بانک اطلاعات دارویی
لانسوپرازول
Lansoprazole
لانسوپرازول در درمان میکروب هلیکوباکتر، زخم های گوارشی و بازگشت اسید معده به مری کاربرد دارد.
معرفی و توضیحات
فارماکوکینتیک لانسوپرازول
جذب
• جذب سریع: لانسوپرازول به سرعت از روده کوچک جذب می‌شود و حداکثر غلظت پلاسمایی معمولاً طی ۱.۵ تا ۲ ساعت پس از مصرف خوراکی حاصل می‌شود.
• فرمولاسیون مقاوم در برابر اسید: به دلیل ناپایداری در محیط اسیدی معده، لانسوپرازول به صورت کپسول‌های پوشش‌دار روده یا قرص‌های متلاشی شونده خوراکی عرضه می‌شود تا از تجزیه دارو در معده جلوگیری شود و جذب در روده کوچک اتفاق بیفتد.
• تأثیر غذا: اگرچه غذا می‌تواند زمان رسیدن به اوج غلظت پلاسمایی را به تأخیر بیندازد، اما تأثیر قابل توجهی بر میزان کلی کاهش اسید با دوزهای متعدد ندارد.
توزیع
• اتصال پروتئینی بالا: لانسوپرازول به میزان بالایی (حدود ۹۷ درصد) به پروتئین‌های پلاسما متصل می‌شود، که این ویژگی توزیع کارآمد آن به سلول‌های جداری را تضمین می‌کند.
• نیمه عمر پلاسما در مقابل اثر درمانی: نیمه عمر حذف پلاسما نسبتاً کوتاه است (تقریباً ۱ تا ۲ ساعت). اما، اثر مهار اسید به دلیل اتصال غیرقابل برگشت به پمپ‌ها، بسیار طولانی‌تر از نیمه عمر پلاسما است.
متابولیسم (سوخت و ساز)
• متابولیسم گسترده کبدی: لانسوپرازول به طور گسترده توسط آنزیم‌های سیتوکروم P450 در کبد متابولیزه می‌شود.
• آنزیم‌های اصلی: ایزوآنزیم‌های اصلی در متابولیسم لانسوپرازول CYP2C19 و CYP3 A4 هستند.
اهمیت ژنتیکی CYP2C19
• تنوع ژنتیکی در آنزیم CYP2C19 که در برخی افراد به صورت متابولیزورهای کند یا سریع ظاهر می‌شود) بر میزان مواجهه سیستمیک با دارو و در نتیجه، اثربخشی و پتانسیل بروز عوارض جانبی تأثیر می‌گذارد.
• تداخلات دارویی: متابولیسم توسط این آنزیم‌های کبدی، آن را مستعد تداخلات دارویی با داروهایی مانند کلوپیدوگرل (که توسط CYP2C19 فعال می‌شود) می‌سازد.
حذف
• مسیر دفع: دارو و متابولیت‌های آن عمدتاً از طریق دفع صفراوی و مدفوع حذف می‌شوند و حدود ۱۵ تا ۲۳ درصد دوز از طریق ادرار به صورت متابولیت‌های هیدروکسیله شده دفع می‌شوند.
• نارسایی کلیوی: نارسایی کلیوی تأثیر قابل توجهی بر فارماکوکینتیک لانسوپرازول ندارد، بنابراین تنظیم دوز در این بیماران معمولاً ضروری نیست.
• نارسایی کبدی: نارسایی شدید کبدی می‌تواند به طور قابل ملاحظه‌ای ترخیص دارو را کاهش داده و نیمه عمر و میزان مواجهه سیستمیک با دارو را افزایش دهد؛ لذا، در بیماران با اختلال شدید کبدی باید با احتیاط و نظارت بیشتر تجویز شود.
جذب
• جذب سریع: لانسوپرازول به سرعت از روده کوچک جذب می‌شود و حداکثر غلظت پلاسمایی معمولاً طی ۱.۵ تا ۲ ساعت پس از مصرف خوراکی حاصل می‌شود.
• فرمولاسیون مقاوم در برابر اسید: به دلیل ناپایداری در محیط اسیدی معده، لانسوپرازول به صورت کپسول‌های پوشش‌دار روده یا قرص‌های متلاشی شونده خوراکی عرضه می‌شود تا از تجزیه دارو در معده جلوگیری شود و جذب در روده کوچک اتفاق بیفتد.
• تأثیر غذا: اگرچه غذا می‌تواند زمان رسیدن به اوج غلظت پلاسمایی را به تأخیر بیندازد، اما تأثیر قابل توجهی بر میزان کلی کاهش اسید با دوزهای متعدد ندارد.
توزیع
• اتصال پروتئینی بالا: لانسوپرازول به میزان بالایی (حدود ۹۷ درصد) به پروتئین‌های پلاسما متصل می‌شود، که این ویژگی توزیع کارآمد آن به سلول‌های جداری را تضمین می‌کند.
• نیمه عمر پلاسما در مقابل اثر درمانی: نیمه عمر حذف پلاسما نسبتاً کوتاه است (تقریباً ۱ تا ۲ ساعت). اما، اثر مهار اسید به دلیل اتصال غیرقابل برگشت به پمپ‌ها، بسیار طولانی‌تر از نیمه عمر پلاسما است.
متابولیسم (سوخت و ساز)
• متابولیسم گسترده کبدی: لانسوپرازول به طور گسترده توسط آنزیم‌های سیتوکروم P450 در کبد متابولیزه می‌شود.
• آنزیم‌های اصلی: ایزوآنزیم‌های اصلی در متابولیسم لانسوپرازول CYP2C19 و CYP3 A4 هستند.
اهمیت ژنتیکی CYP2C19
• تنوع ژنتیکی در آنزیم CYP2C19 که در برخی افراد به صورت متابولیزورهای کند یا سریع ظاهر می‌شود) بر میزان مواجهه سیستمیک با دارو و در نتیجه، اثربخشی و پتانسیل بروز عوارض جانبی تأثیر می‌گذارد.
• تداخلات دارویی: متابولیسم توسط این آنزیم‌های کبدی، آن را مستعد تداخلات دارویی با داروهایی مانند کلوپیدوگرل (که توسط CYP2C19 فعال می‌شود) می‌سازد.
حذف
• مسیر دفع: دارو و متابولیت‌های آن عمدتاً از طریق دفع صفراوی و مدفوع حذف می‌شوند و حدود ۱۵ تا ۲۳ درصد دوز از طریق ادرار به صورت متابولیت‌های هیدروکسیله شده دفع می‌شوند.
• نارسایی کلیوی: نارسایی کلیوی تأثیر قابل توجهی بر فارماکوکینتیک لانسوپرازول ندارد، بنابراین تنظیم دوز در این بیماران معمولاً ضروری نیست.
• نارسایی کبدی: نارسایی شدید کبدی می‌تواند به طور قابل ملاحظه‌ای ترخیص دارو را کاهش داده و نیمه عمر و میزان مواجهه سیستمیک با دارو را افزایش دهد؛ لذا، در بیماران با اختلال شدید کبدی باید با احتیاط و نظارت بیشتر تجویز شود.
موارد مصرف
موارد مصرف لانسوپرازول
لانسوپرازول به عنوان یک مهارکننده پمپ پروتون، با کاهش قدرتمند ترشح اسید معده، در مدیریت طیف وسیعی از بیماری‌های مرتبط با اسید معده، جایگاه حیاتی دارد. در اینجا، موارد مصرف تأیید شده و کاربردهای بالینی خارج از برچسب (تأیید نشده) این دارو، به منظور راهنمایی پزشکان محترم ارائه شده است.
۱. موارد مصرف تأیید شده (مصارف دارای مجوز)
این موارد، کاربردهای اصلی دارو هستند که اثربخشی آن‌ها در مطالعات بالینی گسترده به اثبات رسیده است:
الف) بیماری‌های زخم گوارشی
زخم فعال اثنی عشر:
• کاربرد بالینی: برای بهبود کامل بافت زخم و تسکین سریع علائم، معمولاً یک دوره درمانی کوتاه مدت (به عنوان مثال چهار هفته) توصیه می‌شود.
زخم فعال خوش‌خیم معده:
• کاربرد بالینی: جهت درمان زخم‌های معده که ماهیت بدخیم ندارند. معمولاً دوره درمانی هشت هفته‌ای برای اطمینان از بهبودی کامل زخم ضروری است.
کاهش خطر و درمان زخم‌های ناشی از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی:
• کاربرد بالینی: تجویز این دارو برای بیمارانی که نیاز به ادامه مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی دارند و سابقه زخم معده داشته‌اند، خطر تشکیل زخم جدید را به طور چشمگیری کاهش می‌دهد و زخم‌های موجود را بهبود می‌بخشد.
ب) بیماری ریفلاکس معده به مری و ازوفاژیت
درمان بیماری ریفلاکس معده به مری (GERD) علامت‌دار:
• کاربرد بالینی: برای تسکین سوزش سر دل و سایر علائم مرتبط با ریفلاکس در بزرگسالان و کودکان (بالای یک سال) که از برگشت اسید به مری رنج می‌برند.
درمان و نگهداری ازوفاژیت فرسایشی:
• کاربرد بالینی: برای بهبود آسیب‌های بافتی (فرسایش) ایجاد شده در مری به دلیل اسید معده. همچنین برای درمان طولانی‌مدت جهت جلوگیری از عود این آسیب پس از بهبودی اولیه استفاده می‌شود.
ج) ریشه‌کنی هلیکوباکتر پیلوری
• کاربرد بالینی: لانسوپرازول به عنوان جزء اصلی در رژیم‌های درمانی ترکیبی (اغلب سه دارویی، به همراه آموکسی سیلین و کلاریترومایسین) برای ریشه‌کنی باکتری هلیکوباکتر پیلوری به کار می‌رود. این امر به طور مؤثری خطر عود زخم اثنی عشر را کاهش می‌دهد.
د) شرایط پُرترشحی پاتولوژیک (مانند سندروم زولینگر-الیسون)
• کاربرد بالینی: در شرایط نادر که تومورها باعث تولید بیش از حد اسید معده می‌شوند، از لانسوپرازول به صورت طولانی‌مدت و با دوزهای بالاتر برای کنترل ترشح اسید استفاده می‌شود.
۲. موارد مصرف خارج از برچسب (مصارف رایج غیرمجوز)
این موارد، کاربردهایی هستند که به طور گسترده در عمل بالینی مورد استفاده قرار می‌گیرند اما ممکن است مجوز رسمی نهادهای نظارتی را نداشته باشند:
ورم معده (گاستریت):
• توضیح بالینی: اگرچه لانسوپرازول مستقیماً برای ورم ساده معده تأیید نشده است، بخش قابل توجهی از نسخه‌های مهارکننده‌های پمپ پروتون برای تسکین علائم سوءهاضمه و درد شکم مرتبط با ورم معده تجویز می‌شوند.
درمان کمکی برای بیماری کرون دستگاه گوارش فوقانی:
• توضیح بالینی: در بیمارانی که به بیماری التهابی مزمن کرون مبتلا هستند و در بخش‌های فوقانی دستگاه گوارش (مری، معده یا اثنی عشر) دچار زخم یا التهاب هستند، لانسوپرازول به عنوان یک درمان حمایتی برای کاهش آسیب اسیدی به کار می‌رود.
سوءهاضمه عملکردی:
• توضیح بالینی: در بیمارانی که علائم سوءهاضمه (مانند سیری زودرس، نفخ، یا درد سر معده) دارند اما علت ساختاری یا زخم مشخصی در آندوسکوپی دیده نمی‌شود، ممکن است لانسوپرازول برای کاهش علائم تجویز شود.
پیشگیری از خونریزی گوارشی در بیماران پرخطر:
• توضیح بالینی: این دارو به عنوان یک درمان مکمل برای کاهش خطر خونریزی در بیمارانی که تحت درمان با داروهای ضد پلاکتی قرار دارند (به ویژه پس از اقدامات آندوسکوپی با خطر خونریزی بالا یا در سندرم حاد عروق کرونر)، یا در بیمارانی که به طور مزمن در بخش‌های مراقبت‌های ویژه در معرض خطر بالای زخم‌های استرسی هستند، استفاده می‌شود.
ازوفاژیت ائوزینوفیلیک:
• توضیح بالینی: لانسوپرازول به عنوان بخشی از استراتژی درمانی در کودکان و بزرگسالان مبتلا به این بیماری التهابی مری، برای کمک به بهبود بافت مری و کاهش نفوذ ائوزینوفیل‌ها استفاده شده است.
لانسوپرازول به عنوان یک مهارکننده پمپ پروتون، با کاهش قدرتمند ترشح اسید معده، در مدیریت طیف وسیعی از بیماری‌های مرتبط با اسید معده، جایگاه حیاتی دارد. در اینجا، موارد مصرف تأیید شده و کاربردهای بالینی خارج از برچسب (تأیید نشده) این دارو، به منظور راهنمایی پزشکان محترم ارائه شده است.
۱. موارد مصرف تأیید شده (مصارف دارای مجوز)
این موارد، کاربردهای اصلی دارو هستند که اثربخشی آن‌ها در مطالعات بالینی گسترده به اثبات رسیده است:
الف) بیماری‌های زخم گوارشی
زخم فعال اثنی عشر:
• کاربرد بالینی: برای بهبود کامل بافت زخم و تسکین سریع علائم، معمولاً یک دوره درمانی کوتاه مدت (به عنوان مثال چهار هفته) توصیه می‌شود.
زخم فعال خوش‌خیم معده:
• کاربرد بالینی: جهت درمان زخم‌های معده که ماهیت بدخیم ندارند. معمولاً دوره درمانی هشت هفته‌ای برای اطمینان از بهبودی کامل زخم ضروری است.
کاهش خطر و درمان زخم‌های ناشی از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی:
• کاربرد بالینی: تجویز این دارو برای بیمارانی که نیاز به ادامه مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی دارند و سابقه زخم معده داشته‌اند، خطر تشکیل زخم جدید را به طور چشمگیری کاهش می‌دهد و زخم‌های موجود را بهبود می‌بخشد.
ب) بیماری ریفلاکس معده به مری و ازوفاژیت
درمان بیماری ریفلاکس معده به مری (GERD) علامت‌دار:
• کاربرد بالینی: برای تسکین سوزش سر دل و سایر علائم مرتبط با ریفلاکس در بزرگسالان و کودکان (بالای یک سال) که از برگشت اسید به مری رنج می‌برند.
درمان و نگهداری ازوفاژیت فرسایشی:
• کاربرد بالینی: برای بهبود آسیب‌های بافتی (فرسایش) ایجاد شده در مری به دلیل اسید معده. همچنین برای درمان طولانی‌مدت جهت جلوگیری از عود این آسیب پس از بهبودی اولیه استفاده می‌شود.
ج) ریشه‌کنی هلیکوباکتر پیلوری
• کاربرد بالینی: لانسوپرازول به عنوان جزء اصلی در رژیم‌های درمانی ترکیبی (اغلب سه دارویی، به همراه آموکسی سیلین و کلاریترومایسین) برای ریشه‌کنی باکتری هلیکوباکتر پیلوری به کار می‌رود. این امر به طور مؤثری خطر عود زخم اثنی عشر را کاهش می‌دهد.
د) شرایط پُرترشحی پاتولوژیک (مانند سندروم زولینگر-الیسون)
• کاربرد بالینی: در شرایط نادر که تومورها باعث تولید بیش از حد اسید معده می‌شوند، از لانسوپرازول به صورت طولانی‌مدت و با دوزهای بالاتر برای کنترل ترشح اسید استفاده می‌شود.
۲. موارد مصرف خارج از برچسب (مصارف رایج غیرمجوز)
این موارد، کاربردهایی هستند که به طور گسترده در عمل بالینی مورد استفاده قرار می‌گیرند اما ممکن است مجوز رسمی نهادهای نظارتی را نداشته باشند:
ورم معده (گاستریت):
• توضیح بالینی: اگرچه لانسوپرازول مستقیماً برای ورم ساده معده تأیید نشده است، بخش قابل توجهی از نسخه‌های مهارکننده‌های پمپ پروتون برای تسکین علائم سوءهاضمه و درد شکم مرتبط با ورم معده تجویز می‌شوند.
درمان کمکی برای بیماری کرون دستگاه گوارش فوقانی:
• توضیح بالینی: در بیمارانی که به بیماری التهابی مزمن کرون مبتلا هستند و در بخش‌های فوقانی دستگاه گوارش (مری، معده یا اثنی عشر) دچار زخم یا التهاب هستند، لانسوپرازول به عنوان یک درمان حمایتی برای کاهش آسیب اسیدی به کار می‌رود.
سوءهاضمه عملکردی:
• توضیح بالینی: در بیمارانی که علائم سوءهاضمه (مانند سیری زودرس، نفخ، یا درد سر معده) دارند اما علت ساختاری یا زخم مشخصی در آندوسکوپی دیده نمی‌شود، ممکن است لانسوپرازول برای کاهش علائم تجویز شود.
پیشگیری از خونریزی گوارشی در بیماران پرخطر:
• توضیح بالینی: این دارو به عنوان یک درمان مکمل برای کاهش خطر خونریزی در بیمارانی که تحت درمان با داروهای ضد پلاکتی قرار دارند (به ویژه پس از اقدامات آندوسکوپی با خطر خونریزی بالا یا در سندرم حاد عروق کرونر)، یا در بیمارانی که به طور مزمن در بخش‌های مراقبت‌های ویژه در معرض خطر بالای زخم‌های استرسی هستند، استفاده می‌شود.
ازوفاژیت ائوزینوفیلیک:
• توضیح بالینی: لانسوپرازول به عنوان بخشی از استراتژی درمانی در کودکان و بزرگسالان مبتلا به این بیماری التهابی مری، برای کمک به بهبود بافت مری و کاهش نفوذ ائوزینوفیل‌ها استفاده شده است.
مکانیسم اثر
مکانیسم اثر لانسوپرازول
لانسوپرازول یک پیش‌دارو است که به صورت غیرفعال تجویز می‌شود و برای فعال شدن به محیط اسیدی نیاز دارد.
هدف نهایی: پمپ پروتون
لانسوپرازول به طور انتخابی آنزیم آدنوزین تری فسفاتاز (پمپ پروتون) را که در سلول‌های جداری معده قرار دارد، هدف قرار می‌دهد. این آنزیم مرحله نهایی ترشح اسید کلریدریک به درون لومن معده را کاتالیز می‌کند.
فعال‌سازی در محیط اسیدی:
پس از جذب از طریق جریان خون، لانسوپرازول به کانالیکول‌های اسیدی سلول‌های جداری نفوذ می‌کند. در این محیط بسیار اسیدی، لانسوپرازول پروتونه شده و به شکل فعال خود (سولفونامید) تبدیل می‌شود.
مهار غیرقابل برگشت:
شکل فعال لانسوپرازول به پیوندهای کووالانسی با باقی‌مانده‌های سیستئین حیاتی بر روی پمپ پروتون متصل می‌شود و باعث مهار غیرقابل برگشت آن می‌شود.
اثر طولانی‌مدت بالینی:
از آنجایی که این مهار برگشت‌ناپذیر است، ترشح اسید تنها پس از سنتز پمپ‌های پروتون جدید توسط سلول جداری (که معمولاً ۲۴ تا ۴۸ ساعت طول می‌کشد) به حالت عادی برمی‌گردد. این مکانیسم توضیح می‌دهد که چرا با وجود نیمه عمر کوتاه دارو در پلاسما، اثر کاهش اسید آن پایدار و طولانی مدت است.
نکته کاربردی:
برای به حداکثر رساندن کارایی دارو، لانسوپرازول باید قبل از اولین وعده غذایی روزانه تجویز شود، زیرا مصرف غذا پمپ‌های پروتون خاموش را فعال می‌کند و سلول‌های جداری را برای اتصال با داروی فعال شده در دسترس‌تر می‌سازد.
لانسوپرازول یک پیش‌دارو است که به صورت غیرفعال تجویز می‌شود و برای فعال شدن به محیط اسیدی نیاز دارد.
هدف نهایی: پمپ پروتون
لانسوپرازول به طور انتخابی آنزیم آدنوزین تری فسفاتاز (پمپ پروتون) را که در سلول‌های جداری معده قرار دارد، هدف قرار می‌دهد. این آنزیم مرحله نهایی ترشح اسید کلریدریک به درون لومن معده را کاتالیز می‌کند.
فعال‌سازی در محیط اسیدی:
پس از جذب از طریق جریان خون، لانسوپرازول به کانالیکول‌های اسیدی سلول‌های جداری نفوذ می‌کند. در این محیط بسیار اسیدی، لانسوپرازول پروتونه شده و به شکل فعال خود (سولفونامید) تبدیل می‌شود.
مهار غیرقابل برگشت:
شکل فعال لانسوپرازول به پیوندهای کووالانسی با باقی‌مانده‌های سیستئین حیاتی بر روی پمپ پروتون متصل می‌شود و باعث مهار غیرقابل برگشت آن می‌شود.
اثر طولانی‌مدت بالینی:
از آنجایی که این مهار برگشت‌ناپذیر است، ترشح اسید تنها پس از سنتز پمپ‌های پروتون جدید توسط سلول جداری (که معمولاً ۲۴ تا ۴۸ ساعت طول می‌کشد) به حالت عادی برمی‌گردد. این مکانیسم توضیح می‌دهد که چرا با وجود نیمه عمر کوتاه دارو در پلاسما، اثر کاهش اسید آن پایدار و طولانی مدت است.
نکته کاربردی:
برای به حداکثر رساندن کارایی دارو، لانسوپرازول باید قبل از اولین وعده غذایی روزانه تجویز شود، زیرا مصرف غذا پمپ‌های پروتون خاموش را فعال می‌کند و سلول‌های جداری را برای اتصال با داروی فعال شده در دسترس‌تر می‌سازد.
نحوه مصرف
توصیه های دارویی لانسوپرازول
۱. توصیه‌های دارویی مخصوص پزشک
پزشک باید در هنگام تجویز لانسوپرازول، نکات زیر را در نظر بگیرد:
الف) دوز و مدت زمان درمان:
• کوتاه نگه داشتن دوره درمان: لانسوپرازول و سایر داروهای این گروه باید با پایین‌ترین دوز مؤثر و کوتاه‌ترین مدت زمان ممکن تجویز شوند. به جز در موارد خاص مانند سندرم زولینگر-الیسون یا ازوفاژیت شدید، دوره‌های درمانی معمولاً بین 4تا 8 هفته هستند و باید به صورت دوره‌ای نیاز به ادامه مصرف ارزیابی شود.
• پایش در مصرف طولانی مدت: در صورت نیاز به مصرف بیش از یک سال، پایش دوره‌ای سطح منیزیم سرم و ویتامین B12 را در نظر داشته باشید. همچنین، خطر شکستگی استخوان‌های لگن، مچ دست و ستون فقرات باید مورد توجه قرار گیرد.
• اندیکاسیون‌های مناسب: تجویز طولانی مدت فقط برای اندیکاسیون‌های مشخص مانند بارت مری یا ازوفاژیت التیام نیافته یا در بیمارانی که به دلیل استفاده مزمن از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی در معرض خطر بالای خونریزی گوارشی هستند، توجیه دارد.
ب) ملاحظات خاص گروه بیماران:
• بیماران کبدی: از آنجا که لانسوپرازول عمدتاً در کبد متابولیزه می‌شود، در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کبدی، باید کاهش دوز یا پایش دقیق‌تر را مد نظر قرار داد.
• بیماران قلبی عروقی (مصرف کلوپیدوگرل): اگر بیمار به صورت همزمان کلوپیدوگرل مصرف می‌کند، هرچند لانسوپرازول نسبت به امپرازول و اس‌امپرازول تداخل کمتری دارد، باید تداخل احتمالی و کاهش اثربخشی ضد پلاکتی مد نظر قرار گیرد و در صورت امکان، از داروهای جایگزین استفاده شود یا بیمار از نزدیک پایش گردد.
پ) تداخلات دارویی مهم:
• داروهای ضد ویروس: به بیماران متذکر شوید که از مصرف همزمان لانسوپرازول با آتازاناویر و ریلپی‌ویرین به شدت خودداری کنند.
• وارفارین و متوترکسات: در صورت مصرف همزمان وارفارین، پایش INR الزامی است. در بیمارانی که دوز بالای متوترکسات دریافت می‌کنند، قطع موقت لانسوپرازول توصیه می‌شود.
۲. توصیه‌های دارویی بیمار
پزشک باید نکات زیر را به بیمار آموزش دهد:
الف) نحوه صحیح مصرف:
• زمان مصرف: کپسول باید یک بار در روز، صبح‌ها، حداقل 30دقیقه قبل از صرف صبحانه بلعیده شود. دلیل این امر، کاهش جذب دارو در صورت مصرف همراه با غذا است.
• بلعیدن کامل: کپسول‌های تأخیری رهش باید کامل بلعیده شوند و نباید شکسته یا جویده شوند.
• دوزهای فراموش شده: اگر یک دوز فراموش شد، به محض یادآوری باید مصرف شود، مگر اینکه نزدیک به زمان دوز بعدی باشد که در این صورت باید دوز فراموش شده حذف و برنامه منظم ادامه یابد. از مصرف دوز دو برابر خودداری شود.
ب) علائم هشدار دهنده:
• دیه شدید: در صورت بروز دیه شدید و آبکی که به طور مداوم ادامه یابد یا با تب همراه باشد، بیمار باید فوراً به پزشک اطلاع دهد، زیرا ممکن است نشانه عفونت روده باشد.
• علائم کمبود منیزیم: بیمار باید در صورت تجربه علائمی مانند اسپاسم یا گرفتگی عضلانی، ضربان قلب نامنظم، یا تشنج، سریعاً به پزشک مراجعه کند، چرا که اینها ممکن است نشان‌دهنده کاهش سطح منیزیم خون باشند.
• علائم جدید: در صورت مشاهده هرگونه راش پوستی جدید، به خصوص راشی که با قرار گرفتن در معرض آفتاب بدتر می‌شود، یا درد مفاصل جدید، باید به پزشک اطلاع داده شود.
پ) توقف دارو:
• بیمار نباید به محض احساس بهبود علائم، مصرف لانسوپرازول را به طور خودسرانه قطع کند، مگر اینکه دستور پزشک باشد. عدم تکمیل دوره درمان ممکن است منجر به عود بیماری شود.
• برای درمان‌های بدون نسخه، دوره مصرف نباید بیشتر از 14روز باشد و بیش از یک بار در هر 4ماه نباید بدون مشورت پزشک تکرار شود.
۱. توصیه‌های دارویی مخصوص پزشک
پزشک باید در هنگام تجویز لانسوپرازول، نکات زیر را در نظر بگیرد:
الف) دوز و مدت زمان درمان:
• کوتاه نگه داشتن دوره درمان: لانسوپرازول و سایر داروهای این گروه باید با پایین‌ترین دوز مؤثر و کوتاه‌ترین مدت زمان ممکن تجویز شوند. به جز در موارد خاص مانند سندرم زولینگر-الیسون یا ازوفاژیت شدید، دوره‌های درمانی معمولاً بین 4تا 8 هفته هستند و باید به صورت دوره‌ای نیاز به ادامه مصرف ارزیابی شود.
• پایش در مصرف طولانی مدت: در صورت نیاز به مصرف بیش از یک سال، پایش دوره‌ای سطح منیزیم سرم و ویتامین B12 را در نظر داشته باشید. همچنین، خطر شکستگی استخوان‌های لگن، مچ دست و ستون فقرات باید مورد توجه قرار گیرد.
• اندیکاسیون‌های مناسب: تجویز طولانی مدت فقط برای اندیکاسیون‌های مشخص مانند بارت مری یا ازوفاژیت التیام نیافته یا در بیمارانی که به دلیل استفاده مزمن از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی در معرض خطر بالای خونریزی گوارشی هستند، توجیه دارد.
ب) ملاحظات خاص گروه بیماران:
• بیماران کبدی: از آنجا که لانسوپرازول عمدتاً در کبد متابولیزه می‌شود، در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کبدی، باید کاهش دوز یا پایش دقیق‌تر را مد نظر قرار داد.
• بیماران قلبی عروقی (مصرف کلوپیدوگرل): اگر بیمار به صورت همزمان کلوپیدوگرل مصرف می‌کند، هرچند لانسوپرازول نسبت به امپرازول و اس‌امپرازول تداخل کمتری دارد، باید تداخل احتمالی و کاهش اثربخشی ضد پلاکتی مد نظر قرار گیرد و در صورت امکان، از داروهای جایگزین استفاده شود یا بیمار از نزدیک پایش گردد.
پ) تداخلات دارویی مهم:
• داروهای ضد ویروس: به بیماران متذکر شوید که از مصرف همزمان لانسوپرازول با آتازاناویر و ریلپی‌ویرین به شدت خودداری کنند.
• وارفارین و متوترکسات: در صورت مصرف همزمان وارفارین، پایش INR الزامی است. در بیمارانی که دوز بالای متوترکسات دریافت می‌کنند، قطع موقت لانسوپرازول توصیه می‌شود.
۲. توصیه‌های دارویی بیمار
پزشک باید نکات زیر را به بیمار آموزش دهد:
الف) نحوه صحیح مصرف:
• زمان مصرف: کپسول باید یک بار در روز، صبح‌ها، حداقل 30دقیقه قبل از صرف صبحانه بلعیده شود. دلیل این امر، کاهش جذب دارو در صورت مصرف همراه با غذا است.
• بلعیدن کامل: کپسول‌های تأخیری رهش باید کامل بلعیده شوند و نباید شکسته یا جویده شوند.
• دوزهای فراموش شده: اگر یک دوز فراموش شد، به محض یادآوری باید مصرف شود، مگر اینکه نزدیک به زمان دوز بعدی باشد که در این صورت باید دوز فراموش شده حذف و برنامه منظم ادامه یابد. از مصرف دوز دو برابر خودداری شود.
ب) علائم هشدار دهنده:
• دیه شدید: در صورت بروز دیه شدید و آبکی که به طور مداوم ادامه یابد یا با تب همراه باشد، بیمار باید فوراً به پزشک اطلاع دهد، زیرا ممکن است نشانه عفونت روده باشد.
• علائم کمبود منیزیم: بیمار باید در صورت تجربه علائمی مانند اسپاسم یا گرفتگی عضلانی، ضربان قلب نامنظم، یا تشنج، سریعاً به پزشک مراجعه کند، چرا که اینها ممکن است نشان‌دهنده کاهش سطح منیزیم خون باشند.
• علائم جدید: در صورت مشاهده هرگونه راش پوستی جدید، به خصوص راشی که با قرار گرفتن در معرض آفتاب بدتر می‌شود، یا درد مفاصل جدید، باید به پزشک اطلاع داده شود.
پ) توقف دارو:
• بیمار نباید به محض احساس بهبود علائم، مصرف لانسوپرازول را به طور خودسرانه قطع کند، مگر اینکه دستور پزشک باشد. عدم تکمیل دوره درمان ممکن است منجر به عود بیماری شود.
• برای درمان‌های بدون نسخه، دوره مصرف نباید بیشتر از 14روز باشد و بیش از یک بار در هر 4ماه نباید بدون مشورت پزشک تکرار شود.
موارد منع مصرف
منع مصرف لانسوپرازول
۱. منع مصرف در بیماری‌ها و حساسیت‌ها
لانسوپرازول به طور کلی داروی ایمنی محسوب می‌شود، اما در برخی شرایط خاص نباید تجویز شود:
• حساسیت شدید: تنها منع مصرف مطلق لانسوپرازول، وجود سابقه حساسیت شدید به هر یک از اجزای فرمولاسیون دارو یا سایر داروهای مهارکننده پمپ پروتون است. واکنش‌های حساسیتی می‌تواند شامل آنافیلاکسی، شوک، آنژیوادم یا نفریت حاد بینابینی باشد.
• تشخیص بدخیمی معده: پاسخ علامتی به لانسوپرازول در بزرگسالان، هرگز نباید وجود احتمالی بدخیمی معده را منتفی کند. در بیمارانی که پاسخ درمانی ضعیفی دارند یا پس از اتمام دوره درمان، علائم آن‌ها به سرعت عود می‌کند، بررسی‌های تشخیصی بیشتر (مانند آندوسکوپی) برای رد وجود سرطان معده باید در نظر گرفته شود.
• مصرف همزمان با برخی داروهای ضد ویروس: مصرف همزمان لانسوپرازول با برخی داروهای ضد ویروس خاص مانند نلفیناویر و ریلیویرین به دلیل کاهش چشمگیر جذب این داروها و احتمال شکست درمان ضد ویروسی، شدیداً منع شده است.
۲. موارد منع مصرف در بارداری و شیردهی
بارداری
• طبقه‌بندی خطر: لانسوپرازول به طور کلی در مطالعات حیوانی شواهدی مبنی بر آسیب به جنین نشان نداده است، اما داده‌های کنترل شده کافی در انسان محدود است.
• توصیه بالینی: توصیه می‌شود این دارو تنها در مواردی که ضرورت بالینی واضحی وجود دارد و منافع مورد انتظار بر خطرات احتمالی غالب باشد، تجویز شود.
• نکته عملی: در صورت امکان، پزشکان اغلب ترجیح می‌دهند از داروهای قدیمی‌تر مهارکننده پمپ پروتون مانند امپرازول، که داده‌های ایمنی بیشتری در مورد مصرف در دوران بارداری دارند، استفاده کنند.
شیردهی
• انتقال به شیر مادر: مشخص نیست که لانسوپرازول به شیر مادر منتقل می‌شود یا خیر.
• توصیه بالینی: با توجه به اینکه این دارو با موفقیت و بدون عوارض جدی در نوزادان استفاده شده است، احتمالاً میزان ترشح آن در شیر مادر آسیبی به نوزاد نمی‌رساند. با این حال، باید مزایای درمان برای مادر در برابر هرگونه خطر احتمالی برای شیرخوار سنجیده شود.
۳. موارد منع مصرف در کودکان
• مصارف تأیید شده: لانسوپرازول برای درمان بیماری ریفلاکس معده به مری علامت‌دار و ازوفاژیت فرسایشی در کودکان با سن یک سال و بالاتر تأیید شده است.
سنین زیر یک سال (نوزادان):
• ایمنی و اثربخشی لانسوپرازول در نوزادان زیر یک سال به طور کامل اثبات نشده است.
• در برخی موارد، مصرف آن در این گروه سنی با افزایش خطر مشکلات قلبی (مانند ضخیم شدن دریچه‌های قلبی) همراه بوده است. تجویز در این سنین باید با احتیاط فراوان و تنها در صورت نیاز قطعی انجام شود.
نکات مهم تجویز برای اطفال:
• توصیه می‌شود دوز و طول دوره درمان به حداقل مقدار مؤثر محدود شود.
• درمان دارویی برای ریفلاکس ساده (غیر پیچیده) در نوزادان و کودکان خردسال معمولاً توصیه نمی‌شود، مگر اینکه شواهد عینی از ازوفاژیت فرسایشی وجود داشته باشد.
۱. منع مصرف در بیماری‌ها و حساسیت‌ها
لانسوپرازول به طور کلی داروی ایمنی محسوب می‌شود، اما در برخی شرایط خاص نباید تجویز شود:
• حساسیت شدید: تنها منع مصرف مطلق لانسوپرازول، وجود سابقه حساسیت شدید به هر یک از اجزای فرمولاسیون دارو یا سایر داروهای مهارکننده پمپ پروتون است. واکنش‌های حساسیتی می‌تواند شامل آنافیلاکسی، شوک، آنژیوادم یا نفریت حاد بینابینی باشد.
• تشخیص بدخیمی معده: پاسخ علامتی به لانسوپرازول در بزرگسالان، هرگز نباید وجود احتمالی بدخیمی معده را منتفی کند. در بیمارانی که پاسخ درمانی ضعیفی دارند یا پس از اتمام دوره درمان، علائم آن‌ها به سرعت عود می‌کند، بررسی‌های تشخیصی بیشتر (مانند آندوسکوپی) برای رد وجود سرطان معده باید در نظر گرفته شود.
• مصرف همزمان با برخی داروهای ضد ویروس: مصرف همزمان لانسوپرازول با برخی داروهای ضد ویروس خاص مانند نلفیناویر و ریلیویرین به دلیل کاهش چشمگیر جذب این داروها و احتمال شکست درمان ضد ویروسی، شدیداً منع شده است.
۲. موارد منع مصرف در بارداری و شیردهی
بارداری
• طبقه‌بندی خطر: لانسوپرازول به طور کلی در مطالعات حیوانی شواهدی مبنی بر آسیب به جنین نشان نداده است، اما داده‌های کنترل شده کافی در انسان محدود است.
• توصیه بالینی: توصیه می‌شود این دارو تنها در مواردی که ضرورت بالینی واضحی وجود دارد و منافع مورد انتظار بر خطرات احتمالی غالب باشد، تجویز شود.
• نکته عملی: در صورت امکان، پزشکان اغلب ترجیح می‌دهند از داروهای قدیمی‌تر مهارکننده پمپ پروتون مانند امپرازول، که داده‌های ایمنی بیشتری در مورد مصرف در دوران بارداری دارند، استفاده کنند.
شیردهی
• انتقال به شیر مادر: مشخص نیست که لانسوپرازول به شیر مادر منتقل می‌شود یا خیر.
• توصیه بالینی: با توجه به اینکه این دارو با موفقیت و بدون عوارض جدی در نوزادان استفاده شده است، احتمالاً میزان ترشح آن در شیر مادر آسیبی به نوزاد نمی‌رساند. با این حال، باید مزایای درمان برای مادر در برابر هرگونه خطر احتمالی برای شیرخوار سنجیده شود.
۳. موارد منع مصرف در کودکان
• مصارف تأیید شده: لانسوپرازول برای درمان بیماری ریفلاکس معده به مری علامت‌دار و ازوفاژیت فرسایشی در کودکان با سن یک سال و بالاتر تأیید شده است.
سنین زیر یک سال (نوزادان):
• ایمنی و اثربخشی لانسوپرازول در نوزادان زیر یک سال به طور کامل اثبات نشده است.
• در برخی موارد، مصرف آن در این گروه سنی با افزایش خطر مشکلات قلبی (مانند ضخیم شدن دریچه‌های قلبی) همراه بوده است. تجویز در این سنین باید با احتیاط فراوان و تنها در صورت نیاز قطعی انجام شود.
نکات مهم تجویز برای اطفال:
• توصیه می‌شود دوز و طول دوره درمان به حداقل مقدار مؤثر محدود شود.
• درمان دارویی برای ریفلاکس ساده (غیر پیچیده) در نوزادان و کودکان خردسال معمولاً توصیه نمی‌شود، مگر اینکه شواهد عینی از ازوفاژیت فرسایشی وجود داشته باشد.
هشدارها و احتیاط‌ها
هشدار ها لانسوپرازول
تجویز لانسوپرازول، به عنوان یک مهارکننده پمپ پروتون، مستلزم آگاهی کامل از هشدارهای مهم و عوارض جانبی احتمالی، به ویژه در صورت استفاده طولانی مدت است. در اینجا مهم‌ترین ملاحظات بالینی برای پزشکان ارائه شده است:
۱. بدخیمی معده و تأخیر در تشخیص
• ماسک کردن علائم: پاسخ علامت‌دار بیمار به درمان با لانسوپرازول، وجود تومور بدخیم معده را رد نمی‌کند. کاهش اسید می‌تواند علائم هشداردهنده بدخیمی معده را بپوشاند.
• اقدام عملی: در بزرگسالانی که پاسخ درمانی مناسبی ندارند، یا پس از اتمام درمان، علائم آن‌ها به سرعت عود می‌کند، باید ارزیابی تشخیصی بیشتری (از جمله آندوسکوپی) برای رد سرطان معده در نظر گرفته شود.
۲. عوارض جانبی مرتبط با مصرف طولانی مدت
مصرف روزانه و طولانی مدت لانسوپرازول (به ویژه بیش از یک سال) می‌تواند با کاهش جذب مواد مغذی و افزایش خطر برخی بیماری‌ها همراه باشد:
الف. کاهش سطح منیزیم خون
• خطر کم‌منیزیمی: کاهش سطح منیزیم خون به ندرت، اما به طور بالقوه به صورت جدی، با درمان طولانی مدت گزارش شده است.
• علائم بالینی: کمبود منیزیم می‌تواند منجر به انقباضات عضلانی غیرارادی، لرزش، تشنج، تپش قلب نامنظم یا سریع و ضعف شود. این وضعیت ممکن است به کاهش سطح کلسیم یا پتاسیم خون نیز منجر شود.
• اقدام عملی: برای بیمارانی که انتظار می‌رود به مدت طولانی لانسوپرازول مصرف کنند یا در حال مصرف داروهای دیگری هستند که می‌توانند باعث کاهش منیزیم شوند (مانند دیورتیک‌ها)، باید اندازه‌گیری سطح منیزیم قبل از شروع و به صورت دوره‌ای حین درمان در نظر گرفته شود. در برخی موارد، حتی با تجویز مکمل منیزیم، قطع مهارکننده پمپ پروتون ضروری است.
ب. افزایش خطر شکستگی استخوان
• رابطه دوز و مدت: برخی مطالعات مشاهده‌ای نشان می‌دهند که استفاده از مهارکننده‌های پمپ پروتون، به ویژه در دوزهای بالا یا برای دوره‌های طولانی (یک سال یا بیشتر)، ممکن است با افزایش نسبی خطر شکستگی‌های مربوط به پوکی استخوان در لگن، مچ دست یا ستون فقرات همراه باشد.
• مکانیسم احتمالی: این خطر ممکن است ناشی از کاهش جذب کلسیم به دلیل کاهش اسیدیته معده باشد.
• اقدام عملی: بیمارانی که در معرض خطر پوکی استخوان هستند یا همزمان کورتیکواستروئید مصرف می‌کنند، باید با کمترین دوز مؤثر و کوتاه‌ترین مدت زمان ممکن درمان شوند. وضعیت سلامت استخوان آن‌ها باید ارزیابی شود.
ج. کمبود ویتامین B12
• جذب وابسته به اسید: استفاده روزانه و طولانی مدت (مثلاً بیش از سه سال) می‌تواند جذب ویتامین B12 را کاهش دهد، زیرا این جذب به اسید معده وابسته است.
• علائم: کمبود ویتامین B12 می‌تواند منجر به علائمی مانند خستگی مفرط، ضعف عضلانی، سوزن سوزن شدن یا بی‌حسی در دست و پا، و مشکلات حافظه شود.
• اقدام عملی: در بیمارانی که ذخایر ویتامین B12 پایینی دارند یا در معرض خطر هستند و درمان طولانی مدت دریافت می‌کنند، پایش سطح ویتامین B12 یا تجویز مکمل باید مد نظر قرار گیرد.
۳. خطر عفونت‌های روده‌ای
• دیه (اسهال) مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل: درمان با مهارکننده‌های پمپ پروتون ممکن است با افزایش خطر ابتلا به دیه مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل همراه باشد.
• اقدام عملی: این تشخیص باید در بیمارانی که دیه‌ای دارند که بهبود نمی‌یابد، به‌ویژه در بیماران بستری در بیمارستان، در نظر گرفته شود. باید از کمترین دوز و کوتاه‌ترین طول دوره درمانی مناسب استفاده شود.
۴. عوارض نادر اما جدی
• نفریت حاد بینابینی لوله‌ای: این یک واکنش حساسیت مفرط است که می‌تواند در هر زمانی در طول درمان رخ دهد و منجر به اختلال در عملکرد کلیه شود. در صورت مشکوک بودن به نفریت، قطع فوری دارو و شروع درمان مناسب ضروری است.
• واکنش‌های شدید پوستی: واکنش‌های شدید پوستی مانند سندرم استیونس-جانسون، نکروز سمی اپیدرمی و واکنش دارویی همراه با ائوزینوفیلی و علائم سیستمیک به ندرت گزارش شده است.
• لوپوس اریتماتوز پوستی تحت حاد: مواردی از این بیماری خودایمنی که عمدتاً پوست در نواحی در معرض آفتاب را درگیر می‌کند، با مصرف لانسوپرازول گزارش شده است. در صورت بروز ضایعات پوستی همراه با درد مفاصل، قطع دارو توصیه می‌شود.
۵. احتیاط در بیماران با اختلال عملکرد کبد
• متابولیسم کبدی: لانسوپرازول عمدتاً در کبد متابولیزه می‌شود. در بیماران با اختلال متوسط تا شدید عملکرد کبد، نیمه عمر حذف دارو ممکن است افزایش یابد.
• اقدام عملی: در این بیماران باید با احتیاط مصرف شود و احتمال نیاز به تنظیم دوز و پایش دقیق وجود دارد.
تجویز لانسوپرازول، به عنوان یک مهارکننده پمپ پروتون، مستلزم آگاهی کامل از هشدارهای مهم و عوارض جانبی احتمالی، به ویژه در صورت استفاده طولانی مدت است. در اینجا مهم‌ترین ملاحظات بالینی برای پزشکان ارائه شده است:
۱. بدخیمی معده و تأخیر در تشخیص
• ماسک کردن علائم: پاسخ علامت‌دار بیمار به درمان با لانسوپرازول، وجود تومور بدخیم معده را رد نمی‌کند. کاهش اسید می‌تواند علائم هشداردهنده بدخیمی معده را بپوشاند.
• اقدام عملی: در بزرگسالانی که پاسخ درمانی مناسبی ندارند، یا پس از اتمام درمان، علائم آن‌ها به سرعت عود می‌کند، باید ارزیابی تشخیصی بیشتری (از جمله آندوسکوپی) برای رد سرطان معده در نظر گرفته شود.
۲. عوارض جانبی مرتبط با مصرف طولانی مدت
مصرف روزانه و طولانی مدت لانسوپرازول (به ویژه بیش از یک سال) می‌تواند با کاهش جذب مواد مغذی و افزایش خطر برخی بیماری‌ها همراه باشد:
الف. کاهش سطح منیزیم خون
• خطر کم‌منیزیمی: کاهش سطح منیزیم خون به ندرت، اما به طور بالقوه به صورت جدی، با درمان طولانی مدت گزارش شده است.
• علائم بالینی: کمبود منیزیم می‌تواند منجر به انقباضات عضلانی غیرارادی، لرزش، تشنج، تپش قلب نامنظم یا سریع و ضعف شود. این وضعیت ممکن است به کاهش سطح کلسیم یا پتاسیم خون نیز منجر شود.
• اقدام عملی: برای بیمارانی که انتظار می‌رود به مدت طولانی لانسوپرازول مصرف کنند یا در حال مصرف داروهای دیگری هستند که می‌توانند باعث کاهش منیزیم شوند (مانند دیورتیک‌ها)، باید اندازه‌گیری سطح منیزیم قبل از شروع و به صورت دوره‌ای حین درمان در نظر گرفته شود. در برخی موارد، حتی با تجویز مکمل منیزیم، قطع مهارکننده پمپ پروتون ضروری است.
ب. افزایش خطر شکستگی استخوان
• رابطه دوز و مدت: برخی مطالعات مشاهده‌ای نشان می‌دهند که استفاده از مهارکننده‌های پمپ پروتون، به ویژه در دوزهای بالا یا برای دوره‌های طولانی (یک سال یا بیشتر)، ممکن است با افزایش نسبی خطر شکستگی‌های مربوط به پوکی استخوان در لگن، مچ دست یا ستون فقرات همراه باشد.
• مکانیسم احتمالی: این خطر ممکن است ناشی از کاهش جذب کلسیم به دلیل کاهش اسیدیته معده باشد.
• اقدام عملی: بیمارانی که در معرض خطر پوکی استخوان هستند یا همزمان کورتیکواستروئید مصرف می‌کنند، باید با کمترین دوز مؤثر و کوتاه‌ترین مدت زمان ممکن درمان شوند. وضعیت سلامت استخوان آن‌ها باید ارزیابی شود.
ج. کمبود ویتامین B12
• جذب وابسته به اسید: استفاده روزانه و طولانی مدت (مثلاً بیش از سه سال) می‌تواند جذب ویتامین B12 را کاهش دهد، زیرا این جذب به اسید معده وابسته است.
• علائم: کمبود ویتامین B12 می‌تواند منجر به علائمی مانند خستگی مفرط، ضعف عضلانی، سوزن سوزن شدن یا بی‌حسی در دست و پا، و مشکلات حافظه شود.
• اقدام عملی: در بیمارانی که ذخایر ویتامین B12 پایینی دارند یا در معرض خطر هستند و درمان طولانی مدت دریافت می‌کنند، پایش سطح ویتامین B12 یا تجویز مکمل باید مد نظر قرار گیرد.
۳. خطر عفونت‌های روده‌ای
• دیه (اسهال) مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل: درمان با مهارکننده‌های پمپ پروتون ممکن است با افزایش خطر ابتلا به دیه مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل همراه باشد.
• اقدام عملی: این تشخیص باید در بیمارانی که دیه‌ای دارند که بهبود نمی‌یابد، به‌ویژه در بیماران بستری در بیمارستان، در نظر گرفته شود. باید از کمترین دوز و کوتاه‌ترین طول دوره درمانی مناسب استفاده شود.
۴. عوارض نادر اما جدی
• نفریت حاد بینابینی لوله‌ای: این یک واکنش حساسیت مفرط است که می‌تواند در هر زمانی در طول درمان رخ دهد و منجر به اختلال در عملکرد کلیه شود. در صورت مشکوک بودن به نفریت، قطع فوری دارو و شروع درمان مناسب ضروری است.
• واکنش‌های شدید پوستی: واکنش‌های شدید پوستی مانند سندرم استیونس-جانسون، نکروز سمی اپیدرمی و واکنش دارویی همراه با ائوزینوفیلی و علائم سیستمیک به ندرت گزارش شده است.
• لوپوس اریتماتوز پوستی تحت حاد: مواردی از این بیماری خودایمنی که عمدتاً پوست در نواحی در معرض آفتاب را درگیر می‌کند، با مصرف لانسوپرازول گزارش شده است. در صورت بروز ضایعات پوستی همراه با درد مفاصل، قطع دارو توصیه می‌شود.
۵. احتیاط در بیماران با اختلال عملکرد کبد
• متابولیسم کبدی: لانسوپرازول عمدتاً در کبد متابولیزه می‌شود. در بیماران با اختلال متوسط تا شدید عملکرد کبد، نیمه عمر حذف دارو ممکن است افزایش یابد.
• اقدام عملی: در این بیماران باید با احتیاط مصرف شود و احتمال نیاز به تنظیم دوز و پایش دقیق وجود دارد.
بارداری
مصرف در بارداری لانسوپرازول
گروه B
قابل استفاده در بارداری: با مطالعات حیوانی شواهدی دال بر خطرناک بودن این دارو مشاهده نشده است. مطالعات انسانی به اندازه کافی در دست نیست
گروه B
قابل استفاده در بارداری: با مطالعات حیوانی شواهدی دال بر خطرناک بودن این دارو مشاهده نشده است. مطالعات انسانی به اندازه کافی در دست نیست
عوارض جانبی
عوارض جانبی لانسوپرازول
۱. عوارض جانبی شایع (بروز 1% و بالاتر)
عوارض زیر در کارآزمایی‌های بالینی کنترل شده، با نرخ بروز یک درصد یا بیشتر گزارش شده‌اند. این موارد شایع‌ترین عوارضی هستند که ممکن است بیماران تجربه کنند:
• دیه (اسهال): شایع‌ترین عارضه گوارشی، با نرخ بروز تقریبی 3.8% که اندکی بیشتر از دارونما (2.3%) است. مطالعات نشان داده‌اند که بروز دیه با لانسوپرازول ممکن است نسبت به برخی دیگر از مهارکننده‌های پمپ پروتون بیشتر باشد، به ویژه در سالمندان.
• سردرد: یکی از شایع‌ترین عوارض سیستم عصبی، با نرخ بروز تقریبی 7.7%در برخی مطالعات، هرچند که در سایر کارآزمایی‌ها این میزان پایین‌تر از دارونما (12.2%) بوده است.
• درد شکمی: نرخ بروز آن تقریباً 2.1%بوده است.
• تهوع: بروز تهوع تقریباً 1.3%گزارش شده است.
• یبوست: این عارضه نیز با نرخ بروز تقریبی 1.0% مشاهده می‌شود.
۲. عوارض جانبی با شیوع کمتر (بروزعوارضی که کمتر از یک درصد بروز دارند اما همچنان از نظر بالینی اهمیت دارند، شامل موارد زیر هستند: استفراغ سرگیجه راش پوستی و خارش درد مفاصل۳. عوارض جانبی مهم مرتبط با مصرف طولانی مدتاگرچه نرخ بروز دقیق این عوارض به صورت درصدی در کارآزمایی‌های کوتاه‌مدت مشخص نیست، اما از نظر بالینی مهم بوده و با مصرف طولانی مدت (اغلب بیش از یک سال) لانسوپرازول و سایر داروهای هم گروه آن گزارش شده‌اند. پزشکان باید این خطرات را در نظر بگیرند: کاهش سطح منیزیم خون: به ندرت، اما به صورت جدی با استفاده طولانی مدت گزارش شده است. در حدود 25% از موارد گزارش شده، تنها قطع دارو به بهبود سطح منیزیم کمک کرده است. افزایش خطر شکستگی استخوان: مطالعات مشاهده‌ای نشان می‌دهند که استفاده طولانی مدت و با دوز بالا، می‌تواند خطر شکستگی‌های لگن، مچ دست و ستون فقرات را افزایش دهد. کمبود ویتامین B12: ناشی از کاهش اسیدیته معده که برای جذب این ویتامین ضروری است، به ویژه پس از سال‌ها مصرف. عفونت ناشی از کلستریدیوم دیفیسیل: افزایش خطر عفونت روده‌ای که منجر به دیه شدید و آبکی می‌شود.نکته بالینی: به طور کلی، داروهای مهارکننده پمپ پروتون، از جمله لانسوپرازول، به خوبی تحمل می‌شوند و عوارض جانبی کلی در کمتر از 5% بیماران رخ می‌دهد. با این حال، در تجویز طولانی مدت باید هشدارهای مربوط به کمبود مواد مغذی و عوارض استخوانی را به طور جدی مد نظر قرار داد و دوز و مدت زمان مصرف را به حداقل رساند.
تداخلات دارویی لانسوپرازول
۱. تداخلات دارویی مهم
تداخلات دارویی اصلی لانسوپرازول به دو دسته عمده تقسیم می‌شوند: تداخلات ناشی از تغییر اسیدیته معده و تداخلات مربوط به متابولیسم کبدی داروها.
الف) تداخلات ناشی از افزایش pH معده (کاهش جذب داروهای دیگر):
لانسوپرازول جذب داروهایی را که برای حل شدن یا جذب بهینه نیاز به محیط اسیدی معده دارند، کاهش می‌دهد. این تداخل می‌تواند کارایی داروی همراه را به شدت کم کند.
داروهای ضد ویروس:
• آتازاناویر و ریلپی‌ویرین: تجویز همزمان با لانسوپرازول به شدت ممنوع است، زیرا کاهش اسیدیته معده غلظت پلاسمایی این داروها را بسیار پایین می‌آورد و منجر به شکست درمان می‌شود.
نلفیناویر و ایندیناویر: جذب این داروها کاهش می‌یابد.
داروهای ضد قارچ:
• کتوکونازول و ایتراکونازول: جذب آن‌ها کاهش یافته و اثربخشی ضد قارچی ممکن است مختل شود.
داروهای ضد سرطان:
• ارلوتینیب: جذب آن کاهش می‌یابد و توصیه می‌شود از مصرف همزمان اجتناب شود.
سایر داروها:
• دیگوکسین: در برخی موارد می‌تواند منجر به افزایش سطح دیگوکسین شود.
ب) تداخلات متابولیک (تغییر سطح داروی همراه در خون):
• لانسوپرازول می‌تواند متابولیسم داروهای دیگر در کبد را تغییر دهد.
داروهای ضد پلاکت:
• کلوپیدوگرل: لانسوپرازول از طریق مهار آنزیم CYP2C19، تبدیل کلوپیدوگرل به متابولیت فعال آن را کاهش می‌دهد. این تداخل ممکن است اثربخشی ضد پلاکت کلوپیدوگرل را کم کرده و خطر بروز حوادث قلبی عروقی در بیماران پرخطر را افزایش دهد. با وجود این، لانسوپرازول پتانسیل کمتری برای این تداخل نسبت به امپرازول یا اس‌امپرازول دارد.
داروهای ضد انعقاد:
• وارفارین: استفاده همزمان ممکن است باعث افزایش نسبت نرمال‌شده بین‌المللی (INR) و زمان پروترومبین شود که ریسک خونریزی را بالا می‌برد. در این موارد پایش دقیق INR الزامی است.
سایر داروها:
• متوترکسات: لانسوپرازول می‌تواند غلظت متوترکسات و متابولیت‌های آن را در خون افزایش داده و خطر سمیت را به خصوص با دوزهای بالا، بالا ببرد. در صورت نیاز به دوزهای بالای متوترکسات، قطع موقت لانسوپرازول توصیه می‌شود.
• تاکرولیموس: سطح خونی این داروی سرکوب‌کننده سیستم ایمنی می‌تواند افزایش یابد و پایش دقیق غلظت خونی ضروری است.
• فنی‌توئین: غلظت خونی این داروی ضد تشنج ممکن است توسط لانسوپرازول افزایش یابد.
• تئوفیلین: پاکسازی این دارو ممکن است کاهش یابد و تنظیم دوز تئوفیلین در شروع یا قطع لانسوپرازول نیاز باشد.
۲. تداخل با غذا
• اثر غذا بر لانسوپرازول: مصرف لانسوپرازول همراه با غذا، جذب آن را تقریباً 27 کاهش می‌دهد و ممکن است اثربخشی دارو را کم کند.
• توصیه بالینی: توصیه می‌شود لانسوپرازول حداقل 30دقیقه قبل از غذا مصرف شود تا جذب بهینه آن تضمین گردد.
• آنتی‌اسیدها: مصرف همزمان آنتی‌اسیدها نیز می‌تواند اندکی جذب لانسوپرازول را کاهش دهد و بهتر است حداقل یک ساعت بین مصرف لانسوپرازول و آنتی‌اسیدها فاصله باشد.
۳. تداخل در آزمایشات
سطح کروموگرانین آ (CgA):
• لانسوپرازول با کاهش اسید معده، غلظت سرمی کروموگرانین آ را افزایش می‌دهد.
• این افزایش می‌تواند منجر به نتایج مثبت کاذب در تشخیص تومورهای نورواندوکرین شود.
• توصیه بالینی: برای ارزیابی دقیق سطح CgA ، باید مصرف لانسوپرازول را قبل از انجام آزمایش به طور موقت قطع کرد.
تست تنفسی اوره برای هلیکوباکتر پیلوری:
• درمان با لانسوپرازول می‌تواند منجر به نتایج منفی کاذب در تست تنفسی اوره برای تشخیص هلیکوباکتر پیلوری شود.
• توصیه بالینی: حداقل 1تا 2 هفته قبل از انجام این تست باید مصرف لانسوپرازول متوقف شود.
۱. عوارض جانبی شایع (بروز 1% و بالاتر)
عوارض زیر در کارآزمایی‌های بالینی کنترل شده، با نرخ بروز یک درصد یا بیشتر گزارش شده‌اند. این موارد شایع‌ترین عوارضی هستند که ممکن است بیماران تجربه کنند:
• دیه (اسهال): شایع‌ترین عارضه گوارشی، با نرخ بروز تقریبی 3.8% که اندکی بیشتر از دارونما (2.3%) است. مطالعات نشان داده‌اند که بروز دیه با لانسوپرازول ممکن است نسبت به برخی دیگر از مهارکننده‌های پمپ پروتون بیشتر باشد، به ویژه در سالمندان.
• سردرد: یکی از شایع‌ترین عوارض سیستم عصبی، با نرخ بروز تقریبی 7.7%در برخی مطالعات، هرچند که در سایر کارآزمایی‌ها این میزان پایین‌تر از دارونما (12.2%) بوده است.
• درد شکمی: نرخ بروز آن تقریباً 2.1%بوده است.
• تهوع: بروز تهوع تقریباً 1.3%گزارش شده است.
• یبوست: این عارضه نیز با نرخ بروز تقریبی 1.0% مشاهده می‌شود.
۲. عوارض جانبی با شیوع کمتر (بروزعوارضی که کمتر از یک درصد بروز دارند اما همچنان از نظر بالینی اهمیت دارند، شامل موارد زیر هستند: استفراغ سرگیجه راش پوستی و خارش درد مفاصل۳. عوارض جانبی مهم مرتبط با مصرف طولانی مدتاگرچه نرخ بروز دقیق این عوارض به صورت درصدی در کارآزمایی‌های کوتاه‌مدت مشخص نیست، اما از نظر بالینی مهم بوده و با مصرف طولانی مدت (اغلب بیش از یک سال) لانسوپرازول و سایر داروهای هم گروه آن گزارش شده‌اند. پزشکان باید این خطرات را در نظر بگیرند: کاهش سطح منیزیم خون: به ندرت، اما به صورت جدی با استفاده طولانی مدت گزارش شده است. در حدود 25% از موارد گزارش شده، تنها قطع دارو به بهبود سطح منیزیم کمک کرده است. افزایش خطر شکستگی استخوان: مطالعات مشاهده‌ای نشان می‌دهند که استفاده طولانی مدت و با دوز بالا، می‌تواند خطر شکستگی‌های لگن، مچ دست و ستون فقرات را افزایش دهد. کمبود ویتامین B12: ناشی از کاهش اسیدیته معده که برای جذب این ویتامین ضروری است، به ویژه پس از سال‌ها مصرف. عفونت ناشی از کلستریدیوم دیفیسیل: افزایش خطر عفونت روده‌ای که منجر به دیه شدید و آبکی می‌شود.نکته بالینی: به طور کلی، داروهای مهارکننده پمپ پروتون، از جمله لانسوپرازول، به خوبی تحمل می‌شوند و عوارض جانبی کلی در کمتر از 5% بیماران رخ می‌دهد. با این حال، در تجویز طولانی مدت باید هشدارهای مربوط به کمبود مواد مغذی و عوارض استخوانی را به طور جدی مد نظر قرار داد و دوز و مدت زمان مصرف را به حداقل رساند.
تداخلات دارویی لانسوپرازول
۱. تداخلات دارویی مهم
تداخلات دارویی اصلی لانسوپرازول به دو دسته عمده تقسیم می‌شوند: تداخلات ناشی از تغییر اسیدیته معده و تداخلات مربوط به متابولیسم کبدی داروها.
الف) تداخلات ناشی از افزایش pH معده (کاهش جذب داروهای دیگر):
لانسوپرازول جذب داروهایی را که برای حل شدن یا جذب بهینه نیاز به محیط اسیدی معده دارند، کاهش می‌دهد. این تداخل می‌تواند کارایی داروی همراه را به شدت کم کند.
داروهای ضد ویروس:
• آتازاناویر و ریلپی‌ویرین: تجویز همزمان با لانسوپرازول به شدت ممنوع است، زیرا کاهش اسیدیته معده غلظت پلاسمایی این داروها را بسیار پایین می‌آورد و منجر به شکست درمان می‌شود.
نلفیناویر و ایندیناویر: جذب این داروها کاهش می‌یابد.
داروهای ضد قارچ:
• کتوکونازول و ایتراکونازول: جذب آن‌ها کاهش یافته و اثربخشی ضد قارچی ممکن است مختل شود.
داروهای ضد سرطان:
• ارلوتینیب: جذب آن کاهش می‌یابد و توصیه می‌شود از مصرف همزمان اجتناب شود.
سایر داروها:
• دیگوکسین: در برخی موارد می‌تواند منجر به افزایش سطح دیگوکسین شود.
ب) تداخلات متابولیک (تغییر سطح داروی همراه در خون):
• لانسوپرازول می‌تواند متابولیسم داروهای دیگر در کبد را تغییر دهد.
داروهای ضد پلاکت:
• کلوپیدوگرل: لانسوپرازول از طریق مهار آنزیم CYP2C19، تبدیل کلوپیدوگرل به متابولیت فعال آن را کاهش می‌دهد. این تداخل ممکن است اثربخشی ضد پلاکت کلوپیدوگرل را کم کرده و خطر بروز حوادث قلبی عروقی در بیماران پرخطر را افزایش دهد. با وجود این، لانسوپرازول پتانسیل کمتری برای این تداخل نسبت به امپرازول یا اس‌امپرازول دارد.
داروهای ضد انعقاد:
• وارفارین: استفاده همزمان ممکن است باعث افزایش نسبت نرمال‌شده بین‌المللی (INR) و زمان پروترومبین شود که ریسک خونریزی را بالا می‌برد. در این موارد پایش دقیق INR الزامی است.
سایر داروها:
• متوترکسات: لانسوپرازول می‌تواند غلظت متوترکسات و متابولیت‌های آن را در خون افزایش داده و خطر سمیت را به خصوص با دوزهای بالا، بالا ببرد. در صورت نیاز به دوزهای بالای متوترکسات، قطع موقت لانسوپرازول توصیه می‌شود.
• تاکرولیموس: سطح خونی این داروی سرکوب‌کننده سیستم ایمنی می‌تواند افزایش یابد و پایش دقیق غلظت خونی ضروری است.
• فنی‌توئین: غلظت خونی این داروی ضد تشنج ممکن است توسط لانسوپرازول افزایش یابد.
• تئوفیلین: پاکسازی این دارو ممکن است کاهش یابد و تنظیم دوز تئوفیلین در شروع یا قطع لانسوپرازول نیاز باشد.
۲. تداخل با غذا
• اثر غذا بر لانسوپرازول: مصرف لانسوپرازول همراه با غذا، جذب آن را تقریباً 27 کاهش می‌دهد و ممکن است اثربخشی دارو را کم کند.
• توصیه بالینی: توصیه می‌شود لانسوپرازول حداقل 30دقیقه قبل از غذا مصرف شود تا جذب بهینه آن تضمین گردد.
• آنتی‌اسیدها: مصرف همزمان آنتی‌اسیدها نیز می‌تواند اندکی جذب لانسوپرازول را کاهش دهد و بهتر است حداقل یک ساعت بین مصرف لانسوپرازول و آنتی‌اسیدها فاصله باشد.
۳. تداخل در آزمایشات
سطح کروموگرانین آ (CgA):
• لانسوپرازول با کاهش اسید معده، غلظت سرمی کروموگرانین آ را افزایش می‌دهد.
• این افزایش می‌تواند منجر به نتایج مثبت کاذب در تشخیص تومورهای نورواندوکرین شود.
• توصیه بالینی: برای ارزیابی دقیق سطح CgA ، باید مصرف لانسوپرازول را قبل از انجام آزمایش به طور موقت قطع کرد.
تست تنفسی اوره برای هلیکوباکتر پیلوری:
• درمان با لانسوپرازول می‌تواند منجر به نتایج منفی کاذب در تست تنفسی اوره برای تشخیص هلیکوباکتر پیلوری شود.
• توصیه بالینی: حداقل 1تا 2 هفته قبل از انجام این تست باید مصرف لانسوپرازول متوقف شود.
اطلاعات تکمیلی
- نام‌های تجاری
- کپسول لانسوپرازول-سها چهارباغ 15 میلی گرم [داروسازی سها]، کپسول سواسید 15 میلی گرم [داروسازی سبحان دارو]، کپسول لانزوپرازول فارابی 15 میلی گرم [داروسازی فارابی]، کپسول لانزوپرازول-سها چهارباغ 30 میلی گرم [داروسازی سها]، کپسول آهسته رهش لانسوپرازول 15 میلی گرم [گسترش بازرگانی دارو درمان پارس]، کپسول لانسوپرازول فارابی 30 میلی گرم [داروسازی فارابی]، کپسول لانزوپرازول-ناژو 30 میلی گرم [داروسازی ایران ناژو]، کپسول سواسید 30 میلی گرم [داروسازی سبحان دارو]، کپسول لانزاسید 30 میلی گرم [داروسازی زهراوی]، کپسول لانزو عبیدی 15 میلی گرم [داروسازی دکتر عبیدی]، کپسول لانزوفارم 15 میلی گرم [داروسازی کیش مدیفارم]، کپسول آهسته رهش لانسوپرازول 30 میلی گرم [گسترش بازرگانی دارو درمان پارس]، کپسول لانسوساد 15 میلی گرم [داروسازی سجاد داروی شرق]، کپسول لانسوفارم 30 میلی گرم [داروسازی کیش مدیفارم]، کپسول لانزو عبیدی 30 میلی گرم [داروسازی دکتر عبیدی]، کپسول لانزاسید 15 میلی گرم [داروسازی زهراوی]، کپسول رهازول 30 میلی گرم [داروسازی رها]، کپسول لنسوپرکس 30 میلی گرم [داروسازی سامی ساز]، کپسول لانسوساد 30 میلی گرم [داروسازی سجاد داروی شرق]، کپسول لانسوزول 30 میلی گرم [داروسازی تهران دارو]، کپسول لانسوزول 15 میلی گرم [داروسازی تهران دارو]، کپسول لنسوپرکس 15 میلی گرم [داروسازی سامی ساز]، کپسول لانسوپرازول رامین 30 میلی گرم [داروسازی راموفارمین]، کپسول لانسوپرازول جالینوس 30 میلی گرم [داروسازی جالینوس]، کپسول لانسوپرازول امین 15 میلی گرم [داروسازی امین]، کپسول لانسوپرازول کوشان فارمد 30 میلی گرم [داروسازی کوشان فارمد]، کپسول لانسوپرازول درسا 30 میلی گرم [داروسازی درسا دارو]، کپسول لانسوپرازول رامین 15 میلی گرم [داروسازی راموفارمین]، کپسول لانسوپرازول ایران دارو 15 میلی گرم [داروسازی ایران دارو]، کپسول لانسوپرازول ایران دارو 30 میلی گرم [داروسازی ایران دارو]، کپسول لانسوپرازول البرز 15 میلی گرم [داروسازی البرز دارو]، کپسول لانسوپرازول-حکیم 30 میلی گرم [داروسازی حکیم]، کپسول لانسوپرازول-حکیم 15 میلی گرم [داروسازی حکیم]، کپسول لانسوپرازول البرز 30 میلی گرم [داروسازی البرز دارو]، کپسول لانسوپرازول ثنامد 15 میلی گرم [داروسازی ثنامد]، کپسول لانسوپرازول درسا 15 میلی گرم [داروسازی درسا دارو]، کپسول لانسوپرازول کوشان فارمد 15 میلی گرم [داروسازی کوشان فارمد]، کپسول لانسوپرازول جالینوس 15 میلی گرم [داروسازی جالینوس]، کپسول لانسوپرازول ثنامد 30 میلی گرم [داروسازی ثنامد]، کپسول لنسیدر 15 میلی گرم [داروسازی درسا دارو]، کپسول لنسیدر 30 میلی گرم [داروسازی درسا دارو]، کپسول لنزاکتو 30 میلی گرم [داروسازی اکتوورکو]، کپسول لنزاکتو 15 میلی گرم [داروسازی اکتوورکو]، LANSOPRAZOLE-SOHA CHARBAGH 15MG CAP [داروسازی سها]، SOVACID 15MG CAP [داروسازی سبحان دارو]، LANSOPRAZOLE FARABI 15MG CAP [داروسازی فارابی]، LANSOPRAZOLE-SOHA CHARBAGH 30MG CAP [داروسازی سها]، LANSOPRAZOLE Capsule,Delayed Release 15 mg [گسترش بازرگانی دارو درمان پارس]، LANSOPRAZOLE FARABI 30MG CAP [داروسازی فارابی]، LANSOPRAZOLE-NAJO 30MG CAP [داروسازی ایران ناژو]، SOVACID 30MG CAP [داروسازی سبحان دارو]، LANZACID 30MG CAP [داروسازی زهراوی]، LANZO ABIDI 15MG CAP [داروسازی دکتر عبیدی]، LANSOPHARM 15MG CAP [داروسازی کیش مدیفارم]، LANSOPRAZOLE Capsule,Delayed Release 30 mg [گسترش بازرگانی دارو درمان پارس]، LANSOSAD 15MG CAP [داروسازی سجاد داروی شرق]، LANSOPHARM 30MG CAP [داروسازی کیش مدیفارم]، LANZO ABIDI 30MG CAP [داروسازی دکتر عبیدی]، LANZACID 15MG CAP [داروسازی زهراوی]، RAHAZOL 30MG CAP [داروسازی رها]، LANSOPREX 30MG CAP [داروسازی سامی ساز]، LANSOSAD 30MG CAP [داروسازی سجاد داروی شرق]، LANSOZOL 30MG CAP [داروسازی تهران دارو]، LANSOZOL 15MG CAP [داروسازی تهران دارو]، LANSOPREX 15MG CAP [داروسازی سامی ساز]، LANSOPRAZOLE RAMIN 30MG CAP [داروسازی راموفارمین]، LANSOPRAZOLE JALINOUS 30MG CAP [داروسازی جالینوس]، LANSOPRAZOLE AMIN 15MG CAP [داروسازی امین]، LANSOPRAZOLE KOUSHAN PHARMED 30MG CAP [داروسازی کوشان فارمد]، LANSOPRAZOLE DORSA 30 MG CAP [داروسازی درسا دارو]، LANSOPRAZOLE RAMIN 15MG CAP [داروسازی راموفارمین]، LANSOPRAZOLE IRAN DAROU 15MG CAP [داروسازی ایران دارو]، LANSOPRAZOLE IRAN DAROU 30MG CAP [داروسازی ایران دارو]، LANSOPRAZOLE ALBORZ 15MG CAP [داروسازی البرز دارو]، LANSOPRAZOLE-HAKIM 30 CAP [داروسازی حکیم]، LANSOPRAZOLE-HAKIM 15 CAP [داروسازی حکیم]، LANSOPRAZOLE ALBORZ 30MG CAP [داروسازی البرز دارو]، LANSOPRAZOLE SANA MED 15 MG Capsule [داروسازی ثنامد]، LANSOPRAZOLE DORSA 15 MG CAP [داروسازی درسا دارو]، LANSOPRAZOLE KOUSHAN PHARMED 15MG CAP [داروسازی کوشان فارمد]، LANSOPRAZOLE JALINOUS 15MG CAP [داروسازی جالینوس]، LANSOPRAZOLE SANA MED 30 MG Capsule [داروسازی ثنامد]، LANSIDOR 15 mg Capsule [داروسازی درسا دارو]، LANSIDOR 30 mg Capsule [داروسازی درسا دارو]، LANSACTO 30MG CAP [داروسازی اکتوورکو]، LANSACTO 15MG CAP [داروسازی اکتوورکو]، قرص اکتوکلوپیدوگرل 75 میلی گرم، قرص کلوپیدوگرل اکتوور 75 میلی گرم، سافت ژل پروستانن فیتومد، شربت پریکان 25میلی گرم/5میلی لیتر 60 میلی لیتر، ساشه مایوفولات، پودر برای تزریق آیفوکسا 2 میلی گرم، پودر برای تزریق آیفوکسا 1 میلی گرم، ویال کلسیم فولینات کلوا 100 میلی گرم/10 میلی لیتر، ویال کلسیم فولینات کلوا 200 میلی گرم/10 میلی لیتر، ژل موضعی بریمونیدین توسن دارو 3میلی گرم/1 گرم 30 گرم، محلول تزریقی هلیگزور آ بسته سری 1 (محتوی 7 آمپول)، محلول تزریقی هلیگزور آ بسته سری 2 (محتوی 7 آمپول)، قرص ولوپام 10 میلی گرم، قرص زلیوکس 60 میلی گرم (رزمتیرم)
- اشکال دارویی
- قرص، کپسول، شربت، آمپول، ویال، کرم، ژل، قطره، شیاف، پودر، ساشه، محلول
پرسش و پاسخ
پرسش دارویی درباره لانسوپرازول
پرسش‌های عمومی پس از بررسی منتشر می‌شوند. اطلاعات شخصی و درخواست تجویز منتشر نخواهد شد.
مطالعه بیشتر
داروهای مشابه یا مرتبط
داروهای این بخش بر اساس گروه دارویی یا نام ژنریک مرتبط انتخاب شده‌اند.
فروشگاه سلامت
محصولات سلامت
منتخبی از محصولات سلامت با قیمت و موجودی به‌روز