لوراسیدون

فارماکوکینتیک لوراسیدون
متابولیسم: متابولیسم اولیه کبدی و از طریق سیستمCYP450 می باشد: (سوبسترای cyp3A4 است.)دو متابولیت فعال و دو متابولیت غیر فعال دارد.
اتصال به پروتئین :۹۹درصد
دفع: ۸۰درصد مدفوع، ۹درصد ادرار
پیک اثر: ۱تا۳ساعت
نیمه عمر: ۱۸ساعت

موارد مصرف لوراسیدون
لوراسیدون از داروهای نسل دوم ضدسایکوز می باشد. که در درمان شیزوفرنی در نوجوانان و بزرگسالان تجویز می شود.
همچنین لورازیدون در فاز افسردگی بیماران دوقطبی(bipolar I disorder, acute depressive) در بزرگسالان و اطفال ده تا هفده سال به تنهایی یا در ترکیب با والپرووات یا لیتیم قابل تجویز است.
این دارو به صورت قرص خوراکی ۲۰،۴۰،۶۰،۸۰و۱۲۰ میلیگرمی در بازار دارویی موجود می باشد.

مکانیسم اثر لوراسیدون
مکانیسم دقیق این دارو‌ نامشخص است. با این حال لورازیدون اثرات آنتاگونیستی بر روی برخی گیرنده‌ها از جمله گیرنده‌های دوپامین D2 و گیرنده‌های سروتونین 5-HT2A و 5-HT7 دارد.
همچنین پارشیال آگونیست گیرنده ی 5-HT1A می باشد.
علاوه بر اثر آنتاگونیستی دوپامین و سروتونین(مکانیسم کلاسیک نورولپتیک) به نظر می رسد که در بهبود علائم منفی سایکوز و کاهش عوارض اکستراپیرامیدال، بهتر از داروهای ضدسایکوز تیپیکال عمل می کند.

توصیه های دارویی لوراسیدون
-این دارو نیاز به تنظیم دوز با توجه به CrCl برای بیماران کلیوی دارد.
-لورازیدون نیاز به تنظیم دوز با توجه به Child-Pugh Class برای بیماران کبدی دارد.
-بیمار به لحاظ بروز عوارض اکستراپیرامیدال، ۴هفته پس از شروع درمان و‌سپس به صورت دوره ای ارزیابی شود تا اقدامات لازم جهت تنظیم دوز مجدد انجام شود.
-توصیه می شود جهت جذب بهتر، لورازیدون همراه با وعده ی غذایی اصلی که انرژی بیشتر از ۳۵۰کالری دارد، مصرف شود.
-در ترکیب درمان همراه با لیتیم یا والپرووات مصرف روزانه‌ای بالاتر از ٨٠میلیگرم ، به ندرت موثرتر از درمان بیمار با لورازیدون به صورت تک دارویی بوده است.
-به دلیل مطالعات انسانی محدود، تجویز در دوران بارداری و شیردهی (به ویژه در سه ماهه سوم)با توجه به ارزیابی خطر و فایده ی دارو برای مادر و جنین انجام شود.احتمال بروز عوارض اکستراپیرامیدال و سندرم ترک در نوزاد بر اساس مطالعات بر روی سایر داروهای ضدسایکوز مشابه، وجود دارد.
براساس مطالعات حیوانی، خطر تراتوژنیسیته یا سمیت کشنده برای جنین گزارش نشده است.
-سطح کراتین و CBC در ابتدای درمان با لورازیدون و سپس به صورت دوره ای اندازه گیری شود.
-علائم افت فشار وضعیتی و اقدامت لازم جهت جلوگیری از آن به بیمار آموزش داده شود.
-پروفایل چربی، قندخون ناشتا و A1C بیمار ۱۲ هفته پس از شروع درمان و‌سپس به صورت سالانه چک شود.
-لازم است به بیمار (یا همراهان)توصیه شود که در مدت درمان با این دارو، مراقب افزایش وزن خود باشد.(به ویژه در کودکان و نوجوانان)
-شاخص توده ی بدنی(BMI)بیمار ۸الی ۱۲هفته پس از شروع درمان و سه ماه پس از هر تغییر دوز محاسبه شود.همچنین دور شکم بیمار (خصوصا در افراد با ریسک بیماری های متابولیک)در ابتدای درمان و‌سپس به صورت سالانه اندازه گیری شود.
-در مورد افکار خودکشی و غیر طبیعی و تشدید علائم در ابتدای درمان به همراهان بیمار آموزش های لازم داده شود.
-به بیمار و همراهانش در مورد عدم تغییر دوز مصرفی و قطع ناگهانی توضیح داده شود. همچنین در صورت نیاز به تغییر دارو یا قطع آن، دستورات لازم جهت تیتراسیون دارو و شروع داروی جدید به بیمار و همراهانش داده شود.
-علائم افزایش پرولاکتین، در هر ویزیت ارزیابی شود(تغییرات سیکل قاعدگی و میل جنسی، ژنیکوماستی، گالاکتوره و اختلالات نعوذ در آقایان) و در صورت مشاهده ی علائم، سطح پرولاکتین خون را چک شود.
-لازم است علائم‌حیاتی(فشار خون، دما، افت فشاروضعیتی، نبض، علائم عفونت) سه تا چهار هفته پس از شروع درمان و پس از گذشت ۴هفته از هر تنظیم دوز، چک شود.

هشدار ها لوراسیدون
هشدارها:
-لورازیدون جهت درمان سایکوز ناشی از دمانس مناسب نمی باشد. مصرف این دارو در افراد مسن مبتلا به زوال عقل یا دمانس، خطر مرگ و میر را افزایش می دهد.
-مصرف این دارو با خطر افزایش خودکشی در کودکان ،نوجوانان و جوانان کم سنی که مبتلا به افسردگی ماژور یا سایر بیماری های روانی هستند، همراه است.در نتیجه لازم است پیش از تجویز این دارو میزان خطر و فایده ای که برای بیمار به همراه دارد، ارزیابی گردد. طبق مقالات ریسک خودکشی در ۲۴تا۶۵سالگی کمی کاهش می یابد و مجدداً در سنین بالای ۶۵ سال با افزایش خطر خودکشی مواجه هستیم.
در نتیجه لازم است درمان با دوزهای پایین شروع شود و کلیه ی بیماران مصرف کننده ی این دارو، از لحاظ افکار و رفتار خطرناک تحت ارزیابی قرار بگیرند و همچنین به خانواده و همراهان بیمار آموزش های لازم جهت آگاهی از این موارد و اقدامات لازم در صورت بروز رفتارهای غیرمعمول داده شود.
-با وجود اینکه لورازیدون در مقایسه با سایر داروهای ضد سایکوز اثر کمتری بر روی موج QT دارد، در مورد عوارض قلبی احتمالی(ضربان قلب غیر طبیعی و…) توضیحات لازم به بیمار داده شود.
-از آنجا که احتمال بروز دیسکرازی خونی (لوکوپنی، نوتروپنی و آگرانولوسیتوز گاهاً کشنده) با داروهای ضدسایکوز وجود دارد، شمارش افتراقی سلول های خونی به صورت منظم و دوره ای انجام شود و در صورت مشاهده ی اولین علائم دیسکرازی یا تعداد نوتروفیل -به دلیل اینکه در مدت درمان با این دارو بیمار دچار اختلال در تنظیم دمای بدن می شود، توضیحات لازم درباره احتیاط در این زمینه از جمله خودداری از فعالیت بدنی شدید، مواجهه با گرما، دهیدراسیون بدن و خودداری از مصرف همزمان با داروهایی که اثرات آنتی کولینرژیک دارند، داده شود.
منع مصرف:
سابقه حساسیت به این دارو یا سایر داروها و ترکیبات مشابه
موارد احتیاط:
-افراد مسن، مبتلایان به سایکوز مرتبط با دمانس ، دمانس مرتبط با اجسام لویی، پارکینسون، تشنج
-سابقه یا ابتلا به بیماری قلبی عروقی، بیماری‌های عروق مغزی، اختلالات الکترولیت، افزایش QT(مادرزادی یا سابقه خانوادگی)،تورساد دی پوینت، آریتمی بطنی، برادی کاردی،سکته قلبی اخیر، نارسایی احتقانی قلب، افت فشارخون، هایپوولمی
-مبتلایان به دیابت نوع دو،افراد در خطر ابتلا به دیابت نوع دو
-در صورت وجود لکوپنی، نوتروپنی(وابسته یا غیر وابسته به دارو)
-نارسایی کبدی (Child-Pugh Class B or C )
‏-CrCl -افراد با دهیدراسیون شدید و ساکن محیط بسیار گرم
-افراد مصرف کننده داروهای سرکوب‌کننده‌ی سیستم عصبی، آرامبخش و الکل
-افراد با سابقه اقدام به خودکشی یا دارای افکار خودکشی
-افراد در خطر آسپیراسیون پنومونی
-سابقه ی سندرم بدخیم نورولپتیک

مصرف در بارداری لوراسیدون
گروه B
قابل استفاده در بارداری: با مطالعات حیوانی شواهدی دال بر خطرناک بودن این دارو مشاهده نشده است. مطالعات انسانی به اندازه کافی در دست نیست

عوارض جانبی لوراسیدون
عوارض شایع:
خواب آلودگی، آکاتزیا، تهوع، عوارض اکستراپیرامیدال، استفراغ، اسهال، سوهاضمه، هایپرپرولاکتینمی، آژیتاسیون، اضطراب، افزایش وزن، دیستونی، سرگیجه، خستگی، کمردرد، بیقراری، افزایش کراتین، خشکی دهان، درد دهانی-حلقی، اختلال در تنظیم دمای بدن
عوارض جدی:
آنژیوادم، سکته مغزی، سندرم نورولپتیک بدخیم، تاردیو دیسکینزیا، هایپرگلیسمی، دیابت نوع دو، لوکوپنی، نوتروپنی، آگرانولوسیتوز، افت فشار وضعیتی، سنکوپ، افزایش موجQT، تشنج، هایپرترمی، افکارخودکشی، هایپومانیا، مانیا، اختلال در بلع(شدید)،پریاپیسم یا نعوذ دردناک(اطفال)

تداخلات دارویی لوراسیدون
مکانیسم کلی تداخلات:
سوبسترای BCRP/ABCG2, CYP3A4 (major)
‏Inhibits CYP3A4 (weak)
منع مصرف همزمان(کنترا اندیکه):
-مهارکننده‌های قوی CYP3A4 (مانند کتوکونازول، کلاریترومایسین، ریتوناویر، وریکونازول، میبفرادیل،
-القا کننده‌های CYP3A4 (مانند ریفامپین، آواسیمایب،فنی توئین، کاربامازپین، St. John's wort)
آمیسولپراید، آزلاستین(نازال)بروموپراید(نازال)، برومپریدول، کابرگولین، فکسینیدازول، فوزیدیک اسید، آب گریپفروت، کراتوم، متوکلوپرامید، اُلُپاتادین،(نازال)، اُرفنادرین، اکسممازین، پارالدهید، پیموزاید، پیریبدیل، سولپیراید، تالیدوماید
افزایش اثرداروها توسط لورازیدون:
الکل(اتیل)، آلپرازولام، آمیفامپریدین، بلونانسرین، برگزانولون، بوپرنورفین، فرآورده های حاوی کانابینوئید، داروهای سرکوب کننده سیستم اعصاب مرکزی، سیکلوسپورین(سیستمیک)، متیل فنیدات، دفتیلاید، فینرنون، فلیبانسرین، فلوناریزین، فلونیترازپام، یوهکزول، یومپرول، یوپامیدول، ایکسابپیلون، لمبورکسانت، لومیتاپاید، میکوئیتازین، متوتریمپرازین، متیروزین، میدازولام، نیمودیپین، آگونیست‌های اپیوئید، ارفنادرین، فرآورده‌های نمک اکسی بات، اکسی کدون، پارالدهید، پیموزاید، روپگ اینترفرون Alfa-2b، عوامل سروتونرژیک(ریسک بالا)، سیمواستاتین، سیرولیموس(کانونشنال و پروتئین باند)،سولپیراید، سوورکسانت، تاکرولیموس(سیستمیک)، تالیدوماید، تریازولام، اوبروگپانت، زولپیدم
داروهایی که سطح خونی لورازیدون را بالا می برند:
مهارکننده‌های استیل کولین استراز(مرکزی)، آلیزاپراید، آمیسولپراید(خوراکی)، آتازاناویر، آزلاستین(نازال)، عوامل کاهنده فشار خون، بریمونیدین(موضعی)، بروموپراید، برومپریدول، بوپروپیون، کلرمتیازول، کلرفنزین کاربامات، کلوفازیمین، مهارکننده‌های CYP3A4(متوسط و قوی)، داریدورکسانت، دوتترابنازین، متیل فنیدات، دیفلیکفالین، دایمتیکون(موضعی)، دوکسیلامین، دروپریدول، اردافیتینیب، اسکتامین، فکسینیدازول، فوزیدیک اسید، آب گریپ فروت، هیدروکسی زین، کاوا کاوا، کراتوم، لیتیوم، لوفکسیدین، منیزیم سولفات، متوتریمپرازین، متوکلوپرامید، متی روزین، مینوسایکلین، اُلُپاتادین(نازال)، اُکسُممازین، پرامپانل، روفیناماید، عوامل سروتونرژیک(ریسک بالا)، تترابنازین، تری مپرازین، والرین
کاهش اثرات داروها توسط لورازیدون:
آمفتامین‌ها، داروهای ضد دیابت، ضد پارکینسون(آگونیست دوپامین)، گوآنتیدین، پیریبدیل، کوئیناگولاید
داروهایی که سطح لورازیدون را کاهش می دهند:
کابرگولین، القاکننده‌های CYP3A4(متوسط و قوی)، ادرافیتینیب، ایووسیدنیب، لیتیم، پیریبدیل، St John's Wort
تداخلات ماژور:
آبیراترون، آمپرناویر، اپرپیتانت، آتازاناویر، بلزوتیفان، بوپرنورفین، سرتینیب، سیپروفلوکساسین، کریزوتینیب، دلاویریدین، دیلتیازم، اریترومایسین، فدراتینیب، فکسینیدازول، فلوکونازول، فوس امپرناویر، فوس اپرپیتانت، فوس نتوپیتانت، ایماتینیب، ایووسیدنیب، لاروترستینیب، لفامولین، لترموویر، لرلاتینیب، لوماکافتور، متادون، پاکریتینیب، رمی فنتانیل، وراپامیل
تداخلات متوسط:
آپالوتامید، بوسنتان، کابرگولین، کلونیدین، دگزامتازون، افاویرنز، اتراویرین، انواع انسولین، مدافینیل، نفسیلین، نویراپین، اکس کاربازپین، فنوباربیتال، پردنیزون
تداخل با غذا:
جذب لورازیدون همراه با غذا(با انرژی بیش از ۳۵۰کالری) افزایش می یابد.
غلظت سرمی لورازیدون در صورت مصرف همزمان با آب گریپ فروت یا گریپ فروت افزایش می یابد.(منع مصرف همزمان)

نام‌های تجاری

قرص لاتودا 40 میلی گرم [شرکتهای فوریتی-تک نسخه ای]، LATUDA 40 mg Tablet [شرکتهای فوریتی-تک نسخه ای]، شربت پریکان 25میلی گرم/5میلی لیتر 60 میلی لیتر، ساشه مایوفولات، پودر برای تزریق آیفوکسا 2 میلی گرم، پودر برای تزریق آیفوکسا 1 میلی گرم، ویال کلسیم فولینات کلوا 100 میلی گرم/10 میلی لیتر، ویال کلسیم فولینات کلوا 200 میلی گرم/10 میلی لیتر، ژل موضعی بریمونیدین توسن دارو 3میلی گرم/1 گرم 30 گرم، محلول تزریقی هلیگزور آ بسته سری 1 (محتوی 7 آمپول)، محلول تزریقی هلیگزور آ بسته سری 2 (محتوی 7 آمپول)، قرص ولوپام 10 میلی گرم، قرص زلیوکس 60 میلی گرم (رزمتیرم)، قرص منیزیم ویتاسا 250 میلی گرم، قرص ویتامین سی ویتاسا 1000 میلی گرم، قرص مولتی ویتامین مینرال ب کمپلکس ویتامین سی ال لیزین ویتاسا، سافت ژل امگا 3 ویتاسا 1000 میلی گرم، قرص کلسیم منیزیم ویتامین د3 و کا2 ویتاسا، قطره چشمی مای فلون 0.1% 5 میلی لیتر، قرص کنادیون 10 میلی گرم، کپسول آیزن اکتیو یوروویتال 80میلی گرم/400 میکروگرم، قرص آسادوگرل 100/75 میلی گرم

اشکال دارویی

قرص، کپسول، شربت، آمپول، ویال، ژل، قطره، پودر، ساشه، محلول