هیدروکسی اوره

مقایسه هیدروکسی اوره با داروهای مشابه
هیدروکسی اوره با چه داروهایی مقایسه می‌شود؟
هیدروکسی اوره ممکن است با داروهای دیگری مقایسه شود که برای کنترل بیماری‌های خونی، کاهش پلاکت، کنترل پلی‌سیتمی ورا یا درمان کم‌خونی داسی‌شکل استفاده می‌شوند.
انتخاب بین این داروها به نوع بیماری، شدت علائم، سن بیمار، بارداری، آزمایش‌ها، عوارض و پاسخ قبلی به درمان بستگی دارد.
آیا جایگزین هیدروکسی اوره وجود دارد؟
در برخی بیماری‌ها ممکن است داروها یا روش‌های درمانی دیگری وجود داشته باشد، اما جایگزین مناسب برای هر بیمار متفاوت است. گاهی فصد خون، داروهای دیگر یا درمان‌های تخصصی‌تر مطرح می‌شوند.
جایگزینی دارو باید فقط با نظر پزشک انجام شود، چون قطع یا تغییر خودسرانه می‌تواند خطرناک باشد.
فارماکوکینتیک هیدروکسی اوره
جذب دارو
• هیدروکسی اوره پس از مصرف خوراکی به سرعت و به خوبی از دستگاه گوارش جذب می شود. فراهمی زیستی این دارو بسیار بالا است و غلظت پلاسمایی آن معمولا بین یک تا چهار ساعت پس از مصرف به حداکثر خود می رسد. مصرف غذا تاثیر قابل توجهی بر میزان کلی جذب این دارو ندارد و می توان آن را با معده پر یا خالی تجویز کرد.
توزیع دارو در بدن
• این دارو به سرعت در تمام مایعات بدن پخش می شود و قادر است از سد خونی مغزی عبور کند. حجم توزیع دارو بالا است و به راحتی در گلبول های سفید و قرمز خون تجمع می یابد. این دارو همچنین در مایع آسیت و مایع مغزی نخاعی یافت می شود. نکته بالینی مهم این است که هیدروکسی اوره در شیر مادر ترشح می شود و عبور جفتی نیز دارد که توجه به آن در دوران بارداری و شیردهی برای پزشکان الزامی است.
متابولیسم و تجزیه
• هیدروکسی اوره عمدتا در کبد متابولیزه می شود. حدود پنجاه درصد از داروی مصرف شده توسط مسیرهای متابولیک کبدی و آنزیم های داخل سلولی تجزیه می شود. همچنین بخش کوچکی از دارو توسط باکتری های فلور طبیعی روده تجزیه می گردد.
دفع دارو
• راه اصلی دفع این دارو از طریق کلیه ها است. هیدروکسی اوره به صورت تغییر نیافته و همچنین به شکل اوره از طریق ادرار دفع می شود. مقدار بسیار کمی از دارو نیز به صورت دی اکسید کربن از طریق سیستم تنفسی خارج می گردد. نیمه عمر دفعی دارو در بیماران با عملکرد طبیعی کلیه بین سه تا چهار ساعت است، اما در بیمارانی که دچار نارسایی کلیوی هستند، این زمان به شدت افزایش می یابد و تجمع دارو رخ می دهد که نیازمند کاهش دقیق دوز مصرفی و پایش مداوم آزمایشگاهی است.

هیدروکسی اوره چیست و چه کاربردی دارد؟
هیدروکسی اوره برای چیست؟
هیدروکسی اوره دارویی است که روی ساخت و رشد بعضی سلول‌های خونی اثر می‌گذارد. این دارو بیشتر برای برخی بیماری‌های خونی مانند پلاکت بالا، پلی‌سیتمی ورا (زیاد شدن غیرطبیعی گلبول‌های قرمز خون)، بعضی انواع سرطان خون، تالاسمی و کم‌خونی داسی‌شکل استفاده می‌شود.
این دارو فقط باید با تجویز و پیگیری پزشک مصرف شود، چون می‌تواند تعداد سلول‌های خونی را تغییر دهد و نیاز به آزمایش منظم خون دارد.
کپسول هیدروکسی اوره برای چیست؟
شکل رایج هیدروکسی اوره به‌صورت کپسول است. کپسول هیدروکسی اوره برای کنترل بعضی بیماری‌هایی به کار می‌رود که در آن‌ها سلول‌های خونی بیش از حد ساخته می‌شوند یا شکل و عملکرد گلبول‌های قرمز دچار مشکل است.
در بعضی بیماران، پزشک از این دارو برای کم کردن پلاکت، کاهش خطر لخته شدن خون، کمک به کنترل بیماری‌های خونی یا کاهش حملات دردناک در کم‌خونی داسی‌شکل استفاده می‌کند.
آیا هیدروکسی اوره داروی شیمی‌درمانی است؟
بله، هیدروکسی اوره در گروه داروهای ضدسرطان و شیمی‌درمانی (داروهایی که رشد سلول‌های خاص را کند یا کنترل می‌کنند) قرار می‌گیرد. البته همه افرادی که این دارو را مصرف می‌کنند، الزاماً سرطان ندارند.
این دارو در بیماری‌های غیرسرطانی خونی هم کاربرد دارد، اما به دلیل اثر روی مغز استخوان (بافت داخل استخوان که سلول‌های خونی را می‌سازد) باید با احتیاط و زیر نظر پزشک مصرف شود.
هیدروکسی اوره برای پلاکت بالا چه کاربردی دارد؟
در بعضی افراد، پلاکت خون بیش از حد بالا می‌رود. پلاکت‌ها سلول‌هایی هستند که به بند آمدن خونریزی کمک می‌کنند، اما افزایش زیاد آن‌ها می‌تواند خطر لخته شدن خون را بالا ببرد.
هیدروکسی اوره می‌تواند در برخی بیماران برای کاهش تولید بیش از حد پلاکت استفاده شود. این کاربرد معمولاً در بیماری‌هایی مانند ترومبوسیتوز (بالا بودن غیرطبیعی پلاکت خون) یا برخی بیماری‌های مغز استخوان مطرح می‌شود.
هیدروکسی اوره در تالاسمی چه کاربردی دارد؟
در برخی بیماران مبتلا به تالاسمی، هیدروکسی اوره ممکن است برای بهبود وضعیت هموگلوبین (ماده‌ای در گلبول قرمز که اکسیژن را حمل می‌کند) یا کاهش نیاز به تزریق خون بررسی و تجویز شود.
اثر این دارو در همه بیماران تالاسمی یکسان نیست. تصمیم درباره مصرف آن به نوع تالاسمی، شدت بیماری، سن بیمار، آزمایش‌ها و نظر پزشک بستگی دارد.
کاربرد هیدروکسی اوره در بیماری‌های خونی و سرطان خون
هیدروکسی اوره برای پلی‌سیتمی ورا
پلی‌سیتمی ورا (زیاد شدن غیرطبیعی گلبول‌های قرمز خون) می‌تواند باعث غلیظ شدن خون و افزایش خطر لخته شود. هیدروکسی اوره در برخی بیماران برای کاهش تولید سلول‌های خونی و کنترل بیماری استفاده می‌شود.
در این بیماران معمولاً آزمایش خون، بررسی علائم و گاهی درمان‌های دیگر نیز در کنار دارو در نظر گرفته می‌شود.
هیدروکسی اوره برای ترومبوسیتوز
ترومبوسیتوز (بالا بودن غیرطبیعی پلاکت خون) در بعضی بیماران نیاز به درمان دارد، به‌خصوص اگر خطر لخته شدن خون زیاد باشد. هیدروکسی اوره می‌تواند برای کاهش پلاکت در برخی از این موارد تجویز شود.
هدف درمان، رساندن پلاکت به محدوده مناسب‌تر و کاهش خطر عوارض است، نه پایین آوردن بی‌رویه آن.
هیدروکسی اوره برای میلوفیبروز
میلوفیبروز (بیماری‌ای که در آن مغز استخوان به‌تدریج دچار بافت سفت و غیرطبیعی می‌شود) می‌تواند باعث بزرگی طحال، تغییر تعداد سلول‌های خونی و علائم عمومی شود. هیدروکسی اوره در برخی بیماران برای کنترل تعداد سلول‌های خونی یا کاهش برخی علائم به کار می‌رود.
این دارو درمان قطعی میلوفیبروز نیست، اما ممکن است بخشی از برنامه کنترل بیماری باشد.
هیدروکسی اوره در لوسمی و سرطان خون
لوسمی (نوعی سرطان خون که در آن سلول‌های خونی غیرطبیعی افزایش پیدا می‌کنند) یکی از مواردی است که ممکن است هیدروکسی اوره در بخشی از روند درمان یا کنترل آن استفاده شود. این دارو می‌تواند رشد و تکثیر برخی سلول‌های خونی را کند کند.
در بعضی شرایط، پزشک از هیدروکسی اوره برای کاهش تعداد بسیار بالای گلبول‌های سفید یا کنترل موقت بیماری استفاده می‌کند. نوع لوسمی، شدت بیماری، آزمایش خون و وضعیت عمومی بیمار تعیین می‌کند که این دارو مناسب است یا نه.
موارد مصرف هیدروکسی اوره
موارد مصرف تایید شده
کم خونی داسی شکل
• هیدروکسی اوره در بیماران بزرگسال و کودکان مبتلا به کم خونی داسی شکل با علائم شدید استفاده می شود. این دارو با افزایش تولید هموگلوبین جنینی، تعداد حملات دردناک انسداد عروقی، نیاز به انتقال خون مکرر و خطر سندرم حاد قفسه سینه را به طور قابل توجهی کاهش می دهد. پایش دقیق شمارش کامل سلول های خونی برای جلوگیری از سرکوب شدید مغز استخوان کاملا ضروری است.
لوسمی میلوئید مزمن
• این دارو برای کاهش سریع تعداد گلبول های سفید در فاز مزمن یا بحران بلاستیک این بیماری تجویز می شود. اثرات کاهنده سلولی این دارو بسیار سریع است و اغلب به عنوان درمان موقت یا کاهنده بار تومور پیش از شروع درمان های هدفمند استفاده می گردد.
سرطان های سلول سنگفرشی سر و گردن
• هیدروکسی اوره در ترکیب با پرتودرمانی برای کنترل موضعی تومورهای پیشرفته و غیر قابل جراحی سر و گردن کاربرد دارد و در این رژیم ها به عنوان یک عامل حساس کننده سلول ها به اشعه عمل می کند.
موارد مصرف خارج برچسب
ترومبوسیتمی اساسی
• در بیماران پرخطر که سن بالا دارند یا سابقه ترومبوز داشته اند، این دارو به عنوان خط اول درمان برای کاهش تعداد پلاکت ها تجویز می شود. اثربخشی این دارو در کاهش حوادث قلبی عروقی در این بیماران به اثبات رسیده است.
پلی سیتمی ورا
• در بیمارانی که به فصد خون به تنهایی پاسخ نمی دهند، تحمل فصد را ندارند یا در معرض خطر بالای بیماری های ترومبوتیک قرار دارند، هیدروکسی اوره برای کنترل هماتوکریت و کاهش خطر عوارض عروقی به طور گسترده استفاده می شود.
سندرم های افزایش ائوزینوفیل
• در موارد خاصی که نیاز به کاهش سریع تعداد ائوزینوفیل ها وجود دارد و درمان های استاندارد در دسترس نیستند، هیدروکسی اوره می تواند به عنوان یک عامل سیتوتوکسیک سریع الاثر موثر واقع شود.
پسوریازیس مقاوم
• در موارد نادری که بیمار به درمان های رایج سیستمیک پاسخ نمی دهد، این دارو ممکن است به دلیل خاصیت مهارکنندگی تکثیر سلولی، برای کنترل ضایعات پوستی تجویز شود، هرچند نیاز به پایش بسیار دقیق عوارض خونی دارد.

مکانیسم اثر هیدروکسی اوره
• هیدروکسی اوره یک داروی ضد متابولیت اختصاصی برای فاز ساخت در چرخه سلولی است. این دارو با مهار آنزیم ریبونوکلئوتید ردوکتاز، مانع از تبدیل ریبونوکلئوتیدها به دی اکسی ریبونوکلئوتیدها می شود. این فرایند به طور مستقیم سنتز دی ان ای را متوقف می کند، در حالی که تاثیری بر سنتز آر ان ای یا پروتئین ها ندارد. به همین دلیل، سلول هایی که سرعت تکثیر بالایی دارند، مانند سلول های سرطانی و سلول های خونی مغز استخوان، به شدت تحت تاثیر قرار می گیرند.
• در بیماران مبتلا به کم خونی داسی شکل، هیدروکسی اوره مکانیسم متفاوتی دارد. این دارو باعث افزایش تولید هموگلوبین جنینی می شود. افزایش این نوع هموگلوبین باعث رقیق شدن غلظت هموگلوبین داسی شکل شده و از پلیمریزه شدن و تغییر شکل گلبول های قرمز جلوگیری می کند. علاوه بر این، هیدروکسی اوره باعث کاهش چسبندگی گلبول های قرمز به اندوتلیوم عروق و همچنین کاهش تعداد گلبول های سفید و پلاکت ها می شود که در مجموع، خطر انسداد عروقی و بحران های دردناک را به طور قابل توجهی کاهش می دهد.

نحوه مصرف، دوز و بهترین زمان مصرف
نحوه مصرف هیدروکسی اوره چگونه است؟
هیدروکسی اوره معمولاً به‌صورت کپسول خوراکی مصرف می‌شود. کپسول باید طبق دستور پزشک و در زمان مشخص مصرف شود. بیمار نباید مقدار مصرف را خودسرانه کم یا زیاد کند.
در زمان مصرف این دارو، آزمایش خون منظم اهمیت زیادی دارد، چون هیدروکسی اوره می‌تواند تعداد گلبول‌های سفید، پلاکت‌ها و گلبول‌های قرمز را کاهش دهد.
بهترین زمان مصرف هیدروکسی اوره
زمان دقیق مصرف به دستور پزشک بستگی دارد. در بسیاری از موارد، مصرف دارو در ساعت ثابت روزانه کمک می‌کند سطح دارو منظم‌تر بماند و احتمال فراموشی کمتر شود.
اگر دارو باعث ناراحتی معده شود، پزشک یا داروساز ممکن است مصرف آن همراه غذا را توصیه کند. بیمار نباید بدون مشورت، برنامه مصرف دارو را تغییر دهد.
اگر یک نوبت هیدروکسی اوره فراموش شود چه باید کرد؟
اگر یک نوبت مصرف فراموش شود، بیمار باید طبق راهنمای پزشک یا داروساز عمل کند. معمولاً مصرف دو برابر دارو برای جبران نوبت فراموش‌شده توصیه نمی‌شود.
در صورت فراموشی مکرر، بهتر است از یادآور دارویی، برنامه تلفن همراه یا کمک اعضای خانواده استفاده شود.
آیا می‌توان کپسول هیدروکسی اوره را باز کرد؟
باز کردن، خرد کردن یا جویدن کپسول هیدروکسی اوره معمولاً توصیه نمی‌شود، چون محتویات دارو می‌تواند برای پوست، چشم یا مخاط بدن تحریک‌کننده و خطرناک باشد.
اگر بیمار در بلع کپسول مشکل دارد، باید قبل از هر اقدامی با پزشک یا داروساز مشورت کند.
کپسول هیدروکسی اوره ۵۰۰ چگونه مصرف می‌شود؟
مقدار مصرف کپسول هیدروکسی اوره ۵۰۰ برای همه بیماران یکسان نیست. پزشک مقدار مصرف را بر اساس بیماری، وزن، سن، نتیجه آزمایش خون و تحمل بدن تعیین می‌کند.
مصرف خودسرانه این دارو می‌تواند باعث افت شدید سلول‌های خونی، عفونت، خونریزی یا عوارض جدی دیگر شود.
نام‌های رایج، برندها و شکل دارویی هیدروکسی اوره
هیدروکسی اوره، هیدروکسی یوریا و هیدروکسی کاربامید
هیدروکسی اوره، هیدروکسی یوریا و هیدروکسی کاربامید نام‌هایی هستند که برای یک ماده دارویی به کار می‌روند. در منابع انگلیسی، نام Hydroxyurea یا Hydroxycarbamide دیده می‌شود.
تفاوت این نام‌ها معمولاً به شیوه نام‌گذاری دارو مربوط است، نه اینکه الزاماً داروهای کاملاً متفاوتی باشند.
کپسول هیدروکسی اوره آلمانی
عبارت کپسول هیدروکسی اوره آلمانی در جستجوهای کاربران دیده می‌شود و معمولاً به کشور سازنده یا تصور کاربر درباره کیفیت محصول اشاره دارد.
مهم‌ترین نکته، اصالت دارو، مجوز دارویی، شرایط نگهداری و مصرف طبق نسخه پزشک است. بیمار نباید دارو را از مسیرهای نامطمئن تهیه کند.
کپسول هیدروکسی اوره کانادایی
کپسول هیدروکسی اوره کانادایی نیز یکی از عبارت‌های رایج در جستجوهاست. کشور سازنده به‌تنهایی برای قضاوت درباره مناسب بودن دارو کافی نیست.
انتخاب فرآورده دارویی باید بر اساس دسترسی قانونی، تأیید داروساز، نسخه پزشک و اطمینان از اصالت دارو انجام شود.
عکس کپسول هیدروکسی اوره
شکل، رنگ و ظاهر کپسول هیدروکسی اوره ممکن است بسته به شرکت سازنده متفاوت باشد. تشخیص دارو فقط از روی عکس همیشه قابل اعتماد نیست.
برای اطمینان از دارو، بهتر است نام دارو، مقدار دارویی، بسته‌بندی، برچسب داروخانه و توضیح داروساز بررسی شود.
توصیه های دارویی هیدروکسی اوره
توصیه های دارویی بیمار
بیماران تحت درمان با این دارو باید آموزش های دقیقی در خصوص نحوه مصرف، احتیاط ها و علائم هشدار دهنده دریافت کنند. پزشک معالج یا داروساز بالینی باید موارد زیر را به صورت کامل برای بیمار شرح دهد:
نحوه مصرف و ایمنی دارو
• بیمار باید دارو را دقیقا مطابق دستور پزشک مصرف کند و هرگز دوز آن را خودسرانه تغییر ندهد. کپسول ها باید به صورت کامل بلعیده شوند و از باز کردن، جویدن یا خرد کردن آن ها به شدت پرهیز شود. به دلیل ماهیت سمی دارو، رعایت بهداشت فردی بسیار مهم است. بیمار و مراقبین او باید قبل و بعد از دست زدن به دارو، دست های خود را به دقت بشویند. در صورت امکان، مراقبین باید هنگام آماده سازی دارو از دستکش استفاده کنند.
مصرف مایعات
• بیمار باید در طول روز مقادیر فراوانی آب و مایعات بدون کافئین بنوشد. این کار به دفع بهتر دارو از طریق کلیه ها کمک کرده و خطر رسوب اسید اوریک و آسیب های کلیوی را به طور قابل توجهی کاهش می دهد.
پیشگیری از بارداری
• این دارو به شدت برای جنین سمی است و می تواند باعث بروز ناهنجاری های مادرزادی شدید شود. بیماران زن در سنین باروری و همچنین بیماران مرد باید در طول دوره درمان و تا چندین ماه پس از قطع کامل دارو، از روش های پیشگیری از بارداری بسیار مطمئن و دوگانه استفاده کنند. در صورت شک به بارداری، مراجعه اورژانسی به پزشک الزامی است.
محافظت از پوست
• مصرف طولانی مدت این دارو خطر حساسیت به نور و ابتلا به سرطان های پوستی را افزایش می دهد. به بیمار توصیه می شود در زمان خروج از منزل از کرم های ضد آفتاب با پوشش دهی بالا، کلاه لبه دار و لباس های آستین بلند استفاده کند و از قرار گرفتن مستقیم در معرض نور خورشید بپرهیزد.
علائم هشدار دهنده و اورژانسی
• بیمار باید آگاه باشد که در صورت بروز علائمی مانند تب، لرز، گلودرد مداوم، سرفه شدید، خونریزی از لثه یا بینی، کبودی های بی دلیل روی پوست، ایجاد زخم های پوستی دردناک به ویژه در ناحیه پاها و احساس خستگی و ضعف مفرط، فورا مصرف دارو را متوقف کرده و به مراکز درمانی مراجعه نماید.
توصیه های دارویی مخصوص پزشک
تجویز و مدیریت درمان با این دارو نیازمند تسلط بر پروتکل های پایش بالینی و آزمایشگاهی است. پزشکان محترم جهت جلوگیری از عوارض مهلک و بهینه سازی روند درمان باید نکات زیر را رعایت کنند:
پایش شمارش کامل سلول های خونی
• سرکوب شدید مغز استخوان، به ویژه کاهش چشمگیر گلبول های سفید و پلاکت ها، شایع ترین عارضه محدود کننده دوز این دارو است. پزشک باید قبل از شروع درمان و سپس به صورت هفتگی یا دو هفته یک بار، شمارش سلول های خونی را بررسی کند. در صورت افت شدید رده های خونی، درمان باید موقتا قطع شود و پس از بازگشت سلول ها به محدوده ایمن، دارو با دوز کمتر و با احتیاط بیشتری از سر گرفته شود.
تنظیم دوز در نارسایی های ارگانی
• از آن جایی که دارو عمدتا از طریق کلیه ها از بدن پاکسازی می شود، بررسی عملکرد کلیه ها از طریق اندازه گیری کراتینین خون پیش از شروع درمان و در فواصل منظم ضروری است. در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی، تنظیم و کاهش دوز دارو برای جلوگیری از تجمع سموم در بدن الزامی است. همچنین پایش آنزیم های کبدی توصیه می شود.
مدیریت تغییرات مورفولوژی خون
• این دارو با مهار ساخت دی ان ای، معمولا باعث افزایش حجم گلبول های قرمز می شود. این تغییرات مورفولوژیک می تواند تشخیص کمبود اسید فولیک یا ویتامین ب دوازده را در آزمایشات با مشکل مواجه کند. پزشکان معمولا برای جلوگیری از این تداخل تشخیصی و حمایت از خونسازی، مکمل اسید فولیک را به صورت پروفیلاکتیک برای این بیماران تجویز می کنند.
پیشگیری از سندرم لیز تومور
• در بیمارانی که به دلیل بدخیمی های خونی با حجم تومور بالا تحت درمان قرار می گیرند، تخریب سریع سلول های سرطانی می تواند منجر به آزاد شدن مقادیر زیادی اسید اوریک، پتاسیم و فسفر در خون شود. پزشک باید با هیدراتاسیون داخل وریدی تهاجمی و تجویز دارو های کاهنده اسید اوریک، از بروز نارسایی حاد کلیه پیشگیری کند.
پایش عوارض پوستی و بدخیمی های ثانویه
• زخم های پوستی مقاوم به درمان، به ویژه در اندام های تحتانی، از عوارض شناخته شده این دارو هستند که در صورت بروز معمولا نیازمند قطع کامل درمان می باشند. علاوه بر این، پزشک باید بیمار را به صورت دوره ای از نظر بروز ضایعات پیش سرطانی یا سرطان های پوستی و همچنین لوسمی ثانویه ناشی از مصرف طولانی مدت دارو معاینه کند. تجویز هرگونه واکسن زنده در این بیماران به دلیل نقص ایمنی ایجاد شده، کاملا ممنوع است.

منع مصرف هیدروکسی اوره
موارد منع مصرف هیدروکسی اوره در بیماری های زمینه ای
• مصرف هیدروکسی اوره در بیمارانی که دچار سرکوب شدید مغز استخوان هستند به شدت منع شده است. در صورتی که تعداد گلبول های سفید بیمار کمتر از دو هزار و پانصد در میکرولیتر یا تعداد پلاکت های او کمتر از صد هزار در میکرولیتر باشد، شروع یا ادامه درمان با این دارو تا زمان بهبودی نسبی شاخص های خونی ممنوع است. همچنین در بیماران مبتلا به کم خونی بالینی شدید، پیش از شروع درمان با هیدروکسی اوره باید کم خونی اصلاح شود.
• بیمارانی که سابقه حساسیت مفرط به هیدروکسی اوره یا ترکیبات سازنده آن را دارند نباید این دارو را مصرف کنند. علاوه بر این، استفاده همزمان از واکسن های زنده در بیمارانی که تحت درمان با هیدروکسی اوره هستند به دلیل ضعف سیستم ایمنی اکیدا ممنوع است و می تواند منجر به بروز عفونت های کشنده شود. در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کلیوی نیز مصرف دارو نیازمند تنظیم دقیق دوز و احتیاط فراوان است و در موارد نارسایی مطلق منع مصرف دارد.
موارد منع مصرف هیدروکسی اوره در دوران بارداری و شیردهی
دوران بارداری
• هیدروکسی اوره به عنوان یک داروی تراتوژن و دارای سمیت برای جنین شناخته می شود و مصرف آن در دوران بارداری اکیدا ممنوع است. مطالعات نشان داده است که این دارو می تواند باعث بروز ناهنجاری های شدید مادرزادی و مرگ جنین شود. به زنان در سنین باروری توصیه می شود در طول درمان و حداقل شش ماه پس از پایان مصرف این دارو، از روش های مطمئن جلوگیری از بارداری استفاده کنند. همچنین مردانی که تحت درمان با هیدروکسی اوره هستند باید در طول درمان و حداقل یک سال پس از قطع آن از روش های پیشگیری استفاده کنند تا از بروز آسیب های ژنتیکی در جنین جلوگیری شود.
دوران شیردهی
• در خصوص دوران شیردهی، اثبات شده است که هیدروکسی اوره به میزان قابل توجهی در شیر مادر ترشح می شود. با توجه به پتانسیل بالای این دارو در ایجاد عوارض جانبی شدید و سمیت سلولی در نوزاد شیرخوار، مصرف آن در دوران شیردهی مطلقا ممنوع است. در صورت الزام بالینی به مصرف دارو توسط مادر، شیردهی باید بلافاصله متوقف گردد.
موارد منع مصرف و احتیاط های ویژه در کودکان
• مصرف هیدروکسی اوره در کودکان دارای پیچیدگی های بالینی خاصی است. در حالی که این دارو برای درمان کم خونی داسی شکل در اطفال تایید شده است، اما مصرف آن برای سایر اندیکاسیون های درمانی در کودکان به دلیل عدم اثبات ایمنی و اثربخشی، توصیه نمی شود و در بسیاری از موارد منع مصرف دارد.
• در کودکان مبتلا به کم خونی داسی شکل، دارو باید تنها تحت نظارت فوق تخصص خون کودکان و با پایش مداوم فاکتورهای خونی تجویز شود. پزشکان باید توجه داشته باشند که استفاده طولانی مدت از هیدروکسی اوره در کودکان می تواند با خطرات جدی از جمله اختلال در رشد طبیعی و همچنین خطر بروز بدخیمی های ثانویه در سال های آینده همراه باشد. در صورت بروز هرگونه علائم سمیت خونی یا عفونت شدید در کودکان، مصرف دارو باید بلافاصله قطع شود.
• پزشکان محترم باید پیش از تجویز هیدروکسی اوره، ارزیابی کاملی از وضعیت بالینی، سوابق دارویی و آزمایشات خونی بیمار به عمل آورند. رعایت دقیق این موارد و آموزش به بیمار می تواند نقش بسزایی در کاهش عوارض جانبی داشته باشد.

هشدارها در مصرف هیدروکسی اوره
چه کسانی باید با احتیاط هیدروکسی اوره مصرف کنند؟
افرادی که بیماری کلیوی، بیماری کبدی، سابقه کاهش شدید سلول‌های خونی، زخم‌های پوستی، عفونت فعال یا سابقه درمان‌های شیمی‌درمانی و پرتودرمانی دارند، باید با احتیاط بیشتری این دارو را مصرف کنند.
پزشک ممکن است در این افراد آزمایش‌های بیشتری درخواست کند یا برنامه پایش دقیق‌تری در نظر بگیرد.
علائم هشدار هنگام مصرف هیدروکسی اوره
• تب یا لرز
• گلودرد شدید
• کبودی یا خونریزی غیرعادی
• زخم دهان یا زخم پوستی شدید
• تنگی نفس یا ضعف شدید
• زردی پوست یا چشم
در صورت بروز این علائم، بیمار باید سریع‌تر با پزشک تماس بگیرد.
هشدار ها هیدروکسی اوره
هشدار های بالینی داروی هیدروکسی اوره ویژه پزشکان
داروی هیدروکسی اوره یکی از دارو های پرکاربرد در درمان بیماری های خونی و سرطان است که نیازمند توجه دقیق به هشدار های بالینی می باشد. پزشکان باید پیش از تجویز و در طول درمان، موارد زیر را به دقت پایش کنند.
سرکوب شدید مغز استخوان
• مهم ترین و شایع ترین هشدار در مورد هیدروکسی اوره، سرکوب شدید مغز استخوان است که منجر به کاهش گلبول های سفید، پلاکت ها و گلبول های قرمز می شود. پزشک باید شمارش کامل سلول های خونی را قبل از شروع درمان و به صورت دوره ای در طول درمان پایش کند. در صورت افت شدید رده های خونی، مصرف دارو باید متوقف یا دوز آن تعدیل شود.
خطر بروز بدخیمی های ثانویه
• مصرف طولانی مدت این دارو با افزایش خطر ابتلا به بدخیمی های ثانویه، به ویژه سرطان خون و سرطان های پوستی همراه است. پزشک باید پوست بیمار را به صورت منظم معاینه کند و به بیمار آموزش دهد که از قرار گرفتن در معرض نور مستقیم خورشید خودداری کرده و از محافظت کننده های پوستی استفاده کند.
سمیت پوستی و زخم های عروقی
• بروز زخم های پوستی مقاوم به درمان و حتی گانگرن در بیمارانی که هیدروکسی اوره مصرف می کنند گزارش شده است. این خطر در بیمارانی که سابقه دریافت درمان های دیگر مانند اینترفرون را داشته اند بسیار بیشتر است. در صورت بروز زخم های عروقی، مصرف دارو باید فورا قطع شود.
خطر سندرم لیز تومور
• در بیماران مبتلا به سرطان که حجم تومور بالایی دارند، تخریب سریع سلول های سرطانی می تواند منجر به سندرم لیز تومور شود. پزشک باید سطح اسید اوریک خون را بررسی کرده و اقدامات پیشگیرانه مانند هیدراتاسیون مناسب را در نظر بگیرد.
تداخل با واکسن های زنده
• به دلیل تضعیف سیستم ایمنی توسط این دارو، تزریق واکسن های زنده به این بیماران اکیدا ممنوع است و می تواند منجر به بروز عفونت های شدید و مرگبار شود.
مسمومیت با هیدروکسی اوره و درمان آن
علائم مسمومیت
• مصرف دوز های بسیار بالاتر از حد مجاز هیدروکسی اوره می تواند منجر به بروز علائم حاد و خطرناک شود. از جمله مهم ترین علائم اوردوز می توان به سمیت شدید پوستی و مخاطی شامل قرمزی و تورم شدید کف دست و پا، پوسته ریزی گسترده، تغییر رنگ تیره پوست و التهاب شدید مخاط دهان اشاره کرد. همچنین سرکوب حاد و بسیار شدید مغز استخوان که منجر به عفونت های مهلک و خونریزی های گسترده می شود، از عوارض اصلی مصرف بیش از حد این دارو است.
مسمومیت و درمان اوردوز
• برای اوردوز با داروی هیدروکسی اوره هیچ پادزهر اختصاصی وجود ندارد. در صورت بروز اوردوز، مصرف دارو باید بلافاصله متوقف شود. درمان کاملا حمایتی و بر اساس علائم بیمار است. پزشک باید بیمار را بستری کرده و شمارش سلول های خونی را به صورت روزانه و دقیق پایش کند. در صورت افت شدید پلاکت ها یا گلبول های قرمز، تزریق خون و فرآورده های خونی ضروری است. برای پیشگیری یا درمان عفونت های ناشی از کاهش گلبول های سفید، استفاده از آنتی بیوتیک های وسیع الطیف توصیه می شود. با توجه به این که هیدروکسی اوره از طریق کلیه ها دفع می شود، در موارد اوردوز شدید و نارسایی کلیوی، همودیالیز ممکن است برای کمک به خروج دارو از بدن در نظر گرفته شود، اگرچه اثربخشی دقیق آن در همه موارد تایید نشده است. مایع درمانی و کنترل علائم پوستی و مخاطی نیز از دیگر اقدامات مهم در مدیریت این بیماران است.

مصرف هیدروکسی اوره در بارداری و شیردهی
هیدروکسی اوره در بارداری مجاز است؟
هیدروکسی اوره می‌تواند برای جنین خطرناک باشد و مصرف آن در بارداری معمولاً نیازمند ارزیابی بسیار دقیق پزشکی است. این دارو نباید در بارداری بدون دستور مستقیم پزشک مصرف شود.
زنان در سن باروری باید پیش از شروع درمان درباره پیشگیری از بارداری، احتمال بارداری و برنامه بارداری با پزشک صحبت کنند.
هیدروکسی اوره در شیردهی
هیدروکسی اوره می‌تواند وارد شیر مادر شود و ممکن است برای نوزاد خطر داشته باشد. معمولاً شیردهی هنگام مصرف این دارو توصیه نمی‌شود، مگر اینکه پزشک تصمیم دیگری بگیرد.
مادران شیرده باید پیش از مصرف دارو حتماً موضوع شیردهی را به پزشک اطلاع دهند.
پیشگیری از بارداری هنگام مصرف هیدروکسی اوره
به دلیل احتمال آسیب به جنین، پیشگیری مؤثر از بارداری در زمان مصرف هیدروکسی اوره اهمیت دارد. این موضوع برای زنان و در برخی موارد برای مردان نیز مطرح است.
مدت لازم برای ادامه پیشگیری پس از قطع دارو باید توسط پزشک تعیین شود.
هیدروکسی اوره در بارداری مجاز است؟
مصرف هیدروکسی اوره در بارداری می‌تواند برای جنین خطرناک باشد و فقط در شرایط خاص و با تصمیم پزشک قابل بررسی است.
مصرف در بارداری هیدروکسی اوره
گروه D
استفاده نشود: شواهدی دال بر خطر مرگ جنین با مصرف این دارو در دوران بارداری وجود دارد. این شواهد به واسطه تحقیقات، تجربه عرضه در بازار و یا مطالعات انسانی به دست آمده است. منافع دارو در مقابل خطرات احتمالی، تعیین کننده مصرف یا عدم مصرف این دارو در دوران بارداری است

مصرف هیدروکسی اوره در بارداری و شیردهی
هیدروکسی اوره در بارداری مجاز است؟
هیدروکسی اوره می‌تواند برای جنین خطرناک باشد و مصرف آن در بارداری معمولاً نیازمند ارزیابی بسیار دقیق پزشکی است. این دارو نباید در بارداری بدون دستور مستقیم پزشک مصرف شود.
زنان در سن باروری باید پیش از شروع درمان درباره پیشگیری از بارداری، احتمال بارداری و برنامه بارداری با پزشک صحبت کنند.
هیدروکسی اوره در شیردهی
هیدروکسی اوره می‌تواند وارد شیر مادر شود و ممکن است برای نوزاد خطر داشته باشد. معمولاً شیردهی هنگام مصرف این دارو توصیه نمی‌شود، مگر اینکه پزشک تصمیم دیگری بگیرد.
مادران شیرده باید پیش از مصرف دارو حتماً موضوع شیردهی را به پزشک اطلاع دهند.

عوارض شایع هیدروکسی اوره
هیدروکسی اوره مانند هر داروی دیگری می‌تواند عوارض ایجاد کند. شدت عوارض در افراد مختلف متفاوت است و به مقدار مصرف، مدت درمان، بیماری زمینه‌ای و وضعیت بدن بستگی دارد.
• تهوع یا ناراحتی معده
• بی‌اشتهایی
• اسهال یا یبوست
• خستگی و ضعف
• زخم دهان
• تغییرات پوستی یا تیرگی پوست
عوارض خطرناک هیدروکسی اوره
برخی عوارض نیاز به توجه فوری پزشکی دارند، به‌خصوص اگر نشانه کاهش شدید سلول‌های خونی، عفونت یا خونریزی باشند.
• تب، لرز یا گلودرد شدید
• کبودی یا خونریزی غیرعادی
• تنگی نفس یا ضعف شدید
• زخم‌های دردناک دهان یا پوست
• ادرار تیره یا زردی پوست و چشم
• درد شدید شکم یا استفراغ مداوم
آیا هیدروکسی اوره باعث سرطان می‌شود؟
هیدروکسی اوره دارویی است که روی تقسیم سلولی اثر دارد و در برخی منابع درباره احتمال افزایش خطر برخی بدخیمی‌ها در مصرف طولانی‌مدت بحث شده است. با این حال، تصمیم به مصرف آن معمولاً بر اساس مقایسه سود درمان با خطر احتمالی انجام می‌شود.
بیمار نباید به دلیل نگرانی از این موضوع دارو را خودسرانه قطع کند. پزشک با توجه به بیماری اصلی، آزمایش‌ها و مدت درمان، خطرات و فواید را بررسی می‌کند.
عوارض گوارشی هیدروکسی اوره
تهوع، استفراغ و دل‌درد با هیدروکسی اوره
تهوع، استفراغ، دل‌درد یا بی‌اشتهایی از عوارضی هستند که ممکن است در برخی بیماران رخ دهند. این علائم گاهی خفیف‌اند و با ادامه درمان یا تنظیم روش مصرف بهتر می‌شوند.
اگر استفراغ شدید، اسهال مداوم، کاهش وزن قابل توجه یا ناتوانی در خوردن و آشامیدن ایجاد شود، بیمار باید با پزشک تماس بگیرد.
زخم دهان و مشکلات بلع
زخم دهان، التهاب لثه یا درد هنگام بلع ممکن است در مصرف هیدروکسی اوره دیده شود. این علائم می‌توانند نشانه تحریک مخاط یا کاهش سلول‌های دفاعی بدن باشند.
رعایت بهداشت دهان، پرهیز از غذاهای تند و پیگیری پزشکی در صورت شدید شدن علائم اهمیت دارد.
عوارض خونی هیدروکسی اوره
کاهش گلبول سفید با هیدروکسی اوره
هیدروکسی اوره می‌تواند باعث کاهش گلبول‌های سفید شود. گلبول سفید نقش مهمی در دفاع بدن در برابر عفونت دارد.
اگر تعداد گلبول سفید خیلی پایین بیاید، خطر عفونت بیشتر می‌شود. تب، لرز، گلودرد و زخم‌های عفونی باید جدی گرفته شوند.
کاهش پلاکت و خطر خونریزی
کاهش بیش از حد پلاکت می‌تواند باعث کبودی آسان، خونریزی لثه، خون‌دماغ یا طولانی شدن خونریزی از زخم‌ها شود.
در صورت مشاهده خونریزی غیرعادی، بیمار باید سریع‌تر با پزشک تماس بگیرد و از مصرف خودسرانه داروهایی که خطر خونریزی را بیشتر می‌کنند پرهیز کند.
کم‌خونی و ضعف بدن
هیدروکسی اوره ممکن است در بعضی بیماران باعث کاهش گلبول قرمز یا بدتر شدن کم‌خونی شود. نشانه‌های آن می‌تواند خستگی، رنگ‌پریدگی، تپش قلب یا تنگی نفس باشد.
آزمایش خون دوره‌ای برای تشخیص زودهنگام این مشکل ضروری است.
عوارض جانبی هیدروکسی اوره
عوارض خونی و لنفاوی
• سرکوب مغز استخوان شایع ترین، مهم ترین و خطرناک ترین عارضه این دارو است که ارتباط مستقیمی با دوز مصرفی دارد. کاهش گلبول های سفید خون به عنوان اولین نشانه سرکوب، در بیش از سی درصد بیماران مشاهده می شود. کاهش پلاکت های خون و کم خونی نیز در حدود ده تا سی درصد موارد رخ می دهد. به دلیل شیوع بالای این عوارض، پایش منظم و دقیق شمارش کامل سلول های خونی پیش از شروع هر دوره درمان و در حین ان کاملا الزامی است.
عوارض گوارشی
• عوارض دستگاه گوارش در میان بیماران مصرف کننده این دارو بسیار شایع است و می تواند تحمل پذیری درمان را کاهش دهد. بی اشتهایی در بیش از ده درصد بیماران گزارش شده است. حالت تهوع و استفراغ در حدود ده تا بیست درصد بیماران بروز می کند. التهاب مخاط دهان و اسهال نیز در کمتر از ده درصد موارد دیده می شود. مدیریت این عوارض نیازمند تجویز به موقع دارو های ضد تهوع، تنظیم دقیق رژیم غذایی و ارائه مراقبت های دهانی مناسب به بیمار است.
عوارض پوستی و بافت زیرجلدی
• تظاهرات پوستی ناشی از مصرف این دارو بسیار متنوع بوده و به طور کلی در ده تا بیست درصد بیماران رخ می دهد. بثورات ماکولوپاپولار، خشکی پوست و تغییر رنگ و تیره شدن پوست و ناخن ها از شایع ترین علائم هستند. زخم های پوستی مقاوم به درمان به ویژه در اندام های تحتانی و اطراف قوزک پا، در حدود پنج تا ده درصد موارد گزارش شده است. در صورت بروز این زخم های دردناک، پزشک باید فورا مصرف دارو را قطع نماید. ریزش مو نیز در کمتر از ده درصد بیماران اتفاق می افتد.
عوارض سیستم عصبی مرکزی
• عوارض مرتبط با سیستم عصبی با شیوع بسیار کمتری نسبت به عوارض خونی و گوارشی بروز می کنند. سردرد، سرگیجه و احساس گیجی در حدود یک تا پنج درصد بیماران مشاهده می شود. خواب الودگی، توهم و تشنج در موارد بسیار نادر و معمولا در صورت مصرف دوز های بسیار بالا یا اختلال در دفع کلیوی دارو گزارش شده است.
عوارض کلیوی و کبدی
• اختلالات مرتبط با کبد و کلیه عموما کمتر از پنج درصد شیوع دارند. افزایش انزیم های کبدی و بیلی روبین سرم در حدود یک تا سه درصد بیماران رخ می دهد که نیازمند پایش دوره ای عملکرد کبد است. افزایش سطح اوره و کراتینین خون نیز در کمتر از یک درصد موارد دیده می شود، اما در بیماران دارای نارسایی قبلی کلیه، تنظیم دوز دارو برای جلوگیری از تجمع سموم اجباری است.
عوارض تنفسی
• سمیت ریوی به صورت بیماری بینابینی ریه، فیبروز ریوی یا ارتشاح ریوی یک عارضه بسیار نادر اما به شدت تهدید کننده حیات است که در کمتر از یک درصد بیماران گزارش شده است. پزشک باید در صورت بروز سرفه های خشک، تب و تنگی نفس پیشرونده بدون دلیل عفونی مشخص، بلافاصله مصرف دارو را متوقف کرده و بررسی های دقیق ریوی از جمله تصویربرداری را اغاز کند.

تداخل دارویی هیدروکسی اوره
هیدروکسی اوره با چه داروهایی تداخل دارد؟
هیدروکسی اوره ممکن است با داروهایی که روی مغز استخوان، سیستم ایمنی یا سلول‌های خونی اثر دارند تداخل داشته باشد. مصرف هم‌زمان بعضی داروها می‌تواند خطر عفونت، کم‌خونی یا خونریزی را افزایش دهد.
بیمار باید فهرست کامل داروهای نسخه‌ای، بدون نسخه، مکمل‌ها و داروهای گیاهی خود را به پزشک و داروساز اطلاع دهد.
هیدروکسی اوره و دیدانوزین یا استاوودین
مصرف هم‌زمان هیدروکسی اوره با دیدانوزین یا استاوودین، که از داروهای ضدویروس هستند، می‌تواند خطر عوارض جدی مانند التهاب لوزالمعده (التهاب پانکراس یا غده‌ای که در هضم و تنظیم قند خون نقش دارد) و آسیب عصبی را افزایش دهد.
این ترکیب دارویی فقط در صورت تصمیم پزشک و با پایش دقیق قابل بررسی است.
هیدروکسی اوره و واکسن‌ها
به دلیل اثر هیدروکسی اوره بر سلول‌های خونی و دفاع بدن، دریافت بعضی واکسن‌ها، به‌خصوص واکسن‌های زنده، ممکن است نیاز به احتیاط داشته باشد.
قبل از واکسیناسیون، بیمار باید به پزشک یا مرکز واکسیناسیون اطلاع دهد که هیدروکسی اوره مصرف می‌کند.
تداخلات دارویی هیدروکسی اوره
مشخصات کلی تداخلات:
• عامل انکولوژیک سرکوب‌کننده سیستم ایمنی
• تشدید سرکوب‌کننده سیستم ایمنی
• عامل انکولوژیک سرکوب‌کننده مغز استخوان
• تشدید سرکوب‌کننده مغز استخوان
تداخلات رده X (پرهیز):
ب.ث.ژ (داخل مثانه‌ای)، کلادریبین، دیدانوزن، دیپیرون، ناتالیزومب، پیمکرولیموس، استاوودین، تاکرولیموس (موضعی)، اوپاداستینیب، واکسن (زنده)
کاهش اثرات داروها توسط هیدروکسی اوره:
تست پوستی کوکسیدیوئید ایمیت، لنوگراستیم، لیپگفیلگراستیم، نیولومب، پیدوتیمود، سیپولوسل-تی، واکسن آبله و آبله میمونی (زنده)، واکسن (زنده)، واکسن‌ (غیرفعال)، ترتوموتید
کاهش اثرات هیدروکسی اوره توسط داروها:
اکیناسه
افزایش اثرات داروها توسط هیدروکسی اوره:
باریسیتینیب، کلوزاپین، دفریپرون، دیدانوزین، فینگولیمود، لفلونومید، ناتالیزومب، سیپونیمود، استاوودین، توفاسیتینیب، اوپاداسیتینیب، واکسن (زنده)
افزایش اثرات هیدروکسی اوره توسط داروها:
کلرامفنیکل (چشمی)، کلادریبین، دنوزومب، دیدانوزن، دیپیرون، اینبلیزومب، مزالامین، اوکرلیزومب، پالیفرمین، پیمکرولیموس، پرومازین، رفلومیلاست، استاوودین، تاکرولیموس (موضعی)، تراستوزومب
تداخلات دارویی هیدروکسی اوره
دیدانوزین و استاوودین
• تداخل شدید و بسیار خطرناک است. مصرف همزمان هیدروکسی اوره با این دارو های ضد ویروس، خطر بروز التهاب لوزالمعده کشنده، سمیت شدید و مهلک کبدی و آسیب شدید به اعصاب محیطی را به شدت افزایش می دهد. تجویز همزمان این دارو ها ممنوع است و در صورت نیاز به درمان ترکیبی، پایش بسیار دقیق بالینی الزامی است.
واکسن های زنده و زنده ضعیف شده
• تداخل شدید و منع مصرف مطلق دارد. به دلیل اثرات سرکوب کننده سیستم ایمنی توسط هیدروکسی اوره، تزریق واکسن های زنده به این بیماران می تواند منجر به تکثیر کنترل نشده ویروس یا باکتری و بروز عفونت های منتشر و مرگبار شود. واکسیناسیون با واکسن های زنده باید حداقل چند ماه پس از قطع درمان با هیدروکسی اوره انجام شود.
دارو های تضعیف کننده مغز استخوان مانند کلوزاپین و دفریپرون
• تداخل متوسط تا شدید ارزیابی می شود. مصرف همزمان هیدروکسی اوره با سایر دارو هایی که باعث سرکوب مغز استخوان می شوند، اثرات کاهنده گلبول های سفید، قرمز و پلاکت ها را تشدید می کند. این وضعیت خطر بروز عفونت های فرصت طلب و خونریزی های کشنده را بالا می برد. انجام آزمایش شمارش کامل سلول های خونی در فواصل کوتاه ضروری است.
دارو های دفع کننده اسید اوریک مانند پروبنسید
• تداخل در اثربخشی محسوب می شود. از آن جایی که هیدروکسی اوره باعث تخریب سلولی و افزایش سطح اسید اوریک خون می شود، می تواند اثربخشی دارو های درمان نقرس را کاهش دهد. پزشک باید سطح اسید اوریک بیمار را پایش کرده و در صورت لزوم، دوز دارو های نقرس را تنظیم نماید.
تداخل با غذا
• داروی هیدروکسی اوره تداخل بالینی معنی داری با مواد غذایی خاصی ندارد. بیمار می تواند این دارو را با معده خالی یا همراه با غذا مصرف کند. با این وجود، به منظور کاهش عوارض گوارشی شایع مانند حالت تهوع و استفراغ، توصیه می شود بیمار دارو را پس از مصرف غذا و همراه با یک لیوان پر از آب میل کند.
تداخل در آزمایشات تشخیص طبی
تداخل در اندازه گیری اوره، اسید اوریک و اسید لاکتیک
• هیدروکسی اوره به دلیل ساختار شیمیایی خود، در برخی از روش های آزمایشگاهی که بر پایه آنزیم ها کار می کنند، اختلال ایجاد می کند. این دارو می تواند باعث افزایش کاذب نتایج در آزمایش های اندازه گیری اوره خون، اسید اوریک و اسید لاکتیک شود. این تداخل می تواند پزشک را در ارزیابی عملکرد کلیه یا تشخیص سندرم لیز تومور به اشتباه بیندازد. پزشک معالج باید هنگام تفسیر نتایج آزمایشگاهی بیمارانی که تحت درمان با هیدروکسی اوره هستند، این تداخل مهم را در نظر داشته باشد و در صورت وجود تناقض بالینی، از روش های جایگزین غیر آنزیمی برای اندازه گیری این فاکتور ها استفاده کند.

نام‌های تجاری

کپسول آپو هیدروکسی اوره 500 میلی گرم - آپوهیدروکسی اوره [رستا ایمن دارو]، کپسول هیدروکسی اوره مداک 500میلی گرم [آرام]، کپسول هیدروکسی اوره مداوا 500 میلی گرم [داروسازی مداوا]، کپسول گلورا 500 میلی گرم [رازان فارمد ایرانیان]، کپسول اوی یورا 500 میلی گرم [داروسازی آوه سینا]، کپسول سیتودروکس 500 میلی گرم - سایتودرکس [داروسازی کیمیا آرا هرم]، کپسول مداروکسی 500 میلی گرم [داروسازی مداوا]، APO-HYDROXYUREA Capsule 500 mg [رستا ایمن دارو]، HYDROXY UREA MEDAC Capsule 500 mg [آرام]، HYDROXYUREA-MODAVA 500 mg Capsule [داروسازی مداوا]، GLOUREA 500 mg Capsule [رازان فارمد ایرانیان]، AVIYURA 500 mg Capsule [داروسازی آوه سینا]، CYTODROX Capsule 500 mg [داروسازی کیمیا آرا هرم]، MODAROXY 500mg Capsule [داروسازی مداوا]، ساشه اکتوویت پاور، قرص اکتوکلوپیدوگرل 75 میلی گرم، قرص کلوپیدوگرل اکتوور 75 میلی گرم، سافت ژل پروستانن فیتومد، شربت پریکان 25میلی گرم/5میلی لیتر 60 میلی لیتر، ساشه مایوفولات، پودر برای تزریق آیفوکسا 2 میلی گرم، پودر برای تزریق آیفوکسا 1 میلی گرم، ویال کلسیم فولینات کلوا 100 میلی گرم/10 میلی لیتر، ویال کلسیم فولینات کلوا 200 میلی گرم/10 میلی لیتر، ژل موضعی بریمونیدین توسن دارو 3میلی گرم/1 گرم 30 گرم، محلول تزریقی هلیگزور آ بسته سری 1 (محتوی 7 آمپول)، محلول تزریقی هلیگزور آ بسته سری 2 (محتوی 7 آمپول)، قرص ولوپام 10 میلی گرم، قرص زلیوکس 60 میلی گرم (رزمتیرم)، قرص منیزیم ویتاسا 250 میلی گرم، قرص ویتامین سی ویتاسا 1000 میلی گرم، قرص مولتی ویتامین مینرال ب کمپلکس ویتامین سی ال لیزین ویتاسا، سافت ژل امگا 3 ویتاسا 1000 میلی گرم، قرص کلسیم منیزیم ویتامین د3 و کا2 ویتاسا

اشکال دارویی

قرص، کپسول، شربت، آمپول، ویال، کرم، ژل، پودر، ساشه، محلول