تولترودین

جایگزین قرص تولترودین و مقایسه با داروهای مشابه
جایگزین قرص تولترودین چیست؟
برای بعضی بیماران، اگر تولترودین اثر کافی نداشته باشد یا عوارض آن آزاردهنده باشد، پزشک ممکن است داروهای دیگری از همان گروه یا گروه‌های نزدیک را در نظر بگیرد. انتخاب جایگزین به علت مشکل، سن بیمار، بیماری‌های زمینه‌ای و نوع عوارض بستگی دارد.
فرق تولترودین با اکسی‌بوتینین چیست؟
تولترودین و اکسی‌بوتینین هر دو برای کمک به کنترل علائم مثانه بیش‌فعال استفاده می‌شوند. تفاوت آن‌ها بیشتر در نحوه تحمل دارو، شدت بعضی عوارض و پاسخ بدن هر فرد است. در بعضی بیماران یکی از این دو بهتر تحمل می‌شود، اما انتخاب نهایی باید با نظر پزشک باشد.
تولترودین با سولیفناسین یا میرابگرون چه تفاوتی دارد؟
این داروها هم برای مشکلات مشابه مثانه به کار می‌روند، اما از نظر نوع اثر، عوارض و مناسب بودن برای هر بیمار یکسان نیستند. ممکن است برای یک بیمار خشکی دهان یا یبوست با یک دارو بیشتر باشد و برای بیمار دیگر کمتر. به همین دلیل، مقایسه این داروها باید بر پایه شرایط فردی انجام شود.
فارماکوکینتیک تولترودین
جذب
• پس از مصرف خوراکی، دارو به سرعت جذب می‌شود. در فرم‌های فوری رهش، حداکثر غلظت پلاسمایی معمولا طی 1 تا 2 ساعت به دست می‌آید. در فرم‌های پیوسته رهش، این زمان به 2 تا 6 ساعت می‌رسد که باعث ایجاد سطوح خونی پایدارتر و نوسانات کمتری در غلظت پلاسمایی می‌شود. مصرف غذا بر فراهمی زیستی فرم فوری رهش تاثیر می‌گذارد و سطح آن را افزایش می‌دهد، اما بر روی فرم پیوسته رهش تاثیر بالینی معناداری ندارد. با این حال، به طور کلی می‌توان دارو را با یا بدون غذا تجویز کرد.
توزیع
• داروی اصلی دارای اتصال پروتئینی بالایی است (حدود 96 درصد) و عمدتا به آلفا یک اسید گلیکوپروتئین متصل می‌شود. اما نکته قابل توجه این است که متابولیت فعال آن، اتصال پروتئینی پایینی (حدود 64 درصد) دارد. حجم توزیع دارو به طور متوسط بالا است که نشان‌دهنده توزیع گسترده آن در بافت‌های بدن است.
متابولیسم
مسیر اصلی متابولیسم این دارو در کبد و به شدت وابسته به سیستم آنزیمی سیتوکروم است. این مرحله دارای یک نکته کلیدی ژنتیکی است:
• در اکثر افراد جامعه (متابولیزه‌کننده‌های سریع)، دارو توسط آنزیم سیتوکروم پی چهارصد و پنجاه دو دی شش (CYP2D6) متابولیزه شده و به متابولیت فعال تبدیل می‌شود.
• اما در بخشی از جمعیت (متابولیزه‌کننده‌های کند) که فاقد این آنزیم هستند، مسیر متابولیک به سمت آنزیم سیتوکروم پی چهارصد و پنجاه سه ای چهار (CYP3A4) تغییر می‌کند. در این افراد، متابولیت فعال تولید نمی‌شود، اما به دلیل کاهش پاکسازی، غلظت داروی اصلی در خون بسیار بالاتر می‌رود. در نهایت، به دلیل برابری قدرت داروی اصلی و متابولیت فعال آن، اثرات بالینی در هر دو گروه تقریبا یکسان است و نیازی به تعدیل دوز بر اساس ژنوتیپ بیمار نیست، مگر آنکه بیمار همزمان از مهارکننده‌های قوی آنزیمی استفاده کند.
دفع
• دارو و متابولیت‌های آن عمدتا از طریق ادرار (حدود 77 درصد) و تا حد کمتری از طریق مدفوع (حدود 17 درصد) دفع می‌شوند. نیمه عمر حذفی در متابولیزه‌کننده‌های سریع برای داروی اصلی و متابولیت فعال آن در فرم پیوسته رهش به ترتیب حدود 2 تا 3 ساعت است. اما در متابولیزه‌کننده‌های کند، نیمه عمر داروی اصلی به حدود 10 ساعت افزایش می‌یابد. در بیماران مبتلا به نارسایی‌های کبدی یا کلیوی، دفع دارو با تاخیر مواجه شده و تنظیم دوز به نصف مقادیر استاندارد الزامی است.

قرص تولترودین چه کاربردی دارد؟
تولترودین برای چیست؟
تولترودین یک دارو برای کمک به کنترل بعضی مشکلات ادراری است. این دارو بیشتر برای افرادی به کار می‌رود که مثانه آن‌ها بیش از حد فعال است و باعث تکرر ادرار، احساس فوری برای ادرار کردن یا نشت ادرار می‌شود.
قرص تولترودین چیست؟
قرص تولترودین برای کاهش علائمی مانند زیاد دستشویی رفتن، سخت بودن کنترل ادرار و احساس ناگهانی و شدید برای ادرار کردن استفاده می‌شود. این دارو علت همه مشکلات ادراری را درمان نمی‌کند، اما می‌تواند در بعضی بیماران علائم را کمتر کند.
تولترودین برای بی‌اختیاری ادرار خوب است؟
تولترودین در بعضی انواع بی‌اختیاری ادرار، به‌ویژه وقتی مشکل با مثانه بیش‌فعال همراه باشد، می‌تواند مفید باشد. با این حال برای همه انواع بی‌اختیاری مناسب نیست و نوع مشکل ادراری باید توسط پزشک مشخص شود.
تولترودین برای تکرر ادرار مؤثر است؟
این دارو می‌تواند در کاهش تکرر ادرار مؤثر باشد، به‌خصوص وقتی تکرر با احساس فوریت و فعالیت بیش از حد مثانه همراه باشد. اثر آن در همه افراد یکسان نیست و معمولاً برای قضاوت درباره نتیجه، چند روز تا چند هفته زمان لازم است.
موارد مصرف قرص تولترودین در مشکلات مثانه و ادرار
تولترودین برای مثانه بیش‌فعال چیست؟
مثانه بیش‌فعال حالتی است که در آن فرد خیلی زود و ناگهانی احساس می‌کند باید ادرار کند، حتی اگر مثانه کاملاً پر نباشد. تولترودین برای کم کردن این حالت و بهتر شدن کنترل مثانه به کار می‌رود.
آیا تولترودین برای شب‌ادراری یا شب دستشویی رفتن کاربرد دارد؟
در بعضی بیماران ممکن است پزشک از تولترودین برای کمک به علائم شبانه مربوط به مثانه استفاده کند، اما این موضوع به علت اصلی مشکل بستگی دارد. اگر شب‌ادراری یا بیدار شدن مکرر برای ادرار به دلیل بیماری‌های دیگر باشد، این دارو همیشه انتخاب مناسب نیست.
موارد مصرف تولترودین
موارد مصرف تایید شده
تنها مورد مصرف اصلی و تایید شده این دارو توسط مراجع معتبر بین‌المللی، مدیریت و درمان سندرم مثانه بیش‌فعال است.
مثانه بیش‌فعال همراه با علائم تکرر ادرار، فوریت ادرار و بی‌اختیاری فوریتی:
• هدف از تجویز این دارو، کاهش انقباضات غیرارادی عضله دترسور در فاز پر شدن مثانه است. پزشک باید پیش از شروع درمان، احتباس ادراری و حجم باقیمانده ادرار پس از تخلیه را ارزیابی کند تا از عدم وجود انسداد مجرای خروجی مثانه اطمینان حاصل شود.
• از نظر بالینی، این دارو به دو فرم پیوسته رهش و فوری رهش در دسترس است. دوز استاندارد فرم پیوسته رهش معمولا 4 میلی‌گرم یک بار در روز است. دوز فرم فوری رهش 2 میلی‌گرم دو بار در روز تجویز می‌شود. در بیماران مبتلا به نارسایی اختلال عملکرد کبد یا نارسایی شدید کلیوی، دوز دارو باید به نصف کاهش یابد (یعنی 2 میلی‌گرم در روز برای فرم پیوسته رهش یا 1 میلی‌گرم دو بار در روز برای فرم فوری رهش). پاسخ بالینی معمولا پس از 4 تا 8 هفته درمان مداوم به حداکثر خود می‌رسد و پزشک باید اثربخشی و عوارض آنتی‌کولینرژیک (مانند خشکی دهان و یبوست) را در این بازه ارزیابی کند.
موارد مصرف خارج برچسب
علاوه بر موارد تایید شده، پزشکان در شرایط بالینی خاص و بر اساس شواهد علمی موجود، از این دارو برای موارد زیر نیز استفاده می‌کنند:
۱. مدیریت علائم مرتبط با استنت حالب:
• بیمارانی که دارای استنت حالب هستند، اغلب از علائمی نظیر تکرر ادرار، فوریت ادرار و درد ناحیه پهلو شکایت دارند که ناشی از تحریک مکانیکی عضله دترسور توسط انتهای استنت است. تجویز این دارو می‌تواند به طور قابل‌توجهی اسپاسم‌های مثانه را کاهش داده و کیفیت زندگی بیمار را تا زمان خروج استنت بهبود بخشد. معمولا در این شرایط از فرم پیوسته رهش با دوز 4 میلی‌گرم در روز استفاده می‌شود.
۲. بیش‌فعالی عصبی عضله دترسور:
• در بیماران مبتلا به ضایعات نخاعی یا بیماری‌های پیشرونده عصبی مانند ام‌اس، این دارو می‌تواند برای کاهش فشار داخل مثانه و جلوگیری از آسیب به دستگاه ادراری فوقانی تجویز شود. اگرچه در این موارد اغلب دوزهای بالاتر یا ترکیبی از داروهای آنتی‌کولینرژیک نیاز است، اما این دارو به دلیل پروفایل عوارض جانبی نسبتا مطلوب، یکی از گزینه‌های درمانی محسوب می‌شود. پایش دقیق حجم باقیمانده ادرار در این بیماران به شدت توصیه می‌گردد.
۳. شب‌ادراری و مثانه بیش‌فعال در کودکان:
• در صورتی که درمان‌های خط اول (مانند رفتاردرمانی و داروهای اختصاصی شب‌ادراری) با شکست مواجه شوند و شواهدی از اسپاسم‌های دترسور وجود داشته باشد، متخصصان اطفال ممکن است از این دارو استفاده کنند. دوز مصرفی در این گروه سنی باید بر اساس وزن و با احتیاط فراوان جهت جلوگیری از عوارض سیستمیک آنتی‌کولینرژیک تنظیم شود. معمولا دوز پایه از 1 تا 2 میلی‌گرم در روز تجاوز نمی‌کند.

مکانیسم اثر تولترودین
• تولترودین یک آنتاگونیست رقابتی و غیرانتخابی گیرنده‌های موسارینی است. اگرچه این دارو به گیرنده‌های مختلف موسارینی متصل می‌شود، اما در شرایط داخل بدن (این ویوو) تمایل و عملکرد اختصاصی‌تری بر روی بافت مثانه نسبت به غدد بزاقی نشان می‌دهد؛ همین امر باعث می‌شود که در مقایسه با داروهای نسل قبل، با وجود کنترل انقباضات مثانه، عارضه خشکی دهان کمتری ایجاد کند.
• در بیماران مبتلا به مثانه بیش‌فعال، عضله دترسور دچار انقباضات غیرارادی در طول فاز پر شدن مثانه می‌شود. تولترودین با مسدود کردن گیرنده‌های استیل‌کولین در عضله دترسور، باعث کاهش تونوس عضله صاف مثانه، مهار انقباضات غیرارادی، افزایش حجم باقی‌مانده ادرار پیش از احساس فوریت و در نهایت افزایش ظرفیت کلی مثانه می‌گردد.
• نکته بالینی بسیار مهم این است که این دارو دارای یک متابولیت فعال (مشتق پنج هیدروکسی متیل) است. این متابولیت فعال از نظر خواص آنتی‌موسارینی و قدرت اثر، کاملا مشابه داروی اصلی است و نقش عمده‌ای در اثربخشی درمانی دارو ایفا می‌کند.

نحوه مصرف، دوز و زمان‌بندی قرص تولترودین
نحوه مصرف تولترودین چگونه است؟
قرص تولترودین باید دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف شود. بیمار نباید مقدار مصرف یا فاصله بین نوبت‌ها را خودسرانه کم و زیاد کند، چون این کار می‌تواند باعث بیشتر شدن عوارض یا کم شدن اثر درمان شود.
تولترودین را چند بار در روز مصرف می‌کنند؟
تعداد دفعات مصرف به نوع قرص و نظر پزشک بستگی دارد. چون در این درخواست فقط وجود قرص و دوزهای ۱ و ۲ میلی‌گرم به‌صورت قطعی مشخص شده، از بیان برنامه ثابت برای همه افراد باید خودداری شود.
تولترودین را قبل غذا بخوریم یا بعد غذا؟
تولترودین معمولاً می‌تواند با غذا یا بدون غذا مصرف شود، مگر این‌که پزشک برای فرد دستور دیگری داده باشد. اگر مصرف دارو باعث ناراحتی معده شود، بعضی بیماران آن را همراه غذا بهتر تحمل می‌کنند.
توصیه های دارویی تولترودین
توصیه‌های دارویی ویژه بیمار
پزشکان باید در زمان تجویز تولترودین، موارد زیر را به طور دقیق به بیمار آموزش دهند تا اثربخشی درمان افزایش و عوارض جانبی کاهش یابد:
نحوه مصرف دارو
• کپسول‌های پیوسته‌رهش باید به صورت کامل بلعیده شوند و از خرد کردن، جویدن یا باز کردن آن‌ها اکیدا خودداری شود. این دارو می‌تواند همراه با غذا یا با معده خالی مصرف شود. در صورت فراموش کردن یک دوز، بیمار نباید دوز بعدی را دو برابر کند.
مدیریت خشکی دهان
• از آنجا که خشکی دهان شایع‌ترین عارضه این دارو است، به بیمار توصیه کنید از جرعه‌های مکرر آب، مکیدن یخ یا جویدن آدامس‌های بدون قند استفاده کند. رعایت بهداشت دهان و دندان برای جلوگیری از پوسیدگی ناشی از کاهش بزاق ضروری است.
احتیاط در رانندگی و فعالیت‌های دقیق
• به دلیل احتمال بروز تاری دید، سرگیجه و خواب‌آلودگی، بیمار باید تا زمان مشخص شدن اثر دقیق دارو بر بدن، از رانندگی و کار با ماشین‌آلات خطرناک پرهیز کند.
خطر گرمازدگی
• این دارو با کاهش تعریق، خطر افزایش دمای بدن و گرمازدگی را بالا می‌برد. بیمار باید از فعالیت‌های ورزشی سنگین در محیط‌های بسیار گرم و قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض نور خورشید خودداری کند.
علائم هشداردهنده
• بیمار باید آگاه باشد که در صورت بروز درد شدید و ناگهانی در چشم، کاهش بینایی، ناتوانی در دفع ادرار، یبوست شدید بیش از سه روز، یا تپش قلب غیرعادی، فورا مصرف دارو را قطع کرده و به اورژانس مراجعه نماید.
توصیه‌های دارویی و بالینی مخصوص پزشک
این نکات بالینی به پزشک کمک می‌کند تا با در نظر گرفتن شرایط فیزیولوژیک بیمار، ایمن‌ترین رژیم درمانی را انتخاب کند:
ارزیابی پیش از تجویز
• قبل از شروع درمان با تولترودین، وجود هرگونه درجاتی از احتباس ادراری (مانند بزرگی خوش‌خیم پروستات)، کاهش حرکات دستگاه گوارش و احتمال وجود گلوکوم زاویه بسته کنترل‌نشده را به دقت ارزیابی کنید. تجویز در این شرایط می‌تواند منجر به اورژانس‌های پزشکی شود.
انتخاب فرمولاسیون مناسب
• در صورت امکان و در دسترس بودن، همواره فرمولاسیون پیوسته‌رهش را به فرم فوری‌رهش ترجیح دهید. مطالعات نشان می‌دهد که فرم پیوسته‌رهش اثربخشی مشابهی دارد اما نوسانات غلظت پلاسمایی آن کمتر است، که این امر منجر به کاهش قابل‌توجه عارضه آزاردهنده خشکی دهان و افزایش پایبندی بیمار به درمان می‌شود.
تنظیم دوز در نارسایی ارگان‌ها
• در بیمارانی که دچار نارسایی شدید کلیوی (کلیرانس کراتینین کمتر از 30 میلی‌لیتر در دقیقه) یا نارسایی کبدی خفیف تا متوسط هستند، دوز دارو باید کاهش یابد. در این بیماران حداکثر دوز روزانه نباید از 2 میلی‌گرم (یک کپسول پیوسته‌رهش 2 میلی‌گرمی یا یک قرص فوری‌رهش 1 میلی‌گرمی دو بار در روز) تجاوز کند.
پایش تداخلات و نوار قلب
• در بیمارانی که داروهای مهارکننده قوی آنزیم‌های کبدی مصرف می‌کنند، دوز دارو باید به نصف کاهش یابد. همچنین در بیمارانی که سابقه طولانی شدن فاصله کیوتی دارند یا داروهای مستعدکننده آریتمی مصرف می‌کنند، پایش دوره‌ای الکتروکاردیوگرام جهت جلوگیری از آریتمی‌های بطنی ضروری است.
ارزیابی پاسخ به درمان
• پاسخ بالینی بیمار به دارو معمولا پس از 4 تا 8 هفته به حداکثر خود می‌رسد. در صورت عدم مشاهده بهبودی در علائم مثانه بیش‌فعال پس از این مدت، نیازی به افزایش دوز فراتر از سقف مجاز (روزانه 4 میلی‌گرم) نیست و باید تغییر رویکرد درمانی و استفاده از داروهای جایگزین با مکانیسم متفاوت مد نظر قرار گیرد.

هشدارها، احتیاط‌ها و موارد منع مصرف تولترودین
پیش از مصرف تولترودین، بعضی وضعیت‌ها نیاز به احتیاط بیشتری دارند. این دارو برای همه افراد انتخاب مناسبی نیست.
• سابقه احتباس ادرار
• بعضی مشکلات گوارشی که باعث کند شدن حرکت روده می‌شوند
• بعضی بیماری‌های چشمی مانند گلوکوم بالا رفتن فشار داخل چشم
• بیماری کبدی یا کلیوی
• حساسیت قبلی به این دارو
اگر فرد سابقه واکنش حساسیتی به تولترودین داشته باشد، مصرف دوباره آن نباید خودسرانه انجام شود.
منع مصرف تولترودین
موارد منع مصرف در بیماری‌ها
داروی تولترودین به دلیل خواص قوی آنتی‌موسارینی، در برخی شرایط بالینی منع مصرف مطلق دارد و در موارد دیگر نیازمند احتیاط شدید است:
۱. احتباس ادراری (منع مصرف مطلق):
• به دلیل مکانیسم مهار انقباضات عضله دترسور، تجویز این دارو در بیمارانی که دچار احتباس ادراری بالینی هستند یا در معرض خطر بالای آن قرار دارند (مانند هایپرپلازی خوش‌خیم پروستات با انسداد شدید مسیر خروجی)، اکیدا ممنوع است. این دارو می‌تواند منجر به احتباس حاد ادراری و نیاز به مداخله اورژانسی شود.
۲. احتباس معدی و بیماری‌های انسدادی گوارش (منع مصرف مطلق):
• داروهای آنتی‌کولینرژیک باعث کاهش حرکات دستگاه گوارش می‌شوند. بنابراین، مصرف این دارو در بیماران مبتلا به احتباس معده، ایلئوس پارالیتیک، مگاکولون سمی و انسداد شدید دستگاه گوارش ممنوع است. در بیماران مبتلا به یبوست مزمن و شدید نیز باید با احتیاط فراوان تجویز گردد.
۳. گلوکوم زاویه بسته کنترل نشده (منع مصرف مطلق):
• این دارو با ایجاد میدریاز (گشادی مردمک)، می‌تواند باعث انسداد مسیر خروج مایع زلالیه و افزایش ناگهانی فشار داخل چشم شود. در نتیجه، در بیماران مبتلا به گلوکوم زاویه بسته که تحت درمان مناسب قرار ندارند، منع مصرف مطلق دارد. در صورت کنترل بودن بیماری با دارو یا جراحی، تجویز آن تنها با تایید و پایش متخصص چشم‌پزشک امکان‌پذیر است.
۴. حساسیت مفرط:
• در بیماران با سابقه واکنش‌های حساسیت مفرط (مانند آنافیلاکسی یا آنژیوادم) به تولترودین یا داروی مشابه آن یعنی فسوترودین، مصرف این دارو کاملا ممنوع است.
احتیاطات ویژه بالینی:
• در بیماران مبتلا به میاستنی گراویس (به دلیل تشدید ضعف عضلانی) و همچنین بیمارانی که دارای سابقه طولانی شدن فاصله کیوتی در نوار قلب هستند یا داروهای ضد آریتمی مصرف می‌کنند، این دارو باید با احتیاط فراوان و پایش دقیق قلب و عروق تجویز شود.
موارد منع مصرف در بارداری و شیردهی
ارزیابی خطر در دوران بارداری و شیردهی برای این دارو نیازمند دقت بالینی است:
مصرف در دوران بارداری:
• بر اساس طبقه‌بندی‌های استاندارد بین‌المللی، این دارو در رده خطر C بارداری قرار دارد. مطالعات حیوانی نشان‌دهنده کاهش وزن جنین و افزایش مرگ و میر جنینی در دوزهای بسیار بالا بوده است. با این حال، مطالعات کنترل‌شده و کافی در زنان باردار وجود ندارد. توصیه بالینی این است که تجویز این دارو در دوران بارداری تنها در صورتی مجاز است که منافع مورد انتظار برای مادر، به وضوح بیشتر از خطرات بالقوه برای جنین باشد. در بیشتر موارد، درمان‌های غیردارویی در این دوران ارجحیت دارند.
مصرف در دوران شیردهی:
• مشخص نیست که آیا این دارو در شیر انسان ترشح می‌شود یا خیر، اما مطالعات روی جوندگان نشان داده است که دارو در شیر حیوان ترشح می‌شود. با توجه به احتمال بروز عوارض جانبی آنتی‌کولینرژیک در شیرخوار (مانند احتباس ادرار، یبوست و گرگرفتگی)، توصیه بالینی معتبر این است که یا مصرف دارو قطع شود و یا شیردهی متوقف گردد. تصمیم‌گیری باید بر اساس اهمیت نیاز مادر به درمان دارویی انجام شود.
موارد منع مصرف در کودکان
• بر اساس دستورالعمل‌های سازمان‌های معتبر بین‌المللی ارزیاب دارو، ایمنی و اثربخشی داروی تولترودین در بیماران اطفال (کودکان زیر 12 سال) به طور قطعی اثبات نشده است.
• در مطالعات بالینی انجام شده روی کودکان مبتلا به مثانه بیش‌فعال، اثربخشی این دارو تفاوت معناداری با دارونما نداشته است، در حالی که بروز عوارض جانبی آنتی‌کولینرژیک (مانند خشکی دهان، یبوست، و اختلالات رفتاری یا شناختی) در این گروه سنی با فراوانی بیشتری گزارش شده است. از این رو، مصرف روتین این دارو برای کودکان توصیه نمی‌شود و تجویز آن منحصرا باید توسط متخصصین اورولوژی اطفال و تنها در موارد مقاوم به سایر درمان‌ها (خارج از برچسب تایید شده) با در نظر گرفتن نسبت خطر به منفعت انجام گیرد.

هشدارها، احتیاط‌ها و موارد منع مصرف تولترودین
پیش از مصرف تولترودین، بعضی وضعیت‌ها نیاز به احتیاط بیشتری دارند. این دارو برای همه افراد انتخاب مناسبی نیست.
• سابقه احتباس ادرار
• بعضی مشکلات گوارشی که باعث کند شدن حرکت روده می‌شوند
• بعضی بیماری‌های چشمی مانند گلوکوم بالا رفتن فشار داخل چشم
• بیماری کبدی یا کلیوی
• حساسیت قبلی به این دارو
اگر فرد سابقه واکنش حساسیتی به تولترودین داشته باشد، مصرف دوباره آن نباید خودسرانه انجام شود.
هشدار ها تولترودین
هشدارهای بالینی جامع و کاربردی
پزشکان در هنگام تجویز این دارو باید به هشدارهای زیر توجه ویژه‌ای داشته باشند:
۱. طولانی شدن فاصله کیوتی در نوار قلب:
• یکی از مهم‌ترین هشدارهای بالینی این دارو، احتمال طولانی شدن فاصله کیوتی است. این خطر به ویژه در بیمارانی که سابقه سندرم کیوتی طولانی مادرزادی دارند، بیماران مبتلا به نارسایی قلبی، هایپوکالمی و کسانی که داروهای ضد آریتمی کلاس یک ای یا کلاس سه مصرف می‌کنند، افزایش می‌یابد. همچنین در افرادی که متابولیزه‌کننده ضعیف آنزیمی هستند یا همزمان از مهارکننده‌های قوی آنزیمی استفاده می‌کنند، به دلیل افزایش غلظت خونی دارو، پایش دقیق نوار قلب توصیه می‌شود.
۲. اثرات سیستم عصبی مرکزی:
• داروهای آنتی‌موسارینی می‌توانند عوارض جانبی عصبی از جمله سردرد، گیجی، خواب‌آلودگی، توهم و اختلالات شناختی ایجاد کنند. این خطر در بیماران سالمند و کسانی که بیماری‌های زمینه‌ای عصبی مانند زوال عقل دارند، بسیار بالاتر است. به بیماران هشدار دهید که در صورت بروز خواب‌آلودگی یا تاری دید، از رانندگی و کار با ماشین‌آلات حساس خودداری کنند. در صورت بروز عوارض شدید عصبی، کاهش دوز یا قطع دارو ضروری است.
۳. واکنش‌های حساسیتی و آنژیوادم:
• گزارش‌هایی از بروز آنافیلاکسی و آنژیوادم (تورم صورت، لب‌ها، زبان یا مجاری هوایی) پس از مصرف اولین دوز یا دوزهای بعدی این دارو وجود دارد. در صورت بروز هرگونه علائم حساسیت شدید یا انسداد مجاری هوایی، دارو باید فورا قطع شده و اقدامات اورژانسی احیا و تزریق اپی‌نفرین انجام گیرد.
۴. نارسایی کلیوی و کبدی:
• در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کلیوی (کلیرانس کراتینین کمتر از 30 میلی‌لیتر در دقیقه) و نارسایی کبدی، پاکسازی دارو کاهش یافته و خطر مسمومیت افزایش می‌یابد. در این شرایط، حداکثر دوز مجاز 2 میلی‌گرم در روز برای فرم پیوسته رهش و 1 میلی‌گرم دو بار در روز برای فرم فوری رهش است.
اوردوز (مسمومیت دارویی) و راهنمای درمان
مصرف بیش از حد این دارو منجر به بروز سندرم حاد آنتی‌کولینرژیک می‌شود که نیازمند مداخله فوری پزشکی است.
تظاهرات بالینی مسمومیت:
• علائم مسمومیت شامل تشدید اثرات آنتی‌موسارینی در سیستم عصبی مرکزی و محیطی است. علائم مرکزی شامل توهم، بی‌قراری شدید، هذیان، تشنج و در موارد شدید کما می‌باشد. علائم محیطی شامل گشادی شدید مردمک‌ها، تاری دید، تاکی‌کاردی شدید، احتباس حاد ادراری، کاهش صداهای روده‌ای، خشکی شدید و قرمزی پوست، و تب می‌باشد. همچنین خطر طولانی شدن فاصله کیوتی و بروز آریتمی‌های بطنی وجود دارد.
مدیریت و درمان بالینی مسمومیت:
درمان مسمومیت با این دارو عمدتا حمایتی و بر اساس کنترل علائم است:
• اقدامات اولیه و گوارشی: در صورتی که زمان کوتاهی از مصرف دوز سمی گذشته باشد، شستشوی معده و تجویز زغال فعال برای کاهش جذب دارو توصیه می‌شود.
• پایش قلبی: اتصال فوری بیمار به مانیتورینگ قلبی برای بررسی نوار قلب الزامی است. درمان آریتمی‌ها باید بر اساس پروتکل‌های استاندارد صورت گیرد.
• درمان علائم مرکزی شدید: در موارد بی‌قراری شدید یا تشنج، استفاده از بنزودیازپین‌ها خط اول درمان است. در صورت بروز علائم مرکزی بسیار شدید و تهدیدکننده حیات (مانند هذیان مقاوم یا کمای آنتی‌کولینرژیک)، ممکن است از فیزوستیگمین به عنوان پادزهر اختصاصی استفاده شود، اما تجویز آن نیازمند پایش دقیق به دلیل خطر برادی‌کاردی و تشنج است.
• کنترل علائم محیطی: برای احتباس ادراری، سوندگذاری فوری مثانه ضروری است. در صورت بروز تاکی‌کاردی شدید و علامت‌دار، استفاده از بتابلاکرها می‌تواند مد نظر قرار گیرد. خنک کردن بدن با پاشویه و استفاده از پنکه در صورت بروز تب شدید و خشکی پوست توصیه می‌شود.

مصرف تولترودین در بارداری و شیردهی
مصرف تولترودین در بارداری مجاز است؟
در بارداری باید با احتیاط کامل درباره مصرف تولترودین تصمیم‌گیری شود. این دارو نباید بدون نظر پزشک در دوران بارداری مصرف شود، چون باید سود و زیان احتمالی آن برای مادر و جنین سنجیده شود.
مصرف تولترودین در شیردهی مجاز است؟
در شیردهی نیز تصمیم‌گیری درباره مصرف تولترودین باید با احتیاط انجام شود. بدون نظر پزشک نباید مصرف شود، زیرا باید وضعیت مادر، نوزاد و نیاز واقعی به درمان در نظر گرفته شود.
مصرف در بارداری تولترودین
گروه C
در شرايط خاص و نظارت ويژه پزشك قابل استفاده است: مطالعات حیوانی مواردی از عارضه جانبی برای جنین نشان داده است و مطالعات انسانی به اندازه کافی در دست نیست. منافع دارو در مقابل خطرات احتمالی، تعیین کننده مصرف یا عدم مصرف این دارو در دوران بارداری است.

مصرف تولترودین در بارداری و شیردهی
مصرف تولترودین در بارداری مجاز است؟
در بارداری باید با احتیاط کامل درباره مصرف تولترودین تصمیم‌گیری شود. این دارو نباید بدون نظر پزشک در دوران بارداری مصرف شود، چون باید سود و زیان احتمالی آن برای مادر و جنین سنجیده شود.
مصرف تولترودین در شیردهی مجاز است؟
در شیردهی نیز تصمیم‌گیری درباره مصرف تولترودین باید با احتیاط انجام شود. بدون نظر پزشک نباید مصرف شود، زیرا باید وضعیت مادر، نوزاد و نیاز واقعی به درمان در نظر گرفته شود.

عوارض شایع قرص تولترودین
عوارض تولترودین چیست؟
تولترودین مانند بسیاری از داروها می‌تواند عوارض ایجاد کند. بیشتر عوارض آن خفیف تا متوسط هستند، اما در بعضی بیماران ممکن است آزاردهنده باشند.
• خشکی دهان
• یبوست
• سردرد
• سرگیجه
• خواب‌آلودگی
• تاری دید
• ناراحتی معده یا تهوع
آیا تولترودین باعث خشکی دهان می‌شود؟
بله، خشکی دهان از عوارض شناخته‌شده و نسبتاً شایع تولترودین است. اگر این مشکل شدید شود یا با مشکل در بلع یا صحبت کردن همراه باشد، بهتر است به پزشک اطلاع داده شود.
آیا تولترودین باعث یبوست می‌شود؟
بله، یبوست نیز از عوارض نسبتاً شایع این دارو است. اگر یبوست شدید، طولانی یا همراه با درد شکم باشد، باید پیگیری پزشکی انجام شود.
آیا تولترودین خواب‌آور است؟
در بعضی افراد، تولترودین می‌تواند خواب‌آلودگی یا احساس منگی ایجاد کند. به همین دلیل، تا زمانی که واکنش بدن به دارو مشخص نشده، باید در کارهایی که به دقت نیاز دارند احتیاط شود.
عوارض مهم و علائم خطری که باید جدی گرفته شوند
آیا تولترودین باعث احتباس ادرار می‌شود؟
بله، در بعضی افراد ممکن است این دارو باعث سخت شدن دفع ادرار یا احتباس ادرار ناتوانی در خالی کردن مناسب مثانه شود. این مشکل به‌ویژه در افرادی که از قبل زمینه مشکلات ادراری دارند اهمیت بیشتری دارد.
چه عوارضی نیاز به پیگیری پزشکی دارند؟
• ناتوانی در ادرار کردن یا کم شدن شدید ادرار
• تپش قلب شدید یا نامنظم
• گیجی شدید
• واکنش حساسیتی مثل ورم صورت، خارش شدید یا تنگی نفس
• تاری دید شدید یا ناگهانی
• یبوست شدید همراه با درد شکم
در صورت بروز این علائم، مصرف خودسرانه ادامه پیدا نکند و فرد هرچه زودتر با پزشک یا مرکز درمانی تماس بگیرد.
قطع مصرف تولترودین و عوارض قطع ناگهانی
تولترودین اعتیادآور است؟
تولترودین به‌طور معمول جزء داروهای اعتیادآور شناخته نمی‌شود. با این حال، نداشتن اعتیادآوری به این معنا نیست که بیمار بتواند آن را خودسرانه شروع یا قطع کند.
قطع ناگهانی تولترودین چه پیامدهایی دارد؟
قطع ناگهانی این دارو معمولاً باعث وابستگی جسمی به معنای رایج نمی‌شود، اما ممکن است علائم ادراری دوباره برگردند یا بیشتر شوند. اگر بیمار تصمیم به قطع دارو دارد، بهتر است این کار با نظر پزشک انجام شود تا علت مصرف و وضعیت فعلی او بررسی شود.
شایع‌ترین عوارض گزارش‌شده
در تجربه بیماران، خشکی دهان، یبوست، خواب‌آلودگی، سرگیجه و گاهی تاری دید از عوارضی هستند که بیشتر مطرح می‌شوند. شدت این عوارض در همه افراد یکسان نیست و بعضی بیماران دارو را بهتر از دیگران تحمل می‌کنند.
عوارض جانبی تولترودین
عوارض جانبی شایع و بسیار شایع (بیشتر از یک درصد)
شایع‌ترین عوارض جانبی این دارو بر سیستم گوارشی، عصبی و بینایی تاثیر می‌گذارند. اطلاعات زیر به صورت طبقه‌بندی شده ارائه گردیده است:
عوارض گوارشی:
• خشکی دهان شایع‌ترین عارضه جانبی این دارو است که دلیل اصلی قطع درمان توسط بیماران محسوب می‌شود. شیوع این عارضه در فرمولاسیون فوری‌رهش تا 40 درصد و در فرمولاسیون پیوسته‌رهش حدود 24 درصد گزارش شده است. یبوست نیز عارضه شایع دیگری است که در 6 الی 7 درصد بیماران مشاهده می‌شود. درد شکمی در حدود 4 درصد، سوءهاضمه در 3 تا 4 درصد و نفخ در حدود 1 درصد بیماران بروز می‌کند.
عوارض سیستم عصبی مرکزی:
• سردرد از عوارض شایع عصبی است که در 6 الی 11 درصد بیماران رخ می‌دهد. سرگیجه در 1 الی 5 درصد و خواب‌آلودگی در حدود 3 درصد موارد گزارش شده است. خستگی مفرط نیز در 1 الی 2 درصد افراد مصرف‌کننده دیده می‌شود.
عوارض چشمی و بینایی:
• خشکی چشم عارضه‌ای است که به دلیل کاهش ترشحات اشکی در حدود 3 الی 4 درصد بیماران بروز می‌کند. تاری دید و اختلال در تطابق نیز در 1 تا 2 درصد موارد مشاهده می‌شود که نیازمند هشدار به بیمار هنگام رانندگی است.
عوارض تنفسی و سایر موارد:
• خشکی مجاری تنفسی و سینوزیت در حدود 1 الی 2 درصد بیماران گزارش شده است. همچنین خشکی پوست در حدود 1 درصد بیماران رخ می‌دهد.
نکته بالینی کاربردی برای پزشک
• به منظور کاهش بروز و شدت عوارض جانبی، به ویژه خشکی دهان، توصیه می‌شود تا حد امکان از فرمولاسیون پیوسته‌رهش این دارو به جای فرم فوری‌رهش استفاده گردد، زیرا نوسانات غلظت پلاسمایی کمتری ایجاد می‌کند. همچنین، ارزیابی دقیق تداخلات دارویی با سایر داروهای دارای خواص آنتی‌کولینرژیک (مانند ضد افسردگی‌های سه حلقه‌ای) برای جلوگیری از تشدید عوارض جانبی (سندرم آنتی‌کولینرژیک) ضروری است. به بیماران توصیه کنید برای مدیریت خشکی دهان از مصرف مایعات کافی و آدامس‌های بدون قند استفاده کنند. در صورت بروز یبوست مقاوم یا تاری دید شدید، تنظیم دوز یا تغییر دارو به جایگزین‌های دیگر باید مد نظر قرار گیرد.

تداخل دارویی تولترودین با داروها، الکل و سایر ترکیبات
تداخل دارویی تولترودین با چه داروهایی مهم است؟
تولترودین با بعضی داروها می‌تواند تداخل داشته باشد و باعث بیشتر شدن عوارض یا تغییر اثر دارو شود.
• بعضی داروهای اعصاب و روان
• بعضی آنتی‌بیوتیک‌ها
• داروهای ضدقارچ
• داروهایی که خودشان باعث خشکی دهان، یبوست یا خواب‌آلودگی می‌شوند
آیا تولترودین با داروهای اعصاب تداخل دارد؟
بله، بعضی داروهای اعصاب و روان ممکن است اثر تولترودین را تغییر دهند یا عوارضی مانند خواب‌آلودگی، گیجی یا خشکی دهان را بیشتر کنند. به همین دلیل، مصرف هم‌زمان این داروها باید با اطلاع پزشک باشد.
تولترودین با الکل تداخل دارد؟
الکل می‌تواند خواب‌آلودگی، گیجی و کاهش هوشیاری را بیشتر کند. به همین دلیل، در زمان مصرف تولترودین بهتر است از مصرف الکل پرهیز شود یا فقط با نظر پزشک انجام شود.
تولترودین با آنتی‌بیوتیک‌ها تداخل دارد؟
بعضی آنتی‌بیوتیک‌ها ممکن است مقدار تولترودین را در بدن تغییر دهند و خطر عوارض را بیشتر کنند. به‌ویژه اگر بیمار هم‌زمان داروی تازه‌ای شروع کرده باشد، باید پزشک یا داروساز را مطلع کند.
تداخلات دارویی تولترودین
مشخصات کلی تداخلات:
• سوبسترای CYP3A4
• تشدید اثرات آنتی کولینرژیک
• افزایش فاصله QT (بسته به شرایط)
تداخلات رده ی X (پرهیز) :
آکلیدینیوم، سیمتروپیوم، کانیواپتان، الوکسادولین، فوزیدیک اسید (سیستمیک)، گلیکوپیرولات (استنشاق دهانی)، گلیکوپیرونیوم (موضعی)، ایدلالیسیب، ایپراتروپیوم (استنشاق دهانی)، لووسولپیرید، اکساتومید، پتاسیم کلراید، پتاسیم سیترات، روفناسین، تیوتروپیوم، اومکلیدینیوم
کاهش اثرات داروها توسط تولترودین :
مهارکننده‌های استیل کولین استراز، عوامل معده روده ای (پروکینتیک ها)، ایتوپرید، لووسولپیرید، نیتروگلیسیرین، سکرتین
کاهش اثرات تولترودین توسط داروها :
مهارکننده‌های استیل کولین استراز، بوسنتان، القا کننده های متوسط و قوی CYP3A4، دابرافنیب، دفراسیروکس، انزالوتامید، اردافنیتیب، ایووسیدنیب، میتوتان، پگ اینترفرون آلفا-۲بی، ساریلومب، سیلتوکسیماب، توسیلیزوماب
افزایش سطح داروها توسط تولترودین :
ترکیبات آنتی کولینرژیک، فرآورده های حاوی کانابینوئید، سیمتروپیوم، کلوزاپین، الوکسادولین، گلوکاگون، گلیکوپیرولات (استنشاق دهانی)، میرابگرون، آگونیست های اپیوئیدی، پرهگزیلین، پتاسیم سیترات، پتاسیم کلراید، راموسترون، روفناسین، دیورتیک های تیازیدی و شبه تیازیدی، تیوتروپیوم، توپیرامات، وارفارین
افزایش سطح تولترودین توسط داروها :
آبیراترون استات، آکلیدینیوم، آجمالین، آمانتادین، آپرپیتانت، آسوناپرویر، فرآورده های حاوی توکسین بوتولینوم، کلرال بتائین، کلوبازام، کلوفازیمین، کانیواپتان، مهارکننده‌های متوسط و قوی CYP2D6 و CYP3A4، داکومیتینیب، دوولیسیب، اردافیتینیب، فوس آپرپیتانت، فوس نتوپیتانت، فوزیدیک اسید (سیستمیک)، گلیکوپیرونیوم (موضعی)، ایدلالیسیب، ایماتینیب، ایپراتروپیوم (استنشاق دهانی)، لاروترکتینیب، لومفانترین، میانسرین، میفپریستون، نتوپیتانت، اکساتومید، پالبوسیکلیب، پانوبینوستات، اینترفرون آلفا 2بی پگیله شده، پرهگزیلین، پراملینتید، کینین، سیمپرویر، استریپنتول، اومکلیدینیوم، وین بلاستین
تداخلات دارویی تولترودین
تولترودین عمدتا توسط آنزیم‌های کبدی متابولیزه می‌شود و دارای خواص آنتی‌موسارینی است، لذا تداخلات آن به دو دسته فارماکوکینتیک و فارماکودینامیک تقسیم می‌گردد:
۱. داروهای مهارکننده قوی آنزیم‌های کبدی (افزایش غلظت و سمیت):
• داروهایی که مهارکننده قوی آنزیم‌های کبدی هستند می‌توانند متابولیسم تولترودین را به شدت کاهش داده و غلظت خونی آن را بالا ببرند. مصرف همزمان با داروهای ضد قارچ آزول مانند کتوکونازول و ایتراکونازول، آنتی‌بیوتیک‌های ماکرولیدی مانند کلاریترومایسین، و داروهای ضد ویروس مانند ریتوناویر نیازمند کاهش دوز تولترودین است. مهارکننده‌های دیگر مانند فلوکستین و پاروکستین نیز متابولیسم را کند می‌کنند اما معمولا در بیماران با عملکرد طبیعی کبد نیاز به تنظیم دوز ندارند.
۲. داروهای دارای خواص آنتی‌کولینرژیک (تشدید عوارض جانبی):
• مصرف همزمان تولترودین با سایر داروهایی که اثرات آنتی‌کولینرژیک دارند باعث تشدید قابل توجه عوارض جانبی مانند خشکی دهان، یبوست شدید، تاری دید و احتباس ادرار می‌شود. از جمله این داروها می‌توان به آمانتادین، داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای مانند آمی‌تریپتیلین، آنتی‌هیستامین‌های نسل اول مانند کلرفنیرامین و دیفن‌هیدرامین، و داروهای ضد روان‌پریشی مانند کلرپرومازین اشاره کرد.
۳. داروهای طولانی‌کننده فاصله کیوتی (خطر آریتمی قلبی):
• تولترودین پتانسیل طولانی کردن فاصله کیوتی در نوار قلب را دارد. تجویز همزمان آن با داروهای ضد آریتمی مانند آمیودارون و سوتالول، یا سایر داروهای موثر بر این فاصله، خطر بروز آریتمی‌های خطرناک بطنی را افزایش می‌دهد و نیازمند پایش دقیق قلبی است.
۴. داروهای مهارکننده استیل‌کولین استراز (اثر آنتاگونیستی):
• مصرف همزمان تولترودین با داروهای درمان آلزایمر و زوال عقل مانند دونپزیل، ریواستیگمین و گالانتامین به دلیل تضاد در مکانیسم اثر، باعث کاهش اثربخشی هر دو دسته دارویی می‌شود و از نظر بالینی توصیه نمی‌گردد.
۵. داروهای موثر بر حرکات گوارشی:
• تولترودین با کاهش حرکات دستگاه گوارش می‌تواند جذب سایر داروها را تغییر دهد. همچنین اثربخشی داروهای پروکینتیک (محرک حرکات گوارشی) مانند متوکلوپرامید در حضور این دارو کاهش می‌یابد.
تداخل با غذا
• مصرف همراه با غذا، فراهمی زیستی قرص های تولترودین را تا حدود ۵۳٪ افزایش می دهد (نیازی به تنظیم دوز نمی باشد.) اما بر فارماکودینامیک کپسول های پیوسته رهش تاثیری ندارد.
• مصرف آب گریپ فروت (به عنوان مهارکننده ی CYP3A4) می تواند موجب افزایش سطح سرمی و یا سمیت این دارو گردد اما این اثر با توجه به فراهمی زیستی بالای فرم خوراکی داروُ، بعید به نظر می رسد. راهکار: در صورت مصرف همزمان با آب گریپ فروت، بیمار به دقت پایش شود.
تداخل در آزمایشات
• بر اساس داده‌های موجود در مراجع استاندارد بین‌المللی، تاکنون تداخل قابل توجه و مستندی بین مصرف داروی تولترودین و نتایج تست‌های آزمایشگاهی روتین خون، ادرار یا سایر پارامترهای بیوشیمیایی گزارش نشده است. با این حال، در صورت بروز علائم غیرطبیعی، بررسی عملکرد کلیوی و کبدی بیمار توصیه می‌شود.

فراموشی دوز و مصرف بیش از حد تولترودین
اگر یک نوبت تولترودین فراموش شود چه باید کرد؟
اگر یک نوبت فراموش شود، معمولاً باید به محض یادآوری مصرف شود؛ مگر این‌که زمان نوبت بعدی نزدیک باشد. در این حالت، نوبت فراموش‌شده باید رها شود و بیمار نباید دو دوز را با هم یا با فاصله کم مصرف کند.
در مصرف بیش از حد تولترودین چه علائمی ممکن است دیده شود؟
مصرف بیش از حد ممکن است باعث بیشتر شدن عوارض این دارو شود و نیاز به پیگیری پزشکی دارد.
• خشکی شدید دهان
• تاری دید
• خواب‌آلودگی یا گیجی
• تند شدن ضربان قلب
• اشکال در ادرار کردن
اگر مقدار زیادی دارو یک‌جا مصرف شده باشد یا فرد دچار علائم شدید شده باشد، پیگیری فوری پزشکی لازم است.

فراموشی دوز و مصرف بیش از حد تولترودین
اگر یک نوبت تولترودین فراموش شود چه باید کرد؟
اگر یک نوبت فراموش شود، معمولاً باید به محض یادآوری مصرف شود؛ مگر این‌که زمان نوبت بعدی نزدیک باشد. در این حالت، نوبت فراموش‌شده باید رها شود و بیمار نباید دو دوز را با هم یا با فاصله کم مصرف کند.
در مصرف بیش از حد تولترودین چه علائمی ممکن است دیده شود؟
مصرف بیش از حد ممکن است باعث بیشتر شدن عوارض این دارو شود و نیاز به پیگیری پزشکی دارد.
• خشکی شدید دهان
• تاری دید
• خواب‌آلودگی یا گیجی
• تند شدن ضربان قلب
• اشکال در ادرار کردن
اگر مقدار زیادی دارو یک‌جا مصرف شده باشد یا فرد دچار علائم شدید شده باشد، پیگیری فوری پزشکی لازم است.

نام‌های تجاری

قرص تولرین 2 میلی گرم [داروسازی تهران دارو]، قرص تولتریدون-سها 1 میلی گرم [داروسازی سها]، قرص تولتریدون-سها 2 میلی گرم [داروسازی سها]، قرص تولرین 1 میلی گرم [داروسازی تهران دارو]، قرص تولتریدون لقمان 1 میلی گرم [داروسازی لقمان]، قرص دتروزیتول 1 میلی گرم [بهستان دارو]، قرص تولتریدین مهر دارو 2 میلی گرم [داروسازی مهر دارو]، قرص تولتریدین ساج دارو 2 میلی گرم [داروسازی سجاد داروی شرق]، قرص تولتریدین مهر دارو 1 میلی گرم [داروسازی مهر دارو]، کپسول پیوسته رهش تولتریدون تسنیم 2 میلی گرم-تروتودین [داروسازی تسنیم]، قرص تولتریدون-حکیم 1 میلی گرم [داروسازی حکیم]، کپسول پیوسته رهش دترولیت 2 میلی گرم [داروسازی تدبیر کالای جم]، قرص دتروزیتول 2 میلی گرم [بهستان دارو]، کپسول آهسته رهش دتروزیتول رتارد 4 میلی گرم [بهستان دارو]، قرص تولتریدین سجاد دارو 1 میلی گرم [داروسازی سجاد داروی شرق]، قرص تولتروسد 2 میلی گرم [داروسازی سجاد داروی شرق]، قرص تولترودین ثنامد 1 میلی گرم [داروسازی ثنامد]، کپسول آهسته رهش دتروزیتول رتارد 2 میلی گرم [بهستان دارو]، کپسول پیوسته رهش تولتریدون تسنیم 4 میلی گرم-تروتودین [داروسازی تسنیم]، قرص تولتریدون-حکیم 2 میلی گرم [داروسازی حکیم]، قرص تولترودین-الحاوی 1 میلی گرم [داروسازی الحاوی]، قرص یورودکس 1 میلی گرم [داروسازی جابربن حیان]، کپسول پیوسته رهش دترولیت 4 میلی گرم [داروسازی تدبیر کالای جم]، قرص تولترودین-الحاوی 2 میلی گرم [داروسازی الحاوی]، قرص یورودکس 2میلی گرم [داروسازی جابربن حیان]، قرص تولترودین عبیدی 2 میلی گرم [داروسازی دکتر عبیدی]، قرص تولترودین عبیدی 1 میلی گرم [داروسازی دکتر عبیدی]، قرص تولتروسد 1 میلی گرم [داروسازی سجاد داروی شرق]، قرص تولترودین ثنامد 2 میلی گرم [داروسازی ثنامد]، TOLERIN 2MG TAB [داروسازی تهران دارو]، TOLTERODINE-SOHA 1MG TAB [داروسازی سها]، TOLTERODINE-SOHA 2MG TAB [داروسازی سها]، TOLERIN 1MG TAB [داروسازی تهران دارو]، TOLTERODINE LOGHMAN 1MG TAB [داروسازی لقمان]، DETRUSITOL Tablet 1 mg [بهستان دارو]، TOLTERODINE MEHRDAROU 2MG TAB [داروسازی مهر دارو]، TOLTERODINE SAJADDAROU 2MG TAB [داروسازی سجاد داروی شرق]، TOLTERODINE MEHRDAROU 1MG TAB [داروسازی مهر دارو]، TOLTERODINE TASNIM 2MG EXTENDED RELEASE Capsule-TROTODIN [داروسازی تسنیم]، TOLTERODINE-HAKIM 1MG TAB [داروسازی حکیم]، Detrolit 2 mg ER CAP [داروسازی تدبیر کالای جم]، DETRUSITOL Tablet 2 mg [بهستان دارو]، DETRUSITOL RETARD Capsule 4 mg,Extended Release [بهستان دارو]، TOLTERODINE SAJADDAROU 1MG TAB [داروسازی سجاد داروی شرق]، TOLTEROSAD 2 mg Tablet [داروسازی سجاد داروی شرق]، TOLTERODINE-SANAMED 1 mg Tablet [داروسازی ثنامد]، DETRUSITOL RETARD Capsule 2 mg,Extended Release [بهستان دارو]، TOLTERODINE TASNIM 4MG EXTENDED RELEASE Capsule-TROTODIN [داروسازی تسنیم]، TOLTERODINE-HAKIM 2MG TAB [داروسازی حکیم]، TOLTERODINE-ALHAVI 1MG TAB [داروسازی الحاوی]، URODEX 1MG TAB [داروسازی جابربن حیان]، Detrolit 4 mg ER CAP [داروسازی تدبیر کالای جم]، TOLTERODINE-ALHAVI 2MG TAB [داروسازی الحاوی]، URODEX 2MG TAB [داروسازی جابربن حیان]، TOLTERODINE-ABIDI 2 mg Tablet [داروسازی دکتر عبیدی]، TOLTERODINE-ABIDI 1 mg Tablet [داروسازی دکتر عبیدی]، TOLTEROSAD 1 mg Tablet [داروسازی سجاد داروی شرق]، TOLTERODINE-SANAMED 2 mg Tablet [داروسازی ثنامد]، ساشه اکتوویت پاور، قرص اکتوکلوپیدوگرل 75 میلی گرم، قرص کلوپیدوگرل اکتوور 75 میلی گرم، سافت ژل پروستانن فیتومد، شربت پریکان 25میلی گرم/5میلی لیتر 60 میلی لیتر، ساشه مایوفولات، پودر برای تزریق آیفوکسا 2 میلی گرم، پودر برای تزریق آیفوکسا 1 میلی گرم، ویال کلسیم فولینات کلوا 100 میلی گرم/10 میلی لیتر، ویال کلسیم فولینات کلوا 200 میلی گرم/10 میلی لیتر، ژل موضعی بریمونیدین توسن دارو 3میلی گرم/1 گرم 30 گرم، محلول تزریقی هلیگزور آ بسته سری 1 (محتوی 7 آمپول)، محلول تزریقی هلیگزور آ بسته سری 2 (محتوی 7 آمپول)، قرص ولوپام 10 میلی گرم، قرص زلیوکس 60 میلی گرم (رزمتیرم)، قرص منیزیم ویتاسا 250 میلی گرم، قرص ویتامین سی ویتاسا 1000 میلی گرم، قرص مولتی ویتامین مینرال ب کمپلکس ویتامین سی ال لیزین ویتاسا، سافت ژل امگا 3 ویتاسا 1000 میلی گرم، قرص کلسیم منیزیم ویتامین د3 و کا2 ویتاسا

اشکال دارویی

قرص، کپسول، شربت، آمپول، ویال، کرم، ژل، قطره، پودر، ساشه، محلول