میرابگرون

مقایسه قرص میرابگرون با اکسی‌بوتینین، تولترودین و تامسولوسین
قرص میرابگرون بهتر است یا اکسی‌بوتینین؟
قرص میرابگرون و اکسی‌بوتینین هر دو برای بعضی مشکلات مثانه استفاده می‌شوند، اما عوارض و نوع اثرشان با هم فرق دارد.
• قرص میرابگرون معمولاً کمتر باعث خشکی دهان می‌شود، اما ممکن است فشار خون را بالا ببرد.
• اکسی‌بوتینین بیشتر ممکن است باعث خشکی دهان، یبوست، تاری دید و گیجی شود.
• تولترودین از نظر عوارض تا حدی شبیه اکسی‌بوتینین است.
• تامسولوسین بیشتر برای مشکل ادرار در بزرگی پروستات به کار می‌رود و جایگزین مستقیم قرص میرابگرون نیست.
اینکه کدام دارو بهتر است به نوع مشکل بیمار، سن، فشار خون، بیماری‌های همراه و عوارض احتمالی بستگی دارد.
فارماکوکینتیک میرابگرون
جذب
• پس از مصرف خوراکی، میرابگرون در دستگاه گوارش جذب می‌شود. زیست‌دسترسی مطلق این دارو بسته به دوز مصرفی، متغیر و در محدوده بیست و نه تا سی و پنج درصد است. زمان رسیدن به حداکثر غلظت پلاسمایی دارو حدود سه الی چهار ساعت است.
• نکته بالینی: مصرف دارو همراه با یک وعده غذایی پرچرب می‌تواند حداکثر غلظت پلاسمایی و سطح زیر منحنی غلظت زمان را کاهش دهد، اما بر اساس دستورالعمل‌های بالینی، این کاهش از نظر درمانی چندان حائز اهمیت نیست و میرابگرون را می‌توان با غذا یا با معده خالی مصرف کرد.
توزیع
• میرابگرون به طور گسترده در بافت‌های بدن توزیع می‌شود. میزان اتصال این دارو به پروتئین‌های پلاسما در انسان متوسط و در حدود هفتاد و یک درصد است. این دارو عمدتا به آلبومین و آلفا یک اسید گلیکوپروتئین متصل می‌شود. حجم توزیع بالای دارو نشان‌دهنده نفوذ مناسب آن به بافت‌های هدف، از جمله بافت مثانه است.
متابولیسم
• میرابگرون در کبد از طریق مسیرهای متعددی متابولیزه می‌شود که این ویژگی احتمال بروز تداخلات دارویی شدید ناشی از مهار یک آنزیم خاص را کاهش می‌دهد. مسیرهای اصلی متابولیسم شامل دآلکیلاسیون، اکسیداسیون، گلوکورونیداسیون و هیدرولیز آمید است. آنزیم‌های دخیل در این فرآیند شامل بوتیریل‌کولین‌استراز، آنزیم‌های خانواده سیتوکروم به ویژه زیرگروه‌های سه ای چهار و دو دی شش و همچنین آنزیم‌های اوریدین دی‌فسفات گلوکورونوزیل‌ترانسفراز هستند. با وجود متابولیسم گسترده، بخش عمده داروی در گردش خون به شکل تغییر نیافته باقی می‌ماند و متابولیت‌های ایجاد شده از نظر بالینی فعالیت دارویی قابل‌توجهی ندارند.
دفع و حذف
• حذف میرابگرون از بدن یک فرآیند دوگانه شامل متابولیسم کبدی و دفع کلیوی است. نیمه عمر نهایی حذف این دارو نسبتا طولانی و حدود پنجاه ساعت است که امکان مصرف یک بار در روز را برای بیمار فراهم می‌کند. دارو و متابولیت‌های آن هم از طریق ادرار و هم از طریق مدفوع دفع می‌شوند. در دفع کلیوی، هم فیلتراسیون گلومرولی و هم ترشح فعال توبولار نقش دارند.
• نکته بالینی: به دلیل نقش مهم کلیه و کبد در دفع دارو، در بیمارانی که دچار نارسایی شدید کلیوی یا نارسایی متوسط کبدی هستند، کاهش دوز دارو الزامی است و در موارد نارسایی‌های بسیار شدید (بیماری مرحله انتهایی کلیه یا نارسایی شدید کبدی)، مصرف این دارو توصیه نمی‌شود.

کاربرد قرص میرابگرون در مثانه بیش‌فعال، تکرر ادرار و بی‌اختیاری
کاربرد اصلی قرص میرابگرون کاهش علائم مثانه بیش‌فعال است. در این حالت، مثانه زودتر از حد معمول پیام تخلیه می‌دهد و فرد حتی با کم بودن حجم ادرار، احساس نیاز شدید به ادرار کردن دارد.
• کمک به کاهش تکرر ادرار
• کمک به کاهش احساس ناگهانی و شدید برای ادرار کردن
• کمک به کاهش نشت ادرار
• کمک به نگهداری بهتر ادرار در مثانه
قرص میرابگرون برای همه نوع بی‌اختیاری ادرار اثر یکسان ندارد. برای نمونه، بی‌اختیاری‌ای که بیشتر با سرفه، عطسه یا خندیدن رخ می‌دهد، ممکن است به درمان‌های دیگری نیاز داشته باشد.
موارد مصرف میرابگرون
موارد مصرف تایید شده
سندرم مثانه بیش‌فعال
• این دارو برای درمان بیماران مبتلا به سندرم مثانه بیش‌فعال که با علائم تکرر ادرار، فوریت در ادرار کردن و بی‌اختیاری ادراری اورژانسی مراجعه می‌کنند، تایید شده است.
• نکته بالینی برای پزشک: میرابگرون یک جایگزین بسیار عالی برای بیمارانی است که به داروهای آنتی‌کولینرژیک پاسخ مناسبی نداده‌اند یا عوارض جانبی آن‌ها (مانند خشکی دهان، یبوست و اختلالات شناختی به ویژه در سالمندان) را تحمل نمی‌کنند. شروع اثر دارو ممکن است تا هشت هفته زمان ببرد، بنابراین آموزش به بیمار برای ادامه درمان ضروری است. سنجش فشار خون پیش از شروع و در طول درمان الزامی است، زیرا این دارو می‌تواند باعث افزایش فشار خون شود و در بیماران با فشار خون کنترل‌نشده شدید منع مصرف دارد.
بیش‌فعالی عصبی عضله دترسور در کودکان
• میرابگرون برای درمان بیش‌فعالی عصبی عضله دترسور در کودکان (معمولا بالای سه سال) نیز تایید شده است.
• نکته بالینی برای پزشک: در کودکان مبتلا به اختلالات عصبی مانند اسپینا بیفیدا که دچار فشار بالای مثانه هستند، این دارو به افزایش ظرفیت ذخیره‌سازی و کاهش فشار مثانه کمک کرده و خطر آسیب‌های کلیوی را کاهش می‌دهد. تنظیم دوز بر اساس وزن کودک انجام می‌شود.
موارد مصرف خارج برچسب
درمان دفعی طبی برای سنگ‌های حالب
• یکی از کاربردهای خارج از برچسب و در حال گسترش میرابگرون، استفاده از آن برای تسهیل دفع سنگ‌های مجاری ادراری (به ویژه حالب) است.
• نکته بالینی برای پزشک: گیرنده‌های بتا-سه آدرنرژیک در عضله صاف حالب نیز وجود دارند. فعال‌سازی این گیرنده‌ها توسط میرابگرون باعث شل شدن حالب و کاهش اسپاسم‌های دردناک می‌شود. مطالعات نشان داده‌اند که تجویز این دارو می‌تواند نرخ دفع خودبه‌خودی سنگ‌های دیستال حالب را افزایش داده و نیاز به مداخلات جراحی را کاهش دهد، ضمن اینکه پروفایل ایمنی بهتری نسبت به برخی مسدودکننده‌های آلفا در زمینه افت فشار خون وضعیتی دارد.

مکانیسم اثر میرابگرون
• میرابگرون اولین دارو در دسته آگونیست‌های گیرنده بتا سه آدرنرژیک است که برای مدیریت علائم دستگاه ادراری تحتانی توسعه یافته است. مکانیسم اثر این دارو کاملا متفاوت از داروهای آنتی‌موسکارینی رایج است که این ویژگی آن را به یک گزینه درمانی ارزشمند تبدیل می‌کند.
• عملکرد اصلی میرابگرون از طریق فعال‌سازی انتخابی گیرنده‌های بتا سه آدرنرژیک که به وفور در عضله دترسور مثانه انسان وجود دارند، اعمال می‌شود. فعال شدن این گیرنده‌ها باعث شل شدن عضله صاف دترسور در طول فاز ذخیره‌سازی یا پر شدن مثانه می‌شود. این شل شدن عضلانی، ظرفیت مثانه را به میزان قابل‌توجهی افزایش داده و فواصل بین دفعات ادرار را طولانی‌تر می‌کند، بدون آنکه قدرت انقباضی عضله دترسور در فاز تخلیه ادرار کاهش یابد. بنابراین، بر خلاف داروهای آنتی‌کولینرژیک، میرابگرون حجم باقیمانده ادرار پس از تخلیه را افزایش نمی‌دهد و خطر احتباس ادراری با این دارو بسیار پایین است.
• علاوه بر این، مطالعات نشان می‌دهند که میرابگرون ممکن است از طریق مهار فعالیت‌های آوران عصبی در مثانه، حس فوریت ادراری را نیز سرکوب کند که این امر نقش مهمی در اثربخشی بالینی آن دارد.

نحوه مصرف، دوز و بهترین زمان مصرف قرص میرابگرون
بهترین زمان مصرف قرص میرابگرون چه موقع است؟
قرص میرابگرون معمولاً روزی یک بار مصرف می‌شود. بهتر است هر روز در یک ساعت مشخص مصرف شود تا اثر دارو منظم‌تر باشد و احتمال فراموشی کمتر شود.
این دارو را می‌توان صبح یا شب مصرف کرد، اما بهتر است زمانی انتخاب شود که بیمار بتواند هر روز همان ساعت دارو را بخورد. اگر بعد از مصرف دارو دچار ناراحتی خاصی شد، زمان مصرف باید با نظر پزشک تغییر کند.
دوز قرص میرابگرون چقدر است؟
دوزهای قرص میرابگرون که در این محتوا مطرح هستند ۲۵ و ۵۰ میلی‌گرم هستند. در بسیاری از بیماران درمان با ۲۵ میلی‌گرم شروع می‌شود و اگر لازم باشد، پزشک آن را به ۵۰ میلی‌گرم افزایش می‌دهد.
• قرص میرابگرون ۲۵ میلی‌گرم: دوز شروع رایج در بسیاری از بیماران
• قرص میرابگرون ۵۰ میلی‌گرم: دوز بالاتر در صورت نیاز و با نظر پزشک
انتخاب دوز به شرایط هر فرد بستگی دارد. سن، فشار خون، بیماری کلیه، بیماری کبد و داروهای همزمان می‌توانند روی انتخاب دوز اثر بگذارند.
قرص میرابگرون را قبل از غذا بخوریم یا بعد از غذا؟
قرص میرابگرون را می‌توان با غذا یا بدون غذا مصرف کرد. مهم‌تر از این موضوع، مصرف منظم دارو در زمان ثابت است.
قرص باید کامل بلعیده شود و نباید خرد یا جویده شود. این کار مهم است چون دارو باید به‌تدریج در بدن آزاد شود.
برندها، دوزهای رایج و شکل دارویی قرص میرابگرون
قرص میرابگرون در این محتوا به شکل قرص بررسی شده است.
• نام دارو: قرص میرابگرون
• شکل دارویی: قرص
• دوزهای رایج مورد اشاره: ۲۵ میلی‌گرم و ۵۰ میلی‌گرم
این دو دوز بیشتر برای درمان علائم مثانه بیش‌فعال استفاده می‌شوند و انتخاب بین آن‌ها به نظر پزشک بستگی دارد.
بهترین زمان مصرف قرص میرابگرون چه موقع است؟
معمولاً روزی یک بار و در ساعت ثابت مصرف می‌شود. صبح یا شب بودن آن را بهتر است پزشک مشخص کند.
توصیه های دارویی میرابگرون
توصیه‌های دارویی جهت آموزش به بیمار
پزشک معالج باید نکات زیر را به صورت واضح به بیمار آموزش دهد تا اثربخشی درمان به حداکثر رسیده و خطرات احتمالی کاهش یابد:
نحوه مصرف
• قرص‌ها باید به صورت کامل با یک لیوان آب بلعیده شوند. بیمار باید اکیدا از جویدن، خرد کردن یا نصف کردن قرص‌ها خودداری کند، زیرا این کار باعث آزادشدن ناگهانی دارو و افزایش خطر عوارض جانبی می‌شود.
زمان مصرف و تداخل با غذا
• مصرف این دارو وابستگی به زمان صرف غذا ندارد و بیمار می‌تواند آن را همراه با غذا یا با معده خالی مصرف نماید. توصیه می‌شود دارو هر روز در یک ساعت مشخص میل شود.
پایش فشار خون خانگی
• از آنجا که این دارو ممکن است باعث افزایش فشار خون شود، به بیماران (به ویژه افراد مستعد) توصیه کنید فشار خون خود را در منزل به صورت دوره‌ای کنترل کرده و در صورت مشاهده اعداد بالا یا بروز سردردهای ضربان‌دار و شدید، سریعا به پزشک اطلاع دهند.
علائم هشداردهنده ادراری
• بیمار باید آگاه باشد که در صورت بروز هرگونه مشکل در تخلیه ادرار، احساس پر بودن دردناک مثانه، یا کاهش ناگهانی حجم ادرار، فورا مصرف دارو را متوقف کرده و به مراکز درمانی مراجعه کند.
واکنش‌های حساسیتی
• به بیمار تاکید کنید که در صورت تورم صورت، لب‌ها، زبان یا گلو، و یا بروز مشکل در تنفس، دارو را قطع کرده و به اورژانس مراجعه نماید.
توصیه‌های دارویی تخصصی مخصوص پزشک
برای اطمینان از ایمنی بیمار و تجویز اصولی، پزشکان باید ملاحظات بالینی زیر را در نظر داشته باشند:
مدیریت فشار خون
• پیش از آغاز درمان با میرابگرون، ارزیابی دقیق فشار خون پایه الزامی است. تجویز این دارو در بیمارانی که فشار خون کنترل‌نشده و شدید (سیستولیک بالاتر از ۱۸۰ یا دیاستولیک بالاتر از ۱۱۰) دارند، ممنوع است. پایش دوره‌ای فشار خون در تمامی بیماران تحت درمان توصیه می‌شود.
تنظیم دوز در نارسایی‌های ارگانی
• در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کلیوی (کلیرانس کراتینین ۱۵ تا ۲۹) و همچنین بیماران دارای نارسایی متوسط کبدی، حداکثر دوز مجاز روزانه ۲۵ میلی‌گرم است.
• مصرف این دارو در بیماران مبتلا به بیماری مرحله انتهایی کلیه و همچنین نارسایی شدید کبدی به هیچ وجه توصیه نمی‌شود.
خطر احتباس ادراری
• در بیمارانی که دچار بزرگی خوش‌خیم پروستات، تنگی مجرا یا هرگونه انسداد در مجرای خروجی مثانه هستند، تجویز این دارو باید با احتیاط فراوان و پایش حجم باقیمانده ادرار انجام شود. این خطر در صورت تجویز همزمان با داروهای آنتی‌موسکارینی مضاعف می‌گردد.
مدیریت تداخلات دارویی حساس
• هنگام شروع میرابگرون در بیماری که دیگوکسین مصرف می‌کند، باید کمترین دوز دیگوکسین تجویز شده و سطح سرمی آن به دقت پایش شود. همچنین در صورت مصرف داروهایی که شاخص درمانی باریک دارند و توسط مسیر آنزیمی سی وای پی دو دی شش متابولیزه می‌شوند (مانند فلکاینید یا پروپافنون)، تنظیم دوز آن داروها و پایش نوار قلب برای جلوگیری از مسمومیت ضروری است.
ارزیابی اثربخشی
• اثربخشی کامل بالینی دارو ممکن است تا هشت هفته پس از شروع درمان زمان ببرد؛ لذا ارزیابی زودهنگام و افزایش بی‌مورد دوز پیش از پایان این بازه زمانی توصیه نمی‌شود.

هشدارها، احتیاط‌ها و موارد منع مصرف قرص میرابگرون
قرص میرابگرون برای بعضی افراد نیاز به احتیاط بیشتری دارد. مهم‌ترین نکته‌ها مربوط به فشار خون، قلب و مشکل در دفع ادرار است.
• فشار خون خیلی بالا و کنترل‌نشده
• سابقه بیماری قلبی یا نامنظمی ضربان قلب
• بزرگی پروستات یا تنگی راه خروج ادرار
• بیماری شدید کلیه یا کبد
• حساسیت به خود دارو
• مصرف همزمان بعضی داروهای مثانه
اگر بیمار بعد از مصرف دارو دچار بند آمدن ادرار، تنگی نفس، ورم صورت، درد قفسه سینه یا تپش قلب شدید شود، باید سریع به پزشک مراجعه کند.
منع مصرف میرابگرون
موارد منع مصرف در بیماری‌ها
تجویز میرابگرون در برخی شرایط بالینی و بیماری‌های زمینه‌ای ممنوع است یا به احتیاط بسیار بالایی نیاز دارد. مهم‌ترین موارد منع مصرف عبارتند از:
فشار خون بالای کنترل‌نشده و شدید
• مصرف میرابگرون در بیمارانی که دارای فشار خون سیستولیک مساوی یا بیشتر از صد و هشتاد میلی‌متر جیوه و یا فشار خون دیاستولیک مساوی یا بیشتر از صد و ده میلی‌متر جیوه هستند، مطلقا ممنوع است. این دارو می‌تواند باعث افزایش فشار خون شود؛ لذا پایش دوره‌ای فشار خون در تمام بیماران تحت درمان الزامی است.
حساسیت مفرط
• در صورت وجود سابقه هرگونه واکنش حساسیت مفرط یا آنافیلاکسی به ماده موثره میرابگرون یا ترکیبات جانبی موجود در فرمولاسیون دارو، مصرف آن ممنوع است.
نارسایی شدید کبدی
• استفاده از این دارو در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کبدی توصیه نمی‌شود، زیرا کبد نقش مهمی در متابولیسم دارو دارد و خطر تجمع سموم و عوارض جانبی در این بیماران به شدت افزایش می‌یابد.
بیماری مرحله انتهایی کلیه
• در بیمارانی که دچار نارسایی کلیوی بسیار شدید هستند یا نیاز به دیالیز دارند، به دلیل اختلال در پاکسازی دارو، مصرف میرابگرون مجاز نیست.
موارد منع مصرف در بارداری و شیردهی
مدیریت درمان در دوران بارداری و شیردهی نیازمند ارزیابی دقیق خطرات و منافع است. دستورالعمل‌های بین‌المللی در مورد میرابگرون توصیه‌های روشنی دارند:
بارداری
• مصرف میرابگرون در دوران بارداری توصیه نمی‌شود. مطالعات انجام شده بر روی حیوانات آزمایشگاهی نشان‌دهنده بروز سمیت تولیدمثلی و آسیب به جنین در دوزهای بالا بوده است. به دلیل فقدان مطالعات بالینی کافی و کنترل‌شده در زنان باردار، تجویز این دارو تنها در شرایطی توجیه می‌پذیرد که هیچ جایگزین ایمن‌تری وجود نداشته باشد و منافع درمان برای مادر به وضوح بر خطرات احتمالی برای جنین غلبه کند.
شیردهی
• ترشح میرابگرون در شیر حیوانات آزمایشگاهی تایید شده است. از آنجا که مشخص نیست این دارو در شیر انسان نیز ترشح می‌شود یا خیر و با توجه به احتمال بروز عوارض جانبی جدی در نوزاد شیرخوار، مصرف این دارو در دوران شیردهی ممنوع است. پزشک باید بسته به اهمیت درمان برای مادر، بین قطع شیردهی یا قطع مصرف دارو تصمیم‌گیری نماید.
موارد منع مصرف در کودکان
الگوی مصرف و ایمنی میرابگرون در اطفال با بزرگسالان تفاوت‌های اساسی دارد:
کودکان زیر سه سال
• ایمنی و اثربخشی داروی میرابگرون در کودکان با سن کمتر از سه سال هنوز در مطالعات بالینی به اثبات نرسیده است؛ بنابراین مصرف آن در این گروه سنی کاملا ممنوع است.
محدودیت نوع بیماری در کودکان
• در کودکان سه ساله و بالاتر، میرابگرون صرفا برای درمان بیش‌فعالی عصبی عضله دترسور تایید شده است. تجویز این دارو برای درمان سندرم مثانه بیش‌فعال با علل غیر عصبی (که کاربرد اصلی آن در بزرگسالان است) در کودکان تایید نشده و به عنوان مصرف خارج از چارچوب استاندارد تلقی می‌شود که نیازمند احتیاط فراوان است. مقادیر مصرف در کودکان مجاز باید دقیقا بر اساس وزن محاسبه و تنظیم گردد.

هشدارها، احتیاط‌ها و موارد منع مصرف قرص میرابگرون
قرص میرابگرون برای بعضی افراد نیاز به احتیاط بیشتری دارد. مهم‌ترین نکته‌ها مربوط به فشار خون، قلب و مشکل در دفع ادرار است.
• فشار خون خیلی بالا و کنترل‌نشده
• سابقه بیماری قلبی یا نامنظمی ضربان قلب
• بزرگی پروستات یا تنگی راه خروج ادرار
• بیماری شدید کلیه یا کبد
• حساسیت به خود دارو
• مصرف همزمان بعضی داروهای مثانه
اگر بیمار بعد از مصرف دارو دچار بند آمدن ادرار، تنگی نفس، ورم صورت، درد قفسه سینه یا تپش قلب شدید شود، باید سریع به پزشک مراجعه کند.
هشدار ها میرابگرون
هشدارهای بالینی و احتیاطات ویژه در مصرف میرابگرون
توجه به هشدارهای زیر پیش از تجویز و در طول درمان با این دارو برای جلوگیری از عوارض جدی الزامی است:
افزایش فشار خون
• این دارو می‌تواند باعث افزایش فشار خون شود. تشدید فشار خون در بیمارانی که سابقه پرفشاری خون دارند، به کرات گزارش شده است. اندازه‌گیری فشار خون پیش از شروع درمان و پایش دوره‌ای آن در طول دوره مصرف، به ویژه در بیماران مبتلا به پرفشاری خون، یک الزام بالینی است.
احتباس ادراری
• در بیمارانی که دچار انسداد مجرای خروجی مثانه هستند و همچنین در بیمارانی که به طور همزمان از داروهای آنتی‌موسکارینی برای درمان مثانه بیش‌فعال استفاده می‌کنند، خطر بروز احتباس ادراری به شدت افزایش می‌یابد. تجویز این دارو در این دسته از بیماران باید با احتیاط کامل و پایش دقیق علائم بالینی انجام شود.
آنژیوادم
• واکنش‌های حساسیت مفرط به شکل آنژیوادم صورت، لب‌ها، زبان و حنجره با مصرف این دارو گزارش شده است. این واکنش ممکن است پس از اولین دوز یا پس از چندین دوز رخ دهد. در صورت بروز آنژیوادم، به ویژه اگر با درگیری مجاری هوایی همراه باشد، مصرف دارو باید فورا قطع شده و اقدامات اورژانسی و درمان‌های حمایتی مناسب برای باز نگه داشتن راه هوایی انجام گیرد.
تاثیر بر فاصله کیو تی در نوار قلب
• اگرچه در دوزهای درمانی معمول، تاثیر قابل توجهی بر طولانی شدن این فاصله در نوار قلب مشاهده نشده است، اما در دوزهای بالاتر از حد مجاز این اثر دیده شده است. بنابراین، در بیمارانی که سابقه طولانی شدن این فاصله را دارند یا داروهایی مصرف می‌کنند که این عارضه را ایجاد می‌کنند، تجویز دارو باید با احتیاط و ارزیابی دقیق خطرات قلبی صورت گیرد.
مسمومیت میرابگرون و پروتکل‌های درمانی
مصرف بیش از حد این دارو می‌تواند منجر به بروز علائم حاد قلبی و عروقی شود که نیازمند مداخله سریع پزشکی است.
علائم مسمومیت
• تظاهرات بالینی مصرف بیش از حد، عمدتا شامل علائم تحریک بیش از حد گیرنده‌های بتا آدرنرژیک است. شایع‌ترین علائم شامل تپش قلب شدید، افزایش قابل توجه ضربان قلب و افزایش ناگهانی و شدید فشار خون سیستولیک و دیاستولیک می‌باشد.
اقدامات درمانی مسمومیت
• هیچ پادزهر اختصاصی برای مسمومیت با این دارو وجود ندارد. درمان کاملا بر پایه اقدامات حمایتی و علامتی استوار است.
• در صورت مصرف حاد و مراجعه زودهنگام، تخلیه معده و استفاده از زغال فعال می‌تواند به کاهش جذب دارو کمک کند.
• پایش مداوم و دقیق نوار قلب، ضربان قلب و فشار خون الزامی است.
• در صورت بروز تاکی‌کاردی شدید یا فشار خون بحرانی، درمان‌های دارویی استاندارد کاهنده ضربان قلب و فشار خون باید به سرعت آغاز گردد.
• بیمار باید تا زمان رفع کامل علائم و پایدار شدن علائم حیاتی تحت نظر دقیق در بخش مراقبت‌های ویژه یا اورژانس باقی بماند.

مصرف قرص میرابگرون در بارداری و شیردهی
قرص میرابگرون در بارداری مجاز است؟
مصرف قرص میرابگرون در بارداری باید فقط با نظر پزشک انجام شود. این دارو در بارداری انتخابی نیست مگر وقتی که پزشک تشخیص دهد فایده آن از خطر احتمالی بیشتر است.
اگر فرد باردار است یا قصد بارداری دارد، باید قبل از شروع یا ادامه دارو این موضوع را به پزشک اطلاع دهد.
قرص میرابگرون در شیردهی قابل مصرف است؟
مصرف قرص میرابگرون در شیردهی هم باید با احتیاط باشد. تصمیم به مصرف این دارو در دوران شیردهی باید با نظر پزشک انجام شود.
پزشک با توجه به شدت علائم مادر و شرایط نوزاد تصمیم می‌گیرد که مصرف دارو مناسب است یا نه.
مصرف در بارداری میرابگرون
گروه C
در شرايط خاص و نظارت ويژه پزشك قابل استفاده است: مطالعات حیوانی مواردی از عارضه جانبی برای جنین نشان داده است و مطالعات انسانی به اندازه کافی در دست نیست. منافع دارو در مقابل خطرات احتمالی، تعیین کننده مصرف یا عدم مصرف این دارو در دوران بارداری است.

مصرف قرص میرابگرون در بارداری و شیردهی
قرص میرابگرون در بارداری مجاز است؟
مصرف قرص میرابگرون در بارداری باید فقط با نظر پزشک انجام شود. این دارو در بارداری انتخابی نیست مگر وقتی که پزشک تشخیص دهد فایده آن از خطر احتمالی بیشتر است.
اگر فرد باردار است یا قصد بارداری دارد، باید قبل از شروع یا ادامه دارو این موضوع را به پزشک اطلاع دهد.
قرص میرابگرون در شیردهی قابل مصرف است؟
مصرف قرص میرابگرون در شیردهی هم باید با احتیاط باشد. تصمیم به مصرف این دارو در دوران شیردهی باید با نظر پزشک انجام شود.
پزشک با توجه به شدت علائم مادر و شرایط نوزاد تصمیم می‌گیرد که مصرف دارو مناسب است یا نه.

عوارض قرص میرابگرون و علائمی که باید جدی گرفته شوند
عوارض قرص میرابگرون چیست؟
قرص میرابگرون هم مثل هر داروی دیگری ممکن است عارضه ایجاد کند. بعضی عوارض خفیف هستند و بعضی نیاز به پیگیری سریع دارند.
• بالا رفتن فشار خون
• تپش قلب
• سردرد
• سرگیجه
• یبوست
• تهوع
• عفونت ادراری
• سختی در ادرار کردن
اگر بیمار دچار درد قفسه سینه، تنگی نفس، ورم صورت یا گلو، واکنش حساسیتی شدید یا ناتوانی در ادرار کردن شود، باید سریع به پزشک مراجعه کند.
عوارض شایع قرص میرابگرون؛ از یبوست و تهوع تا سردرد و سرگیجه
آیا قرص میرابگرون باعث یبوست می‌شود؟
بله، یبوست یکی از عوارض ممکن قرص میرابگرون است. این عارضه در همه افراد دیده نمی‌شود، اما در بعضی بیماران رخ می‌دهد.
نوشیدن آب کافی، خوردن میوه و سبزی و داشتن تحرک بدنی می‌تواند به کمتر شدن یبوست کمک کند. اگر یبوست شدید یا طولانی شود، باید با پزشک مشورت شود.
آیا قرص میرابگرون باعث خواب‌آلودگی یا بی‌خوابی می‌شود؟
قرص میرابگرون معمولاً داروی خواب‌آور نیست، اما در بعضی افراد ممکن است سرگیجه، احساس خستگی یا به‌هم خوردن خواب دیده شود.
اگر بعد از مصرف دارو خواب فرد به‌هم بخورد یا دچار خواب‌آلودگی و سرگیجه شود، بهتر است با پزشک یا داروساز مشورت کند، به‌ویژه اگر رانندگی یا کار دقیق انجام می‌دهد.
قطع مصرف قرص میرابگرون و عوارض قطع ناگهانی
آیا می‌توان قرص میرابگرون را ناگهانی قطع کرد؟
قطع ناگهانی قرص میرابگرون معمولاً باعث علائم ترک نمی‌شود، اما ممکن است علائم ادراری دوباره برگردند. به همین دلیل بهتر است قطع دارو با نظر پزشک انجام شود.
اگر بیمار به دلیل عارضه یا بی‌اثر بودن دارو می‌خواهد آن را قطع کند، باید قبل از این کار با پزشک مشورت کند.
آیا قرص میرابگرون اعتیادآور است؟
قرص میرابگرون داروی اعتیادآور نیست و وابستگی ایجاد نمی‌کند. با این حال، برگشت علائم بعد از قطع دارو ممکن است رخ دهد، چون مشکل مثانه هنوز وجود دارد.
شایع‌ترین عوارض گزارش‌شده
عوارضی که بیشتر مطرح می‌شوند شامل یبوست، سردرد، سرگیجه، تپش قلب و بالا رفتن فشار خون هستند.
عوارض قرص میرابگرون چیست؟
از عوارض آن می‌توان به یبوست، سردرد، سرگیجه، تپش قلب، بالا رفتن فشار خون و عفونت ادراری اشاره کرد.
عوارض جانبی میرابگرون
عوارض قلبی و عروقی
• شایع‌ترین و مهم‌ترین عارضه در این دسته، پرفشاری خون است که در ۷% تا ۱۱% بیماران مشاهده می‌شود. پایش فشار خون پیش از شروع درمان و در طول آن ضروری است. تاکی‌کاردی یا افزایش ضربان قلب نیز در حدود ۱ %بیماران رخ می‌دهد.
عوارض دستگاه ادراری و تناسلی
• عفونت مجاری ادراری از عوارض شایع این دارو است که در ۴ %تا ۵ %از مصرف‌کنندگان گزارش شده است.
عوارض سیستم تنفسی
• التهاب بینی و حلق (نازوفارنژیت) در ۳% تا ۴% افراد تحت درمان بروز می‌کند.
عوارض سیستم عصبی مرکزی
• سردرد در ۲% تا ۳% بیماران و سرگیجه در ۱% تا ۲% موارد ایجاد می‌شود.
عوارض گوارشی
• بروز عوارضی نظیر تهوع، یبوست و اسهال هر کدام به طور مجزا در ۱% تا ۲% مصرف‌کنندگان این دارو ثبت شده است.
سایر عوارض (کمتر از ۱%)
• مواردی مانند خستگی، خشکی دهان، آنژیوادم، احتباس ادراری و افزایش آنزیم‌های کبدی با شیوع بسیار نادر (کمتر از یک درصد) گزارش شده‌اند که نیازمند توجه ویژه در گروه‌های پرخطر هستند.

تداخل دارویی قرص میرابگرون با الکل و داروهای دیگر
تداخل دارویی قرص میرابگرون با چه داروهایی مهم است؟
قرص میرابگرون می‌تواند با بعضی داروها تداخل داشته باشد و اثر آن‌ها را بیشتر یا کمتر کند. این موضوع بیشتر درباره بعضی داروهای قلب، فشار خون، اعصاب و داروهای مثانه اهمیت دارد.
• متوپرولول و بعضی داروهای قلب و فشار خون
• دیگوکسین
• بعضی داروهای اعصاب و ضدافسردگی
• داروهای کنترل نامنظمی ضربان قلب
• داروهای مثانه مانند اکسی‌بوتینین و تولترودین
• تامسولوسین
• وارفارین و بعضی داروهای رقیق‌کننده خون
مصرف همزمان این داروها همیشه ممنوع نیست، اما باید با نظر پزشک باشد تا خطر عوارض کمتر شود.
آیا قرص میرابگرون با الکل تداخل دارد؟
الکل می‌تواند بعضی علائم ادراری را بدتر کند و در بعضی افراد باعث سرگیجه بیشتر شود. به همین دلیل، مصرف الکل همراه قرص میرابگرون انتخاب مناسبی نیست.
اگر فرد با مصرف قرص میرابگرون دچار تپش قلب، سرگیجه یا بالا رفتن فشار خون می‌شود، الکل می‌تواند این مشکلات را بدتر کند.
تداخل دارویی قرص میرابگرون با چه داروهایی مهم است؟
داروهای قلب، فشار خون، بعضی داروهای اعصاب، داروهای مثانه، دیگوکسین، تامسولوسین و وارفارین از داروهای مهم در این زمینه هستند.
تداخلات دارویی میرابگرون
مکانیسم کلی تداخلات:
• سوبسترای CYP2D6(مینور)، CYP3A4 (مینور)، OCT1، OCT2، P-glycoprotein/ABCB1 (مینور)
• مهارکننده CYP2D6(متوسط)
منع مصرف همزمان(کنترا اندیکه):
دوکسوروبیسین(معمولی)، مکیتازین، تیوریدازین
افزایش اثرداروها توسط میرابگرون:
اجمالین، آمی تریپتیلین، آموکساپین، آمفتامین ها، آریپیپرازول، آریپیپرازول لاروکسیل، اتوموکستین، برکسپیپرازول، کارودیلول، کلومیپرامین، کلوزاپین، دزیپرامین، دوترابنازین، دکسترومتورفان، دیگوکسین، دوکسپین (سیستمیک)، دوکسپین (موضعی)، دوکسوروبیسین (معمولی)، الیگلوستات، فزوترودین، فلکایناید، هالوپریدول، ایلوپریدون، ایمی پرامین، ایندورامین، لوفپرامین، مکیتازین، متوکلوپرامید، متوپرولول، نبیولول، نورتریپتیلین، اولیسریدین، اولموتینیب، پاروکستین، پرهگزیلین، پرفنازین، پیموزاید، پیتولیسانت، پروپافنون، پروپرانولول، پروتریپتیلین، ریسپریدون، سرتیندول، سولیفناسین، تامسولوسین، تترابنازین، تیوریدازین، تیمولول (سیستمیک)، ترامادول، تری‌میپرامین، والبنازین، ورتوکستین، زوکلوپنتیکسول
داروهایی که سطح خونی میرابگرون را بالا می برند:
عوامل آنتی‌کولینرژیک
کاهش اثرات داروها توسط میرابگرون:
کدئین، ایلوپریدون، متوپرولول، تاموکسیفن، ترامادول
داروهایی که سطح میرابگرون را کاهش می دهند:
القاء کننده های CYP3A4 (قوی)
تداخلات دارویی میرابگرون
میرابگرون یک مهارکننده متوسط یکی از آنزیم‌های مهم کبدی (سی وای پی دو دی شش) است و بر فارماکوکینتیک برخی داروها تاثیر می‌گذارد:
دیگوکسین
• مصرف همزمان میرابگرون با دیگوکسین باعث افزایش غلظت حداکثری و سطح زیر منحنی دیگوکسین در خون می‌شود. در صورت نیاز به تجویز همزمان، پزشک باید درمان با دیگوکسین را با کمترین دوز ممکن آغاز کرده و سطح سرمی آن را به دقت پایش کند.
داروهای متابولیزه شونده توسط آنزیم کبدی
• مانند متوپرولول، دزیپرامین، فلکاینید، پروپافنون و تیوریدازین
• از آنجایی که میرابگرون این مسیر آنزیمی را مهار می‌کند، مصرف همزمان آن با این داروها منجر به افزایش غلظت خونی آن‌ها و تشدید عوارض جانبی خطرناک (مانند آریتمی قلبی در مورد فلکاینید و پروپافنون) می‌شود. پایش دقیق بالینی و تنظیم دوز این داروها در صورت مصرف همزمان الزامی است.
داروهای آنتی‌موسکارینی و آنتی‌کولینرژیک
• مانند سولیفناسین و تولترودین
• تجویز همزمان این داروها با میرابگرون، خطر بروز احتباس ادراری را به ویژه در بیمارانی که درگیری آناتومیک یا انسداد مجاری خروجی مثانه دارند، به شدت افزایش می‌دهد.
تداخل با غذا
مصرف میرابگرون همراه با غذا (به ویژه غذاهای پرچرب) باعث کاهش جزئی در حداکثر غلظت پلاسمایی و میزان جذب کلی دارو می‌شود. با این وجود، بر اساس مطالعات بالینی معتبر، این کاهش از نظر درمانی اهمیت بالینی ندارد. بنابراین، پزشک می‌تواند به بیمار توصیه کند که این دارو را همراه با غذا و یا با معده خالی مصرف نماید.
تداخل در آزمایشات
بر اساس مستندات مراجع بین‌المللی، میرابگرون تداخل مستقیم و شناخته‌شده‌ای که منجر به مثبت یا منفی شدن کاذب تست‌های آزمایشگاهی معمول شود، ندارد. با این حال، مصرف این دارو در موارد نادری می‌تواند منجر به افزایش سطح آنزیم‌های کبدی و بیلی‌روبین در خون شود که این موضوع باید در تفسیر نتایج آزمایشات بیوشیمیایی بیماران تحت درمان، به عنوان یک عارضه دارویی (و نه تداخل در کیت آزمایشگاهی) مد نظر قرار گیرد.

مصرف بیش از حد قرص میرابگرون
مصرف زیاد قرص میرابگرون چه علائمی ایجاد می‌کند؟
مصرف بیش از حد قرص میرابگرون می‌تواند باعث بیشتر شدن عوارض دارو شود. مهم‌ترین مشکلاتی که ممکن است دیده شوند مربوط به قلب، فشار خون و دفع ادرار هستند.
• تپش قلب
• بالا رفتن فشار خون
• سرگیجه
• بی‌قراری
• درد یا فشار در قفسه سینه
• سختی در ادرار کردن یا بند آمدن ادرار
اگر فرد بیش از مقدار تجویزشده قرص میرابگرون مصرف کرده و دچار این علائم شده است، باید سریع پیگیری پزشکی انجام شود.

نام‌های تجاری

قرص پیوسته رهش بتزگا 25 میلی گرم [داروسازی آنوشا]، قرص پیوسته رهش میربتا 50 میلی گرم [داروسازی اکتوورکو]، قرص بتمیگا 50 میلی گرم [شرکتهای فوریتی-تک نسخه ای]، قرص پیوسته رهش میرابگرال 50 میلی گرم [داروسازی طب مفید نیکان]، قرص پیوسته رهش میرابگرون فاران شیمی 25 میلی گرم [داروسازی فاران شیمی تویسرکان]، قرص پیوسته رهش میرابگرون فاران شیمی 50 میلی گرم [داروسازی فاران شیمی تویسرکان]، قرص پیوسته رهش بتزگا 50 میلی گرم [داروسازی آنوشا]، قرص میربتا 25 میلی گرم [داروسازی اکتوورکو]، BETZEGA 25 mg ER Tablet [داروسازی آنوشا]، MIRBETA 50 mg ER Tablet [داروسازی اکتوورکو]، BETMIGA 50 mg Tablet [شرکتهای فوریتی-تک نسخه ای]، MIRABEGRALL 50 mg ER Tablet [داروسازی طب مفید نیکان]، MIRABEGRON FARAN SHIMI 25 mg ER Tablet [داروسازی فاران شیمی تویسرکان]، MIRABEGRON FARAN SHIMI 50 mg ER Tablet [داروسازی فاران شیمی تویسرکان]، BETZEGA 50 mg ER Tablet [داروسازی آنوشا]، MIRBETA 25 mg Tablet [داروسازی اکتوورکو]، شربت پریکان 25میلی گرم/5میلی لیتر 60 میلی لیتر، ساشه مایوفولات، پودر برای تزریق آیفوکسا 2 میلی گرم، پودر برای تزریق آیفوکسا 1 میلی گرم، ویال کلسیم فولینات کلوا 100 میلی گرم/10 میلی لیتر، ویال کلسیم فولینات کلوا 200 میلی گرم/10 میلی لیتر، ژل موضعی بریمونیدین توسن دارو 3میلی گرم/1 گرم 30 گرم، محلول تزریقی هلیگزور آ بسته سری 1 (محتوی 7 آمپول)، محلول تزریقی هلیگزور آ بسته سری 2 (محتوی 7 آمپول)، قرص ولوپام 10 میلی گرم، قرص زلیوکس 60 میلی گرم (رزمتیرم)، قرص منیزیم ویتاسا 250 میلی گرم، قرص ویتامین سی ویتاسا 1000 میلی گرم، قرص مولتی ویتامین مینرال ب کمپلکس ویتامین سی ال لیزین ویتاسا، سافت ژل امگا 3 ویتاسا 1000 میلی گرم، قرص کلسیم منیزیم ویتامین د3 و کا2 ویتاسا، قطره چشمی مای فلون 0.1% 5 میلی لیتر، قرص کنادیون 10 میلی گرم، کپسول آیزن اکتیو یوروویتال 80میلی گرم/400 میکروگرم، قرص آسادوگرل 100/75 میلی گرم

اشکال دارویی

قرص، کپسول، شربت، آمپول، ویال، ژل، قطره، پودر، ساشه، محلول