی، مورد استفاده قرار گیرند.
• پنتوپرازول در شیر مادر ترشح می‌شود و محتوای اسیدی معده نوزاد شیرخوار ممکن است با پنتوپرازولی که از طریق شیر مادر خورده است، غیرفعال گردد. به توصیه‌ی کارخانه‌ی سازنده، تصمیم به شیردهی در طول درمان با پنتوپرازول باید با در نظر گرفتن خطر مواجهه نوزاد، فواید شیردهی برای نوزاد و مزایای درمان برای مادر گرفته‌شود.
• استفاده از مهارکننده‌های پمپ پروتون (PPIs)، از جمله پانتوپرازول، می‌تواند خطر عفونت‌های روده‌ای، از جمله گاستروانتریت و اسهال مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل (CDAD) را در بزرگسالان و کودکان افزایش دهد. با این حال، به ویژه در مورد CDAD، داده ها متناقض هستند. اسهال، که ممکن است در نتیجه عفونت روده ای باشد، شایع ترین واکنش نامطلوب ثانویه به استفاده طولانی مدت از PPI است و اغلب منجر به قطع درمان می شود.
• تشخیص CDAD در بیماران مبتلا به اسهال مداوم که بهبود نمی یابند، به ویژه در بیماران بستری در بیمارستان در نظر گرفته شود.
• سطح منیزیم بیمار به ویژه در صورت مصرف همزمان دیگوکسین، دیورتیک ها، یا سایر داروهای شناخته شده که باعث هایپومنیزیمی می شوند، ابتدا پیش از درمان و سپس به صورت دوره‌ای ارزیابی‌شود.
• کلسیم در افراد در معرض خطر (مانند کم کاری پاراتیروئید)، به صورت منظم و دوره‌ای چک شود.(در مصرف طولانی مدت)
• سطح گاسترین سرم در مصرف طولانی مدت پایش شود.
• معاینات پوستی بیمار در مصرف طولانی مدت به صورت دوره‌ای انجام شود و علائم لوپوس اریتماتوز جلدی یا سیستمیک، پیش از درمان و سپس به صورت منظم و دوره ای بررسی شود.
• در موارد ترشح بیش از حد اسید، اندازه گیری برون ده اسید بهتر است انجام شود. سطح هدف درمانی،‌کمتر از ۱۰ میلی اکی والان در ساعت (کمتر از ۵ میلی اکی والان در ساعت درشرایط پیش از از جراحی کاهش اسید معده)در نظر گرفته‌شود.

منع مصرف پنتوپرازول
۱. منع مصرف در بیماری
پنتوپرازول در برخی شرایط خاص یا در هنگام استفاده همزمان با داروهای خاص منع مصرف دارد یا باید با احتیاط فراوان مصرف شود:
• حساسیت مفرط: پنتوپرازول در بیمارانی که سابقه حساسیت شدید شناخته‌شده به خود دارو، هر یک از اجزای فرمولاسیون یا هر یک از داروهای مشتق بنزیمیدازول جایگزین (خانواده مهارکننده‌های پمپ پروتون) را دارند، منع مصرف مطلق دارد. واکنش‌های حساسیتی می‌تواند شامل آنافیلاکسی، شوک آنافیلاکسی، آنژیوادم، برونکواسپاسم و نفریت حاد توبولو-اینتراستیشیال باشد.
• مصرف همزمان با برخی داروهای ضد ویروسی: استفاده از پنتوپرازول در بیمارانی که محصولات حاوی ریلپیورین (یک داروی ضد ویروسی برای درمان اچ‌آی‌وی) دریافت می‌کنند، منع مصرف مطلق دارد. این تداخل به دلیل کاهش قابل توجه فراهمی زیستی ریلپیورین در پی اچ بالای معده است که می‌تواند منجر به شکست درمان و ایجاد مقاومت دارویی شود.
ملاحظات بالینی و احتیاط‌ها:
• بیماری کبد شدید: اگرچه منع مصرف مطلق نیست، اما پنتوپرازول در درجه اول در کبد متابولیزه می‌شود. در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کبدی، نیمه عمر حذف دارو ممکن است به طور قابل توجهی طولانی شود، بنابراین نیاز به تنظیم دوز یا تجویز یک روز در میان با پایش دقیق علائم بالینی است.
• عفونت کلستریدیوم دیفیسیل و اسهال: مطالعات مشاهده‌ای نشان داده‌اند که استفاده از مهارکننده‌های پمپ پروتون ممکن است با افزایش خطر ابتلا به اسهال مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل به خصوص در بیماران بستری مرتبط باشد. تشخیص آن در بیمارانی که اسهال بهبود نیافته دارند، باید مد نظر قرار گیرد.
• لوپوس اریتماتوز پوستی و سیستمیک: بروز لوپوس یا تشدید آن در بیمارانی که مهارکننده‌های پمپ پروتون دریافت می‌کنند، گزارش شده است. در صورت مشاهده درد مفاصل یا بثورات جلدی، باید مصرف دارو قطع شود.
۲. منع مصرف در بارداری و شیردهی
بارداری
• ارزیابی خطر: پنتوپرازول در رده‌ای قرار می‌گیرد که داده‌های مربوط به استفاده از آن در دوران بارداری انسان محدود است. مطالعات حیوانی در برخی موارد شواهدی از آسیب به جنین نشان داده‌اند، اما ریسک مربوط به انسان به طور قطعی مشخص نیست.
• توصیه بالینی: به طور کلی، پنتوپرازول تنها زمانی در بارداری توصیه می‌شود که هیچ جایگزین دیگری وجود نداشته باشد و منافع مورد انتظار برای مادر، خطر بالقوه برای جنین را توجیه کند. به دلیل وجود داده‌های ایمنی گسترده‌تر برای داروی قدیمی‌تر این گروه (مانند امپرازول)، اغلب متخصصان امپرازول را به عنوان درمان ارجح برای ریفلاکس مقاوم به درمان در دوران بارداری در نظر می‌گیرند.
شیردهی
• انتقال به شیر: پنتوپرازول به مقدار بسیار کم وارد شیر مادر می‌شود. یک مطالعه نشان داد که دوز نسبی دریافتی نوزاد از طریق شیر، بسیار ناچیز (کمتر از ۰.۲ درصد دوز مادر بر اساس وزن) تخمین زده شده است.
• توصیه بالینی: با توجه به غلظت‌های پایین دارو در شیر و احتمال کم جذب سیستمی دارو توسط نوزاد (به دلیل عدم پایداری آن در پی‌اچ پایین معده نوزاد)، استفاده از پنتوپرازول در دوران شیردهی به طور معمول ایمن در نظر گرفته می‌شود. با این حال، باید علائم غیرمعمول مانند اسهال یا اختلالات تغذیه در نوزاد پایش شود.
۳. مصرف در کودکان
• موارد تأیید شده: پنتوپرازول برای درمان کوتاه مدت (حداکثر تا هشت هفته) التهاب مری فرسایشی مرتبط با بیماری برگشت اسید معده به مری در کودکان پنج سال و بالاتر تأیید شده است.
دوز مصرفی بر اساس وزن:
• کودکان با وزن ۱۵ کیلوگرم تا کمتر از ۴۰ کیلوگرم: ۲۰ میلی‌گرم یک بار در روز.
• کودکان با وزن ۴۰ کیلوگرم و بیشتر: ۴۰ میلی‌گرم یک بار در روز (مشابه دوز بزرگسالان).
• اطفال زیر پنج سال: ایمنی و اثربخشی پنتوپرازول در کودکان زیر پنج سال به طور کامل تأیید نشده است.
• نوزادان و شیرخواران: یک مطالعه در شیرخواران یک تا یازده ماهه، عدم اثربخشی پنتوپرازول را نشان داد. همچنین، آکادمی‌های تخصصی کودکان در مورد افزایش تجویز مهارکننده‌های پمپ پروتون برای شیرخواران ابراز نگرانی کرده‌اند و توصیه می‌کنند پیش از شروع درمان سرکوب اسید، از مؤثر بودن دارو و عدم وجود سایر علل علائم اطمینان حاصل شود.

هشدار ها پنتوپرازول
۱. بدخیمی معده
• نکته حیاتی: پاسخ بالینی علامت‌دار به درمان با پنتوپرازول در بیماران بزرگسال، وجود بدخیمی معده را رد نمی‌کند.
• در بیماران بزرگسالی که پاسخ درمانی ضعیف دارند یا بلافاصله پس از قطع درمان با مهارکننده‌های پمپ پروتون علائمشان بازمی‌گردد، باید پیگیری تشخیصی و آزمایش‌های تکمیلی از جمله آندوسکوپی مدنظر قرار گیرد تا وجود زخم پنهان یا بدخیمی رد شود.
۲. آسیب‌های کلیوی: نفریت حاد توبولو-اینتراستیشیال
• خطر: نفریت حاد توبولو-اینتراستیشیال که نوعی واکنش حساسیت مفرط است، در بیمارانی که مهارکننده‌های پمپ پروتون از جمله پنتوپرازول مصرف می‌کنند، مشاهده شده است و می‌تواند در هر زمانی از شروع درمان رخ دهد.
• اقدام بالینی: در صورت مشکوک شدن به این عارضه (علائمی مانند تب، بثورات پوستی، درد مفاصل یا کاهش غیر اختصاصی عملکرد کلیه)، باید بلافاصله مصرف پنتوپرازول قطع شده و بیمار تحت ارزیابی کلیوی قرار گیرد.
۳. خطر شکستگی استخوان (پوکی استخوان)
• خطر: درمان طولانی‌مدت (به ویژه بیش از یک سال) با دوزهای بالا و یا چند دوز روزانه از مهارکننده‌های پمپ پروتون، ممکن است با افزایش خطر شکستگی‌های مرتبط با پوکی استخوان در لگن، مچ دست و ستون فقرات مرتبط باشد. این خطر در بیماران مسن بیشتر است.
• اقدام بالینی: پزشک باید کمترین دوز مؤثر برای کوتاه‌ترین مدت زمان ممکن را تجویز کند و وضعیت سلامت استخوان بیمار را بررسی نماید.
۴. کمبود ویتامین و مواد معدنی
• کمبود ویتامین B-۱۲: استفاده طولانی‌مدت و روزانه (مثلاً بیش از سه سال) ممکن است منجر به کاهش جذب یا کمبود ویتامین B-۱۲ شود. این خطر به ویژه در بیماران مسن یا کسانی که ذخیره ویتامین B-۱۲ کمی دارند، مهم است.
• کاهش منیزیم خون: کاهش منیزیم خون که می‌تواند به تشنج، آریتمی و تتانی منجر شود، در بیمارانی که مهارکننده‌های پمپ پروتون را برای مدت طولانی (معمولاً بیش از یک سال) مصرف می‌کنند، گزارش شده است. در صورت نیاز به درمان طولانی‌مدت، پایش دوره‌ای سطح منیزیم سرم توصیه می‌شود. قطع دارو ممکن است برای بهبودی کمبود منیزیم لازم باشد.
۵. اسهال مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل
• خطر: درمان با مهارکننده‌های پمپ پروتون می‌تواند خطر ابتلا به اسهال مرتبط با باکتری کلستریدیوم دیفیسیل را افزایش دهد، به خصوص در بیماران بستری در بیمارستان.
• اقدام بالینی: در بیمارانی که اسهال شدید و آبکی دارند که بهبود نمی‌یابد، به این تشخیص شک کنید. همواره کمترین دوز و کوتاه‌ترین مدت زمان لازم برای درمان بیمار را انتخاب کنید.
۶. لوپوس اریتماتوز پوستی و سیستمیک
• خطر: لوپوس اریتماتوز پوستی و لوپوس سیستمیک جدید یا تشدید شده در بیمارانی که مهارکننده‌های پمپ پروتون مصرف می‌کنند، گزارش شده است.
• اقدام بالینی: در صورت بروز بثورات پوستی (به ویژه در مناطق در معرض آفتاب) همراه با درد مفاصل، مصرف پنتوپرازول را قطع کرده و بیمار را برای ارزیابی تخصصی ارجاع دهید.
۷. تداخلات دارویی مهم
• ریلپیورین و آتازاناویر: مصرف همزمان پنتوپرازول با محصولات حاوی ریلپیورین منع مطلق دارد. همچنین، به دلیل کاهش شدید غلظت پلاسمایی داروهای ضد ویروسی مانند آتازاناویر و احتمال شکست درمان، مصرف همزمان این داروها با پنتوپرازول باید با احتیاط فراوان و تنها در صورت لزوم صورت گیرد و پایش دقیق پاسخ ویروسی ضروری است.

پنتوپرازول در بارداری
در دوران بارداری، مصرف هر دارویی باید با دقت انجام شود. پنتوپرازول هم نباید خودسرانه مصرف شود. اگر زن باردار سوزش معده یا رفلاکس دارد، بهتر است پزشک داروی مناسب را انتخاب کند.
پزشک با توجه به شدت علائم، سن بارداری و وضعیت مادر تصمیم می‌گیرد که مصرف پنتوپرازول لازم است یا نه.
مصرف در بارداری پنتوپرازول
گروه B
قابل استفاده در بارداری: با مطالعات حیوانی شواهدی دال بر خطرناک بودن این دارو مشاهده نشده است. مطالعات انسانی به اندازه کافی در دست نیست

پنتوپرازول در شیردهی
در دوران شیردهی هم بهتر است پنتوپرازول فقط با نظر پزشک مصرف شود. پزشک شرایط مادر و نوزاد را در نظر می‌گیرد و بعد تصمیم می‌گیرد.

عوارض پنتوپرازول
پنتوپرازول در بیشتر افراد بدون مشکل جدی مصرف می‌شود، اما مثل هر دارویی ممکن است در بعضی افراد عوارض ایجاد کند. شایع‌ترین عوارض احتمالی آن عبارت‌اند از:
• سردرد
• تهوع
• نفخ
• دل‌درد
• یبوست
• اسهال
• سرگیجه
• خشکی دهان
اگر عوارض خفیف باشند، ممکن است با ادامه مصرف کمتر شوند. اما اگر شدید شوند یا ادامه پیدا کنند، بهتر است با پزشک مشورت شود.
چه زمانی عوارض پنتوپرازول مهم و نگران‌کننده است؟
اگر فرد بعد از مصرف پنتوپرازول دچار تنگی نفس، ورم صورت، ورم لب، خارش شدید، اسهال شدید، درد شدید شکم، استفراغ خونی یا مدفوع سیاه شود، باید سریع به پزشک یا مرکز درمانی مراجعه کند.
آیا پنتوپرازول باعث یبوست می‌شود؟
بله، در بعضی افراد ممکن است یبوست ایجاد کند. نوشیدن آب کافی، خوردن سبزیجات و تحرک می‌تواند کمک کند، اما اگر یبوست شدید یا طولانی شد، باید بررسی شود.
آیا پنتوپرازول باعث اسهال می‌شود؟
بله، بعضی افراد ممکن است دچار اسهال شوند. اگر اسهال شدید، طولانی، همراه با تب یا خون باشد، نیاز به پیگیری پزشکی دارد.
آیا پنتوپرازول باعث سردرد یا سرگیجه می‌شود؟
در بعضی افراد ممکن است سردرد یا سرگیجه ایجاد شود. اگر فرد سرگیجه دارد، بهتر است هنگام رانندگی یا کار با وسایل خطرناک احتیاط کند.
عوارض مصرف طولانی‌مدت پنتوپرازول
مصرف طولانی‌مدت پنتوپرازول در بعضی افراد لازم است، اما بهتر است زیر نظر پزشک باشد. چون کم شدن طولانی‌مدت اسید معده ممکن است روی جذب بعضی مواد در بدن اثر بگذارد.
در مصرف طولانی ممکن است این موارد مهم شوند:
• کم شدن منیزیم بدن (منیزیم ماده‌ای است که برای کار درست عضله، قلب و اعصاب لازم است)
• کم شدن ویتامین ب ۱۲ (ویتامینی که برای خون‌سازی و سلامت اعصاب مهم است)
• بیشتر شدن احتمال بعضی عفونت‌های گوارشی (عفونت گوارشی یعنی ورود میکروب به معده یا روده و ایجاد علائمی مثل اسهال و دل‌درد)
این موارد برای همه اتفاق نمی‌افتد، اما اگر مصرف دارو طولانی است، بهتر است پزشک در جریان باشد.
عوارضی که بعضی بیماران گزارش می‌کنند
بعضی بیماران هنگام مصرف پنتوپرازول از سردرد، نفخ، یبوست، اسهال یا حالت تهوع گفته‌اند. این عوارض برای همه پیش نمی‌آید و در بسیاری از افراد خفیف است.
عوارض جانبی پنتوپرازول
۱. عوارض جانبی رایج (بیشتر از ۲٪ در بزرگسالان)
در مطالعات بالینی بزرگسالان، شایع‌ترین عوارض جانبی که با فراوانی بیش از ۲ درصد مشاهده شده‌اند، شامل موارد زیر است:
• سردرد
• اسهال
• تهوع
• درد شکمی
• استفراغ
• نفخ شکم (تولید گاز بیش از حد)
• سرگیجه
• درد مفاصل
۲. عوارض جانبی شایع در کودکان (بیشتر از ۴٪)
در مطالعات بالینی انجام شده بر روی کودکان پنج سال و بالاتر، شایع‌ترین عوارض جانبی که با فراوانی بیش از ۴ درصد گزارش شده‌اند، شامل موارد زیر است:
• عفونت دستگاه تنفسی فوقانی
• سردرد
• تب
• اسهال
• استفراغ
• بثورات پوستی
• درد شکمی
۳. عوارض جانبی غیرمعمول و نادر (با فراوانی کمتر)
اگرچه عوارض بالا از همه شایع‌تر هستند، عوارض دیگری نیز وجود دارند که با فراوانی کمتر گزارش شده‌اند:
• غیرمعمول (کمتر از ۱ در ۱۰۰ نفر): این موارد شامل سردرد (که بالاتر ذکر شد)، اسهال، احساس یا حالت تهوع، یبوست، خشکی دهان، و احساس خستگی هستند.
• نادر (کمتر از ۱ در ۱۰۰۰ نفر): شامل واکنش‌های شدید حساسیتی، التهاب کلیه (نفریت حاد توبولو-اینتراستیشیال)، و افزایش آنزیم‌های کبدی است.
نکته مهم در مورد مصرف طولانی‌مدت:
اگرچه فراوانی این موارد به صورت درصد مشخص نشده است، اما استفاده طولانی‌مدت (معمولاً بیش از یک سال) با خطرات جدی‌تری همراه است که باید در ارزیابی ریسک و منفعت در نظر گرفته شود:
• کاهش منیزیم خون: که می‌تواند منجر به علائم عصبی-عضلانی و قلبی شود.
• شکستگی استخوان: افزایش خطر شکستگی‌های لگن، مچ دست و ستون فقرات، به خصوص در بیماران مسن.
• کمبود ویتامین B-۱۲: در مصرف روزانه بیش از سه سال.
• افزایش خطر عفونت: به ویژه عفونت‌های دستگاه گوارش ناشی از باکتری‌هایی مانند کلستریدیوم دیفیسیل.

تداخل دارویی پنتوپرازول
تداخل دارویی یعنی یک دارو روی اثر داروی دیگر تأثیر بگذارد. (یعنی ممکن است اثر دارو کمتر، بیشتر یا غیرقابل پیش‌بینی شود). پنتوپرازول ممکن است با بعضی داروها تداخل داشته باشد.
اگر فرد داروهای زیر را مصرف می‌کند، بهتر است قبل از مصرف پنتوپرازول با پزشک یا داروساز مشورت کند:
• وارفارین (داروی رقیق‌کننده خون)
• لووتیروکسین (داروی کم‌کاری تیروئید)
• قرص آهن
• آسپرین
• ایبوپروفن
• بعضی داروهای ضدقارچ (داروهایی برای درمان عفونت قارچی)
• داروهای دیگر معده مثل امپرازول یا فاموتیدین
پنتوپرازول با امپرازول مصرف می‌شود؟
پنتوپرازول و امپرازول کار مشابهی دارند. معمولاً مصرف هم‌زمان آن‌ها بدون نظر پزشک لازم نیست.
پنتوپرازول با فاموتیدین مصرف می‌شود؟
فاموتیدین هم اسید معده را کم می‌کند، اما روش اثرش با پنتوپرازول فرق دارد. مصرف هم‌زمان این دو دارو باید با نظر پزشک باشد.
پنتوپرازول با قرص آهن
پنتوپرازول ممکن است روی جذب آهن اثر بگذارد. (جذب یعنی وارد شدن ماده دارویی یا غذایی از روده به بدن). اگر فرد کم‌خونی دارد یا قرص آهن مصرف می‌کند، بهتر است پزشک را در جریان بگذارد.
تداخلات دارویی پنتوپرازول
مشخصات کلی تداخلات: 
قلیایی کننده محیط معده
سوبسترای CYP2C19(مینور)، CYP2D6(مینور)، CYP3A4(مینور)
تداخلات رده X (پرهیز):
آکالابروتینیب، سفادیتورن، سفوروکسیم، داکومیتینیب، داساتینیب، دلاویردین، ارلوتینیب، اینفیگراتینیب، لووکتوکونازول، نلفیناویر، نراتینیب، پازوپانیب، پکسیدارتینیب، ریلپیویرین، ولپاتاسویر ، سوتوراسیب
کاهش اثرات داروها توسط پنتوپرازول:
آکالابروتینیب، آتازاناویر، بلوموسودیل، مشتقات بیس‌فسفونات، بوسوتینیب، کپسیتابین، سفدیتورن، سفپودوکسیم، سفوروکسیم، کلوپیدوگرل، سیستئامین (سیستمیک)، داکومیتینیب، داساتینیب، دلاویردین، داکسی‌سایکلین، ارلوتینیب، جفیتینیب، ایندیناویر، ترکیبات آهن، ایتراکونازول، کتوکونازول (سیستمیک)، لدیپاسویر، مزالامین، مولتی ویتامین/ مینرال (حاوی آ، دی، ای، کا، فولات و آهن)، مایکوفنولات، نلفیناویر، نراتینیب، نیلوتینیب، پازوپانیب، پکسیدارتینیب، پوساکونازول، ریلپیویرین، ریوسیگوات، ریزدرونات، سکرتین، سلپرکاتینیب، سورافنیب، ولپاتاسویر
کاهش اثرات پنتوپرازول توسط داروها:
لوماکافتور و ایواکافتور، تیپراناویر
افزایش اثرات داروها توسط پنتوپرازول:
آمفتامین، دکس متیل‌فنیدات، دکستروآمفتامین، ایتراکونازول، متوترکسات، متیل‌فنیدات، رالتگراویر، ریزدرونات، ساکوییناویر، وریکونازول ، تیازولیدیندیون
افزایش اثرات پنتوپرازول توسط داروها:
کتوکونازول (سیستمیک)، لووکتوکونازول، وریکونازول
تداخل با غذا:
قرص‌های پنتوپرازول (اشکال با پوشش روده‌ای) معمولاً با غذا تداخل خاصی ندارند، اما توصیه می‌شود:
• زمان مصرف: برای کسب حداکثر اثربخشی در مهار ترشح اسید، توصیه می‌شود که پنتوپرازول ۳۰ تا ۶۰ دقیقه قبل از غذا (ترجیحاً صبحانه) مصرف شود.
• جذب: مصرف پنتوپرازول همراه با غذا، به ویژه غذاهای پرچرب، می‌تواند جذب دارو را به تأخیر بیندازد و زمان رسیدن به حداکثر غلظت پلاسمایی را طولانی کند. با این حال، مقدار کل جذب (فراهمی زیستی) به طور قابل توجهی تغییر نمی‌کند.
تداخل با تست‌های آزمایشگاهی:
مصرف پنتوپرازول می‌تواند بر نتایج برخی از تست‌های تشخیصی تأثیر بگذارد و منجر به نتایج کاذب شود:
آزمایش تشخیص تومورهای نورواندوکرین:
• افزایش کاهش اسید معده، سطح سرمی کروموگرانین آ را افزایش می‌دهد. این افزایش کاذب ممکن است منجر به تشخیص غلط تومورهای نورواندوکرین شود.
• توصیه بالینی: برای اندازه‌گیری دقیق سطح CgA، لازم است مصرف پنتوپرازول و سایر مهارکننده‌های پمپ پروتون حداقل ۱۴ روز قبل از انجام آزمایش قطع شود.
غربالگری ادراری تتراهیدروکانابینول:
• گزارش‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد مصرف پنتوپرازول می‌تواند منجر به نتایج مثبت کاذب در غربالگری ادراری برای تشخیص THC (ماده فعال ماری‌جوانا) شود.
• توصیه بالینی: در صورت مشاهده نتیجه مثبت کاذب در بیمارانی که پنتوپرازول مصرف می‌کنند، باید از روش‌های تأییدی اختصاصی‌تر استفاده شود.

نام‌های تجاری

قرص پنتوپرازول کیمیدارو 40 میلی گرم [داروسازی کیمیدارو]، قرص پنتوپرازول فارابی 40 میلی گرم [داروسازی فارابی]، قرص پنزول 40 میلی گرم [داروسازی جالینوس]، آمپول پنتوپرازول سی دی 40 میلی گرم [داروسازی کیمیدارو]، کپسول پنتوپرازول رامین 40 میلی گرم [داروسازی راموفارمین]، کپسول پنتوپرازول-عبیدی 40 میلی گرم [داروسازی دکتر عبیدی]، قرص پنتوبایوزول 20 میلی گرم [داروسازی باختر بیوشیمی]، قرص پنزول 20 میلی گرم [داروسازی جالینوس]، کپسول پنتوپرازول-عبیدی 20 میلی گرم [داروسازی دکتر عبیدی]، قرص پنتوبایوزول 40 میلی گرم [داروسازی باختر بیوشیمی]، قرص پنتوپرازول اوه سینا 40 میلی گرم- آوی پنتو [داروسازی آوه سینا]، قرص پنتوپرازول-ناژو 40 میلی گرم [داروسازی ایران ناژو]، کپسول پنتوپرازول ایران دارو 40 میلی گرم [داروسازی ایران دارو]، قرص پنتوپرازول اسوه 40 میلی گرم [داروسازی اسوه]، قرص پنتوپرازول روزدارو 40 میلی گرم [داروسازی روز دارو]، قرص پنتوسک 40 میلی گرم [داروسازی آریا]، کپسول پنتوپرازول تسنیم 40 میلی گرم [داروسازی تسنیم]، قرص پنتوکیم 20 میلی گرم [داروسازی حکیم]، قرص پنتوپرازول مهردارو 40 میلی گرم [داروسازی مهر دارو]، قرص پنتوپرازول روزدارو 20 میلی گرم [داروسازی روز دارو]، قرص پنتوس 20 میلی گرم [داروسازی سامی ساز]، قرص پنتوسک 20 میلی گرم [داروسازی آریا]، قرص پنتوس 40 میلی گرم [داروسازی سامی ساز]، ویال پپتیکر 40 میلی گرم، پودر لیوفیلیزه برای تزریق [داروسازی روناک دارو]، قرص پنتوپرازول اوه سینا 20 میلی گرم-آوی پنتو [داروسازی آوه سینا]، قرص پنتوپرازول سی دی 20 میلی گرم [داروسازی کیمیدارو]، قرص پنتوپرازول فارابی 20 میلی گرم [داروسازی فارابی]، قرص پنتوپرازول مهردارو 20 میلی گرم [داروسازی مهر دارو]، پودر قابل تزریق پانتوپرازول کومباکسونا 40 میلی گرم [امید دارو سلامت]، کپسول پنتوپرازول ایران دارو 20 میلی گرم [داروسازی ایران دارو]، کپسول پنتوپرازول رامین 20 میلی گرم [داروسازی راموفارمین]، قرص آهسته رهش پانتوپرازول-ساندوز 40 میلی گرم [داروسازی بهستان تولید]، قرص آهسته رهش پنتوپرازول-ساندوز 20 میلی گرم [داروسازی بهستان تولید]، پودر قابل تزریق پانتوزول 40 میلی گرم [داروسازی اکسیر]، کپسول پنزول 20 میلی گرم [داروسازی جالینوس]، پودر قابل تزریق پنتوپرازول جابر 40 میلی گرم [داروسازی جابربن حیان]، پودر قابل تزریق پانتوپرازول-ساندوز 40 میلی گرم [بهستان دارو]، کپسول پنتوپرازول فارابی 40 میلی گرم [داروسازی فارابی]، کپسول پنتوپرازول ایران دارو 15 میلی گرم [داروسازی ایران دارو]، قرص آهسته رهش پانتوزول 20 میلی گرم [داروسازی اکسیر]، کپسول پنتوکیم 40 میلی گرم [داروسازی حکیم]، کپسول پانتوفارم 20 میلی گرم [داروسازی کیش مدیفارم]، کپسول پنتوبست 40 میلی گرم [داروسازی تهران دارو]، کپسول پنتوفارم 40 میلی گرم [داروسازی کیش مدیفارم]، پودر قابل تزریق پنتوپرازول 40میلی گرم [جابر طب پارس]، قرص آهسته رهش پانتوزول 40 میلی گرم [داروسازی اکسیر]، کپسول پنتوپرازول فارابی 20 میلی گرم [داروسازی فارابی]، پودر قابل تزریق پانتوسید 40 میلی گرم [ویرالیان گروه]، کپسول پنتونیل 40 میلی گرم [نیل فارمد]، کپسول پنتوبست 20 میلی گرم [داروسازی تهران دارو]، کپسول پنزول 40 میلی گرم [داروسازی جالینوس]، پودر قابل تزریق پانجکت 40 میلی گرم [داروسازی کوشان فارمد]، کپسول پنتوکیم 20 میلی گرم [داروسازی حکیم]، قرص پپتیکر 20 میلی گرم [داروسازی روناک دارو]، قرص پنتوپرازول شفا 40 میلی گرم [داروسازی شفا]، کپسول پنتوپرازول درسا 20 میلی گرم [داروسازی درسا دارو]، ویال رمفلاکس 40 میلی گرم [داروسازی کوشان فارمد]، پودر قابل تزریق آفاپرازول 40 میلی گرم [داروسازی آفا شیمی]، کپسول پنتوپرازول تسنیم 20 میلی گرم [داروسازی تسنیم]، قرص پنتوپرازول مداوا 20 میلی گرم [داروسازی مداوا]، ویال پنتوپرازول-ساندوز 40 میلی گرم [اکبریه]، کپسول پنتوپرازول درسا 40 میلی گرم [داروسازی درسا دارو]، کپسول پنتوپرازول شفا 20 میلی گرم [داروسازی شفا]، قرص پنتوپرازول فندا 40 میلی گرم [فن آوریهای نوین دارویی آتیه]، قرص پنتوپرازول-ناژو 20 میلی گرم [داروسازی ایران ناژو]، قرص پنتوپرازول فندا 20 میلی گرم [فن آوریهای نوین دارویی آتیه]، کپسول پنتوپرازول شفا 40 میلی گرم [داروسازی شفا]، کپسول پنتونیل 20 میلی گرم [نیل فارمد]، قرص آنتی سیدکس اس تی پی 20 میلی گرم [سونا طب پارسه]، قرص پنتوپرازول ثنامد 20 میلی گرم [داروسازی ثنامد]، قرص پنتوپرازول ثنامد 40 میلی گرم [داروسازی ثنامد]، قرص دپرتون 40 میلی گرم [زیست اروند فارمد]، پودر قابل تزریق پنتوپرازول نانو دارو پژوهان 40 میلی گرم [نانو دارو پژوهان پردیس]، قرص پنتوپرازول مداوا 40 میلی گرم [داروسازی مداوا]، قرص آنتی سیدکس اس تی پی 40 میلی گرم [سونا طب پارسه]، پودر قابل تزریق دی پی پنتوکس 40 میلی گرم [دارو پخش - کارخانه]، قرص پنتوفلکس 40 میلی گرم [داروسازی خوارزمی]، قرص پنتوپرازول شفا 20 میلی گرم [داروسازی شفا]، قرص پنتوپرازول سبز پویان 40 میلی گرم [سبزپویان مهر داروی بروجن]، پودر برای تزریق اکتوپرازول 40 میلی گرم [داروسازی اکتوورکو]، قرص پنتومید 20 میلی گرم [داروسازی تهران شیمی]، قرص پنتومید 40 میلی گرم [داروسازی تهران شیمی]، قرص انتریک کوتد نولپازا 20 میلی گرم [داروسازی اکتوورکو]، قرص انتریک کوتد نولپازا 40 میلی گرم [داروسازی اکتوورکو]، قرص پپتیکر 40 میلی گرم [داروسازی روناک دارو]، پودر قابل تزریق پنتومید 40 میلی گرم [داروسازی تهران شیمی]، PANTOPRAZOLE CHIMIDAROU 40MG TAB [داروسازی کیمیدارو]، PANTOPRAZOLE FARABI 40MG TAB [داروسازی فارابی]، PANZOL 40MG TAB [داروسازی جالینوس]، PANTOPRAZOLE CD 40MG INJECTION [داروسازی کیمیدارو]، PANTOPRAZOLE RAMIN 40MG CAP [داروسازی راموفارمین]، PANTOPRAZOLE-ABIDI 40MG CAP [داروسازی دکتر عبیدی]، PANTOBIOZOLE 20MG TAB [داروسازی باختر بیوشیمی]، PANZOL 20MG TAB [داروسازی جالینوس]، PANTOPRAZOLE-ABIDI 20MG CAP [داروسازی دکتر عبیدی]، PANTOBIOZOLE 40MG TAB [داروسازی باختر بیوشیمی]، PANTOPRAZOLE AVICENNA 40MG TAB-AVIPANTO [داروسازی آوه سینا]، PANTOPRAZOLE-NAJO 40MG TAB [داروسازی ایران ناژو]، PANTOPRAZOLE IRAN DAROU 40MG CAP [داروسازی ایران دارو]، PANTOPRAZOLE OSVEH 40MG TAB [داروسازی اسوه]

اشکال دارویی

قرص، کپسول، شربت، سوسپانسیون، آمپول، ویال، کرم، ژل، قطره، اسپری، شیاف، پودر، ساشه، محلول