استامینوفن + ایبوپروفن

فارماکوکینتیک
استامینوفن متابولیسم کبدی دارد و سوبسترای CYP450: 1A2, 2E1 می باشد. متابولیت های آن سمی هستند و به همین خاطر مسمومیت دارویی با استامینوفن بسیار مهم است و چالش هایی به همراه دارد.
استامینوفن از طریق ادرار دفع می شود(۵درصد بدون تغییر- ۶۰تا۸۰ درصد متابولیت‌های گلوکورونیده، ۲۰تا۳۰ درصد متابولیت‌های سولفات، حدود ۸درصد متابولیت‌های سیستئین و مرکاپتوریک‌اسید
مدت زمان شروع اثر: کمتر از یک ساعت
نیمه عمر استامینوفن: ۲-۴ساعت (نکته: متابولیت های سمی استامینوفن در نارسایی کلیوی در بدن تجمع پیدا می کنند.) نیمه عمر در بیماران کبدی تا دوبرابر افزایش می یابد.
پروتئین بایندینگ در غلظت درمانی ۱۰تا۲۵درصد و در غلظت سمی، ۸تا۴۳ درصد می باشد.
ایبوپروفن سوبسترای CYP450: 2C9 است.
دفع از طریق ادرار(کمتر از یک درصد بدون تغییر)
نیمه عمر:۱/۸-۲ساعت

موارد مصرف
این داروی خوراکی که ترکیبی از یک ضد درد غیر اپیوئیدی(استامینوفن) و یک ضدالتهاب غیراستروئیدی(ایبوپروفن) می باشد در کنترل دردهای خفیف تا متوسط و کنترل التهاب و تب تجویز می شود.

مکانیسم اثر
استامینوفن از دسته داروهای آنالژزیک(ضد درد) غیر اپیوئیدی است.
مکانیسم استامینوفن برای اثرات ضد درد نامشخص اما با اثر مستقیم بر مرکز تنظیم دمای بدن در هیپوتالاموس اثرات ضد تب ایجاد می کند.
مکانیسم دقیق ایبوپروفن نیز نامشخص است اما بر مهار سیکلوکسیژناز، کاهش پروستاگلاندین و سنتز ترومبوکسان اثر می گذارد.

توصیه های دارویی
-مصرف استامینوفن در دوزهای بالا (خصوصا‌ً دوز بالاتر از حد مجاز روزانه که ۴٠٠٠میلی گرم است یا مصرف بیشتر از یک فرآورده دارویی حاوی استامینوفن) می تواند منجر به نارسایی کبدی حاد شدید شود که حتی به پیوند کبد بیانجامد.
-مصرف بیش از حد الکل، سوتغذیه، روزه یا ناشتا بودن طولانی، وزن کم، سن بالا، فرد درگیر با بیماری های فبریل، اختلالات کبدی و مصرف داروهایی که متابولیسم استامینوفن را مختل می کنند، خطر بروز نارسایی کبدی را افزایش می دهند و لازم است در این افراد حداکثر دوز روزانه ی استامینوفن ٢٠٠٠میلی گرم در نظر گرفته شود یا از مصرف آن خودداری شود.
-در افرادی که قرار است بیش از یک هفته به مصرف فرآورده حاوی استامینوفن ادامه دهند، بهتر است حداکثر دز روزانه ٣٠٠٠میلی گرم در نظر گرفته شود.
-حداکثر مقدار مصرف روزانه ی این ترکیب دارویی با توجه به ایبوپروفن، ٢۴٠٠میلی گرم می باشد.
-مصرف ایبوپروفن می تواند خطر مرگ و میرهای قلبی ترومبوتیک را افزایش دهد (مثل سکته های قلبی و مغزی)این خطر با افزایش مدت زمان مصرف بیشتر می شود.
توصیه های دارویی:
-اگرچه استامینوفن داروی پیشنهادی برای کنترل درد و تب در زمان بارداری می باشد و مصرف کوتاه مدت آن در این دوران بلامانع است، اما به وجود ایبوپروفن، این ترکیب، در سه ماه اول با ارزیابی فایده و خطر، هفته های ۲۰تا۲۹ منع مصرف با احتیاط و و از هفته ی ۳۰ به بعد منع مصرف مطلق دارد.
-استامینوفن و‌ایبوپروفن هر دو داروی انتخابی کنترل درد و تب در دوران شیردهی می باشند.
-در صورت نیاز به مصرف طولانی مدت یا با دوز بالا، کراتین و آنزیم های کبدی، CBC و پروفایل بیوشیمی خون بیمار در ابتدای مصرف اندازه گیری شود(خصوصاً اگر بیمار مشکل کبدی دارد).
-فشار خون بیمار در صورت مصرف مزمن و طولانی مدت تحت نظر باشد.
-بیمار از نظر بررسی علائم نارسایی کبدی در مصرف طولانی مدت تحت نظر باشد.
-مصرف ایبوپروفن خطر خونریزی‌های گوارشی جدید، زخم و پرفوراسیون را افزایش می دهد که افراد مسن و بیماران با سابقه ی خونریزی گوارشی یا بیماری زخم پپتیک (PUD) بیشتر در خطر آن می باشند.لذا علائم خونریزی های احتمالی و اقداماتی که باید انجام دهد را به بیمار آموزش دهید .
-برای جراحی و پروسه های دندانپزشکی فاصله ی حداقل ۴تا۶ساعت از مصرف این دارو در نظر گرفته شود.

هشدار ها
منع مصرف:
-سابقه حساسیت به این دو دارو یا داروهای ضددرد مشابه
-در دوز بالا در بیماری فعال و شدید کبدی
-در افراد با CABG periop pain
-آسم یا حساسیت پوستی و‌کهیر ناشی از مصرف داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی و آسپرین
-بیماری کلیوی پیشرفته
-از شروع هفته ۳۰بارداری به بعد
-هر گونه اختلال خونریزی دهنده
موارد احتیاط:
نارسایی کبدی، ابتلا به بیماری های کبدی، نارسایی کلیوی، هایپوولمی شدید، فنیل کتونوری(در ترکیبات دارویی حاوی آسپارتام)، نقصG6PD یا فاویسم، سوءتغذیه‌ی مزمن، افرادی که به صورت مزمن الکل مصرف می کنند، بارداری کمتر از ۳۰هفته(خصوصاً هفته ۲۱تا۲۹)، افراد مسن، بیماران ناتوان جسمی، نقص کلیوی، نقص کبدی، سابقه ی سکته قلبی یا مغزی، بیماران قلبی عروقی، فردی که آب زیادی از دست داده، پپتیک اولسر، فشارخون، احتباس آب، نارسایی قلبی CHF، سابقه خونریزی گوارشی، اختلالات انعقادی، مصرف مزن الکل، مصرف کننده دخانیات، آسم، اختلالات بینایی، مصرف کننده داروهایی که روی ائوزینوفیل ها تاثیر می گذارد، مننژیت، جراحی اخیر قلب و عروق، سابقه جراحی بای پس، مصرف طولانی مدت داروهای ضددرد،خانم هایی که قصد بارداری دارند.

مصرف در بارداری
گروه C
در شرايط خاص و نظارت ويژه پزشك قابل استفاده است: مطالعات حیوانی مواردی از عارضه جانبی برای جنین نشان داده است و مطالعات انسانی به اندازه کافی در دست نیست. منافع دارو در مقابل خطرات احتمالی، تعیین کننده مصرف یا عدم مصرف این دارو در دوران بارداری است.

عوارض جانبی
عوارض شایع:
تهوع، استفراغ، سردرد،سوهاضمه، دردشکمی، یبوست، سرگیجه، راش، خواب‌آلو‌گی، افزایش آنزیم های کبدی(مصرف مزمن) احتباس مایعات، تینیتوس، اکیموزیس، حساسیت به نور، تاخیر در تخمک گذاری
عوارض جدی:
حساسیت دارویی، شوک آنافیلاکسی، علائم شدید پوستی، سمیت کبدی، نکروز توبولار کلیوی حاد، نفروپاتی ناشی از داروهای آرامبخش(در مصرف طولانی مدت)، کمخونی، ترومبوسیتوپنی، استیونس جانسون، خونریزی گوارشی، پرفوراسیون گوارشی، زخم گوارشی، سکته قلبی و مغزی، ترومبوامبولی، فشارخون، نارسایی احتقانی قلب، نکروز پاپیلاری کلیوی، سمیت کلیوی، آنافیلاکسی، برونکواسپاسم، درماتیت اکسفولیاتیو، توکسیک اپیدرمال نکروزیس، آگرانولوسیتوز، آنمی آپلاستیک، آنمی همولیتیک، نوتروپنی، پان‌سیتوپنی، در مصرف بیشتر از ده روز تشدید سردرد، هایپرکالمی

تداخلات دارویی
مکانیسم کلی تداخلات:
استامینوفن: سوبسترای CYP1A2 (minor), CYP2A6 (minor), CYP2C9 (minor), CYP2D6 (minor), CYP2E1 (major), CYP3A4 (minor);
ایبوپروفن:سوبسترای CYP2C19 (minor), CYP2C9 (minor)؛ مهار OAT1/3
منع مصرف همزمان(کنترا اندیکه):
-همراه با سایر داروهای حاوی استامینوفن یا ایبوپروفن مصرف نشود.
-آبروسیتینیب، استامیسین، آمینولوولینیک اسید(سیستمیک)، کتورولاک(نازال و سیستمیک)، ماکیمورلین،میفاموتراید، سایر داروهای ضد دردغیراستروئیدی، فنیل‌بوتازون، اوروکیناز، تنوکسیکام
تداخلات ماژور:
دسته های مهم دارویی که با این دارو تداخل دارند: nsaids,ssri,anticoagulant,corticosteroids , SALICYLATES,snri و…
(این داروی ترکیبی با داروهای بسیاری تداخل ماژور دارد که مهم ترین آنها به ترتیب زیر است):
ایماتینیب، ایماتینیب مزیلات، ایزونیازید، پیکسانترون، پیکسانترون دیمالئات، واکسن پنوموکوک و دیفتری کنژوگه، آبسیکسیمب، آسکلوفناک، آسمتاسین، آمیلوراید، آمینپتین، آمیتریپتیلین، آموکساپین، آمتولمتین، آناگرلاید، آپیکسابان، آردپارین، آرگاتروبان، انواع آسپرین، بالسالازید، بمیپارین، بنتیازید، انواع بتامتازون، بتریکسابان، بیسموت سابسالیسیلات، بیوالیرودین، برمفناک، بودزوناید، بوفگزاماک، بومتاناید، کانگرلور، سلکوکسیب، سرتوپارین، کلرتیازید، کلرتالیدون، کولین منیزیم تری سالیسیلات، کولین سالیسیلات، سیلوستازول، سیتالوپرام، کلومیپرامین، کلوپاماید،کلوپیدوگرل، کوپرسالیسیلات، کورتیزون، سیکلوپنتیازید، سیکلوسپورین، دابیگاتران، دفلازاکورت، دسیپرامین، دزموپرسین، دگزامتازون، دیازوکساید،دیکلوفناک، دیگوکسین، دی پیریدامول، دوکسپین، دولوکستین، انوکساپارین، اپلرنون، اپیفیباتاید، اس سیتالوپرام، اتاکرینات سدیم، فنوپروفن، فلوفنامیک اسید، فلوکستین، فلووکسامین، فونداپارینوکس، فورزماید، جینکو، جینکوبیلوبا، هپارین، هیدروکورتیزون، ایمیپرامین، اینداپاماید، ایندومتاسین، کتوپرفن، انواع لیتیوم، لوفپرامین، لورنوکسیکام، لومفاکتور، منیزیوم سالیسیلات، مفنامیک اسید، ملوکسیکام، مزالامین، متوترکسات، متی کلوتیازید، متیل پردنیزولون، متولازون، ناپروکسن، نفازودون، نورتریپتیلین، اُکسی فن بوتازون، پارامتازون، پاروکستین، پنتوزان، پنتوکسیفیلین، فنیل سالیسیلات، پیروکسیکام، پتاسیم سیترات، پردنیزولون، پروپیفنازین، رویپارین، سرترالین، سیبوترامین، اسپیرینولاکتون، سولفاسالازین، سولینداک، تاکرولیموس، تنوفوویر، تیکاگرلور، تیکاوپیدین، تیروفیبان، تولمتین، ترازودون، تریامترن، ترینیپرامین، ونلافاکسین، وارفارین سدیم و پتاسیم
تداخلات متوسط:
بوسولفان، کاربامازپین، دیفلونیسال، فوس-فنی‌تویین، لیکسیزنتادین، فنی‌تویین، پیپراکین تترافسفات، سولفینپیرازون،زیدوودین
افزایش اثرداروها توسط
بوسولفان، داساتینیب،بی حس کننده‌های موضعی، میپومرسن، فنیل‌افرین(سیستمیک)، پریلوکائین، سدیم نیتریت، سورافِنیب، آنتاگونیست‌های ویتامین کا،بتابلاکرها (مانند آسبوتولول، آتنولول و بیزوپرولول،کارودیلول،اسمولول، پروپرانولول،سوتالول، تیمولول،…)،آمیکاسین، لووفلوکساسین، میفپریستون، افلوکساسین، ACE INHIBITORS و‌
‏ANGIOTENSIN RECEPTOR (کاپتوپریل، انالاپریل ، لوزارتان، والسارتان،…)BLOCKERS
داروهایی که سطح خونی استامینوفن/ایبوپروفن را بالا می برند:
الکل، داپسون(موضعی)، داساتینیب، فلوکلوگزاسیلین، ایزونیازید، متیراپون، نیتریک اُکساید، پروبنسید، ریفامپین، سورافِنیب، مشتقات 5-Aminosalicylic Acid،آبروسیتینیب، داروها با اثر ضدپلاکتی، آلیسکایرن، آمینوگلیکوزیدها، آمینولوولینیک اسید(سیستمیک و موضعی)، ضدانعقادها(آپیکسابان، بمیپارین، مشتقات بیسفوسفونات، سفالوتین، کلاژناز سیستمیک، سیکلوسپورین(سیستمیک)، دابیگاتران، دئوکسی‌کولیک‌اسید، دزموپرسین، دیکلروفناماید،دیگوکسین،انوکساپارین، اپلرنون، هپارین، ایبریتومومب، تیوگزتان، کتورولاک،(سیستمیک)، لیتیوم، متفورمین، متوترکسات، متوکسالن،(سیستمیک)، سایر NSAIDها، اوبینوتوزومب، اُماستاکسین، نمک‌های پتاسیم، کینولون‌ها، ریواروکسابان، سالیسیلات ها، تاکرولیموس(سیستمیک)، تنوفوویر، عوامل ترومبولیتیک، اوروکیناز، ونکومایسین، ورتپورفین، آنتاگونیست‌های ویتامین کا
افزایش اثرات داروها توسط استامینوفن/ایبوپروفن:
آکلابروتینیب،آسمتاسین، الکل، ARBs, ACEIs, کورتیکواستروئیدهای سیستمیک، سیکلوسپورین(سیستمیک)، داساتینیب، فرآورده‌های حاوی دروسپیرنون، فلوکونازول، فرآورده‌های گیاهی با اثرات ضدانعقاد/ضدپلاکت، ایبروتینیب، کتورولاک(نازال)، لیماپروست، امولسیون های لیپیدی(پایه روغن‌ماهی)، دیورتیک‌های لوپ، مولتی‌ویتامین‌ها/فلوراید(حاوی ADE)، مولتی‌ویتامین مینرال (حاوی AE بدون آهن)، نفتازون، NSAIDهای موضعی، امگاسه، پنتوزان پلی‌سولفات‌سدیم، پنتوکسیفیلین، فنیل‌بوتازون، پروبنسید، آنالوگ پروستاسایکلین،SSRIs, سلومتینیب، SNRIs, سدیم‌فسفات‌ها، تنوکسیکام، تیازیدها و دیورتیک‌های شبه‌تیازیدی، تیپراناویر، تولپریزون، ضدافسردگی‌های‌سه‌حلقه‌ای، ویتامین ای(سیستمیک)، وریکونازول، زانوبروتینیب
داروهایی که سطح استامینوفن/ایبوپروفن را کاهش می دهند:
کاربامازپین، فوس-فنی‌تویین، فنی‌تویین، ایزونیازید، لوراتینیب، فنوباربیتال، پریمیدون، ریفامپین،لوماکافتور، ایواکافتور، سالیسیلات ها
کاهش اثرات داروها توسط استامینوفن/ایبوپروفن:
لاموتریژین، واکسن ها(استامینوفن)آلیسکایرن،ARBs, ACE,
بتابلاکرها، اپلرنون، هیدرالازین، ایماتینیب، لوپ‌دیورتیک‌ها، ماکیمورلین،میفامورتاید،دیورتیک‌حافظ پتاسیم،پروستاگلاندین‌ها(چشمی)، سالیسیلات‌ها، SSRIs,تیازید و دیورتیک‌های شبه‌تیازیدی
تداخل با غذا:
-توصیه می شود همراه با غذا مصرف شود.
اگرچه سرعت جذب استامینوفن با مصرف همزمان با غذا کمی کاهش می یابد اما تداخل معناداری با غذا ندارد.
تداخل آزمایشگاهی:
استامینوفن می تواند تست تشخیصی ادراری 5-hydroxyindoleacetic acid را مثبت کاذب کند.
ایبوپروفن می تواند تست تشخیص ادراری phencyclidine و همچنین تست aldosterone/renin ratio (ARR) را مثبت کاذب کند.

نام‌های تجاری

قرص مریدوس 500/200 میلی گرم [پارسینه دیان طب]، قرص تایلوتک500/200 میلی گرم [داروسازی فاتک شیمی پارس]، قرص پینویل 500/200 میلی گرم [اهران تجارت]، قرص گریپوکس دوال اکشن 500/200 میلی گرم [هلث پارسیان]، قرص رپید ریلیف 500/200 میلی گرم [ایده دارو طب]، قرص فوریمو پلاس 500/200 میلی گرم [داروسازی کیمیا آرا هرم]، MERIDOS 500/200 mg Tablet [پارسینه دیان طب]، TYLOTEK 500/200 mg Tablet [داروسازی فاتک شیمی پارس]، PAINOVIL 500/200 mg Tablet [اهران تجارت]، GRIPVEX DUAL ACTION 500/200 mg Tablet [هلث پارسیان]، RAPID RELIEF 500/200 mg Tablet [ایده دارو طب]، FORIMO PLUS 500/200 mg Tablet [داروسازی کیمیا آرا هرم]، قرص اکتوکلوپیدوگرل 75 میلی گرم، قرص کلوپیدوگرل اکتوور 75 میلی گرم، سافت ژل پروستانن فیتومد، شربت پریکان 25میلی گرم/5میلی لیتر 60 میلی لیتر، ساشه مایوفولات، پودر برای تزریق آیفوکسا 2 میلی گرم، پودر برای تزریق آیفوکسا 1 میلی گرم، ویال کلسیم فولینات کلوا 100 میلی گرم/10 میلی لیتر، ویال کلسیم فولینات کلوا 200 میلی گرم/10 میلی لیتر، ژل موضعی بریمونیدین توسن دارو 3میلی گرم/1 گرم 30 گرم، محلول تزریقی هلیگزور آ بسته سری 1 (محتوی 7 آمپول)، محلول تزریقی هلیگزور آ بسته سری 2 (محتوی 7 آمپول)، قرص ولوپام 10 میلی گرم، قرص زلیوکس 60 میلی گرم (رزمتیرم)، قرص منیزیم ویتاسا 250 میلی گرم، قرص ویتامین سی ویتاسا 1000 میلی گرم، قرص مولتی ویتامین مینرال ب کمپلکس ویتامین سی ال لیزین ویتاسا، سافت ژل امگا 3 ویتاسا 1000 میلی گرم، قرص کلسیم منیزیم ویتامین د3 و کا2 ویتاسا، قطره چشمی مای فلون 0.1% 5 میلی لیتر

اشکال دارویی

قرص، کپسول، شربت، آمپول، ویال، ژل، قطره، پودر، ساشه، محلول